ΙΛΙΑΔΟΣ Ρ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Ρ

Μενελάου ἀριστεία

[1] Οὐδ’ ἔλαθ’ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηί̈φιλον Μενέλαον

[2] Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηϊοτῆτι.

[3] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,

[4] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖν’ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ

[5] πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

[6] ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

[7] πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ’ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην,

[8] τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γ’ ἀντίος ἔλθοι.

[9] οὐδ’ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε

[10] Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος· ἄγχι δ’ ἄρ’ αὐτοῦ

[11] ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηί̈φιλον Μενέλαον·

[12] Ἀτρεί̈δη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν

[13] χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δ’ ἔναρα βροτόεντα·

[14] οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ’ ἐπικούρων

[15] Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

[16] τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι,

[17] μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

[18] τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[19] Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι.

[20] οὔτ’ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος

[21] οὔτε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος

[22] θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει,

[23] ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

[24] οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο

[25] ἧς ἥβης ἀπόνηθ’, ὅτε μ’ ὤνατο καί μ’ ὑπέμεινε

[26] καί μ’ ἔφατ’ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν

[27] ἔμμεναι· οὐδέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα

[28] εὐφρῆναι ἄλοχόν τε φίλην κεδνούς τε τοκῆας.

[29] ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα

[30] στήῃς· ἀλλά ς’ ἔγωγ’ ἀναχωρήσαντα κελεύω

[31] ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδ’ ἀντίος ἵστας’ ἐμεῖο

[32] πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

[33] ὣς φάτο, τὸν δ’ οὐ πεῖθεν· ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

[34] νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις

[35] γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ’ ἀγορεύεις,

[36] χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο,

[37] ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

[38] ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην

[39] εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχε’ ἐνείκας

[40] Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

[41] ἀλλ’ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται

[42] οὐδ’ ἔτ’ ἀδήριτος ἤτ’ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

[43] ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην·

[44] οὐδ’ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ

[45] ἀσπίδ’ ἐνὶ κρατερῇ· ὁ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ

[46] Ἀτρεί̈δης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

[47] ἂψ δ’ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα

[48] νύξ’, ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

[49] ἀντικρὺ δ’ ἁπαλοῖο δι’ αὐχένος ἤλυθ’ ἀκωκή,

[50] δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.

[51] αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι

[52] πλοχμοί θ’, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

[53] οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης

[54] χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ’ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ,

[55] καλὸν τηλεθάον· τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι

[56] παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ·

[57] ἐλθὼν δ’ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ

[58] βόθρου τ’ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσς’ ἐπὶ γαίῃ·

[59] τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον

[60] Ἀτρεί̈δης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχε’ ἐσύλα.

[61] ὡς δ’ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς

[62] βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·

[63] τῆς δ’ ἐξ αὐχέν’ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

[64] πρῶτον, ἔπειτα δέ θ’ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει

[65] δῃῶν· ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τ’ ἄνδρές τε νομῆες

[66] πολλὰ μάλ’ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδ’ ἐθέλουσιν

[67] ἀντίον ἐλθέμεναι· μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ·

[68] ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα

[69] ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

[70] ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοί̈δαο

[71] Ἀτρεί̈δης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

[72] ὅς ῥά οἱ Ἕκτορ’ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ

[73] ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

[74] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[75] Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων

[76] ἵππους Αἰακίδαο δαί̈φρονος· οἳ δ’ ἀλεγεινοὶ

[77] ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ’ ὀχέεσθαι

[78] ἄλλῳ γ’ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

[79] τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς

[80] Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε

[81] Πανθοί̈δην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[82] ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,

[83] Ἕκτορα δ’ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[84] πάπτηνεν δ’ ἄρ’ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δ’ ἔγνω

[85] τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δ’ ἐπὶ γαίῃ

[86] κείμενον· ἔρρει δ’ αἷμα κατ’ οὐταμένην ὠτειλήν.

[87] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

[88] ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο

[89] ἀσβέστῳ· οὐδ’ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

[90] ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[91] ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ

[92] Πάτροκλόν θ’, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ’ ἐνθάδε τιμῆς,

[93] μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται.

[94] εἰ δέ κεν Ἕκτορι μοῦνος ἐὼν καὶ Τρωσὶ μάχωμαι

[95] αἰδεσθείς, μή πώς με περιστήως’ ἕνα πολλοί·

[96] Τρῶας δ’ ἐνθάδε πάντας ἄγει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[97] ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

[98] ὁππότ’ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι

[99] ὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.

[100] τώ μ’ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηται

[101] Ἕκτορι χωρήσαντ’, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.

[102] εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην,

[103] ἄμφω κ’ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμης

[104] καὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸν

[105] Πηλεί̈δῃ Ἀχιλῆϊ· κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.

[106] εἷος ὁ ταῦθ’ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

[107] τόφρα δ’ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον· ἦρχε δ’ ἄρ’ Ἕκτωρ.

[108] αὐτὰρ ὅ γ’ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, λεῖπε δὲ νεκρὸν

[109] ἐντροπαλιζόμενος ὥς τε λὶς ἠϋγένειος,

[110] ὅν ῥα κύνες τε καὶ ἄνδρες ἀπὸ σταθμοῖο δίωνται

[111] ἔγχεσι καὶ φωνῇ· τοῦ δ’ ἐν φρεσὶν ἄλκιμον ἦτορ

[112] παχνοῦται, ἀέκων δέ τ’ ἔβη ἀπὸ μεσσαύλοιο·

[113] ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο κίε ξανθὸς Μενέλαος.

[114] στῆ δὲ μεταστρεφθεὶς ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων

[115] παπταίνων Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

[116] τὸν δὲ μάλ’ αἶψ’ ἐνόησε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ πάσης

[117] θαρσύνονθ’ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι·

[118] θεσπέσιον γάρ σφιν φόβον ἔμβαλε Φοῖβος Ἀπόλλων·

[119] βῆ δὲ θέειν, εἶθαρ δὲ παριστάμενος ἔπος ηὔδα.

[120] Αἶαν δεῦρο πέπον, περὶ Πατρόκλοιο θανόντος

[121] σπεύσομεν, αἴ κε νέκυν περ Ἀχιλλῆϊ προφέρωμεν

[122] γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχε’ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[123] ὣς ἔφατ’, Αἴαντι δὲ δαί̈φρονι θυμὸν ὄρινε·

[124] βῆ δὲ διὰ προμάχων, ἅμα δὲ ξανθὸς Μενέλαος.

[125] Ἕκτωρ μὲν Πάτροκλον ἐπεὶ κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα,

[126] ἕλχ’ ἵν’ ἀπ’ ὤμοιιν κεφαλὴν τάμοι ὀξέϊ χαλκῷ,

[127] τὸν δὲ νέκυν Τρῳῇσιν ἐρυσσάμενος κυσὶ δοίη.

[128] Αἴας δ’ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠύ̈τε πύργον·

[129] Ἕκτωρ δ’ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθ’ ἑταίρων,

[130] ἐς δίφρον δ’ ἀνόρουσε· δίδου δ’ ὅ γε τεύχεα καλὰ

[131] Τρωσὶ φέρειν προτὶ ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.

[132] Αἴας δ’ ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ σάκος εὐρὺ καλύψας

[133] ἑστήκει ὥς τίς τε λέων περὶ οἷσι τέκεσσιν,

[134] ᾧ ῥά τε νήπι’ ἄγοντι συναντήσωνται ἐν ὕλῃ

[135] ἄνδρες ἐπακτῆρες· ὁ δέ τε σθένεϊ βλεμεαίνει,

[136] πᾶν δέ τ’ ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται ὄσσε καλύπτων·

[137] ὣς Αἴας περὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει.

[138] Ἀτρεί̈δης δ’ ἑτέρωθεν ἀρηί̈φιλος Μενέλαος

[139] ἑστήκει, μέγα πένθος ἐνὶ στήθεσσιν ἀέξων.

[140] Γλαῦκος δ’ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

[141] Ἕκτορ’ ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·

[142] Ἕκτορ εἶδος ἄριστε μάχης ἄρα πολλὸν ἐδεύεο.

[143] ἦ ς’ αὔτως κλέος ἐσθλὸν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.

[144] φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ἄστυ σαώσῃς

[145] οἶος σὺν λαοῖς τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν·

[146] οὐ γάρ τις Λυκίων γε μαχησόμενος Δαναοῖσιν

[147] εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν

[148] μάρνασθαι δηί̈οισιν ἐπ’ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.

[149] πῶς κε σὺ χείρονα φῶτα σαώσειας μεθ’ ὅμιλον

[150] σχέτλι’, ἐπεὶ Σαρπηδόν’ ἅμα ξεῖνον καὶ ἑταῖρον

[151] κάλλιπες Ἀργείοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα γενέσθαι,

[152] ὅς τοι πόλλ’ ὄφελος γένετο πτόλεί̈ τε καὶ αὐτῷ

[153] ζωὸς ἐών· νῦν δ’ οὔ οἱ ἀλαλκέμεναι κύνας ἔτλης.

[154] τὼ νῦν εἴ τις ἐμοὶ Λυκίων ἐπιπείσεται ἀνδρῶν

[155] οἴκαδ’ ἴμεν, Τροίῃ δὲ πεφήσεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[156] εἰ γὰρ νῦν Τρώεσσι μένος πολυθαρσὲς ἐνείη

[157] ἄτρομον, οἷόν τ’ ἄνδρας ἐσέρχεται οἳ περὶ πάτρης

[158] ἀνδράσι δυσμενέεσσι πόνον καὶ δῆριν ἔθεντο,

[159] αἶψά κε Πάτροκλον ἐρυσαίμεθα Ἴλιον εἴσω.

[160] εἰ δ’ οὗτος προτὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος

[161] ἔλθοι τεθνηὼς καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης,

[162] αἶψά κεν Ἀργεῖοι Σαρπηδόνος ἔντεα καλὰ

[163] λύσειαν, καί κ’ αὐτὸν ἀγοίμεθα Ἴλιον εἴσω·

[164] τοίου γὰρ θεράπων πέφατ’ ἀνέρος, ὃς μέγ’ ἄριστος

[165] Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες.

[166] ἀλλὰ σύ γ’ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας

[167] στήμεναι ἄντα κατ’ ὄσσε ἰδὼν δηί̈ων ἐν ἀϋτῇ,

[168] οὐδ’ ἰθὺς μαχέσασθαι, ἐπεὶ σέο φέρτερός ἐστι.

[169] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[170] Γλαῦκε τί ἢ δὲ σὺ τοῖος ἐὼν ὑπέροπλον ἔειπες;

[171] ὢ πόποι ἦ τ’ ἐφάμην σὲ περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων

[172] τῶν ὅσσοι Λυκίην ἐριβώλακα ναιετάουσι·

[173] νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας οἷον ἔειπες,

[174] ὅς τέ με φῂς Αἴαντα πελώριον οὐχ ὑπομεῖναι.

[175] οὔ τοι ἐγὼν ἔρριγα μάχην οὐδὲ κτύπον ἵππων·

[176] ἀλλ’ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος αἰγιόχοιο,

[177] ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην

[178] ῥηϊδίως, ὁτὲ δ’ αὐτὸς ἐποτρύνει μαχέσασθαι.

[179] ἀλλ’ ἄγε δεῦρο πέπον, παρ’ ἔμ’ ἵστασο καὶ ἴδε ἔργον,

[180] ἠὲ πανημέριος κακὸς ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις,

[181] ἦ τινα καὶ Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα

[182] σχήσω ἀμυνέμεναι περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.

[183] ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀύ̈σας·

[184] Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί,

[185] ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,

[186] ὄφρ’ ἂν ἐγὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἔντεα δύω

[187] καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.

[188] ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρ

[189] δηί̈ου ἐκ πολέμοιο· θέων δ’ ἐκίχανεν ἑταίρους

[190] ὦκα μάλ’ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών,

[191] οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεί̈ωνος.

[192] στὰς δ’ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντε’ ἄμειβεν·

[193] ἤτοι ὁ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴν

[194] Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὁ δ’ ἄμβροτα τεύχεα δῦνε

[195] Πηλεί̈δεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνες

[196] πατρὶ φίλῳ ἔπορον· ὁ δ’ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσε

[197] γηράς· ἀλλ’ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.

[198] τὸν δ’ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺς

[199] τεύχεσι Πηλεί̈δαο κορυσσόμενον θείοιο,

[200] κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[201] ἆ δείλ’ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν

[202] ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι· σὺ δ’ ἄμβροτα τεύχεα δύνεις

[203] ἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·

[204] τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε,

[205] τεύχεα δ’ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων

[206] εἵλευ· ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω,

[207] τῶνποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντι

[208] δέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεί̈ωνος.

[209] ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπ’ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.

[210] Ἕκτορι δ’ ἥρμοσε τεύχε’ ἐπὶ χροί̈, δῦ δέ μιν Ἄρης

[211] δεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δ’ ἄρα οἱ μέλε’ ἐντὸς

[212] ἀλκῆς καὶ σθένεος· μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρους

[213] βῆ ῥα μέγα ἰάχων· ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι

[214] τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεί̈ωνος.

[215] ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσι

[216] Μέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τε

[217] Ἀστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θ’ Ἱππόθοόν τε

[218] Φόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·

[219] τοὺς ὅ γ’ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[220] κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·

[221] οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐδὲ χατίζων

[222] ἐνθάδ’ ἀφ’ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον,

[223] ἀλλ’ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκνα

[224] προφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπ’ Ἀχαιῶν.

[225] τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ

[226] λαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.

[227] τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθω

[228] ἠὲ σαωθήτω· ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.

[229] ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπης

[230] Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας,

[231] ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ’ αὐτὸς

[232] ἕξω ἐγώ· τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

[233] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν

[234] δούρατ’ ἀνασχόμενοι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

[235] νεκρὸν ὑπ’ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο

[236] νήπιοι· ἦ τε πολέσσιν ἐπ’ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.

[237] καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[238] ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊ

[239] ἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.

[240] οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο,

[241] ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδ’ οἰωνούς,

[242] ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι,

[243] καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει

[244] Ἕκτωρ, ἡμῖν δ’ αὖτ’ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[245] ἀλλ’ ἄγ’ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.

[246] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

[247] ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[248] ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[249] οἵ τε παρ’ Ἀτρεί̈δῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

[250] δήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστος

[251] λαοῖς· ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.

[252] ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστον

[253] ἡγεμόνων· τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·

[254] ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω,νεμεσιζέσθω δ’ ἐνὶ θυμῷ

[255] Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.

[256] ὣς ἔφατ’, ὀξὺ δ’ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·

[257] πρῶτος δ’ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα,

[258] τὸν δὲ μετ’ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

[259] Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.

[260] τῶν δ’ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματ’ εἴποι,

[261] ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;

[262] Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες· ἦρχε δ’ ἄρ’ Ἕκτωρ.

[263] ὡς δ’ ὅτ’ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο

[264] βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τ’ ἄκραι

[265] ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω,

[266] τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

[267] ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες

[268] φραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν· ἀμφὶ δ’ ἄρά σφι

[269] λαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴν

[270] χεῦ’, ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε,

[271] ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·

[272] μίσησεν δ’ ἄρα μιν δηί̈ων κυσὶ κύρμα γενέσθαι

[273] Τρῳῇσιν· τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.

[274] ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·

[275] νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐδέ τιν’ αὐτῶν

[276] Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ,

[277] ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο· μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ

[278] μέλλον ἀπέσσεσθαι· μάλα γάρ σφεας ὦκ’ ἐλέλιξεν

[279] Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ’ ἔργα τέτυκτο

[280] τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ’ ἀμύμονα Πηλεί̈ωνα.

[281] ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συὶ̈ εἴκελος ἀλκὴν

[282] καπρίῳ, ὅς τ’ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τ’ αἰζηοὺς

[283] ῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·

[284] ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴας

[285] ῥεῖαμετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας

[286] οἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλιστα

[287] ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[288] ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸς

[289] Ἱππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

[290] δησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένοντας

[291] Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δ’ αὐτῷ

[292] ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.

[293] τὸν δ’ υἱὸς Τελαμῶνος ἐπαί̈ξας δι’ ὁμίλου

[294] πλῆξ’ αὐτοσχεδίην κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

[295] ἤρικε δ’ ἱπποδάσεια κόρυς περὶ δουρὸς ἀκωκῇ

[296] πληγεῖς’ ἔγχεί̈ τε μεγάλῳ καὶ χειρὶ παχείῃ,

[297] ἐγκέφαλος δὲ παρ’ αὐλὸν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς

[298] αἱματόεις· τοῦ δ’ αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ’ ἄρα χειρῶν

[299] Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε

[300] κεῖσθαι· ὁ δ’ ἄγχ’ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ

[301] τῆλ’ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐδὲ τοκεῦσι

[302] θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

[303] ἔπλεθ’ ὑπ’ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[304] Ἕκτωρ δ’ αὖτ’ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[305] ἀλλ’ ὁ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος

[306] τυτθόν· ὁ δὲ Σχεδίον μεγαθύμου Ἰφίτου υἱὸν

[307] Φωκήων ὄχ’ ἄριστον, ὃς ἐν κλειτῷ Πανοπῆϊ

[308] οἰκία ναιετάασκε πολέσς’ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων,

[309] τὸν βάλ’ ὑπὸ κληῖ̈δα μέσην· διὰ δ’ ἀμπερὲς ἄκρη

[310] αἰχμὴ χαλκείη παρὰ νείατον ὦμον ἀνέσχε·

[311] δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.

[312] Αἴας δ’ αὖ Φόρκυνα δαί̈φρονα Φαίνοπος υἱὸν

[313] Ἱπποθόῳ περιβάντα μέσην κατὰ γαστέρα τύψε·

[314] ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ’ ἔντερα χαλκὸς

[315] ἤφυς’· ὁ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[316] χώρησαν δ’ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

[317] Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκροὺς

[318] Φόρκυν θ’ Ἱππόθοόν τε, λύοντο δὲ τεύχε’ ἀπ’ ὤμων.

[319] ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ’ Ἀχαιῶν

[320] Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες,

[321] Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν

[322] κάρτεϊ καὶ σθένεϊ σφετέρῳ· ἀλλ’ αὐτὸς Ἀπόλλων

[323] Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικὼς

[324] κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρὰ πατρὶ γέροντι

[325] κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·

[326] τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[327] Αἰνεία πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεὸν εἰρύσσαισθε

[328] Ἴλιον αἰπεινήν; ὡς δὴ ἴδον ἀνέρας ἄλλους

[329] κάρτεί̈ τε σθένεί̈ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε

[330] πλήθεί̈ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας·

[331] ἡμῖν δὲ Ζεὺς μὲν πολὺ βούλεται ἢ Δαναοῖσι

[332] νίκην· ἀλλ’ αὐτοὶ τρεῖτ’ ἄσπετον οὐδὲ μάχεσθε.

[333] ὣς ἔφατ’, Αἰνείας δ’ ἑκατηβόλον Ἀπόλλωνα

[334] ἔγνω ἐς ἄντα ἰδών, μέγα δ’ Ἕκτορα εἶπε βοήσας·

[335] Ἕκτόρ τ’ ἠδ’ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ’ ἐπικούρων

[336] αἰδὼς μὲν νῦν ἥδε γ’ ἀρηϊφίλων ὑπ’ Ἀχαιῶν

[337] Ἴλιον εἰσαναβῆναι ἀναλκείῃσι δαμέντας.

[338] ἀλλ’ ἔτι γάρ τίς φησι θεῶν ἐμοὶ ἄγχι παραστὰς

[339] Ζῆν’ ὕπατον μήστωρα μάχης ἐπιτάρροθον εἶναι·

[340] τώ ῥ’ ἰθὺς Δαναῶν ἴομεν, μηδ’ οἵ γε ἕκηλοι

[341] Πάτροκλον νηυσὶν πελασαίατο τεθνηῶτα.

[342] ὣς φάτο, καί ῥα πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη·

[343] οἳ δ’ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν.

[344] ἔνθ’ αὖτ’ Αἰνείας Λειώκριτον οὔτασε δουρὶ

[345] υἱὸν Ἀρίσβαντος Λυκομήδεος ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[346] τὸν δὲ πεσόντ’ ἐλέησεν ἀρηί̈φιλος Λυκομήδης,

[347] στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

[348] καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

[349] ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ’ ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσεν,

[350] ὅς ῥ’ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει,

[351] καὶ δὲ μετ’ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[352] τὸν δὲ πεσόντ’ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος,

[353] ἴθυσεν δὲ καὶ ὁ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·

[354] ἀλλ’ οὔ πως ἔτι εἶχε· σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃ

[355] ἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατ’ ἔχοντο.

[356] Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·

[357] οὔτέ τιν’ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει

[358] οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων,

[359] ἀλλὰ μάλ’ ἀμφ’ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.

[360] ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼν

[361] δεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δ’ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον

[362] νεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρων

[363] καὶ Δαναῶν· οὐδ’ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο,

[364] παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον· μέμνηντο γὰρ αἰεὶ

[365] ἀλλήλοις ἀν’ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.

[366] ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐδέ κε φαίης

[367] οὔτέ ποτ’ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην·

[368] ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θ’ ὅσσον ἄριστοι

[369] ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.

[370] οἳ δ’ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[371] εὔκηλοι πολέμιζον ὑπ’ αἰθέρι, πέπτατο δ’ αὐγὴ

[372] ἠελίου ὀξεῖα, νέφος δ’ οὐ φαίνετο πάσης

[373] γαίης οὐδ’ ὀρέων· μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντο

[374] ἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόεντα

[375] πολλὸν ἀφεσταότες. τοὶ δ’ ἐν μέσῳ ἄλγε’ ἔπασχον

[376] ἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷ

[377] ὅσσοι ἄριστοι ἔσαν· δύο δ’ οὔ πω φῶτε πεπύσθην

[378] ἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τε

[379] Πατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλ’ ἔτ’ ἔφαντο

[380] ζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.

[381] τὼ δ’ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρων

[382] νόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρ

[383] ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.

[384] τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει

[385] ἀργαλέης· καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶ

[386] γούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θ’ ὑπένερθεν ἑκάστου

[387] χεῖρές τ’ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιιν

[388] ἀμφ’ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.

[389] ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην

[390] λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·

[391] δεξάμενοι δ’ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι

[392] κυκλός’, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ’ ἀλοιφὴ

[393] πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·

[394] ὣς οἵ γ’ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃ

[395] εἵλκεον ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

[396] Τρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς

[397] νῆας ἔπι γλαφυράς· περὶ δ’ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει

[398] ἄγριος· οὐδέ κ’ Ἄρης λαοσσόος οὐδέ κ’ Ἀθήνη

[399] τόν γε ἰδοῦς’ ὀνόσαιτ’, οὐδ’ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·

[400] τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππων

[401] ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον· οὐδ’ ἄρα πώ τι

[402] ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·

[403] πολλὸν γὰρ ῥ’ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων

[404] τείχει ὕπο Τρώων· τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ

[405] τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν

[406] ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν

[407] ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐδὲ σὺν αὐτῷ·

[408] πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων,

[409] ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.

[410] δὴ τότε γ’ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη

[411] μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ’ ἑταῖρος.

[412] οἳ δ’ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατ’ ἔχοντες

[413] νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·

[414] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·

[415] ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι

[416] νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλ’ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα

[417] πᾶσι χάνοι· τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη

[418] εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν

[419] ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.

[420] ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·

[421] ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παρ’ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι

[422] πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.

[423] ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δ’ ὄρσασκεν ἑκάστου.

[424] ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δ’ ὀρυμαγδὸς

[425] χάλκεον οὐρανὸν ἷκε δι’ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·

[426] ἵπποι δ’ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες

[427] κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο

[428] ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.

[429] ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς

[430] πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων,

[431] πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δ’ ἀρειῇ·

[432] τὼ δ’ οὔτ’ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον

[433] ἠθελέτην ἰέναι οὔτ’ ἐς πόλεμον μετ’ Ἀχαιούς,

[434] ἀλλ’ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τ’ ἐπὶ τύμβῳ

[435] ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός,

[436] ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες

[437] οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα· δάκρυα δέ σφι

[438] θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν

[439] ἡνιόχοιο πόθῳ· θαλερὴ δ’ ἐμιαίνετο χαίτη

[440] ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.

[441] μυρομένω δ’ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων,

[442] κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·

[443] ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι

[444] θνητῷ, ὑμεῖς δ’ ἐστὸν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε;

[445] ἦ ἵνα δυστήνοισι μετ’ ἀνδράσιν ἄλγε’ ἔχητον;

[446] οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς

[447] πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.

[448] ἀλλ’ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν

[449] Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται· οὐ γὰρ ἐάσω.

[450] ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχε’ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;

[451] σφῶϊν δ’ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδ’ ἐνὶ θυμῷ,

[452] ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο

[453] νῆας ἔπι γλαφυράς· ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω

[454] κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται

[455] δύῃ τ’ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·

[456] ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠύ̈.

[457] τὼ δ’ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε

[458] ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[459] τοῖσι δ’ ἐπ’ Αὐτομέδων μάχετ’ ἀχνύμενός περ ἑταίρου

[460] ἵπποις ἀί̈σσων ὥς τ’ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·

[461] ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπ’ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ,

[462] ῥεῖα δ’ ἐπαί̈ξασκε πολὺν καθ’ ὅμιλον ὀπάζων.

[463] ἀλλ’ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·

[464] οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθ’ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ

[465] ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.

[466] ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν

[467] Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·

[468] στῆ δ’ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·

[469] Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν

[470] ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;

[471] οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ

[472] μοῦνος· ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δ’ Ἕκτωρ

[473] αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.

[474] τὸν δ’ αὖτ’ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·

[475] Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος

[476] ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε,

[477] εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος

[478] ζωὸς ἐών; νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

[479] ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα

[480] δέξαι, ἐγὼ δ’ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.

[481] ὣς ἔφατ’, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμ’ ἐπορούσας

[482] καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,

[483] Αὐτομέδων δ’ ἀπόρουσε· νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ,

[484] αὐτίκα δ’ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺσἐόντα·

[485] Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων

[486] ἵππω τώδ’ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο

[487] ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·

[488] τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ

[489] σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ

[490] τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.

[491] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησεν ἐὺ̈ς πάϊς Ἀγχίσαο.

[492] τὼ δ’ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους

[493] αὔῃσι στερεῇσι· πολὺς δ’ ἐπελήλατο χαλκός.

[494] τοῖσι δ’ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς

[495] ἤϊσαν ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς

[496] αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ’ ἐριαύχενας ἵππους

[497] νήπιοι, οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι

[498] αὖτις ἀπ’ Αὐτομέδοντος. ὁ δ’ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ

[499] ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

[500] αὐτίκα δ’ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·

[501] Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους,

[502] ἀλλὰ μάλ’ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ· οὐ γὰρ ἔγωγε

[503] Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀί̈ω,

[504] πρίν γ’ ἐπ’ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω

[505] νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν

[506] Ἀργείων, ἤ κ’ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.

[507] ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·

[508] Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε

[509] ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθ’ οἵ περ ἄριστοι

[510] ἀμφ’ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν,

[511] νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·

[512] τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα

[513] Ἕκτωρ Αἰνείας θ’, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.

[514] ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·

[515] ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.

[516] ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[517] καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην·

[518] ἣ δ’ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,

[519] νειαίρῃ δ’ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.

[520] ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ

[521] κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο

[522] ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὁ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν,

[523] ὣς ἄρ’ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος· ἐν δέ οἱ ἔγχος

[524] νηδυίοισι μάλ’ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.

[525] Ἕκτωρ δ’ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·

[526] ἀλλ’ ὁ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·

[527] πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ’ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν

[528] οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ’ οὐρίαχος πελεμίχθη

[529] ἔγχεος· ἔνθα δ’ ἔπειτ’ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.

[530] καί νύ κε δὴ ξιφέεσς’ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην

[531] εἰ μή σφω’ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε,

[532] οἵ ῥ’ ἦλθον καθ’ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·

[533] τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις

[534] Ἕκτωρ Αἰνείας τ’ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής,

[535] Ἄρητον δὲ κατ’ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ

[536] κείμενον· Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ

[537] τεύχεά τ’ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[538] ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος

[539] κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.

[540] ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα

[541] θῆκ’, ἂν δ’ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν

[542] αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.

[543] ἂψ δ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη

[544] ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη

[545] οὐρανόθεν καταβᾶσα· προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς

[546] ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ’ αὐτοῦ.

[547] ἠύ̈τε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ

[548] Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο

[549] ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων

[550] ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει,

[551] ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν

[552] δύσετ’ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.

[553] πρῶτον δ’ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα

[554] ἴφθιμον Μενέλαον· ὁ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·

[555] εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·

[556] σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος

[557] ἔσσεται εἴ κ’ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον

[558] τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.

[559] ἀλλ’ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.

[560] τὴν δ’ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[561] Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη

[562] δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ’ ἀπερύκοι ἐρωήν·

[563] τώ κεν ἔγωγ’ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν

[564] Πατρόκλῳ· μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.

[565] ἀλλ’ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐδ’ ἀπολήγει

[566] χαλκῷ δηϊόων· τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.

[567] ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,

[568] ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.

[569] ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε,

[570] καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν,

[571] ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο

[572] ἰσχανάαι δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ’ ἀνθρώπου·

[573] τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας,

[574] βῆ δ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.

[575] ἔσκε δ’ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος

[576] ἀφνειός τ’ ἀγαθός τε· μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ

[577] δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·

[578] τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος

[579] ἀί̈ξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·

[580] δούπησεν δὲ πεσών· ἀτὰρ Ἀτρεί̈δης Μενέλαος

[581] νεκρὸν ὑπ’ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.

[582] Ἕκτορα δ’ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων

[583] Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων

[584] ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·

[585] τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[586] Ἕκτορ τίς κέ ς’ ἔτ’ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;

[587] οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε

[588] μαλθακὸς αἰχμητής· νῦν δ’ οἴχεται οἶος ἀείρας

[589] νεκρὸν ὑπ’ ἐκ Τρώων, σὸν δ’ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον

[590] ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.

[591] ὣς φάτο, τὸν δ’ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα,

[592] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

[593] καὶ τότ’ ἄρα Κρονίδης ἕλετ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν

[594] μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν,

[595] ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλ’ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε,

[596] νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ’ Ἀχαιούς.

[597] πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.

[598] βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ

[599] ἄκρον ἐπιλίγδην· γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις

[600] αἰχμὴ Πουλυδάμαντος· ὁ γάρ ῥ’ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.

[601] Λήϊτον αὖθ’ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ

[602] υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·

[603] τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ

[604] ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.

[605] Ἕκτορα δ’ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα

[606] βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·

[607] ἐν καυλῷ δ’ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν

[608] Τρῶες· ὁ δ’ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο

[609] δίφρῳ ἐφεσταότος· τοῦ μέν ῥ’ ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν·

[610] αὐτὰρ ὁ Μηριόναο ὀπάονά θ’ ἡνίοχόν τε

[611] Κοίρανον, ὅς ῥ’ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετ’ αὐτῷ·

[612] πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας

[613] ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν,

[614] εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·

[615] καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ,

[616] αὐτὸς δ’ ὤλεσε θυμὸν ὑφ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·

[617] τὸν βάλ’ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δ’ ἄρ’ ὀδόντας

[618] ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.

[619] ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων, κατὰ δ’ ἡνία χεῦεν ἔραζε.

[620] καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι

[621] κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·

[622] μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·

[623] γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τ’ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.

[624] ὣς ἔφατ’, Ἰδομενεὺς δ’ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

[625] νῆας ἔπι γλαφυράς· δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.

[626] οὐδ’ ἔλαθ’ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον

[627] Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.

[628] τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[629] ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι

[630] γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.

[631] τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλε’ ἅπτεται ὅστις ἀφήῃ

[632] ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός· Ζεὺς δ’ ἔμπης πάντ’ ἰθύνει·

[633] ἡμῖν δ’ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.

[634] ἀλλ’ ἄγετ’ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,

[635] ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ

[636] χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες,

[637] οἵ που δεῦρ’ ὁρόωντες ἀκηχέδατ’, οὐδ’ ἔτι φασὶν

[638] Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους

[639] σχήσεσθ’, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[640] εἴη δ’ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα

[641] Πηλεί̈δῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀί̈ομαι οὐδὲ πεπύσθαι

[642] λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθ’ ἑταῖρος.

[643] ἀλλ’ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·

[644] ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.

[645] Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπ’ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν,

[646] ποίησον δ’ αἴθρην, δὸς δ’ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·

[647] ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.

[648] ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·

[649] αὐτίκα δ’ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην,

[650] ἠέλιος δ’ ἐπέλαμψε, μάχη δ’ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·

[651] καὶ τότ’ ἄρ’ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·

[652] σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι

[653] ζωὸν ἔτ’ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν,

[654] ὄτρυνον δ’ Ἀχιλῆϊ δαί̈φρονι θᾶσσον ἰόντα

[655] εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθ’ ἑταῖρος.

[656] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

[657] βῆ δ’ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο,

[658] ὅς τ’ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τ’ ἄνδρας τ’ ἐρεθίζων,

[659] οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

[660] πάννυχοι ἐγρήσσοντες· ὁ δὲ κρειῶν ἐρατίζων

[661] ἰθύει, ἀλλ’ οὔ τι πρήσσει· θαμέες γὰρ ἄκοντες

[662] ἀντίον ἀί̈σσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν,

[663] καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[664] ἠῶθεν δ’ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

[665] ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος

[666] ἤϊε πόλλ’ ἀέκων· περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ

[667] ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηί̈οισι λίποιεν.

[668] πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσς’ ἐπέτελλεν·

[669] Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε

[670] νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο

[671] μνησάσθω· πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι

[672] ζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.

[673] ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος,

[674] πάντοσε παπταίνων ὥς τ’ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν

[675] ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν,

[676] ὅν τε καὶ ὑψόθ’ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ

[677] θάμνῳ ὑπ’ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ’ ἐπ’ αὐτῷ

[678] ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.

[679] ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ

[680] πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,

[681] εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.

[682] τὸν δὲ μάλ’ αἶψ’ ἐνόησε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ πάσης

[683] θαρσύνονθ’ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,

[684] ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[685] Ἀντίλοχ’ εἰ δ’ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι

[686] λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

[687] ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀί̈ομαι εἰσορόωντα

[688] γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,

[689] νίκη δὲ Τρώων· πέφαται δ’ ὤριστος Ἀχαιῶν

[690] Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.

[691] ἀλλὰ σύ γ’ αἶψ’ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

[692] εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ

[693] γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχε’ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[694] ὣς ἔφατ’, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

[695] δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε

[696] δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.

[697] ἀλλ’ οὐδ’ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε,

[698] βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχε’ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ

[699] Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.

[700] τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο

[701] Πηλεί̈δῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.

[702] οὐδ’ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς

[703] τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν

[704] Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·

[705] ἀλλ’ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν,

[706] αὐτὸς δ’ αὖτ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει,

[707] στῆ δὲ παρ’ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[708] κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν

[709] ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ μιν οἴω

[710] νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·

[711] οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.

[712] ἡμεῖς δ’ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,

[713] ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ

[714] Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.

[715] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[716] πάντα κατ’ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·

[717] ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλ’ ὦκα

[718] νεκρὸν ἀείραντες φέρετ’ ἐκ πόνου· αὐτὰρ ὄπισθε

[719] νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ

[720] ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ

[721] μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρ’ ἀλλήλοισι μένοντες.

[722] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο

[723] ὕψι μάλα μεγάλως· ἐπὶ δ’ ἴαχε λαὸς ὄπισθε

[724] Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.

[725] ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τ’ ἐπὶ κάπρῳ

[726] βλημένῳ ἀί̈ξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·

[727] ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες,

[728] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς,

[729] ἄψ τ’ ἀνεχώρησαν διά τ’ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[730] ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο

[731] νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·

[732] ἀλλ’ὅτε δή ῥ’ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ’ αὐτοὺς

[733] σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐδέ τις ἔτλη

[734] πρόσσω ἀί̈ξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.

[735] ὣς οἵ γ’ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο

[736] νῆας ἔπι γλαφυράς· ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν

[737] ἄγριος ἠύ̈τε πῦρ, τό τ’ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν

[738] ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι

[739] ἐν σέλαϊ μεγάλῳ· τὸ δ’ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.

[740] ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων

[741] ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·

[742] οἳ δ’ ὥς θ’ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες

[743] ἕλκως’ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν

[744] ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον· ἐν δέ τε θυμὸς

[745] τείρεθ’ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·

[746] ὣς οἵ γ’ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον. αὐτὰρ ὄπισθεν

[747] Αἴαντ’ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ

[748] ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς,

[749] ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα

[750] ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι

[751] πλάζων· οὐδέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·

[752] ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω

[753] Τρώων· οἳ δ’ ἅμ’ ἕποντο, δύω δ’ ἐν τοῖσι μάλιστα

[754] Αἰνείας τ’ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.

[755] τῶν δ’ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν

[756] οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προί̈δωσιν ἰόντα

[757] κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν,

[758] ὣς ἄρ’ ὑπ’ Αἰνείαι τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν

[759] οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.

[760] πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τ’ ἀμφί τε τάφρον

[761] φευγόντων Δαναῶν· πολέμου δ’ οὐ γίγνετ’ ἐρωή.