ΙΛΙΑΔΟΣ Ψ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Ψ

Ἆθλα ἐπὶ Πατρόκλῳ

[1] Ὣς οἳ μὲν στενάχοντο κατὰ πτόλιν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

[2] ἐπεὶ δὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο,

[3] οἳ μὲν ἄρ’ ἐσκίδναντο ἑὴν ἐπὶ νῆα ἕκαστος,

[4] Μυρμιδόνας δ’ οὐκ εἴα ἀποσκίδνασθαι Ἀχιλλεύς,

[5] ἀλλ’ ὅ γε οἷς ἑτάροισι φιλοπτολέμοισι μετηύδα·

[6] Μυρμιδόνες ταχύπωλοι ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι

[7] μὴ δή πω ὑπ’ ὄχεσφι λυώμεθα μώνυχας ἵππους,

[8] ἀλλ’ αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἆσσον ἰόντες

[9] Πάτροκλον κλαίωμεν· ὁ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.

[10] αὐτὰρ ἐπεί κ’ ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο,

[11] ἵππους λυσάμενοι δορπήσομεν ἐνθάδε πάντες.

[12] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ᾤμωξαν ἀολλέες, ἦρχε δ’ Ἀχιλλεύς.

[13] οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐύ̈τριχας ἤλασαν ἵππους

[14] μυρόμενοι· μετὰ δέ σφι Θέτις γόου ἵμερον ὦρσε.

[15] δεύοντο ψάμαθοι, δεύοντο δὲ τεύχεα φωτῶν

[16] δάκρυσι· τοῖον γὰρ πόθεον μήστωρα φόβοιο.

[17] τοῖσι δὲ Πηλεί̈δης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο

[18] χεῖρας ἐπ’ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου·

[19] χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀί̈δαο δόμοισι·

[20] πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην

[21] Ἕκτορα δεῦρ’ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι,

[22] δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν

[23] Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.

[24] ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα

[25] πρηνέα πὰρ λεχέεσσι Μενοιτιάδαο τανύσσας

[26] ἐν κονίῃς· οἳ δ’ ἔντε’ ἀφωπλίζοντο ἕκαστος

[27] χάλκεα μαρμαίροντα, λύον δ’ ὑψηχέας ἵππους,

[28] κὰδ δ’ ἷζον παρὰ νηὶ̈ ποδώκεος Αἰακίδαο

[29] μυρίοι· αὐτὰρ ὁ τοῖσι τάφον μενοεικέα δαίνυ.

[30] πολλοὶ μὲν βόες ἀργοὶ ὀρέχθεον ἀμφὶ σιδήρῳ

[31] σφαζόμενοι, πολλοὶ δ’ ὄϊες καὶ μηκάδες αἶγες·

[32] πολλοὶ δ’ ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ

[33] εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο·

[34] πάντῃ δ’ ἀμφὶ νέκυν κοτυλήρυτον ἔρρεεν αἷμα.

[35] αὐτὰρ τόν γε ἄνακτα ποδώκεα Πηλεί̈ωνα

[36] εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον βασιλῆες Ἀχαιῶν

[37] σπουδῇ παρπεπιθόντες ἑταίρου χωόμενον κῆρ.

[38] οἳ δ’ ὅτε δὴ κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες,

[39] αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν

[40] ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν

[41] Πηλεί̈δην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.

[42] αὐτὰρ ὅ γ’ ἠρνεῖτο στερεῶς, ἐπὶ δ’ ὅρκον ὄμοσσεν·

[43] οὐ μὰ Ζῆν’, ὅς τίς τε θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος,

[44] οὐ θέμις ἐστὶ λοετρὰ καρήατος ἆσσον ἱκέσθαι

[45] πρίν γ’ ἐνὶ Πάτροκλον θέμεναι πυρὶ σῆμά τε χεῦαι

[46] κείρασθαί τε κόμην, ἐπεὶ οὔ μ’ ἔτι δεύτερον ὧδε

[47] ἵξετ’ ἄχος κραδίην ὄφρα ζωοῖσι μετείω.

[48] ἀλλ’ ἤτοι νῦν μὲν στυγερῇ πειθώμεθα δαιτί·

[49] ἠῶθεν δ’ ὄτρυνον ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

[50] ὕλην τ’ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσς’ ἐπιεικὲς

[51] νεκρὸν ἔχοντα νέεσθαι ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα,

[52] ὄφρ’ ἤτοι τοῦτον μὲν ἐπιφλέγῃ ἀκάματον πῦρ

[53] θᾶσσον ἀπ’ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δ’ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.

[54] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

[55] ἐσσυμένως δ’ ἄρα δόρπον ἐφοπλίσσαντες ἕκαστοι

[56] δαίνυντ’, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐί̈σης.

[57] αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

[58] οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,

[59] Πηλεί̈δης δ’ ἐπὶ θινὶ πολυφλοίσβοιο θαλάσσης

[60] κεῖτο βαρὺ στενάχων πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν

[61] ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ’ ἐπ’ ἠϊόνος κλύζεσκον·

[62] εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ

[63] νήδυμος ἀμφιχυθείς· μάλα γὰρ κάμε φαίδιμα γυῖα

[64] Ἕκτορ’ ἐπαί̈σσων προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[65] ἦλθε δ’ ἐπὶ ψυχὴ Πατροκλῆος δειλοῖο

[66] πάντ’ αὐτῷ μέγεθός τε καὶ ὄμματα κάλ’ ἐϊκυῖα

[67] καὶ φωνήν, καὶ τοῖα περὶ χροὶ̈ εἵματα ἕστο·

[68] στῆ δ’ ἄρ’ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[69] εὕδεις, αὐτὰρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.

[70] οὐ μέν μευ ζώοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος·

[71] θάπτέ με ὅττι τάχιστα πύλας Ἀί̈δαο περήσω.

[72] τῆλέ με εἴργουσι ψυχαὶ εἴδωλα καμόντων,

[73] οὐδέ μέ πω μίσγεσθαι ὑπὲρ ποταμοῖο ἐῶσιν,

[74] ἀλλ’ αὔτως ἀλάλημαι ἀν’ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.

[75] καί μοι δὸς τὴν χεῖρ’· ὀλοφύρομαι, οὐ γὰρ ἔτ’ αὖτις

[76] νίσομαι ἐξ Ἀί̈δαο, ἐπήν με πυρὸς λελάχητε.

[77] οὐ μὲν γὰρ ζωοί γε φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων

[78] βουλὰς ἑζόμενοι βουλεύσομεν, ἀλλ’ ἐμὲ μὲν κὴρ

[79] ἀμφέχανε στυγερή, ἥ περ λάχε γιγνόμενόν περ·

[80] καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ μοῖρα, θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ,

[81] τείχει ὕπο Τρώων εὐηφενέων ἀπολέσθαι.

[82] ἄλλο δέ τοι ἐρέω καὶ ἐφήσομαι αἴ κε πίθηαι·

[83] μὴ ἐμὰ σῶν ἀπάνευθε τιθήμεναι ὀστέ’ Ἀχιλλεῦ,

[84] ἀλλ’ ὁμοῦ ὡς ἐτράφημεν ἐν ὑμετέροισι δόμοισιν,

[85] εὖτέ με τυτθὸν ἐόντα Μενοίτιος ἐξ Ὀπόεντος

[86] ἤγαγεν ὑμέτερόνδ’ ἀνδροκτασίης ὕπο λυγρῆς,

[87] ἤματι τῷ ὅτε παῖδα κατέκτανον Ἀμφιδάμαντος

[88] νήπιος οὐκ ἐθέλων ἀμφ’ ἀστραγάλοισι χολωθείς·

[89] ἔνθά με δεξάμενος ἐν δώμασιν ἱππότα Πηλεὺς

[90] ἔτραφέ τ’ ἐνδυκέως καὶ σὸν θεράποντ’ ὀνόμηνεν·

[91] ὣς δὲ καὶ ὀστέα νῶϊν ὁμὴ σορὸς ἀμφικαλύπτοι

[92] χρύσεος ἀμφιφορεύς, τόν τοι πόρε πότνια μήτηρ.

[93] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[94] τίπτέ μοι ἠθείη κεφαλὴ δεῦρ’ εἰλήλουθας

[95] καί μοι ταῦτα ἕκαστ’ ἐπιτέλλεαι; αὐτὰρ ἐγώ τοι

[96] πάντα μάλ’ ἐκτελέω καὶ πείσομαι ὡς σὺ κελεύεις.

[97] ἀλλά μοι ἆσσον στῆθι· μίνυνθά περ ἀμφιβαλόντε

[98] ἀλλήλους ὀλοοῖο τεταρπώμεσθα γόοιο.

[99] ὣς ἄρα φωνήσας ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσιν

[100] οὐδ’ ἔλαβε· ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠύ̈τε καπνὸς

[101] ᾤχετο τετριγυῖα· ταφὼν δ’ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς

[102] χερσί τε συμπλατάγησεν, ἔπος δ’ ὀλοφυδνὸν ἔειπεν·

[103] ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀί̈δαο δόμοισι

[104] ψυχὴ καὶ εἴδωλον, ἀτὰρ φρένες οὐκ ἔνι πάμπαν·

[105] παννυχίη γάρ μοι Πατροκλῆος δειλοῖο

[106] ψυχὴ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε,

[107] καί μοι ἕκαστ’ ἐπέτελλεν, ἔϊκτο δὲ θέσκελον αὐτῷ.

[108] ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ’ ἵμερον ὦρσε γόοιο·

[109] μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς

[110] ἀμφὶ νέκυν ἐλεεινόν. ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων

[111] οὐρῆάς τ’ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην

[112] πάντοθεν ἐκ κλισιῶν· ἐπὶ δ’ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει

[113] Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[114] οἳ δ’ ἴσαν ὑλοτόμους πελέκεας ἐν χερσὶν ἔχοντες

[115] σειράς τ’ εὐπλέκτους· πρὸ δ’ ἄρ’ οὐρῆες κίον αὐτῶν.

[116] πολλὰ δ’ ἄναντα κάταντα πάραντά τε δόχμιά τ’ ἦλθον·

[117] ἀλλ’ ὅτε δὴ κνημοὺς προσέβαν πολυπίδακος Ἴδης,

[118] αὐτίκ’ ἄρα δρῦς ὑψικόμους ταναήκεϊ χαλκῷ

[119] τάμνον ἐπειγόμενοι· ταὶ δὲ μεγάλα κτυπέουσαι

[120] πῖπτον· τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοὶ

[121] ἔκδεον ἡμιόνων· ταὶ δὲ χθόνα ποσσὶ δατεῦντο

[122] ἐλδόμεναι πεδίοιο διὰ ῥωπήϊα πυκνά.

[123] πάντες δ’ ὑλοτόμοι φιτροὺς φέρον· ὡς γὰρ ἀνώγει

[124] Μηριόνης θεράπων ἀγαπήνορος Ἰδομενῆος.

[125] κὰδ δ’ ἄρ’ ἐπ’ ἀκτῆς βάλλον ἐπισχερώ, ἔνθ’ ἄρ’ Ἀχιλλεὺς

[126] φράσσατο Πατρόκλῳ μέγα ἠρίον ἠδὲ οἷ αὐτῷ.

[127] αὐτὰρ ἐπεὶ πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην

[128] ἥατ’ ἄρ’ αὖθι μένοντες ἀολλέες. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[129] αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε

[130] χαλκὸν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ’ ὑπ’ ὄχεσφιν ἕκαστον

[131] ἵππους· οἳ δ’ ὄρνυντο καὶ ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον,

[132] ἂν δ’ ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε,

[133] πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν

[134] μυρίοι· ἐν δὲ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.

[135] θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον

[136] κειρόμενοι· ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς

[137] ἀχνύμενος· ἕταρον γὰρ ἀμύμονα πέμπ’ Ἄϊδος δέ.

[138] οἳ δ’ ὅτε χῶρον ἵκανον ὅθί σφισι πέφραδ’ Ἀχιλλεὺς

[139] κάτθεσαν, αἶψα δέ οἱ μενοεικέα νήεον ὕλην.

[140] ἔνθ’ αὖτ’ ἄλλ’ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[141] στὰς ἀπάνευθε πυρῆσξανθὴν ἀπεκείρατο χαίτην,

[142] τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν·

[143] ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπεν ἰδὼν ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

[144] Σπερχεί’ ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεὺς

[145] κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

[146] σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ’ ἱερὴν ἑκατόμβην,

[147] πεντήκοντα δ’ ἔνορχα παρ’ αὐτόθι μῆλ’ ἱερεύσειν

[148] ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.

[149] ὣς ἠρᾶθ’ ὁ γέρων, σὺ δέ οἱ νόον οὐκ ἐτέλεσσας.

[150] νῦν δ’ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

[151] Πατρόκλῳ ἥρωϊ κόμην ὀπάσαιμι φέρεσθαι.

[152] ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ κόμην ἑτάροιο φίλοιο

[153] θῆκεν, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ’ ἵμερον ὦρσε γόοιο.

[154] καί νύ κ’ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο

[155] εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αἶψ’ Ἀγαμέμνονι εἶπε παραστάς·

[156] Ἀτρεί̈δη, σοὶ γάρ τε μάλιστά γε λαὸς Ἀχαιῶν

[157] πείσονται μύθοισι, γόοιο μὲν ἔστι καὶ ἆσαι,

[158] νῦν δ’ ἀπὸ πυρκαϊῆς σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι

[159] ὅπλεσθαι· τάδε δ’ ἀμφὶ πονησόμεθ’ οἷσι μάλιστα

[160] κήδεός ἐστι νέκυς· παρὰ δ’ οἵ τ’ ἀγοὶ ἄμμι μενόντων.

[161] αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

[162] αὐτίκα λαὸν μὲν σκέδασεν κατὰ νῆας ἐί̈σας,

[163] κηδεμόνες δὲ παρ’ αὖθι μένον καὶ νήεον ὕλην,

[164] ποίησαν δὲ πυρὴν ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα,

[165] ἐν δὲ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρὸν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.

[166] πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς

[167] πρόσθε πυρῆς ἔδερόν τε καὶ ἄμφεπον· ἐκ δ’ ἄρα πάντων

[168] δημὸν ἑλὼν ἐκάλυψε νέκυν μεγάθυμος Ἀχιλλεὺς

[169] ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, περὶ δὲ δρατὰ σώματανήει.

[170] ἐν δ’ ἐτίθει μέλιτος καὶ ἀλείφατος ἀμφιφορῆας

[171] πρὸς λέχεα κλίνων· πίσυρας δ’ ἐριαύχενας ἵππους

[172] ἐσσυμένως ἐνέβαλλε πυρῇ μεγάλα στεναχίζων.

[173] ἐννέα τῷ γε ἄνακτι τραπεζῆες κύνες ἦσαν,

[174] καὶ μὲν τῶν ἐνέβαλλε πυρῇ δύο δειροτομήσας,

[175] δώδεκα δὲ Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς

[176] χαλκῷ δηϊόων· κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα·

[177] ἐν δὲ πυρὸς μένος ἧκε σιδήρεον ὄφρα νέμοιτο.

[178] ᾤμωξέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα, φίλον δ’ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·

[179] χαῖρέ μοι ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀί̈δαο δόμοισι·

[180] πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην,

[181] δώδεκα μὲν Τρώων μεγαθύμων υἱέας ἐσθλοὺς

[182] τοὺς ἅμα σοὶ πάντασπῦρ ἐσθίει· Ἕκτορα δ’ οὔ τι

[183] δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν.

[184] ὣς φάτ’ ἀπειλήσας· τὸν δ’ οὐ κύνες ἀμφεπένοντο,

[185] ἀλλὰ κύνας μὲν ἄλαλκε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη

[186] ἤματα καὶ νύκτας, ῥοδόεντι δὲ χρῖεν ἐλαίῳ

[187] ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

[188] τῷ δ’ ἐπὶ κυάνεον νέφος ἤγαγε Φοῖβος Ἀπόλλων

[189] οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα

[190] ὅσσον ἐπεῖχε νέκυς, μὴ πρὶν μένος ἠελίοιο

[191] σκήλει’ ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσιν ἠδὲ μέλεσσιν.

[192] οὐδὲ πυρὴ Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος·

[193] ἔνθ’ αὖτ’ ἀλλ’ ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[194] στὰς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ’ ἀνέμοισι

[195] Βορέῃ καὶ Ζεφύρῳ, καὶ ὑπίσχετο ἱερὰ καλά·

[196] πολλὰ δὲ καὶ σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν

[197] ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρὶ φλεγεθοίατο νεκροί,

[198] ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι. ὦκα δὲ Ἶρις

[199] ἀράων ἀί̈ουσα μετάγγελος ἦλθ’ ἀνέμοισιν.

[200] οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον

[201] εἰλαπίνην δαίνυντο· θέουσα δὲ Ἶρις ἐπέστη

[202] βηλῷ ἔπι λιθέῳ· τοὶ δ’ ὡς ἴδον ὀφθαλμοῖσι

[203] πάντες ἀνήϊξαν, κάλεόν τέ μιν εἰς ἓ ἕκαστος·

[204] ἣ δ’ αὖθ’ ἕζεσθαι μὲν ἀνήνατο, εἶπε δὲ μῦθον·

[205] οὐχ ἕδος· εἶμι γὰρ αὖτις ἐπ’ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα

[206] Αἰθιόπων ἐς γαῖαν, ὅθι ῥέζους’ ἑκατόμβας

[207] ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.

[208] ἀλλ’ Ἀχιλεὺς Βορέην ἠδὲ Ζέφυρον κελαδεινὸν

[209] ἐλθεῖν ἀρᾶται, καὶ ὑπίσχεται ἱερὰ καλά,

[210] ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, ᾗ ἔνι κεῖται

[211] Πάτροκλος, τὸν πάντες ἀναστενάχουσιν Ἀχαιοί.

[212] ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦς’ ἀπεβήσετο, τοὶ δ’ ὀρέοντο

[213] ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.

[214] αἶψα δὲ πόντον ἵκανον ἀήμεναι, ὦρτο δὲ κῦμα

[215] πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ· Τροίην δ’ ἐρίβωλον ἱκέσθην,

[216] ἐν δὲ πυρῇ πεσέτην, μέγα δ’ ἴαχε θεσπιδαὲς πῦρ.

[217] παννύχιοι δ’ ἄρα τοί γε πυρῆς ἄμυδις φλόγ’ ἔβαλλον

[218] φυσῶντες λιγέως· ὁ δὲ πάννυχος ὠκὺς Ἀχιλλεὺς

[219] χρυσέου ἐκ κρητῆρος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον

[220] οἶνον ἀφυσσόμενος χαμάδις χέε, δεῦε δὲ γαῖαν

[221] ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.

[222] ὡς δὲ πατὴρ οὗ παιδὸς ὀδύρεται ὀστέα καίων

[223] νυμφίου, ὅς τε θανὼν δειλοὺς ἀκάχησε τοκῆας,

[224] ὣς Ἀχιλεὺς ἑτάροιο ὀδύρετο ὀστέα καίων,

[225] ἑρπύζων παρὰ πυρκαϊὴν ἁδινὰ στεναχίζων.

[226] ἦμος δ’ ἑωσφόρος εἶσι φόως ἐρέων ἐπὶ γαῖαν,

[227] ὅν τε μέτα κροκόπεπλος ὑπεὶρ ἅλα κίδναται ἠώς,

[228] τῆμος πυρκαϊὴ ἐμαραίνετο, παύσατο δὲ φλόξ.

[229] οἳ δ’ ἄνεμοι πάλιν αὖτις ἔβαν οἶκον δὲ νέεσθαι

[230] Θρηί̈κιον κατὰ πόντον· ὁ δ’ ἔστενεν οἴδματι θύων.

[231] Πηλεί̈δης δ’ ἀπὸ πυρκαϊῆς ἑτέρωσε λιασθεὶς

[232] κλίνθη κεκμηώς, ἐπὶ δὲ γλυκὺς ὕπνος ὄρουσεν·

[233] οἳ δ’ ἀμφ’ Ἀτρεί̈ωνα ἀολλέες ἠγερέθοντο·

[234] τῶν μιν ἐπερχομένων ὅμαδος καὶ δοῦπος ἔγειρεν,

[235] ἕζετο δ’ ὀρθωθεὶς καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[236] Ἀτρεί̈δη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν,

[237] πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσατ’ αἴθοπι οἴνῳ

[238] πᾶσαν, ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος· αὐτὰρ ἔπειτα

[239] ὀστέα Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο λέγωμεν

[240] εὖ διαγιγνώσκοντες· ἀριφραδέα δὲ τέτυκται·

[241] ἐν μέσσῃ γὰρ ἔκειτο πυρῇ, τοὶ δ’ ἄλλοι ἄνευθεν

[242] ἐσχατιῇ καίοντ’ ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ ἄνδρες.

[243] καὶ τὰ μὲν ἐν χρυσέῃ φιάλῃ καὶ δίπλακι δημῷ

[244] θείομεν, εἰς ὅ κεν αὐτὸς ἐγὼν Ἄϊδι κεύθωμαι.

[245] τύμβον δ’ οὐ μάλα πολλὸν ἐγὼ πονέεσθαι ἄνωγα,

[246] ἀλλ’ ἐπιεικέα τοῖον· ἔπειτα δὲ καὶ τὸν Ἀχαιοὶ

[247] εὐρύν θ’ ὑψηλόν τε τιθήμεναι, οἵ κεν ἐμεῖο

[248] δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.

[249] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἐπίθοντο ποδώκεϊ Πηλεί̈ωνι.

[250] πρῶτον μὲν κατὰ πυρκαϊὴν σβέσαν αἴθοπι οἴνῳ

[251] ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

[252] κλαίοντες δ’ ἑτάροιο ἐνηέος ὀστέα λευκὰ

[253] ἄλλεγον ἐς χρυσέην φιάλην καὶ δίπλακα δημόν,

[254] ἐν κλισίῃσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψαν·

[255] τορνώσαντο δὲ σῆμα θεμείλιά τε προβάλοντο

[256] ἀμφὶ πυρήν· εἶθαρ δὲ χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν,

[257] χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[258] αὐτοῦ λαὸν ἔρυκε καὶ ἵζανεν εὐρὺν ἀγῶνα,

[259] νηῶν δ’ ἔκφερ’ ἄεθλα λέβητάς τε τρίποδάς τε

[260] ἵππους θ’ ἡμιόνους τε βοῶν τ’ ἴφθιμα κάρηνα,

[261] ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον.

[262] ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλά’ ἄεθλα

[263] θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργα ἰδυῖαν

[264] καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον

[265] τῷ πρώτῳ· ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν

[266] ἑξέτε’ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·

[267] αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα

[268] καλὸν τέσσαρα μέτρα κεχανδότα λευκὸν ἔτ’ αὔτως·

[269] τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύω χρυσοῖο τάλαντα,

[270] πέμπτῳ δ’ ἀμφίθετον φιάλην ἀπύρωτον ἔθηκε.

[271] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[272] Ἀτρεί̈δη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[273] ἱππῆας τάδ’ ἄεθλα δεδεγμένα κεῖτ’ ἐν ἀγῶνι.

[274] εἰ μὲν νῦν ἐπὶ ἄλλῳ ἀεθλεύοιμεν Ἀχαιοὶ

[275] ἦ τ’ ἂν ἐγὼ τὰ πρῶτα λαβὼν κλισίην δὲ φεροίμην.

[276] ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

[277] ἀθάνατοί τε γάρ εἰσι, Ποσειδάων δὲ πόρ’ αὐτοὺς

[278] πατρὶ ἐμῷ Πηλῆϊ, ὁ δ’ αὖτ’ ἐμοὶ ἐγγυάλιξεν.

[279] ἀλλ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω καὶ μώνυχες ἵπποι·

[280] τοίου γὰρ κλέος ἐσθλὸν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο

[281] ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρὸν ἔλαιον

[282] χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.

[283] τὸν τώ γ’ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι

[284] χαῖται ἐρηρέδαται, τὼ δ’ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[285] ἄλλοι δὲ στέλλεσθε κατὰ στρατόν, ὅς τις Ἀχαιῶν

[286] ἵπποισίν τε πέποιθε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.

[287] ὣς φάτο Πηλεί̈δης, ταχέες δ’ ἱππῆες ἄγερθεν.

[288] ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Εὔμηλος

[289] Ἀδμήτου φίλος υἱός, ὃς ἱπποσύνῃ ἐκέκαστο·

[290] τῷ δ’ ἐπὶ Τυδεί̈δης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,

[291] ἵππους δὲ Τρῳοὺς ὕπαγε ζυγόν, οὕς ποτ’ ἀπηύρα

[292] Αἰνείαν, ἀτὰρ αὐτὸν ὑπεξεσάωσεν Ἀπόλλων.

[293] τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεί̈δης ὦρτο ξανθὸς Μενέλαος

[294] διογενής, ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν ὠκέας ἵππους

[295] Αἴθην τὴν Ἀγαμεμνονέην τὸν ἑόν τε Πόδαργον·

[296] τὴν Ἀγαμέμνονι δῶκ’ Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος

[297] δῶρ’, ἵνα μή οἱ ἕποιθ’ ὑπὸ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν,

[298] ἀλλ’ αὐτοῦ τέρποιτο μένων· μέγα γάρ οἱ ἔδωκε

[299] Ζεὺς ἄφενος, ναῖεν δ’ ὅ γ’ ἐν εὐρυχόρῳ Σικυῶνι·

[300] τὴν ὅ γ’ ὑπὸ ζυγὸν ἦγε μέγα δρόμου ἰσχανόωσαν.

[301] Ἀντίλοχος δὲ τέταρτος ἐύ̈τριχας ὁπλίσαθ’ ἵππους,

[302] Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς ὑπερθύμοιο ἄνακτος

[303] τοῦ Νηληϊάδαο· Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι

[304] ὠκύποδες φέρον ἅρμα· πατὴρ δέ οἱ ἄγχι παραστὰς

[305] μυθεῖτ’ εἰς ἀγαθὰ φρονέων νοέοντι καὶ αὐτῷ·

[306] Ἀντίλοχ’ ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ’ ἐφίλησαν

[307] Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καὶ ἱπποσύνας ἐδίδαξαν

[308] παντοίας· τὼ καί σε διδασκέμεν οὔ τι μάλα χρεώ·

[309] οἶσθα γὰρ εὖ περὶ τέρμαθ’ ἑλισσέμεν· ἀλλά τοι ἵπποι

[310] βάρδιστοι θείειν· τώ τ’ οἴω λοίγι’ ἔσεσθαι.

[311] τῶν δ’ ἵπποι μὲν ἔασιν ἀφάρτεροι, οὐδὲ μὲν αὐτοὶ

[312] πλείονα ἴσασιν σέθεν αὐτοῦ μητίσασθαι.

[313] ἀλλ’ ἄγε δὴ σὺ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ

[314] παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.

[315] μήτι τοι δρυτόμος μέγ’ ἀμείνων ἠὲ βίηφι·

[316] μήτι δ’ αὖτε κυβερνήτης ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ

[317] νῆα θοὴν ἰθύνει ἐρεχθομένην ἀνέμοισι·

[318] μήτι δ’ ἡνίοχος περιγίγνεται ἡνιόχοιο.

[319] ἀλλ’ ὃς μέν θ’ ἵπποισι καὶ ἅρμασιν οἷσι πεποιθὼς

[320] ἀφραδέως ἐπὶ πολλὸν ἑλίσσεται ἔνθα καὶ ἔνθα,

[321] ἵπποι δὲ πλανόωνται ἀνὰ δρόμον, οὐδὲ κατίσχει·

[322] ὃς δέ κε κέρδεα εἰδῇ ἐλαύνων ἥσσονας ἵππους,

[323] αἰεὶ τέρμ’ ὁρόων στρέφει ἐγγύθεν, οὐδέ ἑ λήθει

[324] ὅππως τὸ πρῶτον τανύσῃ βοέοισιν ἱμᾶσιν,

[325] ἀλλ’ ἔχει ἀσφαλέως καὶ τὸν προὔχοντα δοκεύει.

[326] σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ’ ἀριφραδές, οὐδέ σε λήσει.

[327] ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ’ ὄργυι’ ὑπὲρ αἴης

[328] ἢ δρυὸς ἢ πεύκης· τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ,

[329] λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ

[330] ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ’ ἱππόδρομος ἀμφὶς

[331] ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος,

[332] ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων,

[333] καὶ νῦν τέρματ’ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.

[334] τῷ σὺ μάλ’ ἐγχρίμψας ἐλάαν σχεδὸν ἅρμα καὶ ἵππους,

[335] αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ

[336] ἦκ’ ἐπ’ ἀριστερὰ τοῖιν· ἀτὰρ τὸν δεξιὸν ἵππον

[337] κένσαι ὁμοκλήσας, εἶξαί τέ οἱ ἡνία χερσίν.

[338] ἐν νύσσῃ δέ τοι ἵππος ἀριστερὸς ἐγχριμφθήτω,

[339] ὡς ἄν τοι πλήμνη γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι

[340] κύκλου ποιητοῖο· λίθου δ’ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν,

[341] μή πως ἵππους τε τρώσῃς κατά θ’ ἅρματα ἄξῃς·

[342] χάρμα δὲ τοῖς ἄλλοισιν, ἐλεγχείη δὲ σοὶ αὐτῷ

[343] ἔσσεται· ἀλλὰ φίλος φρονέων πεφυλαγμένος εἶναι.

[344] εἰ γάρ κ’ ἐν νύσσῃ γε παρεξελάσῃσθα διώκων,

[345] οὐκ ἔσθ’ ὅς κέ ς’ ἕλῃσι μετάλμενος οὐδὲ παρέλθῃ,

[346] οὐδ’ εἴ κεν μετόπισθεν Ἀρίονα δῖον ἐλαύνοι

[347] Ἀδρήστου ταχὺν ἵππον, ὃς ἐκ θεόφιν γένος ἦεν,

[348] ἢ τοὺς Λαομέδοντος, οἳ ἐνθάδε γ’ ἔτραφεν ἐσθλοί.

[349] ὣς εἰπὼν Νέστωρ Νηλήϊος ἂψ ἐνὶ χώρῃ

[350] ἕζετ’, ἐπεὶ ᾧ παιδὶ ἑκάστου πείρατ’ ἔειπε.

[351] Μηριόνης δ’ ἄρα πέμπτος ἐύ̈τριχας ὁπλίσαθ’ ἵππους.

[352] ἂν δ’ ἔβαν ἐς δίφρους, ἐν δὲ κλήρους ἐβάλοντο·

[353] πάλλ’ Ἀχιλεύς, ἐκ δὲ κλῆρος θόρε Νεστορίδαο

[354] Ἀντιλόχου· μετὰ τὸν δ’ ἔλαχε κρείων Εὔμηλος·

[355] τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεί̈δης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος,

[356] τῷ δ’ ἐπὶ Μηριόνης λάχ’ ἐλαυνέμεν· ὕστατος αὖτε

[357] Τυδεί̈δης ὄχ’ ἄριστος ἐὼν λάχ’ ἐλαυνέμεν ἵππους.

[358] στὰν δὲ μεταστοιχί, σήμηνε δὲ τέρματ’ Ἀχιλλεὺς

[359] τηλόθεν ἐν λείῳ πεδίῳ· παρὰ δὲ σκοπὸν εἷσεν

[360] ἀντίθεον Φοίνικα ὀπάονα πατρὸς ἑοῖο,

[361] ὡς μεμνέῳτο δρόμους καὶ ἀληθείην ἀποείποι.

[362] οἳ δ’ ἅμα πάντες ἐφ’ ἵπποιιν μάστιγας ἄειραν,

[363] πέπληγόν θ’ ἱμᾶσιν, ὁμόκλησάν τ’ ἐπέεσσιν

[364] ἐσσυμένως· οἳ δ’ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο

[365] νόσφι νεῶν ταχέως· ὑπὸ δὲ στέρνοισι κονίη

[366] ἵστατ’ ἀειρομένη ὥς τε νέφος ἠὲ θύελλα,

[367] χαῖται δ’ ἐρρώοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο.

[368] ἅρματα δ’ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ,

[369] ἄλλοτε δ’ ἀί̈ξασκε μετήορα· τοὶ δ’ ἐλατῆρες

[370] ἕστασαν ἐν δίφροισι, πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου

[371] νίκης ἱεμένων· κέκλοντο δὲ οἷσιν ἕκαστος

[372] ἵπποις, οἳ δ’ ἐπέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[373] ἀλλ’ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον ὠκέες ἵπποι

[374] ἂψ ἐφ’ ἁλὸς πολιῆς, τότε δὴ ἀρετή γε ἑκάστου

[375] φαίνετ’, ἄφαρ δ’ ἵπποισι τάθη δρόμος· ὦκα δ’ ἔπειτα

[376] αἳ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι.

[377] τὰς δὲ μετ’ ἐξέφερον Διομήδεος ἄρσενες ἵπποι

[378] Τρώϊοι, οὐδέ τι πολλὸν ἄνευθ’ ἔσαν, ἀλλὰ μάλ’ ἐγγύς·

[379] αἰεὶ γὰρ δίφρου ἐπιβησομένοισιν ἐί̈κτην,

[380] πνοιῇ δ’ Εὐμήλοιο μετάφρενον εὐρέε τ’ ὤμω

[381] θέρμετ’· ἐπ’ αὐτῷ γὰρ κεφαλὰς καταθέντε πετέσθην.

[382] καί νύ κεν ἢ παρέλασς’ ἢ ἀμφήριστον ἔθηκεν,

[383] εἰ μὴ Τυδέος υἷϊ κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

[384] ὅς ῥά οἱ ἐκ χειρῶν ἔβαλεν μάστιγα φαεινήν.

[385] τοῖο δ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν χύτο δάκρυα χωομένοιο,

[386] οὕνεκα τὰς μὲν ὅρα ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἰούσας,

[387] οἳ δέ οἱ ἐβλάφθησαν ἄνευ κέντροιο θέοντες.

[388] οὐδ’ ἄρ’ Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ’ Ἀπόλλων

[389] Τυδεί̈δην, μάλα δ’ ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν,

[390] δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ’ ἵπποισιν ἐνῆκεν·

[391] ἣ δὲ μετ’ Ἀδμήτου υἱὸν κοτέους’ ἐβεβήκει,

[392] ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεὰ ζυγόν· αἳ δέ οἱ ἵπποι

[393] ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμὸς δ’ ἐπὶ γαῖαν ἐλύσθη.

[394] αὐτὸς δ’ ἐκ δίφροιο παρὰ τροχὸν ἐξεκυλίσθη,

[395] ἀγκῶνάς τε περιδρύφθη στόμα τε ῥῖνάς τε,

[396] θρυλίχθη δὲ μέτωπον ἐπ’ ὀφρύσι· τὼ δέ οἱ ὄσσε

[397] δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[398] Τυδεί̈δης δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους,

[399] πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος· ἐν γὰρ Ἀθήνη

[400] ἵπποις ἧκε μένος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκε.

[401] τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεί̈δης εἶχε ξανθὸς Μενέλαος.

[402] Ἀντίλοχος δ’ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·

[403] ἔμβητον καὶ σφῶϊ· τιταίνετον ὅττι τάχιστα.

[404] ἤτοι μὲν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω

[405] Τυδεί̈δεω ἵπποισι δαί̈φρονος, οἷσιν Ἀθήνη

[406] νῦν ὤρεξε τάχος καὶ ἐπ’ αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν·

[407] ἵππους δ’ Ἀτρεί̈δαο κιχάνετε, μὴ δὲ λίπησθον,

[408] καρπαλίμως, μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ

[409] Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα· τί ἢ λείπεσθε φέριστοι;

[410] ὧδε γὰρ ἐξερέω, καὶ μὴν τετελεσμένον ἔσται·

[411] οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν

[412] ἔσσεται, αὐτίκα δ’ ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ,

[413] αἴ κ’ ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.

[414] ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτον καὶ σπεύδετον ὅττι τάχιστα·

[415] ταῦτα δ’ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω

[416] στεινωπῷ ἐν ὁδῷ παραδύμεναι, οὐδέ με λήσει.

[417] ὣς ἔφαθ’, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

[418] μᾶλλον ἐπιδραμέτην ὀλίγον χρόνον· αἶψα δ’ ἔπειτα

[419] στεῖνος ὁδοῦ κοίλης ἴδεν Ἀντίλοχος μενεχάρμης.

[420] ῥωχμὸς ἔην γαίης, ᾗ χειμέριον ἀλὲν ὕδωρ

[421] ἐξέρρηξεν ὁδοῖο, βάθυνε δὲ χῶρον ἅπαντα·

[422] τῇ ῥ’ εἶχεν Μενέλαος ἁματροχιὰς ἀλεείνων.

[423] Ἀντίλοχος δὲ παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους

[424] ἐκτὸς ὁδοῦ, ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν.

[425] Ἀτρεί̈δης δ’ ἔδεισε καὶ Ἀντιλόχῳ ἐγεγώνει·

[426] Ἀντίλοχ’ ἀφραδέως ἱππάζεαι, ἀλλ’ ἄνεχ’ ἵππους·

[427] στεινωπὸς γὰρ ὁδός, τάχα δ’ εὐρυτέρη παρελάσσαι·

[428] μή πως ἀμφοτέρους δηλήσεαι ἅρματι κύρσας.

[429] ὣς ἔφατ’, Ἀντίλοχος δ’ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον ἔλαυνε

[430] κέντρῳ ἐπισπέρχων ὡς οὐκ ἀί̈οντι ἐοικώς.

[431] ὅσσα δὲ δίσκου οὖρα κατωμαδίοιο πέλονται,

[432] ὅν τ’ αἰζηὸς ἀφῆκεν ἀνὴρ πειρώμενος ἥβης,

[433] τόσσον ἐπιδραμέτην· αἳ δ’ ἠρώησαν ὀπίσσω

[434] Ἀτρεί̈δεω· αὐτὸς γὰρ ἑκὼν μεθέηκεν ἐλαύνειν

[435] μή πως συγκύρσειαν ὁδῷ ἔνι μώνυχες ἵπποι,

[436] δίφρους τ’ ἀνστρέψειαν ἐϋπλεκέας, κατὰ δ’ αὐτοὶ

[437] ἐν κονίῃσι πέσοιεν ἐπειγόμενοι περὶ νίκης.

[438] τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[439] Ἀντίλοχ’ οὔ τις σεῖο βροτῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

[440] ἔρρ’, ἐπεὶ οὔ ς’ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Ἀχαιοί.

[441] ἀλλ’ οὐ μὰν οὐδ’ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.

[442] ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε·

[443] μή μοι ἐρύκεσθον μὴ δ’ ἕστατον ἀχνυμένω κῆρ.

[444] φθήσονται τούτοισι πόδες καὶ γοῦνα καμόντα

[445] ἢ ὑμῖν· ἄμφω γὰρ ἀτέμβονται νεότητος.

[446] ὣς ἔφαθ’, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

[447] μᾶλλον ἐπιδραμέτην, τάχα δέ σφισιν ἄγχι γένοντο.

[448] Ἀργεῖοι δ’ ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσορόωντο

[449] ἵππους· τοὶ δὲ πέτοντο κονίοντες πεδίοιο.

[450] πρῶτος δ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἐφράσαθ’ ἵππους·

[451] ἧστο γὰρ ἐκτὸς ἀγῶνος ὑπέρτατος ἐν περιωπῇ·

[452] τοῖο δ’ ἄνευθεν ἐόντος ὁμοκλητῆρος ἀκούσας

[453] ἔγνω, φράσσατο δ’ ἵππον ἀριπρεπέα προὔχοντα,

[454] ὃς τὸ μὲν ἄλλο τόσον φοῖνιξ ἦν, ἐν δὲ μετώπῳ

[455] λευκὸν σῆμα τέτυκτο περίτροχον ἠύ̈τε μήνη.

[456] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[457] ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[458] οἶος ἐγὼν ἵππους αὐγάζομαι ἦε καὶ ὑμεῖς;

[459] ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι,

[460] ἄλλος δ’ ἡνίοχος ἰνδάλλεται· αἳ δέ που αὐτοῦ

[461] ἔβλαβεν ἐν πεδίῳ, αἳ κεῖσέ γε φέρτεραι ἦσαν·

[462] ἤτοι γὰρ τὰς πρῶτα ἴδον περὶ τέρμα βαλούσας,

[463] νῦν δ’ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν· πάντῃ δέ μοι ὄσσε

[464] Τρωϊκὸν ἂμ πεδίον παπταίνετον εἰσορόωντι·

[465] ἦε τὸν ἡνίοχον φύγον ἡνία, οὐδὲ δυνάσθη

[466] εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

[467] ἔνθά μιν ἐκπεσέειν ὀί̈ω σύν θ’ ἅρματα ἆξαι,

[468] αἳ δ’ ἐξηρώησαν, ἐπεὶ μένος ἔλλαβε θυμόν.

[469] ἀλλὰ ἴδεσθε καὶ ὔμμες ἀνασταδόν· οὐ γὰρ ἔγωγε

[470] εὖ διαγιγνώσκω· δοκέει δέ μοι ἔμμεναι ἀνὴρ

[471] Αἰτωλὸς γενεήν, μετὰ δ’ Ἀργείοισιν ἀνάσσει

[472] Τυδέος ἱπποδάμου υἱὸς κρατερὸς Διομήδης.

[473] τὸν δ’ αἰσχρῶς ἐνένιπεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

[474] Ἰδομενεῦ τί πάρος λαβρεύεαι; αἳ δέ τ’ ἄνευθεν

[475] ἵπποι ἀερσίποδες πολέος πεδίοιο δίενται.

[476] οὔτε νεώτατός ἐσσι μετ’ Ἀργείοισι τοσοῦτον,

[477] οὔτέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆς ἐκδέρκεται ὄσσε·

[478] ἀλλ’ αἰεὶ μύθοις λαβρεύεαι· οὐδέ τί σε χρὴ

[479] λαβραγόρην ἔμεναι· πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες ἄλλοι.

[480] ἵπποι δ’ αὐταὶ ἔασι παροίτεραι, αἳ τὸ πάρος περ,

[481] Εὐμήλου, ἐν δ’ αὐτὸς ἔχων εὔληρα βέβηκε.

[482] τὸν δὲ χολωσάμενος Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

[483] Αἶαν νεῖκος ἄριστε κακοφραδὲς ἄλλά τε πάντα

[484] δεύεαι Ἀργείων, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.

[485] δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος,

[486] ἴστορα δ’ Ἀτρεί̈δην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω,

[487] ὁππότεραι πρόσθ’ ἵπποι, ἵνα γνώῃς ἀποτίνων.

[488] ὣς ἔφατ’, ὄρνυτο δ’ αὐτίκ’ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας

[489] χωόμενος χαλεποῖσιν ἀμείψασθαι ἐπέεσσι·

[490] καί νύ κε δὴ προτέρω ἔτ’ ἔρις γένετ’ ἀμφοτέροισιν,

[491] εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ φάτο μῦθον·

[492] μηκέτι νῦν χαλεποῖσιν ἀμείβεσθον ἐπέεσσιν

[493] Αἶαν Ἰδομενεῦ τε κακοῖς, ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικε.

[494] καὶ δ’ ἄλλῳ νεμεσᾶτον ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι.

[495] ἀλλ’ ὑμεῖς ἐν ἀγῶνι καθήμενοι εἰσοράασθε

[496] ἵππους· οἳ δὲ τάχ’ αὐτοὶ ἐπειγόμενοι περὶ νίκης

[497] ἐνθάδ’ ἐλεύσονται· τότε δὲ γνώσεσθε ἕκαστος

[498] ἵππους Ἀργείων, οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν.

[499] ὣς φάτο, Τυδεί̈δης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων,

[500] μάστι δ’ αἰὲν ἔλαυνε κατωμαδόν· οἳ δέ οἱ ἵπποι

[501] ὑψός’ ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.

[502] αἰεὶ δ’ ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον,

[503] ἅρματα δὲ χρυσῷ πεπυκασμένα κασσιτέρῳ τε

[504] ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέτρεχον· οὐδέ τι πολλὴ

[505] γίγνετ’ ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν

[506] ἐν λεπτῇ κονίῃ· τὼ δὲ σπεύδοντε πετέσθην.

[507] στῆ δὲ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολὺς δ’ ἀνεκήκιεν ἱδρὼς

[508] ἵππων ἔκ τε λόφων καὶ ἀπὸ στέρνοιο χαμᾶζε.

[509] αὐτὸς δ’ ἐκ δίφροιο χαμαὶ θόρε παμφανόωντος,

[510] κλῖνε δ’ ἄρα μάστιγα ποτὶ ζυγόν· οὐδὲ μάτησεν

[511] ἴφθιμος Σθένελος, ἀλλ’ ἐσσυμένως λάβ’ ἄεθλον,

[512] δῶκε δ’ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα

[513] καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα φέρειν· ὁ δ’ ἔλυεν ὑφ’ ἵππους.

[514] τῷ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀντίλοχος Νηλήϊος ἤλασεν ἵππους

[515] κέρδεσιν, οὔ τι τάχει γε, παραφθάμενος Μενέλαον·

[516] ἀλλὰ καὶ ὧς Μενέλαος ἔχ’ ἐγγύθεν ὠκέας ἵππους.

[517] ὅσσον δὲ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα

[518] ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σὺν ὄχεσφι·

[519] τοῦ μέν τε ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες ἄκραι

[520] οὐραῖαι· ὁ δέ τ’ ἄγχι μάλα τρέχει, οὐδέ τι πολλὴ

[521] χώρη μεσσηγὺς πολέος πεδίοιο θέοντος·

[522] τόσσον δὴ Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο

[523] λείπετ’· ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο,

[524] ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν· ὀφέλλετο γὰρ μένος ἠὺ̈

[525] ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης·

[526] εἰ δέ κ’ ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι,

[527] τώ κέν μιν παρέλασς’ οὐδ’ ἀμφήριστον ἔθηκεν.

[528] αὐτὰρ Μηριόνης θεράπων ἐὺ̈ς Ἰδομενῆος

[529] λείπετ’ ἀγακλῆος Μενελάου δουρὸς ἐρωήν·

[530] βάρδιστοι μὲν γάρ οἱ ἔσαν καλλίτριχες ἵπποι,

[531] ἤκιστος δ’ ἦν αὐτὸς ἐλαυνέμεν ἅρμ’ ἐν ἀγῶνι.

[532] υἱὸς δ’ Ἀδμήτοιο πανύστατος ἤλυθεν ἄλλων

[533] ἕλκων ἅρματα καλὰ ἐλαύνων πρόσσοθεν ἵππους.

[534] τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,

[535] στὰς δ’ ἄρ’ ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ’ ἀγόρευε·

[536] λοῖσθος ἀνὴρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους·

[537] ἀλλ’ ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικὲς

[538] δεύτερ’· ἀτὰρ τὰ πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.

[539] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευε.

[540] καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γὰρ Ἀχαιοί,

[541] εἰ μὴ ἄρ’ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς

[542] Πηλεί̈δην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ’ ἀναστάς·

[543] ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς

[544] τοῦτο ἔπος· μέλλεις γὰρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον

[545] τὰ φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καὶ ταχέ’ ἵππω

[546] αὐτός τ’ ἐσθλὸς ἐών· ἀλλ’ ὤφελεν ἀθανάτοισιν

[547] εὔχεσθαι· τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.

[548] εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ

[549] ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσὸς πολύς, ἔστι δὲ χαλκὸς

[550] καὶ πρόβατ’, εἰσὶ δέ τοι δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι·

[551] τῶν οἱ ἔπειτ’ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον

[552] ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα ς’ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.

[553] τὴν δ’ ἐγὼ οὐ δώσω· περὶ δ’ αὐτῆς πειρηθήτω

[554] ἀνδρῶν ὅς κ’ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι.

[555] ὣς φάτο, μείδησεν δὲ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

[556] χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος·

[557] καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[558] Ἀντίλοχ’, εἰ μὲν δή με κελεύεις οἴκοθενἄλλο

[559] Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγὼ δέ κε καὶ τὸ τελέσσω.

[560] δώσω οἱ θώρηκα, τὸν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων

[561] χάλκεον, ᾧ πέρι χεῦμα φαεινοῦ κασσιτέροιο

[562] ἀμφιδεδίνηται· πολέος δέ οἱ ἄξιος ἔσται.

[563] ἦ ῥα, καὶ Αὐτομέδοντι φίλῳ ἐκέλευσεν ἑταίρῳ

[564] οἰσέμεναι κλισίηθεν· ὁ δ’ ᾤχετο καί οἱ ἔνεικεν,

[565] Εὐμήλῳ δ’ ἐν χερσὶ τίθει· ὁ δὲ δέξατο χαίρων.

[566] τοῖσι δὲ καὶ Μενέλαος ἀνίστατο θυμὸν ἀχεύων

[567] Ἀντιλόχῳ ἄμοτον κεχολωμένος· ἐν δ’ ἄρα κῆρυξ

[568] χειρὶ σκῆπτρον ἔθηκε, σιωπῆσαί τε κέλευσεν

[569] Ἀργείους· ὁ δ’ ἔπειτα μετηύδα ἰσόθεος φώς·

[570] Ἀντίλοχε πρόσθεν πεπνυμένε ποῖον ἔρεξας.

[571] ᾔσχυνας μὲν ἐμὴν ἀρετήν, βλάψας δέ μοι ἵππους

[572] τοὺς σοὺς πρόσθε βαλών, οἵ τοι πολὺ χείρονες ἦσαν.

[573] ἀλλ’ ἄγετ’ Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[574] ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε, μὴ δ’ ἐπ’ ἀρωγῇ,

[575] μή ποτέ τις εἴπῃσιν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[576] Ἀντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος Μενέλαος

[577] οἴχεται ἵππον ἄγων, ὅτι οἱ πολὺ χείρονες ἦσαν

[578] ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.

[579] εἰ δ’ ἄγ’ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω, καί μ’ οὔ τινά φημι

[580] ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν· ἰθεῖα γὰρ ἔσται.

[581] Ἀντίλοχ’ εἰ δ’ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί,

[582] στὰς ἵππων προπάροιθε καὶ ἅρματος, αὐτὰρ ἱμάσθλην

[583] χερσὶν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τὸ πρόσθεν ἔλαυνες,

[584] ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον

[585] ὄμνυθι μὴ μὲν ἑκὼν τὸ ἐμὸν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.

[586] τὸν δ’ αὖτ’ Ἀντίλοχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

[587] ἄνσχεο νῦν· πολλὸν γὰρ ἔγωγε νεώτερός εἰμι

[588] σεῖο ἄναξ Μενέλαε, σὺ δὲ πρότερος καὶ ἀρείων.

[589] οἶσθ’ οἷαι νέου ἀνδρὸς ὑπερβασίαι τελέθουσι·

[590] κραιπνότερος μὲν γάρ τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[591] τώ τοι ἐπιτλήτω κραδίη· ἵππον δέ τοι αὐτὸς

[592] δώσω, τὴν ἀρόμην. εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο

[593] μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι

[594] βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφὲς ἤματαπάντα

[595] ἐκ θυμοῦ πεσέειν καὶ δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.

[596] ἦ ῥα καὶ ἵππον ἄγων μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς

[597] ἐν χείρεσσι τίθει Μενελάου· τοῖο δὲ θυμὸς

[598] ἰάνθη ὡς εἴ τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση

[599] ληί̈ου ἀλδήσκοντος, ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι·

[600] ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.

[601] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[602] Ἀντίλοχε νῦν μέν τοι ἐγὼν ὑποείξομαι αὐτὸς

[603] χωόμενος, ἐπεὶ οὔ τι παρήορος οὐδ’ ἀεσίφρων

[604] ἦσθα πάρος· νῦν αὖτε νόον νίκησε νεοίη.

[605] δεύτερον αὖτ’ ἀλέασθαι ἀμείνονας ἠπεροπεύειν.

[606] οὐ γάρ κέν με τάχ’ ἄλλος ἀνὴρ παρέπεισεν Ἀχαιῶν.

[607] ἀλλὰ σὺ γὰρ δὴ πολλὰ πάθες καὶ πολλὰ μόγησας

[608] σός τε πατὴρ ἀγαθὸς καὶ ἀδελφεὸς εἵνεκ’ ἐμεῖο·

[609] τώ τοι λισσομένῳ ἐπιπείσομαι, ἠδὲ καὶ ἵππον

[610] δώσω ἐμήν περ ἐοῦσαν, ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε

[611] ὡς ἐμὸς οὔ ποτε θυμὸς ὑπερφίαλος καὶ ἀπηνής.

[612] ἦ ῥα, καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳ

[613] ἵππον ἄγειν· ὁ δ’ ἔπειτα λέβηθ’ ἕλε παμφανόωντα.

[614] Μηριόνης δ’ ἀνάειρε δύω χρυσοῖο τάλαντα

[615] τέτρατος, ὡς ἔλασεν. πέμπτον δ’ ὑπελείπετ’ ἄεθλον,

[616] ἀμφίθετος φιάλη· τὴν Νέστορι δῶκεν Ἀχιλλεὺς

[617] Ἀργείων ἀν’ ἀγῶνα φέρων, καὶ ἔειπε παραστάς·

[618] τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο γέρον κειμήλιον ἔστω

[619] Πατρόκλοιο τάφου μνῆμ’ ἔμμεναι· οὐ γὰρ ἔτ’ αὐτὸν

[620] ὄψῃ ἐν Ἀργείοισι· δίδωμι δέ τοι τόδ’ ἄεθλον

[621] αὔτως· οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, οὐδὲ παλαίσεις,

[622] οὐδ’ ἔτ’ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐδὲ πόδεσσι

[623] θεύσεαι· ἤδη γὰρ χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει.

[624] ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει· ὁ δ’ ἐδέξατο χαίρων,

[625] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[626] ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα τέκος κατὰ μοῖραν ἔειπες·

[627] οὐ γὰρ ἔτ’ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐδέ τι χεῖρες

[628] ὤμων ἀμφοτέρωθεν ἐπαί̈σσονται ἐλαφραί.

[629] εἴθ’ ὣς ἡβώοιμι βίη τέ μοι ἔμπεδος εἴη

[630] ὡς ὁπότε κρείοντ’ Ἀμαρυγκέα θάπτον Ἐπειοὶ

[631] Βουπρασίῳ, παῖδες δ’ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·

[632] ἔνθ’ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετ’, οὔτ’ ἄρ’ Ἐπειῶν

[633] οὔτ’ αὐτῶν Πυλίων οὔτ’ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.

[634] πὺξ μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα Ἤνοπος υἱόν,

[635] Ἀγκαῖον δὲ πάλῃ Πλευρώνιον, ὅς μοι ἀνέστη·

[636] Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα,

[637] δουρὶ δ’ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.

[638] οἴοισίν μ’ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε

[639] πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης,

[640] οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παρ’ αὐτόθι λείπετ’ ἄεθλα.

[641] οἳ δ’ ἄρ’ ἔσαν δίδυμοι· ὁ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν,

[642] ἔμπεδον ἡνιόχευ’, ὁ δ’ ἄρα μάστιγι κέλευεν.

[643] ὥς ποτ’ ἔον· νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων

[644] ἔργων τοιούτων· ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ

[645] πείθεσθαι, τότε δ’ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.

[646] ἀλλ’ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.

[647] τοῦτο δ’ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ,

[648] ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐδέ σε λήθω,

[649] τιμῆς ἧς τέ μ’ ἔοικε τετιμῆσθαι μετ’ Ἀχαιοῖς.

[650] σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδ’ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.

[651] ὣς φάτο, Πηλεί̈δης δὲ πολὺν καθ’ ὅμιλον Ἀχαιῶν

[652] ᾤχετ’, ἐπεὶ πάντ’ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεί̈δαο.

[653] αὐτὰρ ὁ πυγμαχίης ἀλεγεινῆς θῆκεν ἄεθλα·

[654] ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδης’ ἐν ἀγῶνι

[655] ἑξέτε’ ἀδμήτην, ἥ τ’ ἀλγίστη δαμάσασθαι·

[656] τῷ δ’ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.

[657] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[658] Ἀτρεί̈δη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[659] ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω,

[660] πὺξ μάλ’ ἀνασχομένω πεπληγέμεν· ᾧ δέ κ’ Ἀπόλλων

[661] δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί,

[662] ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·

[663] αὐτὰρ ὁ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον.

[664] ὣς ἔφατ’, ὄρνυτο δ’ αὐτίκ’ ἀνὴρ ἠύ̈ς τε μέγας τε

[665] εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός,

[666] ἅψατο δ’ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·

[667] ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον·

[668] ἡμίονον δ’ οὔ φημί τιν’ ἀξέμεν ἄλλον Ἀχαιῶν

[669] πυγμῇ νικήσαντ’, ἐπεὶ εὔχομαι εἶναι ἄριστος.

[670] ἦ οὐχ ἅλις ὅττι μάχης ἐπιδεύομαι; οὐδ’ ἄρα πως ἦν

[671] ἐν πάντεσς’ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.

[672] ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·

[673] ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τ’ ὀστέ’ ἀράξω.

[674] κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ’ ἀολλέες αὖθι μενόντων,

[675] οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.

[676] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[677] Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς

[678] Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος,

[679] ὅς ποτε Θήβας δ’ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο

[680] ἐς τάφον· ἔνθα δὲ πάντας ἐνίκα Καδμείωνας.

[681] τὸν μὲν Τυδεί̈δης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο

[682] θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δ’ αὐτῷ βούλετο νίκην.

[683] ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα

[684] δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.

[685] τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα,

[686] ἄντα δ’ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμ’ ἄμφω

[687] σύν ῥ’ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.

[688] δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετ’, ἔρρεε δ’ ἱδρὼς

[689] πάντοθεν ἐκ μελέων· ἐπὶ δ’ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός,

[690] κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον· οὐδ’ ἄρ’ ἔτι δὴν

[691] ἑστήκειν· αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.

[692] ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς

[693] θίν’ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν,

[694] ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτ’· αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς

[695] χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε· φίλοι δ’ ἀμφέσταν ἑταῖροι,

[696] οἵ μιν ἄγον δι’ ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν

[697] αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθ’ ἑτέρωσε·

[698] κὰδ δ’ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες,

[699] αὐτοὶ δ’ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.

[700] Πηλεί̈δης δ’ αἶψ’ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα

[701] δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς,

[702] τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδ’ ἐμπυριβήτην,

[703] τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·

[704] ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκ’ ἐς μέσσον ἔθηκε,

[705] πολλὰ δ’ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.

[706] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[707] ὄρνυσθ’ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον.

[708] ὣς ἔφατ’, ὦρτο δ’ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας,

[709] ἂν δ’ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.

[710] ζωσαμένω δ’ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα,

[711] ἀγκὰς δ’ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν

[712] ὡς ὅτ’ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων

[713] δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.

[714] τετρίγει δ’ ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

[715] ἑλκόμενα στερεῶς· κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς,

[716] πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους

[717] αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον· οἳ δὲ μάλ’ αἰεὶ

[718] νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·

[719] οὔτ’ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι,

[720] οὔτ’ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δ’ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.

[721] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς,

[722] δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[723] διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν’ Ὀδυσσεῦ

[724] ἤ μ’ ἀνάειρ’, ἢ ἐγὼ σέ· τὰ δ’ αὖ Διὶ πάντα μελήσει.

[725] ὣς εἰπὼν ἀνάειρε· δόλου δ’ οὐ λήθετ’ Ὀδυσσεύς·

[726] κόψ’ ὄπιθεν κώληπα τυχών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα,

[727] κὰδ δ’ ἔβαλ’ ἐξοπίσω· ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς

[728] κάππεσε· λαοὶ δ’ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

[729] δεύτερος αὖτ’ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

[730] κίνησεν δ’ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐδ’ ἔτ’ ἄειρεν,

[731] ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν· ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω

[732] πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.

[733] καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναί̈ξαντ’ ἐπάλαιον,

[734] εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·

[735] μηκέτ’ ἐρείδεσθον, μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι·

[736] νίκη δ’ ἀμφοτέροισιν· ἀέθλια δ’ ἶς’ ἀνελόντες

[737] ἔρχεσθ’, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί.

[738] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο,

[739] καί ῥ’ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.

[740] Πηλεί̈δης δ’ αἶψ’ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα

[741] ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον· ἓξ δ’ ἄρα μέτρα

[742] χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπ’ αἶαν

[743] πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν,

[744] Φοίνικες δ’ ἄγον ἄνδρες ἐπ’ ἠεροειδέα πόντον,

[745] στῆσαν δ’ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·

[746] υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε

[747] Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος.

[748] καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο,

[749] ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·

[750] δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ,

[751] ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊ’ ἔθηκε.

[752] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[753] ὄρνυσθ’ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε.

[754] ὣς ἔφατ’, ὄρνυτο δ’ αὐτίκ’ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,

[755] ἂν δ’ Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς

[756] Ἀντίλοχος· ὁ γὰρ αὖτε νέους ποσὶ πάντας ἐνίκα.

[757] στὰν δὲ μεταστοιχί· σήμηνε δὲ τέρματ’ Ἀχιλλεύς.

[758] τοῖσι δ’ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος· ὦκα δ’ ἔπειτα

[759] ἔκφερ’ Ὀϊλιάδης· ἐπὶ δ’ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς

[760] ἄγχι μάλ’, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο

[761] στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ’ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ

[762] πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δ’ ἴσχει

[763] στήθεος· ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν

[764] ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι·

[765] κὰδ δ’ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ’ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς

[766] αἰεὶ ῥίμφα θέων· ἴαχον δ’ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ

[767] νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.

[768] ἀλλ’ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκ’ Ὀδυσσεὺς

[769] εὔχετ’ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·

[770] κλῦθι θεά, ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν.

[771] ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος· τοῦ δ’ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη,

[772] γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.

[773] ἀλλ’ ὅτε δὴ τάχ’ ἔμελλον ἐπαί̈ξασθαι ἄεθλον,

[774] ἔνθ’ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη,

[775] τῇ ῥα βοῶν κέχυτ’ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων,

[776] οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[777] ἐνδ’ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·

[778] κρητῆρ’ αὖτ’ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

[779] ὡς ἦλθε φθάμενος· ὁ δὲ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας.

[780] στῆ δὲ κέρας μετὰ χερσὶν ἔχων βοὸς ἀγραύλοιο

[781] ὄνθον ἀποπτύων, μετὰ δ’ Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[782] ὢ πόποι ἦ μ’ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ

[783] μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδ’ ἐπαρήγει.

[784] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἐπ’ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν.

[785] Ἀντίλοχος δ’ ἄρα δὴ λοισθήϊον ἔκφερ’ ἄεθλον

[786] μειδιόων, καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[787] εἰδόσιν ὔμμ’ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν

[788] ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.

[789] Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖ’ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν,

[790] οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τ’ ἀνθρώπων·

[791] ὠμογέροντα δέ μίν φας’ ἔμμεναι· ἀργαλέον δὲ

[792] ποσσὶν ἐριδήσασθαι Ἀχαιοῖς,εἰ μὴ Ἀχιλλεῖ.

[793] ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεί̈ωνα.

[794] τὸν δ’ Ἀχιλεὺς μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·

[795] Ἀντίλοχ’ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος,

[796] ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω.

[797] ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὁ δ’ ἐδέξατο χαίρων.

[798] αὐτὰρ Πηλεί̈δης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος

[799] θῆκ’ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δ’ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν

[800] τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.

[801] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[802] ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω,

[803] τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε

[804] ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.

[805] ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν,

[806] ψαύσῃ δ’ ἐνδίνων διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα,

[807] τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον

[808] καλὸν Θρηί̈κιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·

[809] τεύχεα δ’ ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων·

[810] καί σφιν δαῖτ’ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.

[811] ὣς ἔφατ’, ὦρτο δ’ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας,

[812] ἂν δ’ ἄρα Τυδεί̈δης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.

[813] οἳ δ’ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν,

[814] ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι

[815] δεινὸν δερκομένω· θάμβος δ’ ἔχε πάντας Ἀχαιούς.

[816] ἀλλ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

[817] τρὶς μὲν ἐπήϊξαν, τρὶς δὲ σχεδὸν ὁρμήθησαν.

[818] ἔνθ’ Αἴας μὲν ἔπειτακατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην

[819] νύξ’, οὐδὲ χρό’ ἵκανεν· ἔρυτο γὰρ ἔνδοθι θώρηξ·

[820] Τυδεί̈δης δ’ ἄρ’ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο

[821] αἰὲν ἐπ’ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ.

[822] καὶ τότε δή ῥ’ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ

[823] παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶς’ ἀνελέσθαι.

[824] αὐτὰρ Τυδεί̈δῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως

[825] σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι.

[826] αὐτὰρ Πηλεί̈δης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον

[827] ὃν πρὶν μὲν ῥίπτασκε μέγα σθένος Ἠετίωνος·

[828] ἀλλ’ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,

[829] τὸν δ’ ἄγετ’ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.

[830] στῆ δ’ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·

[831] ὄρνυσθ’οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε.

[832] εἴ οἱ καὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι πίονες ἀγροί,

[833] ἕξει μιν καὶ πέντε περιπλομένους ἐνιαυτοὺς

[834] χρεώμενος· οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου

[835] ποιμὴν οὐδ’ ἀροτὴρ εἶς’ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.

[836] ὣς ἔφατ’, ὦρτο δ’ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης,

[837] ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο,

[838] ἂν δ’ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.

[839] ἑξείης δ’ ἵσταντο, σόλον δ’ ἕλε δῖος Ἐπειός,

[840] ἧκε δὲ δινήσας· γέλασαν δ’ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοί.

[841] δεύτερος αὖτ’ ἀφέηκε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος·

[842] τὸ τρίτον αὖτ’ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας

[843] χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.

[844] ἀλλ’ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης,

[845] ὅσσόν τίς τ’ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ,

[846] ἣ δέ θ’ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας,

[847] τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε· τοὶ δὲ βόησαν.

[848] ἀνστάντες δ’ ἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο

[849] νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἔφερον βασιλῆος ἄεθλον.

[850] αὐτὰρ ὁ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον,

[851] κὰδ δ’ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δ’ ἡμιπέλεκκα,

[852] ἱστὸν δ’ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο

[853] τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν

[854] λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄρ’ ἀνώγει

[855] τοξεύειν· ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν,

[856] πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·

[857] ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών,

[858] ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὁ δ’ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.

[859] ὣς ἔφατ’, ὦρτο δ’ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος,

[860] ἂν δ’ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐὺ̈ς Ἰδομενῆος.

[861] κλήρους δ’ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες,

[862] Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν· αὐτίκα δ’ ἰὸν

[863] ἧκεν ἐπικρατέως, οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι

[864] ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[865] ὄρνιθος μὲν ἅμαρτε· μέγηρε γάρ οἱ τό γ’ Ἀπόλλων·

[866] αὐτὰρ ὁ μήρινθον βάλε πὰρ πόδα, τῇ δέδετ’ ὄρνις·

[867] ἀντικρὺ δ’ ἀπὸ μήρινθον τάμε πικρὸς ὀϊστός.

[868] ἣ μὲν ἔπειτ’ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν, ἣ δὲ παρείθη

[869] μήρινθος ποτὶ γαῖαν· ἀτὰρ κελάδησαν Ἀχαιοί.

[870] σπερχόμενος δ’ ἄρα Μηριόνης ἐξείρυσε χειρὸς

[871] τόξον· ἀτὰρ δὴ ὀϊστὸν ἔχεν πάλαι, ὡς ἴθυνεν.

[872] αὐτίκα δ’ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι

[873] ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.

[874] ὕψι δ’ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·

[875] τῇ ῥ’ ὅ γε δινεύουσαν ὑπὸ πτέρυγος βάλε μέσσην,

[876] ἀντικρὺ δὲ διῆλθε βέλος· τὸ μὲν ἂψ ἐπὶ γαίῃ

[877] πρόσθεν Μηριόναο πάγη ποδός· αὐτὰρ ἣ ὄρνις

[878] ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο

[879] αὐχέν’ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν.

[880] ὠκὺς δ’ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ’ ἀπ’ αὐτοῦ

[881] κάππεσε· λαοὶ δ’ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.

[882] ἂν δ’ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας ἄειρε,

[883] Τεῦκροσδ’ ἡμιπέλεκκα φέρεν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[884] αὐτὰρ Πηλεί̈δης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος,

[885] κὰδ δὲ λέβητ’ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα

[886] θῆκ’ ἐς ἀγῶνα φέρων· καί ῥ’ ἥμονες ἄνδρες ἀνέσταν·

[887] ἂν μὲν ἄρ’ Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων,

[888] ἂν δ’ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐὺ̈ς Ἰδομενῆος.

[889] τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[890] Ἀτρεί̈δη· ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων

[891] ἠδ’ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·

[892] ἀλλὰ σὺ μὲν τόδ’ ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπὶ νῆας

[893] ἔρχευ, ἀτὰρ δόρυ Μηριόνῃ ἥρωϊ πόρωμεν,

[894] εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις· κέλομαι γὰρ ἔγωγε.

[895] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[896] δῶκε δὲ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον· αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως

[897] Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.