ΙΛΙΑΔΟΣ Π
Πατρόκλεια
[1] Ὣς οἳ μὲν περὶ νηὸς ἐϋσσέλμοιο μάχοντο·
[2] Πάτροκλος δ’ Ἀχιλῆϊ παρίστατο ποιμένι λαῶν
[3] δάκρυα θερμὰ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος,
[4] ἥ τε κατ’ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ.
[5] τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτιρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,
[6] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[7] τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠύ̈τε κούρη
[8] νηπίη, ἥ θ’ ἅμα μητρὶ θέους’ ἀνελέσθαι ἀνώγει
[9] εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ’ ἐσσυμένην κατερύκει,
[10] δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφρ’ ἀνέληται·
[11] τῇ ἴκελος Πάτροκλε τέρεν κατὰ δάκρυον εἴβεις.
[12] ἠέ τι Μυρμιδόνεσσι πιφαύσκεαι, ἢ ἐμοὶ αὐτῷ,
[13] ἦέ τιν’ ἀγγελίην Φθίης ἐξέκλυες οἶος;
[14] ζώειν μὰν ἔτι φασὶ Μενοίτιον Ἄκτορος υἱόν,
[15] ζώει δ’ Αἰακίδης Πηλεὺς μετὰ Μυρμιδόνεσσι;
[16] τῶν κε μάλ’ ἀμφοτέρων ἀκαχοίμεθα τεθνηώτων.
[17] ἦε σύ γ’ Ἀργείων ὀλοφύρεαι, ὡς ὀλέκονται
[18] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ὑπερβασίης ἕνεκα σφῆς;
[19] ἐξαύδα, μὴ κεῦθε νόῳ, ἵνα εἴδομεν ἄμφω.
[20] τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·
[21] ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱὲ μέγα φέρτατ’ Ἀχαιῶν
[22] μὴ νεμέσα· τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.
[23] οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι,
[24] ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.
[25] βέβληται μὲν ὁ Τυδεί̈δης κρατερὸς Διομήδης,
[26] οὔτασται δ’ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἠδ’ Ἀγαμέμνων,
[27] βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ.
[28] τοὺς μέν τ’ ἰητροὶ πολυφάρμακοι ἀμφιπένονται
[29] ἕλκε’ ἀκειόμενοι· σὺ δ’ ἀμήχανος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.
[30] μὴ ἐμέ γ’ οὖν οὗτός γε λάβοι χόλος, ὃν σὺ φυλάσσεις
[31] αἰναρέτη· τί σευ ἄλλος ὀνήσεται ὀψίγονός περ
[32] αἴ κε μὴ Ἀργείοισιν ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς;
[33] νηλεές, οὐκ ἄρα σοί γε πατὴρ ἦν ἱππότα Πηλεύς,
[34] οὐδὲ Θέτις μήτηρ· γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα
[35] πέτραι τ’ ἠλίβατοι, ὅτι τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής.
[36] εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις
[37] καί τινά τοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ,
[38] ἀλλ’ ἐμέ περ πρόες ὦχ’, ἃμα δ’ ἄλλον λαὸν ὄπασσον
[39] Μυρμιδόνων, ἤν πού τι φόως Δαναοῖσι γένωμαι.
[40] δὸς δέ μοι ὤμοιιν τὰ σὰ τεύχεα θωρηχθῆναι,
[41] αἴ κ’ ἐμὲ σοὶ ἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
[42] Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ’ Ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
[43] τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τ’ ἀνάπνευσις πολέμοιο.
[44] ῥεῖα δέ κ’ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ
[45] ὤσαιμεν προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.
[46] ὣς φάτο λισσόμενος μέγα νήπιος· ἦ γὰρ ἔμελλεν
[47] οἷ αὐτῷ θάνατόν τε κακὸν καὶ κῆρα λιτέσθαι.
[48] τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
[49] ὤ μοι διογενὲς Πατρόκλεες οἷον ἔειπες·
[50] οὔτε θεοπροπίης ἐμπάζομαι ἥν τινα οἶδα,
[51] οὔτέ τί μοι πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ·
[52] ἀλλὰ τόδ’ αἰνὸν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱκάνει,
[53] ὁππότε δὴ τὸν ὁμοῖον ἀνὴρ ἐθέλῃσιν ἀμέρσαι
[54] καὶ γέρας ἂψ ἀφελέσθαι, ὅ τε κράτεϊ προβεβήκῃ·
[55] αἰνὸν ἄχος τό μοί ἐστιν, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ.
[56] κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,
[57] δουρὶ δ’ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας,
[58] τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων
[59] Ἀτρεί̈δης ὡς εἴ τιν’ ἀτίμητον μετανάστην.
[60] ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν· οὐδ’ ἄρα πως ἦν
[61] ἀσπερχὲς κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν· ἤτοι ἔφην γε
[62] οὐ πρὶν μηνιθμὸν καταπαυσέμεν, ἀλλ’ ὁπότ’ ἂν δὴ
[63] νῆας ἐμὰς ἀφίκηται ἀϋτή τε πτόλεμός τε.
[64] τύνη δ’ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι,
[65] ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι,
[66] εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκε
[67] νηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσης
[68] κεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντες
[69] Ἀργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκε
[70] θάρσυνος· οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπον
[71] ἐγγύθι λαμπομένης· τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλους
[72] πλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων
[73] ἤπια εἰδείη· νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται.
[74] οὐ γὰρ Τυδεί̈δεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσι
[75] μαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·
[76] οὐδέ πω Ἀτρεί̈δεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντος
[77] ἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς· ἀλλ’ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
[78] Τρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται, οἳ δ’ ἀλαλητῷ
[79] πᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.
[80] ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνων
[81] ἔμπες’ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιο
[82] νῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δ’ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.
[83] πείθεο δ’ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω,
[84] ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι
[85] πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην
[86] ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δ’ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.
[87] ἐκ νηῶν ἐλάσας ἰέναι πάλιν· εἰ δέ κεν αὖ τοι
[88] δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης,
[89] μὴ σύ γ’ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν
[90] Τρωσὶ φιλοπτολέμοισιν· ἀτιμότερον δέ με θήσεις·
[91] μὴ δ’ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτι
[92] Τρῶας ἐναιρόμενος προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν,
[93] μή τις ἀπ’ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων
[94] ἐμβήῃ· μάλα τούς γε φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων·
[95] ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσι
[96] θήῃς, τοὺς δ’ ἔτ’ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.
[97] αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον
[98] μήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι,
[99] μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δ’ ἐκδῦμεν ὄλεθρον,
[100] ὄφρ’ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.
[101] ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
[102] Αἴας δ’ οὐκ ἔτ’ ἔμιμνε· βιάζετο γὰρ βελέεσσι·
[103] δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ
[104] βάλλοντες· δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ
[105] πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δ’ αἰεὶ
[106] κὰπ φάλαρ’ εὐποίηθ’· ὁ δ’ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν
[107] ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον· οὐδὲ δύναντο
[108] ἀμφ’ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.
[109] αἰεὶ δ’ ἀργαλέῳ ἔχετ’ ἄσθματι, κὰδ δέ οἱ ἱδρὼς
[110] πάντοθεν ἐκ μελέων πολὺς ἔρρεεν, οὐδέ πῃ εἶχεν
[111] ἀμπνεῦσαι· πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο.
[112] ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσαι,
[113] ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε νηυσὶν Ἀχαιῶν.
[114] Ἕκτωρ Αἴαντος δόρυ μείλινον ἄγχι παραστὰς
[115] πλῆξ’ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν,
[116] ἀντικρὺ δ’ ἀπάραξε· τὸ μὲν Τελαμώνιος Αἴας
[117] πῆλ’ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ, τῆλε δ’ ἀπ’ αὐτοῦ
[118] αἰχμὴ χαλκείη χαμάδις βόμβησε πεσοῦσα.
[119] γνῶ δ’ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τε
[120] ἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρε
[121] Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·
[122] χάζετο δ’ ἐκ βελέων. τοὶ δ’ ἔμβαλον ἀκάματον πῦρ
[123] νηὶ̈ θοῇ· τῆς δ’ αἶψα κατ’ ἀσβέστη κέχυτο φλόξ.
[124] ὣς τὴν μὲν πρυμνὴν πῦρ ἄμφεπεν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
[125] μηρὼ πληξάμενος Πατροκλῆα προσέειπεν·
[126] ὄρσεο διογενὲς Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε·
[127] λεύσσω δὴ παρὰ νηυσὶ πυρὸς δηί̈οιο ἰωήν·
[128] μὴ δὴ νῆας ἕλωσι καὶ οὐκέτι φυκτὰ πέλωνται·
[129] δύσεο τεύχεα θᾶσσον, ἐγὼ δέ κε λαὸν ἀγείρω.
[130] ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ.
[131] κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε
[132] καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·
[133] δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε
[134] ποικίλον ἀστερόεντα ποδώκεος Αἰακίδαο.
[135] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον
[136] χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·
[137] κρατὶ δ’ ἐπ’ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν
[138] ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.
[139] εἵλετο δ’ ἄλκιμα δοῦρε, τά οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.
[140] ἔγχος δ’ οὐχ ἕλετ’ οἶον ἀμύμονος Αἰακίδαο
[141] βριθὺ μέγα στιβαρόν· τὸ μὲν οὐ δύνατ’ ἄλλος Ἀχαιῶν
[142] πάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεὺς
[143] Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε Χείρων
[144] Πηλίου ἐκ κορυφῆς, φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν.
[145] ἵππους δ’ Αὐτομέδοντα θοῶς ζευγνῦμεν ἄνωγε,
[146] τὸν μετ’ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα τῖε μάλιστα,
[147] πιστότατος δέ οἱ ἔσκε μάχῃ ἔνι μεῖναι ὁμοκλήν.
[148] τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους
[149] Ξάνθον καὶ Βαλίον, τὼ ἅμα πνοιῇσι πετέσθην,
[150] τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη
[151] βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο.
[152] ἐν δὲ παρηορίῃσιν ἀμύμονα Πήδασον ἵει,
[153] τόν ῥά ποτ’ Ἠετίωνος ἑλὼν πόλιν ἤγαγ’ Ἀχιλλεύς,
[154] ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπεθ’ ἵπποις ἀθανάτοισι.
[155] Μυρμιδόνας δ’ ἄρ’ ἐποιχόμενος θώρηξεν Ἀχιλλεὺς
[156] πάντας ἀνὰ κλισίας σὺν τεύχεσιν· οἳ δὲ λύκοι ὣς
[157] ὠμοφάγοι, τοῖσίν τε περὶ φρεσὶν ἄσπετος ἀλκή,
[158] οἵ τ’ ἔλαφον κεραὸν μέγαν οὔρεσι δῃώσαντες
[159] δάπτουσιν· πᾶσιν δὲ παρήϊον αἵματι φοινόν·
[160] καί τ’ ἀγεληδὸν ἴασιν ἀπὸ κρήνης μελανύδρου
[161] λάψοντες γλώσσῃσιν ἀραιῇσιν μέλαν ὕδωρ
[162] ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος· ἐν δέ τε θυμὸς
[163] στήθεσιν ἄτρομός ἐστι, περιστένεται δέ τε γαστήρ·
[164] τοῖοι Μυρμιδόνων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
[165] ἀμφ’ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο
[166] ῥώοντ’· ἐν δ’ ἄρα τοῖσιν ἀρήϊος ἵστατ’ Ἀχιλλεύς,
[167] ὀτρύνων ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας.
[168] πεντήκοντ’ ἦσαν νῆες θοαί, ᾗσιν Ἀχιλλεὺς
[169] ἐς Τροίην ἡγεῖτο Διὶ̈ φίλος· ἐν δὲ ἑκάστῃ
[170] πεντήκοντ’ ἔσαν ἄνδρες ἐπὶ κληῖ̈σιν ἑταῖροι·
[171] πέντε δ’ ἄρ’ ἡγεμόνας ποιήσατο τοῖς ἐπεποίθει
[172] σημαίνειν· αὐτὸς δὲ μέγα κρατέων ἤνασσε.
[173] τῆς μὲν ἰῆς στιχὸς ἦρχε Μενέσθιος αἰολοθώρηξ
[174] υἱὸς Σπερχειοῖο διιπετέος ποταμοῖο·
[175] ὃν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη
[176] Σπερχειῷ ἀκάμαντι γυνὴ θεῷ εὐνηθεῖσα,
[177] αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ Περιήρεος υἷι,
[178] ὅς ῥ’ ἀναφανδὸν ὄπυιε πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.
[179] τῆς δ’ ἑτέρης Εὔδωρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε
[180] παρθένιος, τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη
[181] Φύλαντος θυγάτηρ· τῆς δὲ κρατὺς ἀργεϊφόντης
[182] ἠράσατ’, ὀφθαλμοῖσιν ἰδὼν μετὰ μελπομένῃσιν
[183] ἐν χορῷ Ἀρτέμιδος χρυσηλακάτου κελαδεινῆς.
[184] αὐτίκα δ’ εἰς ὑπερῷ’ ἀναβὰς παρελέξατο λάθρῃ
[185] Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαὸν υἱὸν
[186] Εὔδωρον πέρι μὲν θείειν ταχὺν ἠδὲ μαχητήν.
[187] αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυια
[188] ἐξάγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠελίου ἴδεν αὐγάς,
[189] τὴν μὲν Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος Ἀκτορίδαο
[190] ἠγάγετο πρὸς δώματ’, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα,
[191] τὸν δ’ ὁ γέρων Φύλας εὖ ἔτρεφεν ἠδ’ ἀτίταλλεν
[192] ἀμφαγαπαζόμενος ὡς εἴ θ’ ἑὸν υἱὸν ἐόντα.
[193] τῆς δὲ τρίτης Πείσανδρος ἀρήϊος ἡγεμόνευε
[194] Μαιμαλίδης, ὃς πᾶσι μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσιν
[195] ἔγχεϊ μάρνασθαι μετὰ Πηλεί̈ωνος ἑταῖρον.
[196] τῆς δὲ τετάρτης ἦρχε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ,
[197] πέμπτης δ’ Ἀλκιμέδων Λαέρκεος υἱὸς ἀμύμων.
[198] αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντας ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν Ἀχιλλεὺς
[199] στῆσεν ἐὺ̈ κρίνας, κρατερὸν δ’ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·
[200] Μυρμιδόνες μή τίς μοι ἀπειλάων λελαθέσθω,
[201] ἃς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἀπειλεῖτε Τρώεσσι
[202] πάνθ’ ὑπὸ μηνιθμόν, καί μ’ ᾐτιάασθε ἕκαστος·
[203] σχέτλιε Πηλέος υἱὲ χόλῳ ἄρα ς’ ἔτρεφε μήτηρ,
[204] νηλεές, ὃς παρὰ νηυσὶν ἔχεις ἀέκοντας ἑταίρους·
[205] οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα ποντοπόροισιν
[206] αὖτις, ἐπεί ῥά τοι ὧδε κακὸς χόλος ἔμπεσε θυμῷ.
[207] ταῦτά μ’ ἀγειρόμενοι θάμ’ ἐβάζετε· νῦν δὲ πέφανται
[208] φυλόπιδος μέγα ἔργον, ἕης τὸ πρίν γ’ ἐράασθε.
[209] ἔνθά τις ἄλκιμον ἦτορ ἔχων Τρώεσσι μαχέσθω.
[210] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
[211] μᾶλλον δὲ στίχες ἄρθεν, ἐπεὶ βασιλῆος ἄκουσαν.
[212] ὡς δ’ ὅτε τοῖχον ἀνὴρ ἀράρῃ πυκινοῖσι λίθοισι
[213] δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων,
[214] ὣς ἄραρον κόρυθές τε καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.
[215] ἀσπὶς ἄρ’ ἀσπίδ’ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δ’ ἀνήρ·
[216] ψαῦον δ’ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι
[217] νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισι.
[218] πάντων δὲ προπάροιθε δύ’ ἀνέρε θωρήσσοντο
[219] Πάτροκλός τε καὶ Αὐτομέδων ἕνα θυμὸν ἔχοντες
[220] πρόσθεν Μυρμιδόνων πολεμιζέμεν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
[221] βῆ ῥ’ ἴμεν ἐς κλισίην, χηλοῦ δ’ ἀπὸ πῶμ’ ἀνέῳγε
[222] καλῆς δαιδαλέης, τήν οἱ Θέτις ἀργυρόπεζα
[223] θῆκ’ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι ἐὺ̈ πλήσασα χιτώνων
[224] χλαινάων τ’ ἀνεμοσκεπέων οὔλων τε ταπήτων.
[225] ἔνθα δέ οἱ δέπας ἔσκε τετυγμένον, οὐδέ τις ἄλλος
[226] οὔτ’ ἀνδρῶν πίνεσκεν ἀπ’ αὐτοῦ αἴθοπα οἶνον,
[227] οὔτέ τεῳ σπένδεσκε θεῶν, ὅτε μὴ Διὶ πατρί.
[228] τό ῥα τότ’ ἐκ χηλοῖο λαβὼν ἐκάθηρε θεείῳ
[229] πρῶτον, ἔπειτα δ’ ἔνιψ’ ὕδατος καλῇσι ῥοῇσι,
[230] νίψατο δ’ αὐτὸς χεῖρας, ἀφύσσατο δ’ αἴθοπα οἶνον.
[231] εὔχετ’ ἔπειτα στὰς μέσῳ ἕρκεϊ, λεῖβε δὲ οἶνον
[232] οὐρανὸν εἰσανιδών· Δία δ’ οὐ λάθε τερπικέραυνον·
[233] Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικὲ τηλόθι ναίων
[234] Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ
[235] σοὶ ναίους’ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι,
[236] ἠμὲν δή ποτ’ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες εὐξαμένοιο,
[237] τίμησας μὲν ἐμέ, μέγα δ’ ἴψαο λαὸν Ἀχαιῶν,
[238] ἠδ’ ἔτι καὶ νῦν μοι τόδ’ ἐπικρήηνον ἐέλδωρ·
[239] αὐτὸς μὲν γὰρ ἐγὼ μενέω νηῶν ἐν ἀγῶνι,
[240] ἀλλ’ ἕταρον πέμπω πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσι
[241] μάρνασθαι· τῷ κῦδος ἅμα πρόες εὐρύοπα Ζεῦ,
[242] θάρσυνον δέ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, ὄφρα καὶ Ἕκτωρ
[243] εἴσεται ἤ ῥα καὶ οἶος ἐπίστηται πολεμίζειν
[244] ἡμέτερος θεράπων, ἦ οἱ τότε χεῖρες ἄαπτοι
[245] μαίνονθ’, ὁππότ’ ἐγώ περ ἴω μετὰ μῶλον Ἄρηος.
[246] αὐτὰρ ἐπεί κ’ ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε δίηται,
[247] ἀσκηθής μοι ἔπειτα θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκοιτο
[248] τεύχεσί τε ξὺν πᾶσι καὶ ἀγχεμάχοις ἑτάροισιν.
[249] ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος, τοῦ δ’ ἔκλυε μητίετα Ζεύς.
[250] τῷ δ’ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δ’ ἀνένευσε·
[251] νηῶν μέν οἱ ἀπώσασθαι πόλεμόν τε μάχην τε
[252] δῶκε, σόον δ’ ἀνένευσε μάχης ἐξαπονέεσθαι.
[253] ἤτοι ὁ μὲν σπείσας τε καὶ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ
[254] ἂψ κλισίην εἰσῆλθε, δέπας δ’ ἀπέθηκ’ ἐνὶ χηλῷ,
[255] στῆ δὲ πάροιθ’ ἐλθὼν κλισίης, ἔτι δ’ ἤθελε θυμῷ
[256] εἰσιδέειν Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν.
[257] οἳ δ’ ἅμα Πατρόκλῳ μεγαλήτορι θωρηχθέντες
[258] ἔστιχον, ὄφρ’ ἐν Τρωσὶ μέγα φρονέοντες ὄρουσαν.
[259] αὐτίκα δὲ σφήκεσσιν ἐοικότες ἐξεχέοντο
[260] εἰνοδίοις, οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν ἔθοντες
[261] αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκί’ ἔχοντας
[262] νηπίαχοι· ξυνὸν δὲ κακὸν πολέεσσι τιθεῖσι.
[263] τοὺς δ’ εἴ περ παρά τίς τε κιὼν ἄνθρωπος ὁδίτης
[264] κινήσῃ ἀέκων, οἳ δ’ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες
[265] πρόσσω πᾶς πέτεται καὶ ἀμύνει οἷσι τέκεσσι.
[266] τῶν τότε Μυρμιδόνες κραδίην καὶ θυμὸν ἔχοντες
[267] ἐκ νηῶν ἐχέοντο· βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει.
[268] Πάτροκλος δ’ ἑτάροισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀύ̈σας·
[269] Μυρμιδόνες ἕταροι Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
[270] ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς,
[271] ὡς ἂν Πηλεί̈δην τιμήσομεν, ὃς μέγ’ ἄριστος
[272] Ἀργείων παρὰ νηυσὶ καὶ ἀγχέμαχοι θεράποντες,
[273] γνῷ δὲ καὶ Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
[274] ἣν ἄτην, ὅ τ’ ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδὲν ἔτισεν.
[275] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου,
[276] ἐν δ’ ἔπεσον Τρώεσσιν ἀολλέες· ἀμφὶ δὲ νῆες
[277] σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ’ Ἀχαιῶν.
[278] Τρῶες δ’ ὡς εἴδοντο Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
[279] αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας,
[280] πᾶσιν ὀρίνθη θυμός, ἐκίνηθεν δὲ φάλαγγες
[281] ἐλπόμενοι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεί̈ωνα
[282] μηνιθμὸν μὲν ἀπορρῖψαι, φιλότητα δ’ ἑλέσθαι·
[283] πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.
[284] Πάτροκλος δὲ πρῶτος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
[285] ἀντικρὺ κατὰ μέσσον, ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο,
[286] νηὶ̈ πάρα πρυμνῇ μεγαθύμου Πρωτεσιλάου,
[287] καὶ βάλε Πυραίχμην, ὃς Παίονας ἱπποκορυστὰς
[288] ἤγαγεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπ’ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος·
[289] τὸν βάλε δεξιὸν ὦμον· ὁ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
[290] κάππεσεν οἰμώξας, ἕταροι δέ μιν ἀμφεφόβηθεν
[291] Παίονες· ἐν γὰρ Πάτροκλος φόβον ἧκεν ἅπασιν
[292] ἡγεμόνα κτείνας, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.
[293] ἐκ νηῶν δ’ ἔλασεν, κατὰ δ’ ἔσβεσεν αἰθόμενον πῦρ.
[294] ἡμιδαὴς δ’ ἄρα νηῦς λίπετ’ αὐτόθι· τοὶ δὲ φόβηθεν
[295] Τρῶες θεσπεσίῳ ὁμάδῳ· Δαναοὶ δ’ ἐπέχυντο
[296] νῆας ἀνὰ γλαφυράς· ὅμαδος δ’ ἀλίαστος ἐτύχθη.
[297] ὡς δ’ ὅτ’ ἀφ’ ὑψηλῆς κορυφῆς ὄρεος μεγάλοιο
[298] κινήσῃ πυκινὴν νεφέλην στεροπηγερέτα Ζεύς,
[299] ἔκ τ’ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι
[300] καὶ νάπαι, οὐρανόθεν δ’ ἄρ’ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ,
[301] ὣς Δαναοὶ νηῶν μὲν ἀπωσάμενοι δήϊον πῦρ
[302] τυτθὸν ἀνέπνευσαν, πολέμου δ’ οὐ γίγνετ’ ἐρωή·
[303] οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ’ Ἀχαιῶν
[304] προτροπάδην φοβέοντο μελαινάων ἀπὸ νηῶν,
[305] ἀλλ’ ἔτ’ ἄρ’ ἀνθίσταντο, νεῶν δ’ ὑπόεικον ἀνάγκῃ.
[306] ἔνθα δ’ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης
[307] ἡγεμόνων. πρῶτος δὲ Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς
[308] αὐτίκ’ ἄρα στρεφθέντος Ἀρηϊλύκου βάλε μηρὸν
[309] ἔγχεϊ ὀξυόεντι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
[310] ῥῆξεν δ’ ὀστέον ἔγχος, ὁ δὲ πρηνὴς ἐπὶγαίῃ
[311] κάππες’· ἀτὰρ Μενέλαος ἀρήϊος οὖτα Θόαντα
[312] στέρνον γυμνωθέντα παρ’ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα.
[313] Φυλεί̈δης δ’ Ἄμφικλον ἐφορμηθέντα δοκεύσας
[314] ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος, ἔνθα πάχιστος
[315] μυὼν ἀνθρώπου πέλεται· περὶ δ’ ἔγχεος αἰχμῇ
[316] νεῦρα διεσχίσθη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
[317] Νεστορίδαι δ’ ὁ μὲν οὔτας’ Ἀτύμνιον ὀξέϊ δουρὶ
[318] Ἀντίλοχος, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος·
[319] ἤριπε δὲ προπάροιθε. Μάρις δ’ αὐτοσχεδὰ δουρὶ
[320] Ἀντιλόχῳ ἐπόρουσε κασιγνήτοιο χολωθεὶς
[321] στὰς πρόσθεν νέκυος· τοῦ δ’ ἀντίθεος Θρασυμήδης
[322] ἔφθη ὀρεξάμενος πρὶν οὐτάσαι, οὐδ’ ἀφάμαρτεν,
[323] ὦμον ἄφαρ· πρυμνὸν δὲ βραχίονα δουρὸς ἀκωκὴ
[324] δρύψ’ ἀπὸ μυώνων, ἀπὸ δ’ ὀστέον ἄχρις ἄραξε·
[325] δούπησεν δὲ πεσών, κατὰ δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
[326] ὣς τὼ μὲν δοιοῖσι κασιγνήτοισι δαμέντε
[327] βήτην εἰς Ἔρεβος Σαρπηδόνος ἐσθλοὶ ἑταῖροι
[328] υἷες ἀκοντισταὶ Ἀμισωδάρου, ὅς ῥα Χίμαιραν
[329] θρέψεν ἀμαιμακέτην πολέσιν κακὸν ἀνθρώποισιν.
[330] Αἴας δὲ Κλεόβουλον Ὀϊλιάδης ἐπορούσας
[331] ζωὸν ἕλε βλαφθέντα κατὰ κλόνον· ἀλλά οἱ αὖθι
[332] λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.
[333] πᾶν δ’ ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τὸν δὲ κατ’ ὄσσε
[334] ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
[335] Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον· ἔγχεσι μὲν γὰρ
[336] ἤμβροτον ἀλλήλων, μέλεον δ’ ἠκόντισαν ἄμφω·
[337] τὼ δ’ αὖτις ξιφέεσσι συνέδραμον. ἔνθα Λύκων μὲν
[338] ἱπποκόμου κόρυθος φάλον ἤλασεν, ἀμφὶ δὲ καυλὸν
[339] φάσγανον ἐρραίσθη· ὁ δ’ ὑπ’ οὔατος αὐχένα θεῖνε
[340] Πηνέλεως, πᾶν δ’ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δ’ οἶον
[341] δέρμα, παρηέρθη δὲ κάρη, ὑπέλυντο δὲ γυῖα.
[342] Μηριόνης δ’ Ἀκάμαντα κιχεὶς ποσὶ καρπαλίμοισι
[343] νύξ’ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·
[344] ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων, κατὰ δ’ ὀφθαλμῶν κέχυτ’ ἀχλύς.
[345] Ἰδομενεὺς δ’ Ἐρύμαντα κατὰ στόμα νηλέϊ χαλκῷ
[346] νύξε· τὸ δ’ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε
[347] νέρθεν ὑπ’ ἐγκεφάλοιο, κέασσε δ’ ἄρ’ ὀστέα λευκά·
[348] ἐκ δ’ ἐτίναχθεν ὀδόντες, ἐνέπλησθεν δέ οἱ ἄμφω
[349] αἵματος ὀφθαλμοί· τὸ δ’ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας
[350] πρῆσε χανών· θανάτου δὲ μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν.
[351] οὗτοι ἄρ’ ἡγεμόνες Δαναῶν ἕλον ἄνδρα ἕκαστος.
[352] ὡς δὲ λύκοι ἄρνεσσιν ἐπέχραον ἢ ἐρίφοισι
[353] σίνται ὑπ’ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι, αἵ τ’ ἐν ὄρεσσι
[354] ποιμένος ἀφραδίῃσι διέτμαγεν· οἳ δὲ ἰδόντες
[355] αἶψα διαρπάζουσιν ἀνάλκιδα θυμὸν ἐχούσας·
[356] ὣς Δαναοὶ Τρώεσσιν ἐπέχραον· οἳ δὲ φόβοιο
[357] δυσκελάδου μνήσαντο, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.
[358] Αἴας δ’ ὁ μέγας αἰὲν ἐφ’ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
[359] ἵετ’ ἀκοντίσσαι· ὁ δὲ ἰδρείῃ πολέμοιο
[360] ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους
[361] σκέπτετ’ ὀϊστῶν τε ῥοῖζον καὶ δοῦπον ἀκόντων.
[362] ἦ μὲν δὴ γίγνωσκε μάχης ἑτεραλκέα νίκην·
[363] ἀλλὰ καὶ ὧς ἀνέμιμνε, σάω δ’ ἐρίηρας ἑταίρους.
[364] ὡς δ’ ὅτ’ ἀπ’ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω
[365] αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ,
[366] ὣς τῶν ἐκ νηῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,
[367] οὐδὲ κατὰ μοῖραν πέραον πάλιν. Ἕκτορα δ’ ἵπποι
[368] ἔκφερον ὠκύποδες σὺν τεύχεσι, λεῖπε δὲ λαὸν
[369] Τρωϊκόν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε.
[370] πολλοὶ δ’ ἐν τάφρῳ ἐρυσάρματες ὠκέες ἵπποι
[371] ἄξαντ’ ἐν πρώτῳ ῥυμῷ λίπον ἅρματ’ ἀνάκτων,
[372] Πάτροκλος δ’ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων
[373] Τρωσὶ κακὰ φρονέων· οἳ δὲ ἰαχῇ τε φόβῳ τε
[374] πάσας πλῆσαν ὁδούς, ἐπεὶ ἂρ τμάγεν· ὕψι δ’ ἀέλλη
[375] σκίδναθ’ ὑπὸ νεφέων, τανύοντο δὲ μώνυχες ἵπποι
[376] ἄψορρον προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.
[377] Πάτροκλος δ’ ᾗ πλεῖστον ὀρινόμενον ἴδε λαόν,
[378] τῇ ῥ’ ἔχ’ ὁμοκλήσας· ὑπὸ δ’ ἄξοσι φῶτες ἔπιπτον
[379] πρηνέες ἐξ ὀχέων, δίφροι δ’ ἀνακυμβαλίαζον.
[380] ἀντικρὺ δ’ ἄρα τάφρον ὑπέρθορον ὠκέες ἵπποι
[381] ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα,
[382] πρόσσω ἱέμενοι, ἐπὶ δ’ Ἕκτορι κέκλετοθυμός·
[383] ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δ’ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι.
[384] ὡς δ’ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν
[385] ἤματ’ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ
[386] Ζεύς, ὅτε δή ῥ’ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ,
[387] οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας,
[388] ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·
[389] τῶν δέ τε πάντες μὲν ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες,
[390] πολλὰς δὲ κλιτῦς τότ’ ἀποτμήγουσι χαράδραι,
[391] ἐς δ’ ἅλα πορφυρέην μεγάλα στενάχουσι ῥέουσαι
[392] ἐξ ὀρέων ἐπικάρ, μινύθει δέ τε ἔργ’ ἀνθρώπων·
[393] ὣς ἵπποι Τρῳαὶ μεγάλα στενάχοντο θέουσαι.
[394] Πάτροκλος δ’ ἐπεὶ οὖν πρώτας ἐπέκερσε φάλαγγας,
[395] ἂψ ἐπὶ νῆας ἔεργε παλιμπετές, οὐδὲ πόληος
[396] εἴα ἱεμένους ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ μεσηγὺ
[397] νηῶν καὶ ποταμοῦ καὶ τείχεος ὑψηλοῖο
[398] κτεῖνε μεταί̈σσων, πολέων δ’ ἀπετίνυτο ποινήν.
[399] ἔνθ’ ἤτοι Πρόνοον πρῶτον βάλε δουρὶ φαεινῷ
[400] στέρνον γυμνωθέντα παρ’ ἀσπίδα, λῦσε δὲ γυῖα·
[401] δούπησεν δὲ πεσών· ὁ δὲ Θέστορα Ἤνοπος υἱὸν
[402] δεύτερον ὁρμηθείς· ὁ μὲν εὐξέστῳ ἐνὶ δίφρῳ
[403] ἧστο ἀλείς· ἐκ γὰρ πλήγη φρένας, ἐκ δ’ ἄρα χειρῶν
[404] ἡνία ἠί̈χθησαν· ὁ δ’ ἔγχεϊ νύξε παραστὰς
[405] γναθμὸν δεξιτερόν, διὰ δ’ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων,
[406] ἕλκε δὲ δουρὸς ἑλὼν ὑπὲρ ἄντυγος, ὡς ὅτε τις φὼς
[407] πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος ἱερὸν ἰχθὺν
[408] ἐκ πόντοιο θύραζε λίνῳ καὶ ἤνοπι χαλκῷ·
[409] ὣς ἕλκ’ ἐκ δίφροιο κεχηνότα δουρὶ φαεινῷ,
[410] κὰδ δ’ ἄρ’ ἐπὶ στόμ’ ἔωσε· πεσόντα δέ μιν λίπε θυμός.
[411] αὐτὰρ ἔπειτ’ Ἐρύλαον ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ
[412] μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δ’ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
[413] ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὁ δ’ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ γαίῃ
[414] κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.
[415] αὐτὰρ ἔπειτ’ Ἐρύμαντα καὶ Ἀμφοτερὸν καὶ Ἐπάλτην
[416] Τληπόλεμόν τε Δαμαστορίδην Ἐχίον τε Πύριν τε
[417] Ἰφέα τ’ Εὔιππόν τε καὶ Ἀργεάδην Πολύμηλον
[418] πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
[419] Σαρπηδὼν δ’ ὡς οὖν ἴδ’ ἀμιτροχίτωνας ἑταίρους
[420] χέρς’ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμέντας,
[421] κέκλετ’ ἄρ’ ἀντιθέοισι καθαπτόμενος Λυκίοισιν·
[422] αἰδὼς ὦ Λύκιοι· πόσε φεύγετε; νῦν θοοὶ ἔστε.
[423] ἀντήσω γὰρ ἐγὼ τοῦδ’ ἀνέρος, ὄφρα δαείω
[424] ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε
[425] Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ’ ἔλυσεν.
[426] ἦ ῥα, καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
[427] Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἐπεὶ ἴδεν ἔκθορε δίφρου.
[428] οἳ δ’ ὥς τ’ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι
[429] πέτρῃ ἐφ’ ὑψηλῇ μεγάλα κλάζοντε μάχωνται,
[430] ὣς οἳ κεκλήγοντες ἐπ’ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
[431] τοὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω,
[432] Ἥρην δὲ προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·
[433] ὤ μοι ἐγών, ὅ τέ μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν
[434] μοῖρ’ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι.
[435] διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε φρεσὶν ὁρμαίνοντι,
[436] ἤ μιν ζωὸν ἐόντα μάχης ἄπο δακρυοέσσης
[437] θείω ἀναρπάξας Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ,
[438] ἦ ἤδη ὑπὸ χερσὶ Μενοιτιάδαο δαμάσσω.
[439] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
[440] αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
[441] ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ
[442] ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;
[443] ἔρδ’· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.
[444] ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ’ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
[445] αἴ κε ζὼν πέμψῃς Σαρπηδόνα ὃν δὲ δόμον δέ,
[446] φράζεο μή τις ἔπειτα θεῶν ἐθέλῃσι καὶ ἄλλος
[447] πέμπειν ὃν φίλον υἱὸν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης·
[448] πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται
[449] υἱέες ἀθανάτων, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἐνήσεις.
[450] ἀλλ’ εἴ τοι φίλος ἐστί, τεὸν δ’ ὀλοφύρεται ἦτορ,
[451] ἤτοι μέν μιν ἔασον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
[452] χέρς’ ὕπο Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι·
[453] αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών,
[454] πέμπειν μιν θάνατόν τε φέρειν καὶ νήδυμον ὕπνον
[455] εἰς ὅ κε δὴ Λυκίης εὐρείης δῆμον ἵκωνται,
[456] ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε
[457] τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
[458] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
[459] αἱματοέσσας δὲ ψιάδας κατέχευεν ἔραζε
[460] παῖδα φίλον τιμῶν, τόν οἱ Πάτροκλος ἔμελλε
[461] φθίσειν ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
[462] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
[463] ἔνθ’ ἤτοι Πάτροκλος ἀγακλειτὸν Θρασύμηλον,
[464] ὅς ῥ’ ἠὺ̈ς θεράπων Σαρπηδόνος ἦεν ἄνακτος,
[465] τὸν βάλε νείαιραν κατὰ γαστέρα, λῦσε δὲ γυῖα.
[466] Σαρπηδὼν δ’ αὐτοῦ μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ
[467] δεύτερον ὁρμηθείς, ὁ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον
[468] ἔγχεϊ δεξιὸν ὦμον· ὁ δ’ ἔβραχε θυμὸν ἀί̈σθων,
[469] κὰδ δ’ ἔπες’ ἐν κονίῃσι μακών, ἀπὸ δ’ ἔπτατο θυμός.
[470] τὼ δὲ διαστήτην, κρίκε δὲ ζυγόν, ἡνία δέ σφι
[471] σύγχυτ’, ἐπεὶ δὴ κεῖτο παρήορος ἐν κονίῃσι.
[472] τοῖο μὲν Αὐτομέδων δουρικλυτὸς εὕρετο τέκμωρ·
[473] σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
[474] ἀί̈ξας ἀπέκοψε παρήορον οὐδ’ ἐμάτησε·
[475] τὼ δ’ ἰθυνθήτην, ἐν δὲ ῥυτῆρσι τάνυσθεν·
[476] τὼ δ’ αὖτις συνίτην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο.
[477] ἔνθ’ αὖ Σαρπηδὼν μὲν ἀπήμβροτε δουρὶ φαεινῷ,
[478] Πατρόκλου δ’ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ’ ἀκωκὴ
[479] ἔγχεος, οὐδ’ ἔβαλ’ αὐτόν· ὁ δ’ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ
[480] Πάτροκλος· τοῦ δ’ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,
[481] ἀλλ’ ἔβαλ’ ἔνθ’ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ’ ἁδινὸν κῆρ.
[482] ἤριπε δ’ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωὶ̈ς
[483] ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τ’ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες
[484] ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·
[485] ὣς ὁ πρόσθ’ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς
[486] βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.
[487] ἠύ̈τε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθὼν
[488] αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι,
[489] ὤλετό τε στενάχων ὑπὸ γαμφηλῇσι λέοντος,
[490] ὣς ὑπὸ Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
[491] κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ’ ὀνόμηνεν ἑταῖρον·
[492] Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετ’ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ
[493] αἰχμητήν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
[494] νῦν τοι ἐελδέσθω πόλεμος κακός, εἰ θοός ἐσσι.
[495] πρῶτα μὲν ὄτρυνον Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
[496] πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·
[497] αὐτὰρ ἔπειτα καὶ αὐτὸς ἐμεῦ πέρι μάρναο χαλκῷ.
[498] σοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα κατηφείη καὶ ὄνειδος
[499] ἔσσομαι ἤματα πάντα διαμπερές, εἴ κέ μ’ Ἀχαιοὶ
[500] τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.
[501] ἀλλ’ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.
[502] ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν
[503] ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θ’· ὁ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων
[504] ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ, προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο·
[505] τοῖο δ’ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυς’ αἰχμήν.
[506] Μυρμιδόνες δ’ αὐτοῦ σχέθον ἵππους φυσιόωντας
[507] ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματ’ ἀνάκτων.
[508] Γλαύκῳ δ’ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀί̈οντι·
[509] ὠρίνθη δέ οἱ ἦτορ ὅ τ’ οὐ δύνατο προσαμῦναι.
[510] χειρὶ δ’ ἑλὼν ἐπίεζε βραχίονα· τεῖρε γὰρ αὐτὸν
[511] ἕλκος, ὁ δή μιν Τεῦκρος ἐπεσσύμενον βάλεν ἰῷ
[512] τείχεος ὑψηλοῖο, ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύνων.
[513] εὐχόμενος δ’ ἄρα εἶπεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι·
[514] κλῦθι ἄναξ ὅς που Λυκίης ἐν πίονι δήμῳ
[515] εἲς ἢ ἐνὶ Τροίῃ· δύνασαι δὲ σὺ πάντος’ ἀκούειν
[516] ἀνέρι κηδομένῳ, ὡς νῦν ἐμὲ κῆδος ἱκάνει.
[517] ἕλκος μὲν γὰρ ἔχω τόδε καρτερόν, ἀμφὶ δέ μοι χεὶρ
[518] ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται, οὐδέ μοι αἷμα
[519] τερσῆναι δύναται, βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπ’ αὐτοῦ·
[520] ἔγχος δ’ οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον, οὐδὲ μάχεσθαι
[521] ἐλθὼν δυσμενέεσσιν. ἀνὴρ δ’ ὤριστος ὄλωλε
[522] Σαρπηδὼν Διὸς υἱός· ὁ δ’ οὐ οὗ παιδὸς ἀμύνει.
[523] ἀλλὰ σύ πέρ μοι ἄναξ τόδε καρτερὸν ἕλκος ἄκεσσαι,
[524] κοίμησον δ’ ὀδύνας, δὸς δὲ κράτος, ὄφρ’ ἑτάροισι
[525] κεκλόμενος Λυκίοισιν ἐποτρύνω πολεμίζειν,
[526] αὐτός τ’ ἀμφὶ νέκυικατατεθνηῶτι μάχωμαι.
[527] ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος, τοῦ δ’ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων.
[528] αὐτίκα παῦς’ ὀδύνας ἀπὸ δ’ ἕλκεος ἀργαλέοιο
[529] αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.
[530] Γλαῦκος δ’ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ γήθησέν τε
[531] ὅττί οἱ ὦκ’ ἤκουσε μέγας θεὸς εὐξαμένοιο.
[532] πρῶτα μὲν ὄτρυνεν Λυκίων ἡγήτορας ἄνδρας
[533] πάντῃ ἐποιχόμενος Σαρπηδόνος ἀμφιμάχεσθαι·
[534] αὐτὰρ ἔπειτα μετὰ Τρῶας κίε μακρὰ βιβάσθων
[535] Πουλυδάμαντ’ ἔπι Πανθοί̈δην καὶ Ἀγήνορα δῖον,
[536] βῆ δὲ μετ’ Αἰνείαν τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστήν,
[537] ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[538] Ἕκτορ νῦν δὴ πάγχυ λελασμένος εἰς ἐπικούρων,
[539] οἳ σέθεν εἵνεκα τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
[540] θυμὸν ἀποφθινύθουσι· σὺ δ’ οὐκ ἐθέλεις ἐπαμύνειν.
[541] κεῖται Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων,
[542] ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·
[543] τὸν δ’ ὑπὸ Πατρόκλῳ δάμας’ ἔγχεϊ χάλκεος Ἄρης.
[544] ἀλλὰ φίλοι πάρστητε, νεμεσσήθητε δὲ θυμῷ,
[545] μὴ ἀπὸ τεύχε’ ἕλωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν
[546] Μυρμιδόνες, Δαναῶν κεχολωμένοι ὅσσοι ὄλοντο,
[547] τοὺς ἐπὶ νηυσὶ θοῇσιν ἐπέφνομεν ἐγχείῃσιν.
[548] ὣς ἔφατο, Τρῶας δὲ κατὰ κρῆθεν λάβε πένθος
[549] ἄσχετον, οὐκ ἐπιεικτόν, ἐπεί σφισιν ἕρμα πόληος
[550] ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών· πολέες γὰρ ἅμ’ αὐτῷ
[551] λαοὶ ἕποντ’, ἐν δ’ αὐτὸς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι·
[552] βὰν δ’ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι· ἦρχε δ’ ἄρά σφιν
[553] Ἕκτωρ χωόμενος Σαρπηδόνος. αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
[554] ὦρσε Μενοιτιάδεω Πατροκλῆος λάσιον κῆρ·
[555] Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·
[556] Αἴαντε νῦν σφῶϊν ἀμύνεσθαι φίλον ἔστω,
[557] οἷοί περ πάρος ἦτε μετ’ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους.
[558] κεῖται ἀνὴρ ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν
[559] Σαρπηδών· ἀλλ’ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθ’ ἑλόντες,
[560] τεύχεά τ’ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα, καί τιν’ ἑταίρων
[561] αὐτοῦ ἀμυνομένων δαμασαίμεθα νηλέϊ χαλκῷ.
[562] ὣς ἔφαθ’, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον.
[563] οἳ δ’ ἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
[564] Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Μυρμιδόνες καὶ Ἀχαιοί,
[565] σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαι
[566] δεινὸν ἀύ̈σαντες· μέγα δ’ ἔβραχε τεύχεα φωτῶν.
[567] Ζεὺς δ’ ἐπὶ νύκτ’ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ,
[568] ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.
[569] ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·
[570] βλῆτο γὰρ οὔ τι κάκιστος ἀνὴρ μετὰ Μυρμιδόνεσσιν
[571] υἱὸς Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς,
[572] ὅς ῥ’ ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσε
[573] τὸ πρίν· ἀτὰρ τότε γ’ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξας
[574] ἐς Πηλῆ’ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·
[575] οἳ δ’ ἅμ’ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι
[576] Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.
[577] τόν ῥα τόθ’ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρ
[578] χερμαδίῳ κεφαλήν· ἣ δ’ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη
[579] ἐν κόρυθι βριαρῇ· ὁ δ’ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ
[580] κάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.
[581] Πατρόκλῳ δ’ ἄρ’ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο,
[582] ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων ἴρηκι ἐοικὼς
[583] ὠκέϊ, ὅς τ’ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε·
[584] ὣς ἰθὺς Λυκίων Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε
[585] ἔσσυο καὶ Τρώων, κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο.
[586] καί ῥ’ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸν
[587] αὐχένα χερμαδίῳ, ῥῆξεν δ’ ἀπὸ τοῖο τένοντας.
[588] χώρησαν δ’ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.
[589] ὅσση δ’ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται,
[590] ἥν ῥά τ’ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐνἀέθλῳ
[591] ἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηί̈ων ὕπο θυμοραϊστέων,
[592] τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δ’ Ἀχαιοί.
[593] Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάων
[594] ἐτράπετ’, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμον
[595] Χάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίων
[596] ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.
[597] τὸν μὲν ἄρα Γλαῦκος στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ
[598] στρεφθεὶς ἐξαπίνης, ὅτε μιν κατέμαρπτε διώκων·
[599] δούπησεν δὲ πεσών· πυκινὸν δ’ ἄχος ἔλλαβ’ Ἀχαιούς,
[600] ὡς ἔπες’ ἐσθλὸς ἀνήρ· μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο,
[601] στὰν δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες· οὐδ’ ἄρ’ Ἀχαιοὶ
[602] ἀλκῆς ἐξελάθοντο, μένος δ’ ἰθὺς φέρον αὐτῶν.
[603] ἔνθ’ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν
[604] Λαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺς
[605] Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ.
[606] τὸν βάλ’ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος· ὦκα δὲ θυμὸς
[607] ᾤχετ’ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δ’ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.
[608] Αἰνείας δ’ ἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν·
[609] ἔλπετο γὰρ τεύξεσθαι ὑπασπίδια προβιβῶντος.
[610] ἀλλ’ ὁ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·
[611] πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δ’ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν
[612] οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δ’ οὐρίαχος πελεμίχθη
[613] ἔγχεος· ἔνθα δ’ ἔπειτ’ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.
[614] αἰχμὴ δ’ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης
[615] ᾤχετ’, ἐπεί ῥ’ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.
[616] Αἰνείας δ’ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε·
[617] Μηριόνη τάχα κέν σε καὶ ὀρχηστήν περ ἐόντα
[618] ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές, εἴ ς’ ἔβαλόν περ.
[619] τὸν δ’ αὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα·
[620] Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα
[621] πάντων ἀνθρώπων σβέσσαι μένος, ὅς κέ σευ ἄντα
[622] ἔλθῃ ἀμυνόμενος· θνητὸς δέ νυ καὶ σὺ τέτυξαι.
[623] εἰ καὶ ἐγώ σε βάλοιμι τυχὼν μέσον ὀξέϊ χαλκῷ,
[624] αἶψά κε καὶ κρατερός περ ἐὼν καὶ χερσὶ πεποιθὼς
[625] εὖχος ἐμοὶ δοίης, ψυχὴν δ’ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.
[626] ὣς φάτο, τὸν δ’ ἐνένιπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·
[627] Μηριόνη τί σὺ ταῦτα καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις;
[628] ὦ πέπον οὔ τοι Τρῶες ὀνειδείοις ἐπέεσσι
[629] νεκροῦ χωρήσουσι· πάρος τινὰ γαῖα καθέξει.
[630] ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου, ἐπέων δ’ ἐνὶ βουλῇ·
[631] τὼ οὔ τι χρὴ μῦθον ὀφέλλειν, ἀλλὰ μάχεσθαι.
[632] ὣς εἰπὼν ὁ μὲν ἦρχ’, ὁ δ’ ἅμ’ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.
[633] τῶν δ’ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει
[634] οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετ’ ἀκουή,
[635] ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
[636] χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τ’ εὐποιητάων,
[637] νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν.
[638] οὐδ’ ἂν ἔτι φράδμων περ ἀνὴρ Σαρπηδόνα δῖον
[639] ἔγνω, ἐπεὶ βελέεσσι καὶ αἵματι καὶ κονίῃσιν
[640] ἐκ κεφαλῆς εἴλυτο διαμπερὲς ἐς πόδας ἄκρους.
[641] οἳ δ’ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι
[642] σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας
[643] ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει·
[644] ὣς ἄρα τοὶ περὶ νεκρὸν ὁμίλεον, οὐδέ ποτε Ζεὺς
[645] τρέψεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ,
[646] ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς αἰὲν ὅρα καὶ φράζετο θυμῷ,
[647] πολλὰ μάλ’ ἀμφὶ φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων,
[648] ἢ ἤδη καὶ κεῖνον ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
[649] αὐτοῦ ἐπ’ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ
[650] χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ’ ὤμων τεύχε’ ἕληται,
[651] ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.
[652] ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
[653] ὄφρ’ ἠὺ̈ς θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
[654] ἐξαῦτις Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα χαλκοκορυστὴν
[655] ὤσαιτο προτὶ ἄστυ, πολέων δ’ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.
[656] Ἕκτορι δὲ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμὸν ἐνῆκεν·
[657] ἐς δίφρον δ’ ἀναβὰς φύγαδ’ ἔτραπε, κέκλετο δ’ ἄλλους
[658] Τρῶας φευγέμεναι· γνῶ γὰρ Διὸς ἱρὰ τάλαντα.
[659] ἔνθ’ οὐδ’ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλὰ φόβηθεν
[660] πάντες, ἐπεὶ βασιλῆα ἴδον βεβλαμμένον ἦτορ
[661] κείμενον ἐν νεκύων ἀγύρει· πολέες γὰρ ἐπ’ αὐτῷ
[662] κάππεσον, εὖτ’ ἔριδα κρατερὴν ἐτάνυσσε Κρονίων.
[663] οἳ δ’ ἄρ’ ἀπ’ ὤμοιιν Σαρπηδόνος ἔντε’ ἕλοντο
[664] χάλκεα μαρμαίροντα, τὰ μὲν κοίλας ἐπὶ νῆας
[665] δῶκε φέρειν ἑτάροισι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός.
[666] καὶ τότ’ Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
[667] εἰ δ’ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον
[668] ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα
[669] πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι
[670] χρῖσόν τ’ ἀμβροσίῃ, περὶ δ’ ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·
[671] πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι
[672] ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα
[673] θήσους’ ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ,
[674] ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε
[675] τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.
[676] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἄρα πατρὸς ἀνηκούστησεν Ἀπόλλων.
[677] βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν,
[678] αὐτίκα δ’ ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας
[679] πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι
[680] χρῖσέν τ’ ἀμβροσίῃ, περὶ δ’ ἄμβροτα εἵματα ἕσσε·
[681] πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι,
[682] ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα
[683] κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ.
[684] Πάτροκλος δ’ ἵπποισι καὶ Αὐτομέδοντι κελεύσας
[685] Τρῶας καὶ Λυκίους μετεκίαθε, καὶ μέγ’ ἀάσθη
[686] νήπιος· εἰ δὲ ἔπος Πηληϊάδαο φύλαξεν
[687] ἦ τ’ ἂν ὑπέκφυγε κῆρα κακὴν μέλανος θανάτοιο.
[688] ἀλλ’ αἰεί τε Διὸς κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν·
[689] ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην
[690] ῥηϊδίως, ὅτε δ’ αὐτὸς ἐποτρύνῃσι μάχεσθαι·
[691] ὅς οἱ καὶ τότε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἀνῆκεν.
[692] ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ’ ὕστατον ἐξενάριξας
[693] Πατρόκλεις, ὅτε δή σε θεοὶ θάνατον δὲ κάλεσσαν;
[694] Ἄδρηστον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ἔχεκλον
[695] καὶ Πέριμον Μεγάδην καὶ Ἐπίστορα καὶ Μελάνιππον,
[696] αὐτὰρ ἔπειτ’ Ἔλασον καὶ Μούλιον ἠδὲ Πυλάρτην·
[697] τοὺς ἕλεν· οἳ δ’ ἄλλοι φύγαδε μνώοντο ἕκαστος.
[698] ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον υἷες Ἀχαιῶν
[699] Πατρόκλου ὑπὸ χερσί, περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν,
[700] εἰ μὴ Ἀπόλλων Φοῖβος ἐϋδμήτου ἐπὶ πύργου
[701] ἔστη τῷ ὀλοὰ φρονέων, Τρώεσσι δ’ ἀρήγων.
[702] τρὶς μὲν ἐπ’ ἀγκῶνος βῆ τείχεος ὑψηλοῖο
[703] Πάτροκλος, τρὶς δ’ αὐτὸν ἀπεστυφέλιξεν Ἀπόλλων
[704] χείρεσς’ ἀθανάτῃσι φαεινὴν ἀσπίδα νύσσων.
[705] ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,
[706] δεινὰ δ’ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[707] χάζεο διογενὲς Πατρόκλεες· οὔ νύ τοι αἶσα
[708] σῷ ὑπὸ δουρὶ πόλιν πέρθαι Τρώων ἀγερώχων,
[709] οὐδ’ ὑπ’ Ἀχιλλῆος, ὅς περ σέο πολλὸν ἀμείνων.
[710] ὣς φάτο, Πάτροκλος δ’ ἀνεχάζετο πολλὸν ὀπίσσω
[711] μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.
[712] Ἕκτωρ δ’ ἐν Σκαιῇσι πύλῃς ἔχε μώνυχας ἵππους·
[713] δίζε γὰρ ἠὲ μάχοιτο κατὰ κλόνον αὖτις ἐλάσσας,
[714] ἦ λαοὺς ἐς τεῖχος ὁμοκλήσειεν ἀλῆναι.
[715] ταῦτ’ ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων
[716] ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε
[717] Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο
[718] αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς δὲ Δύμαντος,
[719] ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο·
[720] τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
[721] Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι; οὐδέ τί σε χρή.
[722] αἴθ’ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην·
[723] τώ κε τάχα στυγερῶς πολέμου ἀπερωήσειας.
[724] ἀλλ’ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους,
[725] αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων.
[726] ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,
[727] Κεβριόνῃ δ’ ἐκέλευσε δαί̈φρονι φαίδιμος Ἕκτωρ
[728] ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν. αὐτὰρ Ἀπόλλων
[729] δύσεθ’ ὅμιλον ἰών, ἐν δὲ κλόνον Ἀργείοισιν
[730] ἧκε κακόν, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.
[731] Ἕκτωρ δ’ ἄλλους μὲν Δαναοὺς ἔα οὐδ’ ἐνάριζεν·
[732] αὐτὰρ ὁ Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους.
[733] Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἀφ’ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε
[734] σκαιῇ ἔγχος ἔχων· ἑτέρηφι δὲ λάζετο πέτρον
[735] μάρμαρον ὀκριόεντα τόν οἱ περὶ χεὶρ ἐκάλυψεν,
[736] ἧκε δ’ ἐρεισάμενος, οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός,
[737] οὐδ’ ἁλίωσε βέλος, βάλε δ’ Ἕκτορος ἡνιοχῆα
[738] Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο
[739] ἵππων ἡνί’ ἔχοντα μετώπιον ὀξέϊ λᾶϊ.
[740] ἀμφοτέρας δ’ ὀφρῦς σύνελεν λίθος, οὐδέ οἱ ἔσχεν
[741] ὀστέον, ὀφθαλμοὶ δὲ χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν
[742] αὐτοῦ πρόσθε ποδῶν· ὁ δ’ ἄρ’ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
[743] κάππες’ ἀπ’ εὐεργέος δίφρου, λίπε δ’ ὀστέα θυμός.
[744] τὸν δ’ ἐπικερτομέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·
[745] ὢ πόποι ἦ μάλ’ ἐλαφρὸς ἀνήρ, ὡς ῥεῖα κυβιστᾷ.
[746] εἰ δή που καὶ πόντῳ ἐν ἰχθυόεντι γένοιτο,
[747] πολλοὺς ἂν κορέσειεν ἀνὴρ ὅδε τήθεα διφῶν
[748] νηὸς ἀποθρῴσκων, εἰ καὶ δυσπέμφελος εἴη,
[749] ὡς νῦν ἐν πεδίῳ ἐξ ἵππων ῥεῖα κυβιστᾷ.
[750] ἦ ῥα καὶ ἐν Τρώεσσι κυβιστητῆρες ἔασιν.
[751] ὣς εἰπὼν ἐπὶ Κεβριόνῃ ἥρωϊ βεβήκει
[752] οἶμα λέοντος ἔχων, ὅς τε σταθμοὺς κεραί̈ζων
[753] ἔβλητο πρὸς στῆθος, ἑή τέ μιν ὤλεσεν ἀλκή·
[754] ὣς ἐπὶ Κεβριόνῃ Πατρόκλεες ἆλσο μεμαώς.
[755] Ἕκτωρ δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἀφ’ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε.
[756] τὼ περὶ Κεβριόναο λέονθ’ ὣς δηρινθήτην,
[757] ὥ τ’ ὄρεος κορυφῇσι περὶ κταμένης ἐλάφοιο
[758] ἄμφω πεινάοντε μέγα φρονέοντε μάχεσθον·
[759] ὣς περὶ Κεβριόναο δύω μήστωρες ἀϋτῆς
[760] Πάτροκλός τε Μενοιτιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ
[761] ἵεντ’ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.
[762] Ἕκτωρ μὲν κεφαλῆφιν ἐπεὶ λάβεν οὐχὶ μεθίει·
[763] Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἔχεν ποδός· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι
[764] Τρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.
[765] ὡς δ’ Εὖρός τε Νότος τ’ ἐριδαίνετον ἀλλήλοιιν
[766] οὔρεος ἐν βήσσῃς βαθέην πελεμιζέμεν ὕλην
[767] φηγόν τε μελίην τε τανύφλοιόν τε κράνειαν,
[768] αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους
[769] ἠχῇ θεσπεσίῃ, πάταγος δέ τε ἀγνυμενάων,
[770] ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ’ ἀλλήλοισιθορόντες
[771] δῄουν, οὐδ’ ἕτεροι μνώοντ’ ὀλοοῖο φόβοιο.
[772] πολλὰ δὲ Κεβριόνην ἀμφ’ ὀξέα δοῦρα πεπήγει
[773] ἰοί τε πτερόεντες ἀπὸ νευρῆφι θορόντες,
[774] πολλὰ δὲ χερμάδια μεγάλ’ ἀσπίδας ἐστυφέλιξαν
[775] μαρναμένων ἀμφ’ αὐτόν· ὁ δ’ ἐν στροφάλιγγι κονίης
[776] κεῖτο μέγας μεγαλωστί, λελασμένος ἱπποσυνάων.
[777] ὄφρα μὲν Ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει,
[778] τόφρα μάλ’ ἀμφοτέρων βέλε’ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·
[779] ἦμος δ’ Ἠέλιος μετενίσετο βουλυτὸν δέ,
[780] καὶ τότε δή ῥ’ ὑπὲρ αἶσαν Ἀχαιοὶ φέρτεροι ἦσαν.
[781] ἐκ μὲν Κεβριόνην βελέων ἥρωα ἔρυσσαν
[782] Τρώων ἐξ ἐνοπῆς, καὶ ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἕλοντο,
[783] Πάτροκλος δὲ Τρωσὶ κακὰ φρονέων ἐνόρουσε.
[784] τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἐπόρουσε θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
[785] σμερδαλέα ἰάχων, τρὶς δ’ ἐννέα φῶτας ἔπεφνεν.
[786] ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,
[787] ἔνθ’ ἄρα τοι Πάτροκλε φάνη βιότοιο τελευτή·
[788] ἤντετο γάρ τοι Φοῖβος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
[789] δεινός· ὁ μὲν τὸν ἰόντα κατὰ κλόνον οὐκ ἐνόησεν,
[790] ἠέρι γὰρ πολλῇ κεκαλυμμένος ἀντεβόλησε·
[791] στῆ δ’ ὄπιθεν, πλῆξεν δὲ μετάφρενον εὐρέε τ’ ὤμω
[792] χειρὶ καταπρηνεῖ, στρεφεδίνηθεν δέ οἱ ὄσσε.
[793] τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κρατὸς κυνέην βάλε Φοῖβος Ἀπόλλων·
[794] ἣ δὲ κυλινδομένη καναχὴν ἔχε ποσσὶν ὑφ’ ἵππων
[795] αὐλῶπις τρυφάλεια, μιάνθησαν δὲ ἔθειραι
[796] αἵματι καὶ κονίῃσι· πάρος γε μὲν οὐ θέμις ἦεν
[797] ἱππόκομον πήληκα μιαίνεσθαι κονίῃσιν,
[798] ἀλλ’ ἀνδρὸς θείοιο κάρη χαρίεν τε μέτωπον
[799] ῥύετ’ Ἀχιλλῆος· τότε δὲ Ζεὺς Ἕκτορι δῶκεν
[800] ᾗ κεφαλῇ φορέειν, σχεδόθεν δέ οἱ ἦεν ὄλεθρος.
[801] πᾶν δέ οἱ ἐν χείρεσσιν ἄγη δολιχόσκιον ἔγχος
[802] βριθὺ μέγα στιβαρὸν κεκορυθμένον· αὐτὰρ ἀπ’ ὤμων
[803] ἀσπὶς σὺν τελαμῶνι χαμαὶ πέσε τερμιόεσσα.
[804] λῦσε δέ οἱ θώρηκα ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων.
[805] τὸν δ’ ἄτη φρένας εἷλε, λύθεν δ’ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα,
[806] στῆ δὲ ταφών· ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ
[807] ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ
[808] Πανθοί̈δης Εὔφορβος, ὃς ἡλικίην ἐκέκαστο
[809] ἔγχεί̈ θ’ ἱπποσύνῃ τε πόδεσσί τε καρπαλίμοισι·
[810] καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφ’ ἵππων
[811] πρῶτ’ ἐλθὼν σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος πολέμοιο·
[812] ὅς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος Πατρόκλεες ἱππεῦ
[813] οὐδὲ δάμασς’· ὁ μὲν αὖτις ἀνέδραμε, μίκτο δ’ ὁμίλῳ,
[814] ἐκ χροὸς ἁρπάξας δόρυ μείλινον, οὐδ’ ὑπέμεινε
[815] Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντ’ ἐν δηϊοτῆτι.
[816] Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς
[817] ἂψἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων.
[818] Ἕκτωρ δ’ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμον
[819] ἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ,
[820] ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας, οὖτα δὲ δουρὶ
[821] νείατον ἐς κενεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
[822] δούπησεν δὲ πεσών, μέγα δ’ ἤκαχε λαὸν Ἀχαιῶν·
[823] ὡς δ’ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ,
[824] ὥ τ’ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον
[825] πίδακος ἀμφ’ ὀλίγης· ἐθέλουσι δὲ πιέμεν ἄμφω·
[826] πολλὰ δέ τ’ ἀσθμαίνοντα λέων ἐδάμασσε βίηφιν·
[827] ὣς πολέας πεφνόντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
[828] Ἕκτωρ Πριαμίδης σχεδὸν ἔγχεϊ θυμὸν ἀπηύρα,
[829] καί οἱ ἐπευχόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[830] Πάτροκλ’ ἦ που ἔφησθα πόλιν κεραϊξέμεν ἁμήν,
[831] Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
[832] ἄξειν ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
[833] νήπιε· τάων δὲ πρόσθ’ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι
[834] ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν· ἔγχεϊ δ’ αὐτὸς
[835] Τρωσὶ φιλοπτολέμοισι μεταπρέπω, ὅ σφιν ἀμύνω
[836] ἦμαρ ἀναγκαῖον· σὲ δέ τ’ ἐνθάδε γῦπες ἔδονται.
[837] ἆ δείλ’, οὐδέ τοι ἐσθλὸς ἐὼν χραίσμησεν Ἀχιλλεύς,
[838] ὅς πού τοι μάλα πολλὰ μένων ἐπετέλλετ’ ἰόντι·
[839] μή μοι πρὶν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε
[840] νῆας ἔπι γλαφυρὰς πρὶν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
[841] αἱματόεντα χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαί̈ξαι.
[842] ὥς πού σε προσέφη, σοὶ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθε.
[843] τὸν δ’ ὀλιγοδρανέων προσέφης Πατρόκλεες ἱππεῦ·
[844] ἤδη νῦν Ἕκτορ μεγάλ’ εὔχεο· σοὶ γὰρ ἔδωκε
[845] νίκην Ζεὺς Κρονίδης καὶ Ἀπόλλων, οἵ με δάμασσαν
[846] ῥῃδίως· αὐτοὶ γὰρ ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἕλοντο.
[847] τοιοῦτοι δ’ εἴ πέρ μοι ἐείκοσιν ἀντεβόλησαν,
[848] πάντές κ’ αὐτόθ’ ὄλοντο ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.
[849] ἀλλά με μοῖρ’ ὀλοὴ καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός,
[850] ἀνδρῶν δ’ Εὔφορβος· σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις.
[851] ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ’ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
[852] οὔ θην οὐδ’ αὐτὸς δηρὸν βέῃ, ἀλλά τοι ἤδη
[853] ἄγχι παρέστηκεν θάνατος καὶ μοῖρα κραταιὴ
[854] χερσὶ δαμέντ’ Ἀχιλῆος ἀμύμονος Αἰακίδαο.
[855] ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε·
[856] ψυχὴ δ’ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει
[857] ὃν πότμον γοόωσα λιποῦς’ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.
[858] τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα φαίδιμος Ἕκτωρ·
[859] Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον;
[860] τίς δ’ οἶδ’ εἴ κ’ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο
[861] φθήῃ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι;
[862] ὣς ἄρα φωνήσας δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς
[863] εἴρυσε λὰξ προσβάς, τὸν δ’ ὕπτιον ὦς’ ἀπὸ δουρός.
[864] αὐτίκα δὲ ξὺν δουρὶ μετ’ Αὐτομέδοντα βεβήκει
[865] ἀντίθεον θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο·
[866] ἵετο γὰρ βαλέειν· τὸν δ’ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι
[867] ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα.