ΙΛΙΑΔΟΣ Υ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Υ

Θεομαχία

[1] Ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντο

[2] ἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί,

[3] Τρῶες δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·

[4] Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαι

[5] κρατὸς ἀπ’ Οὐλύμποιο πολυπτύχου· ἣ δ’ ἄρα πάντῃ

[6] φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.

[7] οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφ’ Ὠκεανοῖο,

[8] οὔτ’ ἄρα νυμφάων αἵ τ’ ἄλσεα καλὰ νέμονται

[9] καὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.

[10] ἐλθόντες δ’ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταο

[11] ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶ

[12] Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.

[13] ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατ’· οὐδ’ ἐνοσίχθων

[14] νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ’ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετ’ αὐτούς,

[15] ἷζε δ’ ἄρ’ ἐν μέσσοισι, Διὸς δ’ ἐξείρετο βουλήν·

[16] τίπτ’ αὖτ’ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;

[17] ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;

[18] τῶν γὰρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.

[19] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[20] ἔγνως ἐννοσίγαιε ἐμὴν ἐν στήθεσι βουλὴν

[21] ὧν ἕνεκα ξυνάγειρα· μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ.

[22] ἀλλ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ μενέω πτυχὶ Οὐλύμποιο

[23] ἥμενος, ἔνθ’ ὁρόων φρένα τέρψομαι· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

[24] ἔρχεσθ’ ὄφρ’ ἂν ἵκησθε μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,

[25] ἀμφοτέροισι δ’ ἀρήγεθ’ ὅπῃ νόος ἐστὶν ἑκάστου.

[26] εἰ γὰρ Ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ Τρώεσσι μαχεῖται

[27] οὐδὲ μίνυνθ’ ἕξουσι ποδώκεα Πηλεί̈ωνα.

[28] καὶ δέ τί μιν καὶ πρόσθεν ὑποτρομέεσκον ὁρῶντες·

[29] νῦν δ’ ὅτε δὴ καὶ θυμὸν ἑταίρου χώεται αἰνῶς

[30] δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπέρμορον ἐξαλαπάξῃ.

[31] ὣς ἔφατο Κρονίδης, πόλεμον δ’ ἀλίαστον ἔγειρε.

[32] βὰν δ’ ἴμεναι πόλεμον δὲ θεοὶ δίχα θυμὸν ἔχοντες·

[33] Ἥρη μὲν μετ’ ἀγῶνα νεῶν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

[34] ἠδὲ Ποσειδάων γαιήοχος ἠδ’ ἐριούνης

[35] Ἑρμείας, ὃς ἐπὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσι κέκασται·

[36] Ἥφαιστος δ’ ἅμα τοῖσι κίε σθένεϊ βλεμεαίνων

[37] χωλεύων, ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.

[38] ἐς δὲ Τρῶας Ἄρης κορυθαίολος, αὐτὰρ ἅμ’ αὐτῷ

[39] Φοῖβος ἀκερσεκόμης ἠδ’ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα

[40] Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τ’ Ἀφροδίτη.

[41] εἷος μέν ῥ’ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν,

[42] τεῖος Ἀχαιοὶ μὲν μέγα κύδανον, οὕνεκ’ Ἀχιλλεὺς

[43] ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτ’ ἀλεγεινῆς·

[44] Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον

[45] δειδιότας, ὅθ’ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεί̈ωνα

[46] τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[47] αὐτὰρ ἐπεὶ μεθ’ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν,

[48] ὦρτο δ’ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δ’ Ἀθήνη

[49] στᾶς’ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός,

[50] ἄλλοτ’ ἐπ’ ἀκτάων ἐριδούπων μακρὸν ἀύ̈τει.

[51] αὖε δ’ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος

[52] ὀξὺ κατ’ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι κελεύων,

[53] ἄλλοτε πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ.

[54] ὣς τοὺς ἀμφοτέρους μάκαρες θεοὶ ὀτρύνοντες

[55] σύμβαλον, ἐν δ’ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·

[56] δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

[57] ὑψόθεν· αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε

[58] γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ’ αἰπεινὰ κάρηνα.

[59] πάντες δ’ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης

[60] καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.

[61] ἔδεισεν δ’ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς,

[62] δείσας δ’ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε

[63] γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

[64] οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη

[65] σμερδαλέ’ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·

[66] τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.

[67] ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος

[68] ἵστατ’ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα,

[69] ἄντα δ’ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[70] Ἥρῃ δ’ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ

[71] Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο·

[72] Λητοῖ δ’ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς,

[73] ἄντα δ’ ἄρ’ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,

[74] ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.

[75] ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[76] Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον

[77] Πριαμίδεω· τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει

[78] αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.

[79] Αἰνείαν δ’ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων

[80] ἀντία Πηλεί̈ωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠύ̈·

[81] υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·

[82] τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[83] Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ

[84] ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων

[85] Πηλεί̈δεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;

[86] τὸν δ’ αὖτ’ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·

[87] Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις

[88] ἀντία Πηλεί̈ωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;

[89] οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντ’ Ἀχιλῆος

[90] στήσομαι, ἀλλ’ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν

[91] ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι,

[92] πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον· αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς

[93] εἰρύσαθ’, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.

[94] ἦ κ’ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης,

[95] ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδ’ ἐκέλευεν

[96] ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.

[97] τὼ οὐκ ἔστ’ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι·

[98] αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει.

[99] καὶ δ’ ἄλλως τοῦ γ’ ἰθὺ βέλος πέτετ’, οὐδ’ ἀπολήγει

[100] πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν. εἰ δὲ θεός περ

[101] ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα

[102] νικήσει’, οὐδ’ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.

[103] τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[104] ἥρως ἀλλ’ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν

[105] εὔχεο· καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης

[106] ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·

[107] ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθ’, ἣ δ’ ἐξ ἁλίοιο γέροντος.

[108] ἀλλ’ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μηδέ σε πάμπαν

[109] λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.

[110] ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν,

[111] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[112] οὐδ’ ἔλαθ’ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην

[113] ἀντία Πηλεί̈ωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

[114] ἣ δ’ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·

[115] φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη

[116] ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.

[117] Αἰνείας ὅδ’ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

[118] ἀντία Πηλεί̈ωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.

[119] ἀλλ’ ἄγεθ’, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω

[120] αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ

[121] παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μηδέ τι θυμῷ

[122] δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι

[123] ἀθανάτων, οἳ δ’ αὖτ’ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ

[124] Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[125] πάντες δ’ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες

[126] τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι

[127] σήμερον· ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα

[128] γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.

[129] εἰ δ’ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς

[130] δείσετ’ ἔπειθ’, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ

[131] ἐν πολέμῳ· χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.

[132] τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[133] Ἥρη μὴ χαλέπαινε παρ’ ἐκ νόον· οὐδέ τί σε χρή.

[134] οὐκ ἂν ἔγωγ’ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι

[135] ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·

[136] ἀλλ’ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες

[137] ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δ’ ἄνδρεσσι μελήσει.

[138] εἰ δέ κ’ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων,

[139] ἢ Ἀχιλῆ’ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι,

[140] αὐτίκ’ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρ’ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται

[141] φυλόπιδος· μάλα δ’ ὦκα διακρινθέντας ὀί̈ω

[142] ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθ’ ὁμήγυριν ἄλλων

[143] ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.

[144] ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης

[145] τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο

[146] ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

[147] ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο,

[148] ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπ’ ἠϊόνος πεδίον δέ.

[149] ἔνθα Ποσειδάων κατ’ ἄρ’ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι,

[150] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·

[151] οἳ δ’ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπ’ ὀφρύσι Καλλικολώνης

[152] ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.

[153] ὣς οἳ μέν ῥ’ ἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες

[154] βουλάς· ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο

[155] ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δ’ ἥμενος ὕψι κέλευε.

[156] τῶν δ’ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ

[157] ἀνδρῶν ἠδ’ ἵππων· κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν

[158] ὀρνυμένων ἄμυδις. δύο δ’ ἀνέρες ἔξοχ’ ἄριστοι

[159] ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι

[160] Αἰνείας τ’ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

[161] Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει

[162] νευστάζων κόρυθι βριαρῇ· ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν

[163] πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.

[164] Πηλεί̈δης δ’ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς

[165] σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν

[166] ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος· ὁ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων

[167] ἔρχεται, ἀλλ’ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν

[168] δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τ’ ἀφρὸς ὀδόντας

[169] γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ,

[170] οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν

[171] μαστίεται, ἑὲ δ’ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι,

[172] γλαυκιόων δ’ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ

[173] ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·

[174] ὣς Ἀχιλῆ’ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

[175] ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.

[176] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

[177] τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[178] Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν

[179] ἔστης; ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

[180] ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι

[181] τιμῆς τῆς Πριάμου; ἀτὰρ εἴ κεν ἔμ’ ἐξεναρίξῃς,

[182] οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·

[183] εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὁ δ’ ἔμπεδος οὐδ’ ἀεσίφρων.

[184] ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων

[185] καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι

[186] αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς; χαλεπῶς δέ ς’ ἔολπα τὸ ῥέξειν.

[187] ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.

[188] ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα

[189] σεῦα κατ’ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι

[190] καρπαλίμως; τότε δ’ οὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων.

[191] ἔνθεν δ’ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες· αὐτὰρ ἐγὼ τὴν

[192] πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί,

[193] ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας

[194] ἦγον· ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.

[195] ἀλλ’ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀί̈ομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ

[196] βάλλεαι· ἀλλά ς’ ἔγωγ’ ἀναχωρήσαντα κελεύω

[197] ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδ’ ἀντίος ἵστας’ ἐμεῖο,

[198] πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

[199] τὸν δ’ αὖτ’ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε·

[200] Πηλεί̈δη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς

[201] ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς

[202] ἠμὲν κερτομίας ἠδ’ αἴσυλα μυθήσασθαι.

[203] ἴδμεν δ’ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας

[204] πρόκλυτ’ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·

[205] ὄψει δ’ οὔτ’ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔτ’ ἄρ’ ἐγὼ σούς.

[206] φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι,

[207] μητρὸς δ’ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·

[208] αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο

[209] εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστ’ Ἀφροδίτη·

[210] τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται

[211] σήμερον· οὐ γάρ φημ’ ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν

[212] ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι.

[213] εἰ δ’ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφρ’ ἐὺ̈ εἰδῇς

[214] ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·

[215] Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς,

[216] κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ

[217] ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων,

[218] ἀλλ’ ἔθ’ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.

[219] Δάρδανος αὖ τέκεθ’ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα,

[220] ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[221] τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο

[222] θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.

[223] τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων,

[224] ἵππῳ δ’ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·

[225] αἳ δ’ ὑποκυσάμεναι ἔτεκον δυοκαίδεκα πώλους.

[226] αἳ δ’ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν,

[227] ἄκρον ἐπ’ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων·

[228] ἀλλ’ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπ’ εὐρέα νῶτα θαλάσσης,

[229] ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.

[230] Τρῶα δ’ Ἐριχθόνιος τέκετο Τρώεσσιν ἄνακτα·

[231] Τρωὸς δ’ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο

[232] Ἶλός τ’ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης,

[233] ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·

[234] τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν

[235] κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵν’ ἀθανάτοισι μετείη.

[236] Ἶλος δ’ αὖ τέκεθ’ υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα·

[237] Λαομέδων δ’ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε

[238] Λάμπόν τε Κλυτίον θ’ Ἱκετάονά τ’ ὄζον Ἄρηος·

[239] Ἀσσάρακος δὲ Κάπυν, ὁ δ’ ἄρ’ Ἀγχίσην τέκε παῖδα·

[240] αὐτὰρ ἔμ’ Ἀγχίσης, Πρίαμος δ’ ἔτεχ’ Ἕκτορα δῖον.

[241] ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.

[242] Ζεὺς δ’ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε

[243] ὅππως κεν ἐθέλῃσιν· ὁ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.

[244] ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς

[245] ἑσταότ’ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.

[246] ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι

[247] πολλὰ μάλ’, οὐδ’ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο.

[248] στρεπτὴ δὲ γλῶσς’ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δ’ ἔνι μῦθοι

[249] παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.

[250] ὁπποῖόν κ’ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κ’ ἐπακούσαις.

[251] ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη

[252] νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας,

[253] αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο

[254] νεικεῦς’ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι

[255] πόλλ’ ἐτεά τε καὶ οὐκί· χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.

[256] ἀλκῆς δ’ οὔ μ’ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα

[257] πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλ’ ἄγε θᾶσσον

[258] γευσόμεθ’ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.

[259] ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος

[260] σμερδαλέῳ· μέγα δ’ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.

[261] Πηλεί̈δης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ

[262] ἔσχετο ταρβήσας· φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος

[263] ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο

[264] νήπιος, οὐδ’ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

[265] ὡς οὐ ῥηί̈δι’ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα

[266] ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδ’ ὑποείκειν.

[267] οὐδὲ τότ’ Αἰνείαο δαί̈φρονος ὄβριμον ἔγχος

[268] ῥῆξε σάκος· χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·

[269] ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δ’ ἄρ’ ἔτι τρεῖς

[270] ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων,

[271] τὰς δύο χαλκείας, δύο δ’ ἔνδοθι κασσιτέροιο,

[272] τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥ’ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

[273] δεύτερος αὖτ’ Ἀχιλεὺς προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[274] καὶ βάλεν Αἰνείαο κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην

[275] ἄντυγ’ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός,

[276] λεπτοτάτη δ’ ἐπέην ῥινὸς βοός· ἣ δὲ διὰ πρὸ

[277] Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δ’ ἀσπὶς ὑπ’ αὐτῆς.

[278] Αἰνείας δ’ ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδ’ ἀνέσχε

[279] δείσας· ἐγχείη δ’ ἄρ’ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ

[280] ἔστη ἱεμένη, διὰ δ’ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους

[281] ἀσπίδος ἀμφιβρότης· ὁ δ’ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν

[282] ἔστη, κὰδ δ’ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι,

[283] ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[284] ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

[285] σμερδαλέα ἰάχων· ὁ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ

[286] Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὁ οὐ δύο γ’ ἄνδρε φέροιεν,

[287] οἷοι νῦν βροτοί εἰς’· ὁ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

[288] ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ

[289] ἢ κόρυθ’ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,

[290] τὸν δέ κε Πηλεί̈δης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα,

[291] εἰ μὴ ἄρ’ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[292] αὐτίκα δ’ ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν·

[293] ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο,

[294] ὃς τάχα Πηλεί̈ωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι

[295] πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο

[296] νήπιος, οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.

[297] ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει

[298] μὰψ ἕνεκ’ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δ’ αἰεὶ

[299] δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

[300] ἀλλ’ ἄγεθ’ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν,

[301] μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς

[302] τόνδε κατακτείνῃ· μόριμον δέ οἵ ἐστ’ ἀλέασθαι,

[303] ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται

[304] Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων

[305] οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.

[306] ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων·

[307] νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει

[308] καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.

[309] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[310] ἐννοσίγαι’, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον

[311] Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς

[312] Πηλεί̈δῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.

[313] ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους

[314] πᾶσι μετ’ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη

[315] μή ποτ’ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,

[316] μηδ’ ὁπότ’ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται

[317] καιομένη, καίωσι δ’ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.

[318] αὐτὰρ ἐπεὶ τό γ’ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

[319] βῆ ῥ’ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων,

[320] ἷξε δ’ ὅθ’ Αἰνείας ἠδ’ ὁ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.

[321] αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατ’ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν

[322] Πηλεί̈δῃ Ἀχιλῆϊ· ὁ δὲ μελίην εὔχαλκον

[323] ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο·

[324] καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν,

[325] Αἰνείαν δ’ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψός’ ἀείρας.

[326] πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων

[327] Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας,

[328] ἷξε δ’ ἐπ’ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο,

[329] ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.

[330] τῷ δὲ μάλ’ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,

[331] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[332] Αἰνεία, τίς ς’ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει

[333] ἀντία Πηλεί̈ωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι,

[334] ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;

[335] ἀλλ’ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ,

[336] μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.

[337] αὐτὰρ ἐπεί κ’ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ,

[338] θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι·

[339] οὐ μὲν γάρ τίς ς’ ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει.

[340] ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθ’, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.

[341] αἶψα δ’ ἔπειτ’ Ἀχιλῆος ἀπ’ ὀφθαλμῶν σκέδας’ ἀχλὺν

[342] θεσπεσίην· ὁ δ’ ἔπειτα μέγ’ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν,

[343] ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[344] ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ’ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·

[345] ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐδέ τι φῶτα

[346] λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.

[347] ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν

[348] ἦεν· ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι.

[349] ἐρρέτω· οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι

[350] ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.

[351] ἀλλ’ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας

[352] τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.

[353] ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·

[354] μηκέτι νῦν Τρώων ἑκὰς ἕστατε δῖοι Ἀχαιοί,

[355] ἀλλ’ ἄγ’ ἀνὴρ ἄντ’ ἀνδρὸς ἴτω, μεμάτω δὲ μάχεσθαι.

[356] ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι

[357] τοσσούσδ’ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·

[358] οὐδέ κ’ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐδέ κ’ Ἀθήνη

[359] τοσσῆσδ’ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·

[360] ἀλλ’ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε

[361] καὶ σθένει, οὔ μ’ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐδ’ ἠβαιόν,

[362] ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐδέ τιν’ οἴω

[363] Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.

[364] ὣς φάτ’ ἐποτρύνων· Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ

[365] κέκλεθ’ ὁμοκλήσας, φάτο δ’ ἴμεναι ἄντ’ Ἀχιλῆος·

[366] Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεί̈ωνα.

[367] καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην,

[368] ἔγχεϊ δ’ ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

[369] οὐδ’ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει,

[370] ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.

[371] τοῦ δ’ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν,

[372] εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δ’ αἴθωνι σιδήρῳ.

[373] ὣς φάτ’ ἐποτρύνων, οἳ δ’ ἀντίοι ἔγχε’ ἄειραν

[374] Τρῶες· τῶν δ’ ἄμυδις μίχθη μένος, ὦρτο δ’ ἀϋτή.

[375] καὶ τότ’ ἄρ’ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων·

[376] Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε,

[377] ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο,

[378] μή πώς ς’ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.

[379] ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν

[380] ταρβήσας, ὅτ’ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.

[381] ἐν δ’ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν

[382] σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ’ ἕλεν Ἰφιτίωνα

[383] ἐσθλὸν Ὀτρυντεί̈δην πολέων ἡγήτορα λαῶν,

[384] ὃν νύμφη τέκε νηὶ̈ς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ

[385] Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·

[386] τὸν δ’ ἰθὺς μεμαῶτα βάλ’ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς

[387] μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δ’ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη,

[388] δούπησεν δὲ πεσών, ὁ δ’ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·

[389] κεῖσαι Ὀτρυντεί̈δη πάντων ἐκπαγλότατ’ ἀνδρῶν·

[390] ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστ’ ἐπὶ λίμνῃ

[391] Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν

[392] Ὕλλῳ ἐπ’ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.

[393] ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[394] τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο

[395] πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ· ὁ δ’ ἐπ’ αὐτῷ Δημολέοντα

[396] ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν

[397] νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.

[398] οὐδ’ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ δι’ αὐτῆς

[399] αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξ’ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ

[400] ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

[401] Ἱπποδάμαντα δ’ ἔπειτα καθ’ ἵππων ἀί̈ξαντα

[402] πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.

[403] αὐτὰρ ὁ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος

[404] ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα

[405] κούρων ἑλκόντων· γάνυται δέ τε τοῖς ἐνοσίχθων·

[406] ὣς ἄρα τόν γ’ ἐρυγόντα λίπ’ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·

[407] αὐτὰρ ὁ βῆ σὺν δουρὶ μετ’ ἀντίθεον Πολύδωρον

[408] Πριαμίδην. τὸν δ’ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι,

[409] οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο,

[410] καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα

[411] δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων

[412] θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[413] τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

[414] νῶτα παραί̈σσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

[415] χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·

[416] ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρ’ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή,

[417] γνὺξ δ’ ἔριπ’ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε

[418] κυανέη, προτὶ οἷ δ’ ἔλαβ’ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.

[419] Ἕκτωρ δ’ ὡς ἐνόησε κασίγνητον Πολύδωρον

[420] ἔντερα χερσὶν ἔχοντα λιαζόμενον ποτὶ γαίη

[421] κάρ ῥά οἱ ὀφθαλμῶν κέχυτ’ ἀχλύς· οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ ἔτλη

[422] δηρὸν ἑκὰς στρωφᾶσθ’, ἀλλ’ ἀντίος ἦλθ’ Ἀχιλῆϊ

[423] ὀξὺ δόρυ κραδάων φλογὶ εἴκελος· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[424] ὡς εἶδ’, ὣς ἀνεπᾶλτο, καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[425] ἐγγὺς ἀνὴρ ὃς ἐμόν γε μάλιστ’ ἐσεμάσσατο θυμόν,

[426] ὅς μοι ἑταῖρον ἔπεφνε τετιμένον· οὐδ’ ἂν ἔτι δὴν

[427] ἀλλήλους πτώσσοιμεν ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας.

[428] ἦ, καὶ ὑπόδρα ἰδὼν προσεφώνεεν Ἕκτορα δῖον·

[429] ἆσσον ἴθ’ ὥς κεν θᾶσσον ὀλέθρου πείραθ’ ἵκηαι.

[430] τὸν δ’ οὐ ταρβήσας προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[431] Πηλεί̈δη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς

[432] ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς

[433] ἠμὲν κερτομίας ἠδ’ αἴσυλα μυθήσασθαι.

[434] οἶδα δ’ ὅτι σὺ μὲν ἐσθλός, ἐγὼ δὲ σέθεν πολὺ χείρων.

[435] ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται,

[436] αἴ κέ σε χειρότερός περ ἐὼν ἀπὸ θυμὸν ἕλωμαι

[437] δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.

[438] ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δόρυ, καὶ τό γ’ Ἀθήνη

[439] πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο

[440] ἦκα μάλα ψύξασα· τὸ δ’ ἂψ ἵκεθ’ Ἕκτορα δῖον,

[441] αὐτοῦ δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[442] ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων,

[443] σμερδαλέα ἰάχων· τὸν δ’ ἐξήρπαξεν Ἀπόλλων

[444] ῥεῖα μάλ’ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δ’ ἄρ’ ἠέρι πολλῇ.

[445] τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

[446] ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρὶς δ’ ἠέρα τύψε βαθεῖαν.

[447] ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

[448] δεινὰ δ’ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[449] ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον· ἦ τέ τοι ἄγχι

[450] ἦλθε κακόν· νῦν αὖτέ ς’ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

[451] ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

[452] ἦ θήν ς’ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας,

[453] εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

[454] νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

[455] ὣς εἰπὼν Δρύοπ’ οὖτα κατ’ αὐχένα μέσσον ἄκοντι·

[456] ἤριπε δὲ προπάροιθε ποδῶν· ὁ δὲ τὸν μὲν ἔασε,

[457] Δημοῦχον δὲ Φιλητορίδην ἠύ̈ν τε μέγαν τε

[458] κὰγ γόνυ δουρὶ βαλὼν ἠρύκακε. τὸν μὲν ἔπειτα

[459] οὐτάζων ξίφεϊ μεγάλῳ ἐξαίνυτο θυμόν·

[460] αὐτὰρ ὁ Λαόγονον καὶ Δάρδανον υἷε Βίαντος

[461] ἄμφω ἐφορμηθεὶς ἐξ ἵππων ὦσε χαμᾶζε,

[462] τὸν μὲν δουρὶ βαλών, τὸν δὲ σχεδὸν ἄορι τύψας.

[463] Τρῶα δ’ Ἀλαστορίδην, ὁ μὲν ἀντίος ἤλυθε γούνων,

[464] εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβὼν καὶ ζωὸν ἀφείη

[465] μηδὲ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας,

[466] νήπιος, οὐδὲ τὸ ᾔδη ὁ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν·

[467] οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνὴρ ἦν οὐδ’ ἀγανόφρων,

[468] ἀλλὰ μάλ’ ἐμμεμαώς· ὁ μὲν ἥπτετο χείρεσι γούνων

[469] ἱέμενος λίσσεσθ’, ὁ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθ’ ἧπαρ·

[470] ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτὰρ μέλαν αἷμα κατ’ αὐτοῦ

[471] κόλπον ἐνέπλησεν· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε

[472] θυμοῦ δευόμενον· ὁ δὲ Μούλιον οὖτα παραστὰς

[473] δουρὶ κατ’ οὖς· εἶθαρ δὲ δι’ οὔατος ἦλθ’ ἑτέροιο

[474] αἰχμὴ χαλκείη· ὁ δ’ Ἀγήνορος υἱὸν Ἔχεκλον

[475] μέσσην κὰκ κεφαλὴν ξίφει ἤλασε κωπήεντι,

[476] πᾶν δ’ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τὸν δὲ κατ’ ὄσσε

[477] ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[478] Δευκαλίωνα δ’ ἔπειθ’, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες

[479] ἀγκῶνος, τῇ τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν

[480] αἰχμῇ χαλκείῃ· ὁ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς

[481] πρόσθ’ ὁρόων θάνατον· ὁ δὲ φασγάνῳ αὐχένα θείνας

[482] τῆλ’ αὐτῇ πήληκι κάρη βάλε· μυελὸς αὖτε

[483] σφονδυλίων ἔκπαλθ’, ὁ δ’ ἐπὶ χθονὶ κεῖτο τανυσθείς.

[484] αὐτὰρ ὁ βῆ ῥ’ ἰέναι μετ’ ἀμύμονα Πείρεω υἱὸν

[485] Ῥίγμον, ὃς ἐκ Θρῄκης ἐριβώλακος εἰληλούθει·

[486] τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι, πάγη δ’ ἐν νηδύϊ χαλκός,

[487] ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων· ὁ δ’ Ἀρηί̈θοον θεράποντα

[488] ἂψ ἵππους στρέψαντα μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ

[489] νύξ’, ἀπὸ δ’ ἅρματος ὦσε· κυκήθησαν δέ οἱ ἵπποι.

[490] ὡς δ’ ἀναμαιμάει βαθέ’ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ

[491] οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δὲ καίεται ὕλη,

[492] πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει,

[493] ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος

[494] κτεινομένους ἐφέπων· ῥέε δ’ αἵματι γαῖα μέλαινα.

[495] ὡς δ’ ὅτε τις ζεύξῃ βόας ἄρσενας εὐρυμετώπους

[496] τριβέμεναι κρῖ λευκὸν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ,

[497] ῥίμφά τε λέπτ’ ἐγένοντο βοῶν ὑπὸ πόσς’ ἐριμύκων,

[498] ὣς ὑπ’ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου μώνυχες ἵπποι

[499] στεῖβον ὁμοῦ νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας· αἵματι δ’ ἄξων

[500] νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον,

[501] ἃς ἄρ’ ἀφ’ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον

[502] αἵ τ’ ἀπ’ ἐπισσώτρων· ὁ δὲ ἵετο κῦδος ἀρέσθαι

[503] Πηλεί̈δης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.