ΙΛΙΑΔΟΣ Χ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Χ

Ἕκτορος ἀναίρεσις

[1] Ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠύ̈τε νεβροὶ

[2] ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τ’ ἀκέοντό τε δίψαν

[3] κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

[4] τείχεος ἆσσον ἴσαν σάκε’ ὤμοισι κλίναντες.

[5] Ἕκτορα δ’ αὐτοῦ μεῖναι ὀλοιὴ μοῖρα πέδησεν

[6] Ἰλίου προπάροιθε πυλάων τε Σκαιάων.

[7] αὐτὰρ Πηλείωνα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

[8] τίπτέ με Πηλέος υἱὲ ποσὶν ταχέεσσι διώκεις

[9] αὐτὸς θνητὸς ἐὼν θεὸν ἄμβροτον; οὐδέ νύ πώ με

[10] ἔγνως ὡς θεός εἰμι, σὺ δ’ ἀσπερχὲς μενεαίνεις.

[11] ἦ νύ τοι οὔ τι μέλει Τρώων πόνος, οὓς ἐφόβησας,

[12] οἳ δή τοι εἰς ἄστυ ἄλεν, σὺ δὲ δεῦρο λιάσθης.

[13] οὐ μέν με κτενέεις, ἐπεὶ οὔ τοι μόρσιμός εἰμι.

[14] τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[15] ἔβλαψάς μ’ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων

[16] ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος· ἦ κ’ ἔτι πολλοὶ

[17] γαῖαν ὀδὰξ εἷλον πρὶν Ἴλιον εἰσαφικέσθαι.

[18] νῦν δ’ ἐμὲ μὲν μέγα κῦδος ἀφείλεο, τοὺς δὲ σάωσας

[19] ῥηϊδίως, ἐπεὶ οὔ τι τίσιν γ’ ἔδεισας ὀπίσσω.

[20] ἦ ς’ ἂν τισαίμην, εἴ μοι δύναμίσγε παρείη.

[21] ὣς εἰπὼν προτὶ ἄστυ μέγα φρονέων ἐβεβήκει,

[22] σευάμενος ὥς θ’ ἵππος ἀεθλοφόρος σὺν ὄχεσφιν,

[23] ὅς ῥά τε ῥεῖα θέῃσι τιταινόμενος πεδίοιο·

[24] ὣς Ἀχιλεὺς λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατ’ ἐνώμα.

[25] τὸν δ’ ὁ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι

[26] παμφαίνονθ’ ὥς τ’ ἀστέρ’ ἐπεσσύμενον πεδίοιο,

[27] ὅς ῥά τ’ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ

[28] φαίνονται πολλοῖσι μετ’ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ,

[29] ὅν τε κύν’ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

[30] λαμπρότατος μὲν ὅ γ’ ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται,

[31] καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·

[32] ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος.

[33] ᾤμωξεν δ’ ὁ γέρων, κεφαλὴν δ’ ὅ γε κόψατο χερσὶν

[34] ὑψός’ ἀνασχόμενος, μέγα δ’ οἰμώξας ἐγεγώνει

[35] λισσόμενος φίλον υἱόν· ὁ δὲ προπάροιθε πυλάων

[36] ἑστήκει ἄμοτον μεμαὼς Ἀχιλῆϊ μάχεσθαι·

[37] τὸν δ’ ὁ γέρων ἐλεεινὰ προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς·

[38] Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον

[39] οἶος ἄνευθ’ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς

[40] Πηλεί̈ωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι

[41] σχέτλιος· αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο

[42] ὅσσον ἐμοί· τάχα κέν ἑ κύνες καὶ γῦπες ἔδοιεν

[43] κείμενον· ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι·

[44] ὅς μ’ υἱῶν πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν εὖνιν ἔθηκε

[45] κτείνων καὶ περνὰς νήσων ἔπι τηλεδαπάων.

[46] καὶ γὰρ νῦν δύο παῖδε Λυκάονα καὶ Πολύδωρον

[47] οὐ δύναμαι ἰδέειν Τρώων εἰς ἄστυ ἀλέντων,

[48] τούς μοι Λαοθόη τέκετο κρείουσα γυναικῶν.

[49] ἀλλ’ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τ’ ἂν ἔπειτα

[50] χαλκοῦ τε χρυσοῦ τ’ ἀπολυσόμεθ’, ἔστι γὰρ ἔνδον·

[51] πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος Ἄλτης.

[52] εἰ δ’ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀί̈δαο δόμοισιν,

[53] ἄλγος ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι τοὶ τεκόμεσθα·

[54] λαοῖσιν δ’ ἄλλοισι μινυνθαδιώτερον ἄλγος

[55] ἔσσεται, ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆϊ δαμασθείς.

[56] ἀλλ’ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς

[57] Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς

[58] Πηλεί̈δῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

[59] πρὸς δ’ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντ’ ἐλέησον

[60] δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ

[61] αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλ’ ἐπιδόντα

[62] υἷάς τ’ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας,

[63] καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα

[64] βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,

[65] ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

[66] αὐτὸν δ’ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν

[67] ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ

[68] τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται,

[69] οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς,

[70] οἵ κ’ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ

[71] κείσοντ’ ἐν προθύροισι. νέῳ δέ τε πάντ’ ἐπέοικεν

[72] ἄρηϊ κταμένῳδεδαϊγμένῳ ὀξέϊ χαλκῷ

[73] κεῖσθαι· πάντα δὲ καλὰ θανόντι περ ὅττι φανήῃ·

[74] ἀλλ’ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον

[75] αἰδῶ τ’ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος,

[76] τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

[77] ἦ ῥ’ ὁ γέρων, πολιὰς δ’ ἄρ’ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσὶ

[78] τίλλων ἐκ κεφαλῆς· οὐδ’ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθε.

[79] μήτηρ δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα

[80] κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·

[81] καί μιν δάκρυ χέους’ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[82] Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τ’ αἴδεο καί μ’ ἐλέησον

[83] αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·

[84] τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα

[85] τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ

[86] σχέτλιος· εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ ς’ ἔτ’ ἔγωγε

[87] κλαύσομαι ἐν λεχέεσσι φίλον θάλος, ὃν τέκον αὐτή,

[88] οὐδ’ ἄλοχος πολύδωρος· ἄνευθε δέ σε μέγα νῶϊν

[89] Ἀργείων παρὰ νηυσὶ κύνες ταχέες κατέδονται.

[90] ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν

[91] πολλὰ λισσομένω· οὐδ’ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον,

[92] ἀλλ’ ὅ γε μίμν’ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα.

[93] ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι

[94] βεβρωκὼς κακὰ φάρμακ’, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός,

[95] σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·

[96] ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει

[97] πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδ’ ἐρείσας·

[98] ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[99] ὤ μοι ἐγών, εἰ μέν κε πύλας καὶ τείχεα δύω,

[100] Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει,

[101] ὅς μ’ ἐκέλευε Τρωσὶ ποτὶ πτόλιν ἡγήσασθαι

[102] νύχθ’ ὕπο τήνδ’ ὀλοὴν ὅτε τ’ ὤρετο δῖος Ἀχιλλεύς.

[103] ἀλλ’ ἐγὼ οὐ πιθόμην· ἦ τ’ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν.

[104] νῦν δ’ ἐπεὶ ὤλεσα λαὸν ἀτασθαλίῃσιν ἐμῇσιν,

[105] αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,

[106] μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο·

[107] Ἕκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν.

[108] ὣς ἐρέουσιν· ἐμοὶ δὲ τότ’ ἂν πολὺ κέρδιον εἴη

[109] ἄντην ἢ Ἀχιλῆα κατακτείναντα νέεσθαι,

[110] ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐϋκλειῶς πρὸ πόληος.

[111] εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν

[112] καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας

[113] αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω

[114] καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθ’ ἅμ’ αὐτῇ,

[115] πάντα μάλ’ ὅσσά τ’ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν

[116] ἠγάγετο Τροίηνδ’, ἥ τ’ ἔπλετο νείκεος ἀρχή,

[117] δωσέμεν Ἀτρεί̈δῃσιν ἄγειν, ἅμα δ’ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς

[118] ἄλλ’ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·

[119] Τρωσὶν δ’ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι

[120] μή τι κατακρύψειν, ἀλλ’ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι

[121] κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·

[122] ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

[123] μή μιν ἐγὼ μὲν ἵκωμαι ἰών, ὁ δέ μ’ οὐκ ἐλεήσει

[124] οὐδέ τί μ’ αἰδέσεται, κτενέει δέ με γυμνὸν ἐόντα

[125] αὔτως ὥς τε γυναῖκα, ἐπεί κ’ ἀπὸ τεύχεα δύω.

[126] οὐ μέν πως νῦν ἔστιν ἀπὸ δρυὸς οὐδ’ ἀπὸ πέτρης

[127] τῷ ὀαριζέμεναι, ἅ τε παρθένος ἠί̈θεός τε

[128] παρθένος ἠί̈θεός τ’ ὀαρίζετον ἀλλήλοιιν.

[129] βέλτερον αὖτ’ ἔριδι ξυνελαυνέμεν ὅττι τάχιστα·

[130] εἴδομεν ὁπποτέρῳ κεν Ὀλύμπιος εὖχος ὀρέξῃ.

[131] ὣς ὅρμαινε μένων, ὁ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθεν Ἀχιλλεὺς

[132] ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ

[133] σείων Πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον

[134] δεινήν· ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ

[135] ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.

[136] Ἕκτορα δ’, ὡς ἐνόησεν, ἕλε τρόμος· οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ ἔτλη

[137] αὖθι μένειν, ὀπίσω δὲ πύλας λίπε, βῆ δὲ φοβηθείς·

[138] Πηλεί̈δης δ’ ἐπόρουσε ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.

[139] ἠύ̈τε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν

[140] ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν,

[141] ἣ δέ θ’ ὕπαιθα φοβεῖται, ὁ δ’ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς

[142] ταρφέ’ ἐπαί̈σσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·

[143] ὣς ἄρ’ ὅ γ’ ἐμμεμαὼς ἰθὺς πέτετο, τρέσε δ’ Ἕκτωρ

[144] τεῖχος ὕπο Τρώων, λαιψηρὰ δὲ γούνατ’ ἐνώμα.

[145] οἳ δὲ παρὰ σκοπιὴν καὶ ἐρινεὸν ἠνεμόεντα

[146] τείχεος αἰὲν ὑπ’ ἐκ κατ’ ἀμαξιτὸν ἐσσεύοντο,

[147] κρουνὼ δ’ ἵκανον καλλιρρόω· ἔνθα δὲ πηγαὶ

[148] δοιαὶ ἀναί̈σσουσι Σκαμάνδρου δινήεντος.

[149] ἣ μὲν γάρ θ’ ὕδατι λιαρῷ ῥέει, ἀμφὶ δὲ καπνὸς

[150] γίγνεται ἐξ αὐτῆς ὡς εἰ πυρὸς αἰθομένοιο·

[151] ἣ δ’ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐϊκυῖα χαλάζῃ,

[152] ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.

[153] ἔνθα δ’ ἐπ’ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς ἔασι

[154] καλοὶ λαί̈νεοι, ὅθι εἵματα σιγαλόεντα

[155] πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες

[156] τὸ πρὶν ἐπ’ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν.

[157] τῇ ῥα παραδραμέτην φεύγων ὁ δ’ ὄπισθε διώκων·

[158] πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγ’ ἀμείνων

[159] καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐδὲ βοείην

[160] ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν,

[161] ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.

[162] ὡς δ’ ὅτ’ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι

[163] ῥίμφα μάλα τρωχῶσι· τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον

[164] ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος·

[165] ὣς τὼ τρὶς Πριάμοιο πόλιν πέρι δινηθήτην

[166] καρπαλίμοισι πόδεσσι· θεοὶ δ’ ἐς πάντες ὁρῶντο·

[167] τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

[168] ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος

[169] ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἐμὸν δ’ ὀλοφύρεται ἦτορ

[170] Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρί’ ἔκηεν

[171] Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ’ αὖτε

[172] ἐν πόλει ἀκροτάτῃ· νῦν αὖτέ ἑ δῖος Ἀχιλλεὺς

[173] ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκει.

[174] ἀλλ’ ἄγετε φράζεσθε θεοὶ καὶ μητιάασθε

[175] ἠέ μιν ἐκ θανάτοιο σαώσομεν, ἦέ μιν ἤδη

[176] Πηλεί̈δῃ Ἀχιλῆϊ δαμάσσομεν ἐσθλὸν ἐόντα.

[177] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[178] ὦ πάτερ ἀργικέραυνε κελαινεφὲς οἷον ἔειπες·

[179] ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ

[180] ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;

[181] ἔρδ’· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.

[182] τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[183] θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷ

[184] πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι·

[185] ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δ’ ἔτ’ ἐρώει.

[186] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

[187] βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων ἀί̈ξασα.

[188] Ἕκτορα δ’ ἀσπερχὲς κλονέων ἔφεπ’ ὠκὺς Ἀχιλλεύς.

[189] ὡς δ’ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται

[190] ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τ’ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·

[191] τὸν δ’ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ,

[192] ἀλλά τ’ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·

[193] ὣς Ἕκτωρ οὐ λῆθε ποδώκεα Πηλεί̈ωνα.

[194] ὁσσάκι δ’ ὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων

[195] ἀντίον ἀί̈ξασθαι ἐϋδμήτους ὑπὸ πύργους,

[196] εἴ πως οἷ καθύπερθεν ἀλάλκοιεν βελέεσσι,

[197] τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε παραφθὰς

[198] πρὸς πεδίον· αὐτὸς δὲ ποτὶ πτόλιος πέτετ’ αἰεί.

[199] ὡς δ’ ἐν ὀνείρῳ οὐ δύναται φεύγοντα διώκειν·

[200] οὔτ’ ἄρ’ ὁ τὸν δύναται ὑποφεύγειν οὔθ’ ὁ διώκειν·

[201] ὣς ὁ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν, οὐδ’ ὃς ἀλύξαι.

[202] πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο,

[203] εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετ’ Ἀπόλλων

[204] ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα;

[205] λαοῖσιν δ’ ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς,

[206] οὐδ’ ἔα ἱέμεναι ἐπὶ Ἕκτορι πικρὰ βέλεμνα,

[207] μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών, ὁ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

[208] ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο,

[209] καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα,

[210] ἐν δ’ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο,

[211] τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ’ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο,

[212] ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δ’ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ,

[213] ᾤχετο δ’ εἰς Ἀί̈δαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[214] Πηλεί̈ωνα δ’ ἵκανε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,

[215] ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[216] νῦν δὴ νῷ ἔολπα Διὶ̈ φίλε φαίδιμ’ Ἀχιλλεῦ

[217] οἴσεσθαι μέγα κῦδος Ἀχαιοῖσι προτὶ νῆας

[218] Ἕκτορα δῃώσαντε μάχης ἄατόν περ ἐόντα.

[219] οὔοἱ νῦν ἔτι γ’ ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι,

[220] οὐδ’ εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων

[221] προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

[222] ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δ’ ἐγώ τοι

[223] οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι.

[224] ὣς φάτ’ Ἀθηναίη, ὁ δ’ ἐπείθετο, χαῖρε δὲ θυμῷ,

[225] στῆ δ’ ἄρ’ ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς.

[226] ἣ δ’ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δ’ Ἕκτορα δῖον

[227] Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[228] ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[229] ἠθεῖ’ ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς

[230] ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκων·

[231] ἀλλ’ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

[232] τὴν δ’ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[233] Δηί̈φοβ’ ἦ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ἦσθα

[234] γνωτῶν οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας·

[235] νῦν δ’ ἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι,

[236] ὃς ἔτλης ἐμεῦ εἵνεκ’, ἐπεὶ ἴδες ὀφθαλμοῖσι,

[237] τείχεος ἐξελθεῖν, ἄλλοι δ’ ἔντοσθε μένουσι.

[238] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[239] ἠθεῖ’ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

[240] λίσσονθ’ ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφὶ δ’ ἑταῖροι,

[241] αὖθι μένειν· τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες·

[242] ἀλλ’ἐμὸς ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ.

[243] νῦν δ’ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ τι δούρων

[244] ἔστω φειδωλή, ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς

[245] νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται

[246] νῆας ἔπι γλαφυράς, ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ.

[247] ὣς φαμένη καὶ κερδοσύνῃ ἡγήσατ’ Ἀθήνη·

[248] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

[249] τὸν πρότερος προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[250] οὔ ς’ ἔτι Πηλέος υἱὲ φοβήσομαι, ὡς τὸ πάρος περ

[251] τρὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίον, οὐδέ ποτ’ ἔτλην

[252] μεῖναι ἐπερχόμενον· νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε

[253] στήμεναι ἀντία σεῖο· ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην.

[254] ἀλλ’ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα· τοὶ γὰρ ἄριστοι

[255] μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων·

[256] οὐ γὰρ ἐγώ ς’ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς

[257] δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι·

[258] ἀλλ’ ἐπεὶ ἄρ κέ σε συλήσω κλυτὰ τεύχε’ Ἀχιλλεῦ

[259] νεκρὸν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν· ὣς δὲ σὺ ῥέζειν.

[260] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[261] Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε·

[262] ὡς οὐκ ἔστι λέουσικαὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά,

[263] οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν,

[264] ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν,

[265] ὣς οὐκ ἔστ’ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐδέ τι νῶϊν

[266] ὅρκια ἔσσονται, πρίν γ’ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα

[267] αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

[268] παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρὴ

[269] αἰχμητήν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.

[270] οὔ τοι ἔτ’ ἔσθ’ ὑπάλυξις, ἄφαρ δέ σε Παλλὰς Ἀθήνη

[271] ἔγχει ἐμῷ δαμάαι· νῦν δ’ ἀθρόα πάντ’ ἀποτίσεις

[272] κήδε’ ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.

[273] ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος·

[274] καὶ τὸ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο φαίδιμος Ἕκτωρ·

[275] ἕζετο γὰρ προϊδών, τὸ δ’ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,

[276] ἐν γαίῃ δ’ ἐπάγη· ἀνὰ δ’ ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη,

[277] ἂψ δ’ Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δ’ Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.

[278] Ἕκτωρ δὲ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεί̈ωνα·

[279] ἤμβροτες, οὐδ’ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ’ Ἀχιλλεῦ

[280] ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·

[281] ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων,

[282] ὄφρά ς’ ὑποδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι.

[283] οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις,

[284] ἀλλ’ ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον

[285] εἴ τοι ἔδωκε θεός· νῦν αὖτ’ ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι

[286] χάλκεον· ὡς δή μιν σῷ ἐν χροὶ̈ πᾶν κομίσαιο.

[287] καί κεν ἐλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο

[288] σεῖο καταφθιμένοιο· σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον.

[289] ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[290] καὶ βάλε Πηλεί̈δαο μέσον σάκος οὐδ’ ἀφάμαρτε·

[291] τῆλε δ’ ἀπεπλάγχθη σάκεος δόρυ· χώσατο δ’ Ἕκτωρ

[292] ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,

[293] στῆ δὲ κατηφήσας, οὐδ’ ἄλλ’ ἔχε μείλινον ἔγχος.

[294] Δηί̈φοβον δ’ ἐκάλει λευκάσπιδα μακρὸν ἀύ̈σας·

[295] ᾔτεέ μιν δόρυ μακρόν· ὁ δ’ οὔ τί οἱ ἐγγύθεν ἦεν.

[296] Ἕκτωρ δ’ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·

[297] ὢ πόποι ἦ μάλα δή με θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν·

[298] Δηί̈φοβον γὰρ ἔγωγ’ ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι·

[299] ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν τείχει, ἐμὲ δ’ ἐξαπάτησεν Ἀθήνη.

[300] νῦν δὲ δὴ ἐγγύθι μοι θάνατος κακός, οὐδ’ ἔτ’ ἄνευθεν,

[301] οὐδ’ ἀλέη· ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν

[302] Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε

[303] πρόφρονες εἰρύατο· νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει.

[304] μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην,

[305] ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.

[306] ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ,

[307] τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε,

[308] οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ’ αἰετὸς ὑψιπετήεις,

[309] ὅς τ’ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν

[310] ἁρπάξων ἢ ἄρν’ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·

[311] ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.

[312] ὁρμήθη δ’ Ἀχιλεύς, μένεος δ’ ἐμπλήσατο θυμὸν

[313] ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε

[314] καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δ’ ἐπένευε φαεινῇ

[315] τετραφάλῳ· καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι

[316] χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.

[317] οἷος δ’ ἀστὴρ εἶσι μετ’ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ

[318] ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ,

[319] ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπ’ εὐήκεος, ἣν ἄρ’ Ἀχιλλεὺς

[320] πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ

[321] εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.

[322] τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα

[323] καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·

[324] φαίνετο δ’ ᾗ κληῖ̈δες ἀπ’ ὤμων αὐχέν’ ἔχουσι

[325] λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος·

[326] τῇ ῥ’ ἐπὶ οἷ μεμαῶτ’ ἔλας’ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς,

[327] ἀντικρὺ δ’ ἁπαλοῖο δι’ αὐχένος ἤλυθ’ ἀκωκή·

[328] οὐδ’ ἄρ’ ἀπ’ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια,

[329] ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.

[330] ἤριπε δ’ ἐν κονίῃς· ὁ δ’ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

[331] Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆ’ ἐξεναρίζων

[332] σῶς ἔσσεσθ’, ἐμὲ δ’ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα

[333] νήπιε· τοῖο δ’ ἄνευθεν ἀοσσητὴρ μέγ’ ἀμείνων

[334] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην,

[335] ὅς τοι γούνατ’ ἔλυσα· σὲ μὲν κύνες ἠδ’ οἰωνοὶ

[336] ἑλκήσους’ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.

[337] τὸν δ’ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[338] λίσσομ’ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων

[339] μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν,

[340] ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο

[341] δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,

[342] σῶμα δὲ οἴκαδ’ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με

[343] Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

[344] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς·

[345] μή με κύον γούνων γουνάζεο μὴ δὲ τοκήων·

[346] αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη

[347] ὤμ’ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας,

[348] ὡς οὐκ ἔσθ’ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι,

[349] οὐδ’ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτ’ ἄποινα

[350] στήσως’ ἐνθάδ’ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα,

[351] οὐδ’ εἴ κέν ς’ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι

[352] Δαρδανίδης Πρίαμος· οὐδ’ ὧς σέ γε πότνια μήτηρ

[353] ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ὃν τέκεν αὐτή,

[354] ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται.

[355] τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[356] ἦ ς’ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλον

[357] πείσειν· ἦ γὰρ σοί γε σιδήρεος ἐν φρεσὶ θυμός.

[358] φράζεο νῦν, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι

[359] ἤματι τῷ ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων

[360] ἐσθλὸν ἐόντ’ ὀλέσωσιν ἐνὶ Σκαιῇσι πύλῃσιν.

[361] ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε,

[362] ψυχὴ δ’ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει

[363] ὃν πότμον γοόωσα λιποῦς’ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.

[364] τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα δῖος Ἀχιλλεύς·

[365] τέθναθι· κῆρα δ’ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ

[366] Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ’ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.

[367] ἦ ῥα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος,

[368] καὶ τό γ’ ἄνευθεν ἔθηχ’, ὁ δ’ ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἐσύλα

[369] αἱματόεντ’· ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν,

[370] οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν

[371] Ἕκτορος· οὐδ’ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη.

[372] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·

[373] ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι

[374] Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.

[375] ὣς ἄρα τις εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε παραστάς.

[376] τὸν δ’ ἐπεὶ ἐξενάριξε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,

[377] στὰς ἐν Ἀχαιοῖσιν ἔπεα πτερόεντ’ ἀγόρευεν·

[378] ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[379] ἐπεὶ δὴ τόνδ’ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν,

[380] ὃς κακὰ πόλλ’ ἔρρεξεν ὅς’ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι,

[381] εἰ δ’ ἄγετ’ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν,

[382] ὄφρά κ’ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν’ ἔχουσιν,

[383] ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος,

[384] ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτ’ ἐόντος.

[385] ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

[386] κεῖται πὰρ νήεσσι νέκυς ἄκλαυτος ἄθαπτος

[387] Πάτροκλος· τοῦ δ’ οὐκ ἐπιλήσομαι, ὄφρ’ ἂν ἔγωγε

[388] ζωοῖσιν μετέω καί μοι φίλα γούνατ’ ὀρώρῃ·

[389] εἰ δὲ θανόντων περ καταλήθοντ’ εἰν Ἀί̈δαο

[390] αὐτὰρ ἐγὼ καὶ κεῖθι φίλου μεμνήσομ’ ἑταίρου.

[391] νῦν δ’ ἄγ’ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν

[392] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δ’ ἄγωμεν.

[393] ἠράμεθα μέγα κῦδος· ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον,

[394] ᾧ Τρῶες κατὰ ἄστυ θεῷ ὣς εὐχετόωντο.

[395] ἦ ῥα, καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα.

[396] ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε

[397] ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης, βοέους δ’ ἐξῆπτεν ἱμάντας,

[398] ἐκ δίφροιο δ’ ἔδησε, κάρη δ’ ἕλκεσθαι ἔασεν·

[399] ἐς δίφρον δ’ ἀναβὰς ἀνά τε κλυτὰ τεύχε’ ἀείρας

[400] μάστιξέν ῥ’ ἐλάαν, τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

[401] τοῦ δ’ ἦν ἑλκομένοιο κονίσαλος, ἀμφὶ δὲ χαῖται

[402] κυάνεαι πίτναντο, κάρη δ’ ἅπαν ἐν κονίῃσι

[403] κεῖτο πάρος χαρίεν· τότε δὲ Ζεὺς δυσμενέεσσι

[404] δῶκεν ἀεικίσσασθαι ἑῇ ἐν πατρίδι γαίῃ.

[405] ὣς τοῦ μὲν κεκόνιτο κάρη ἅπαν· ἣ δέ νυ μήτηρ

[406] τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην

[407] τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδ’ ἐσιδοῦσα·

[408] ᾤμωξεν δ’ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος, ἀμφὶ δὲ λαοὶ

[409] κωκυτῷ τ’ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ.

[410] τῷ δὲ μάλιστ’ ἄρ’ ἔην ἐναλίγκιον ὡς εἰ ἅπασα

[411] Ἴλιος ὀφρυόεσσα πυρὶ σμύχοιτο κατ’ ἄκρης.

[412] λαοὶ μέν ῥα γέροντα μόγις ἔχον ἀσχαλόωντα

[413] ἐξελθεῖν μεμαῶτα πυλάων Δαρδανιάων.

[414] πάντας δ’ ἐλλιτάνευε κυλινδόμενος κατὰ κόπρον,

[415] ἐξονομακλήδην ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον·

[416] σχέσθεφίλοι, καί μ’ οἶον ἐάσατε κηδόμενοί περ

[417] ἐξελθόντα πόληος ἱκέσθ’ ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[418] λίσσωμ’ ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ὀβριμοεργόν,

[419] ἤν πως ἡλικίην αἰδέσσεται ἠδ’ ἐλεήσῃ

[420] γῆρας· καὶ δέ νυ τῷ γε πατὴρ τοιόσδε τέτυκται

[421] Πηλεύς, ὅς μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε πῆμα γενέσθαι

[422] Τρωσί· μάλιστα δ’ ἐμοὶ περὶ πάντων ἄλγε’ ἔθηκε.

[423] τόσσους γάρ μοι παῖδας ἀπέκτανε τηλεθάοντας·

[424] τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ

[425] ὡς ἑνός, οὗ μ’ ἄχος ὀξὺ κατοίσεται Ἄϊδος εἴσω,

[426] Ἕκτορος· ὡς ὄφελεν θανέεινἐν χερσὶν ἐμῇσι·

[427] τώ κε κορεσσάμεθα κλαίοντέ τε μυρομένω τε

[428] μήτηρ θ’, ἥ μιν ἔτικτε δυσάμμορος, ἠδ’ ἐγὼ αὐτός.

[429] ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπὶ δὲ στενάχοντο πολῖται·

[430] Τρῳῇσιν δ’ Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο·

[431] τέκνον ἐγὼ δειλή· τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσα

[432] σεῦ ἀποτεθνηῶτος; ὅ μοι νύκτάς τε καὶ ἦμαρ

[433] εὐχωλὴ κατὰ ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τ’ ὄνειαρ

[434] Τρωσί τε καὶ Τρῳῇσι κατὰ πτόλιν, οἵ σε θεὸν ὣς

[435] δειδέχατ’· ἦ γὰρ καί σφι μάλα μέγα κῦδος ἔησθα

[436] ζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

[437] ὣς ἔφατο κλαίους’, ἄλοχος δ’ οὔ πώ τι πέπυστο

[438] Ἕκτορος· οὐ γάρ οἵ τις ἐτήτυμος ἄγγελος ἐλθὼν

[439] ἤγγειλ’ ὅττί ῥά οἱ πόσις ἔκτοθι μίμνε πυλάων,

[440] ἀλλ’ ἥ γ’ ἱστὸν ὕφαινε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο

[441] δίπλακα πορφυρέην, ἐν δὲ θρόνα ποικίλ’ ἔπασσε.

[442] κέκλετο δ’ ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατὰ δῶμα

[443] ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο

[444] Ἕκτορι θερμὰ λοετρὰ μάχης ἐκ νοστήσαντι

[445] νηπίη, οὐδ’ ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν

[446] χερσὶν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[447] κωκυτοῦ δ’ ἤκουσε καὶ οἰμωγῆς ἀπὸ πύργου·

[448] τῆς δ’ ἐλελίχθη γυῖα, χαμαὶ δέ οἱ ἔκπεσε κερκίς·

[449] ἣ δ’ αὖτις δμῳῇσιν ἐϋπλοκάμοισι μετηύδα·

[450] δεῦτε δύω μοι ἕπεσθον, ἴδωμ’ ὅτιν’ ἔργα τέτυκται.

[451] αἰδοίης ἑκυρῆς ὀπὸς ἔκλυον, ἐν δ’ ἐμοὶ αὐτῇ

[452] στήθεσι πάλλεται ἦτορ ἀνὰ στόμα, νέρθε δὲ γοῦνα

[453] πήγνυται· ἐγγὺς δή τι κακὸν Πριάμοιο τέκεσσιν.

[454] αἲ γὰρ ἀπ’ οὔατος εἴη ἐμεῦ ἔπος· ἀλλὰ μάλ’ αἰνῶς

[455] δείδω μὴ δή μοι θρασὺν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεὺς

[456] μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δὲ δίηται,

[457] καὶ δή μιν καταπαύσῃἀγηνορίης ἀλεγεινῆς

[458] ἥ μιν ἔχεσκ’, ἐπεὶ οὔ ποτ’ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν,

[459] ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε, τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων.

[460] ὣς φαμένη μεγάροιο διέσσυτο μαινάδι ἴση

[461] παλλομένη κραδίην· ἅμα δ’ ἀμφίπολοι κίον αὐτῇ

[462] αὐτὰρ ἐπεὶ πύργόν τε καὶ ἀνδρῶν ἷξεν ὅμιλον

[463] ἔστη παπτήνας’ ἐπὶ τείχεϊ, τὸν δὲ νόησεν

[464] ἑλκόμενον πρόσθεν πόλιος· ταχέες δέ μιν ἵπποι

[465] ἕλκον ἀκηδέστως κοίλας ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[466] τὴν δὲ κατ’ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν,

[467] ἤριπε δ’ ἐξοπίσω, ἀπὸ δὲ ψυχὴν ἐκάπυσσε.

[468] τῆλε δ’ ἀπὸ κρατὸς βάλε δέσματα σιγαλόεντα,

[469] ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην

[470] κρήδεμνόν θ’, ὅ ῥά οἱ δῶκε χρυσῆ Ἀφροδίτη

[471] ἤματι τῷ ὅτε μιν κορυθαίολος ἠγάγεθ’ Ἕκτωρ

[472] ἐκ δόμου Ἠετίωνος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα.

[473] ἀμφὶ δέ μιν γαλόῳ τε καὶ εἰνατέρες ἅλις ἔσταν,

[474] αἵ ἑ μετὰ σφίσιν εἶχον ἀτυζομένην ἀπολέσθαι.

[475] ἣ δ’ ἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη

[476] ἀμβλήδην γοόωσα μετὰ Τρῳῇσιν ἔειπεν·

[477] Ἕκτορ ἐγὼ δύστηνος· ἰῇ ἄρα γεινόμεθ’ αἴσῃ

[478] ἀμφότεροι, σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατὰ δῶμα,

[479] αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσιν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ

[480] ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ’ ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν

[481] δύσμορος αἰνόμορον· ὡς μὴ ὤφελλε τεκέσθαι.

[482] νῦν δὲ σὺ μὲν Ἀί̈δαο δόμους ὑπὸ κεύθεσι γαίης

[483] ἔρχεαι, αὐτὰρ ἐμὲ στυγερῷ ἐνὶ πένθεϊ λείπεις

[484] χήρην ἐν μεγάροισι· πάϊς δ’ ἔτι νήπιος αὔτως,

[485] ὃν τέκομεν σύ τ’ ἐγώ τε δυσάμμοροι· οὔτε σὺ τούτῳ

[486] ἔσσεαι Ἕκτορ ὄνειαρ ἐπεὶ θάνες, οὔτε σοὶ οὗτος.

[487] ἤν περ γὰρ πόλεμόν γε φύγῃ πολύδακρυν Ἀχαιῶν,

[488] αἰείτοι τούτῳ γε πόνος καὶ κήδε’ ὀπίσσω

[489] ἔσσοντ’· ἄλλοι γάρ οἱ ἀπουρίσσουσιν ἀρούρας.

[490] ἦμαρ δ’ ὀρφανικὸν παναφήλικα παῖδατίθησι·

[491] πάντα δ’ ὑπεμνήμυκε, δεδάκρυνται δὲ παρειαί,

[492] δευόμενος δέ τ’ ἄνεισι πάϊς ἐς πατρὸς ἑταίρους,

[493] ἄλλον μὲν χλαίνης ἐρύων, ἄλλον δὲ χιτῶνος·

[494] τῶν δ’ ἐλεησάντων κοτύλην τις τυτθὸν ἐπέσχε·

[495] χείλεα μέν τ’ ἐδίην’, ὑπερῴην δ’ οὐκ ἐδίηνε.

[496] τὸν δὲ καὶ ἀμφιθαλὴς ἐκ δαιτύος ἐστυφέλιξε

[497] χερσὶν πεπλήγων καὶ ὀνειδείοισιν ἐνίσσων·

[498] ἔρρ’ οὕτως· οὐ σός γε πατὴρ μεταδαίνυται ἡμῖν.

[499] δακρυόεις δέ τ’ ἄνεισι πάϊς ἐς μητέρα χήρην

[500] Ἀστυάναξ, ὃς πρὶν μὲν ἑοῦ ἐπὶ γούνασι πατρὸς

[501] μυελὸν οἶον ἔδεσκε καὶ οἰῶν πίονα δημόν·

[502] αὐτὰρ ὅθ’ ὕπνος ἕλοι, παύσαιτό τε νηπιαχεύων,

[503] εὕδεσκ’ ἐν λέκτροισιν ἐν ἀγκαλίδεσσι τιθήνης

[504] εὐνῇ ἔνι μαλακῇ θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ·

[505] νῦν δ’ ἂν πολλὰ πάθῃσι φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτὼν

[506] Ἀστυάναξ, ὃν Τρῶες ἐπίκλησιν καλέουσιν·

[507] οἶος γάρ σφιν ἔρυσο πύλας καὶ τείχεα μακρά.

[508] νῦν δὲ σὲ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι νόσφι τοκήων

[509] αἰόλαι εὐλαὶ ἔδονται, ἐπεί κε κύνες κορέσωνται

[510] γυμνόν· ἀτάρ τοι εἵματ’ ἐνὶ μεγάροισι κέονται

[511] λεπτά τε καὶ χαρίεντατετυγμένα χερσὶ γυναικῶν.

[512] ἀλλ’ ἤτοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρὶ κηλέῳ

[513] οὐδὲν σοί γ’ ὄφελος, ἐπεὶ οὐκ ἐγκείσεαι αὐτοῖς,

[514] ἀλλὰ πρὸς Τρώων καὶ Τρωϊάδων κλέος εἶναι.

[515] ὣς ἔφατο κλαίους’, ἐπὶ δὲ στενάχοντο γυναῖκες.