ΙΛΙΑΔΟΣ Ν
Μάχη ἐπὶ ταῖς ναυσίν
[1] Ζεὺς δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε,
[2] τοὺς μὲν ἔα παρὰ τῇσι πόνον τ’ ἐχέμεν καὶ ὀϊζὺν
[3] νωλεμέως, αὐτὸς δὲ πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινὼ
[4] νόσφιν ἐφ’ ἱπποπόλων Θρῃκῶν καθορώμενος αἶαν
[5] Μυσῶν τ’ ἀγχεμάχων καὶ ἀγαυῶν ἱππημολγῶν
[6] γλακτοφάγων Ἀβίων τε δικαιοτάτων ἀνθρώπων.
[7] ἐς Τροίην δ’ οὐ πάμπαν ἔτι τρέπεν ὄσσε φαεινώ·
[8] οὐ γὰρ ὅ γ’ ἀθανάτων τινα ἔλπετο ὃν κατὰ θυμὸν
[9] ἐλθόντ’ ἢ Τρώεσσιν ἀρηξέμεν ἢ Δαναοῖσιν.
[10] οὐδ’ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κρείων ἐνοσίχθων·
[11] καὶ γὰρ ὁ θαυμάζων ἧστο πτόλεμόν τε μάχην τε
[12] ὑψοῦ ἐπ’ ἀκροτάτης κορυφῆς Σάμου ὑληέσσης
[13] Θρηϊκίης· ἔνθεν γὰρ ἐφαίνετο πᾶσα μὲν Ἴδη,
[14] φαίνετο δὲ Πριάμοιο πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.
[15] ἔνθ’ ἄρ’ ὅ γ’ ἐξ ἁλὸς ἕζετ’ ἰών, ἐλέαιρε δ’ Ἀχαιοὺς
[16] Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.
[17] αὐτίκαδ’ ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντος
[18] κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς· τρέμε δ’ οὔρεα μακρὰ καὶ ὕλη
[19] ποσσὶν ὑπ’ ἀθανάτοισι Ποσειδάωνος ἰόντος.
[20] τρὶς μὲν ὀρέξατ’ ἰών, τὸ δὲ τέτρατον ἵκετο τέκμωρ
[21] Αἰγάς, ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνης
[22] χρύσεα μαρμαίροντα τετεύχαται ἄφθιτα αἰεί.
[23] ἔνθ’ ἐλθὼν ὑπ’ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδ’ ἵππω
[24] ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε,
[25] χρυσὸν δ’ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροί̈, γέντο δ’ ἱμάσθλην
[26] χρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δ’ ἐπεβήσετο δίφρου,
[27] βῆ δ’ ἐλάαν ἐπὶ κύματ’·ἄταλλε δὲ κήτε’ ὑπ’ αὐτοῦ
[28] πάντοθεν ἐκ κευθμῶν, οὐδ’ ἠγνοίησεν ἄνακτα·
[29] γηθοσύνῃ δὲ θάλασσα διίστατο· τοὶ δὲ πέτοντο
[30] ῥίμφα μάλ’, οὐδ’ ὑπένερθε διαίνετο χάλκεος ἄξων·
[31] τὸν δ’ ἐς Ἀχαιῶν νῆας ἐύ̈σκαρθμοι φέρον ἵπποι.
[32] ἔστι δέ τι σπέος εὐρὺ βαθείης βένθεσι λίμνης
[33] μεσσηγὺς Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης·
[34] ἔνθ’ ἵππους ἔστησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων
[35] λύσας ἐξ ὀχέων, παρὰ δ’ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ
[36] ἔδμεναι· ἀμφὶ δὲ ποσσὶ πέδας ἔβαλε χρυσείας
[37] ἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρ’ ἔμπεδον αὖθι μένοιεν
[38] νοστήσαντα ἄνακτα· ὁ δ’ ἐς στρατὸν ᾤχετ’ Ἀχαιῶν.
[39] Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃ
[40] Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντο
[41] ἄβρομοι αὐί̈αχοι· ἔλποντο δὲ νῆας Ἀχαιῶν
[42] αἱρήσειν, κτενέειν δὲ παρ’ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.
[43] ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιος
[44] Ἀργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼν
[45] εἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·
[46] Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·
[47] Αἴαντε σφὼ μέν τε σαώσετε λαὸν Ἀχαιῶν
[48] ἀλκῆς μνησαμένω, μὴ δὲ κρυεροῖο φόβοιο.
[49] ἄλλῃ μὲν γὰρ ἔγωγ’ οὐ δείδια χεῖρας ἀάπτους
[50] Τρώων, οἳ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ·
[51] ἕξουσιν γὰρ πάντας ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί·
[52] τῇ δὲ δὴ αἰνότατον περιδείδια μή τι πάθωμεν,
[53] ᾗ ῥ’ ὅ γ’ ὁ λυσσώδης φλογὶ εἴκελος ἡγεμονεύει
[54] Ἕκτωρ, ὃς Διὸς εὔχετ’ ἐρισθενέος πάϊς εἶναι.
[55] σφῶϊν δ’ ὧδε θεῶν τις ἐνὶ φρεσὶ ποιήσειεν
[56] αὐτώ θ’ ἑστάμεναι κρατερῶς καὶ ἀνωγέμεν ἄλλους·
[57] τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτ’ ἀπὸ νηῶν
[58] ὠκυπόρων, εἰ καί μιν Ὀλύμπιος αὐτὸς ἐγείρει.
[59] ἦ καὶ σκηπανίῳ γαιήοχος ἐννοσίγαιος
[60] ἀμφοτέρω κεκόπων πλῆσεν μένεος κρατεροῖο,
[61] γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρὰ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.
[62] αὐτὸς δ’ ὥς τ’ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι,
[63] ὅς ῥά τ’ ἀπ’ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶς
[64] ὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο,
[65] ὣς ἀπὸ τῶν ἤϊξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.
[66] τοῖιν δ’ ἔγνω πρόσθεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,
[67] αἶψα δ’ ἄρ’ Αἴαντα προσέφη Τελαμώνιον υἱόν·
[68] Αἶαν ἐπεί τις νῶϊ θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι
[69] μάντεϊ εἰδόμενος κέλεται παρὰ νηυσὶ μάχεσθαι,
[70] οὐδ’ ὅ γε Κάλχας ἐστὶ θεοπρόπος οἰωνιστής·
[71] ἴχνια γὰρ μετόπισθε ποδῶν ἠδὲ κνημάων
[72] ῥεῖ’ ἔγνων ἀπιόντος· ἀρίγνωτοι δὲ θεοί περ·
[73] καὶ δ’ ἐμοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
[74] μᾶλλον ἐφορμᾶται πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι,
[75] μαιμώωσι δ’ ἔνερθε πόδες καὶ χεῖρες ὕπερθε.
[76] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη Τελαμώνιος Αἴας·
[77] οὕτω νῦν καὶ ἐμοὶ περὶ δούρατι χεῖρες ἄαπτοι
[78] μαιμῶσιν, καί μοι μένος ὤρορε, νέρθε δὲ ποσσὶν
[79] ἔσσυμαι ἀμφοτέροισι· μενοινώω δὲ καὶ οἶος
[80] Ἕκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτι μάχεσθαι.
[81] ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον
[82] χάρμῃ γηθόσυνοι, τήν σφιν θεὸς ἔμβαλεθυμῷ·
[83] τόφρα δὲ τοὺς ὄπιθεν γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς,
[84] οἳ παρὰ νηυσὶ θοῇσιν ἀνέψυχον φίλον ἦτορ.
[85] τῶν ῥ’ ἅμα τ’ ἀργαλέῳ καμάτῳ φίλα γυῖα λέλυντο,
[86] καί σφιν ἄχος κατὰ θυμὸν ἐγίγνετο δερκομένοισι
[87] Τρῶας, τοὶ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ.
[88] τοὺς οἵ γ’ εἰσορόωντες ὑπ’ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·
[89] οὐ γὰρ ἔφαν φεύξεσθαι ὑπ’ ἐκ κακοῦ· ἀλλ’ ἐνοσίχθων
[90] ῥεῖα μετεισάμενος κρατερὰς ὄτρυνε φάλαγγας.
[91] Τεῦκρον ἔπι πρῶτον καὶ Λήϊτον ἦλθε κελεύων
[92] Πηνέλεών θ’ ἥρωα Θόαντά τε Δηί̈πυρόν τε
[93] Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·
[94] τοὺς ὅ γ’ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[95] αἰδὼςἈργεῖοι, κοῦροι νέοι· ὔμμιν ἔγωγε
[96] μαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·
[97] εἰ δ’ ὑμεῖς πολέμοιο μεθήσετε λευγαλέοιο,
[98] νῦν δὴ εἴδεται ἦμαρ ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι.
[99] ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ’ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι
[100] δεινόν, ὁ οὔ ποτ’ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον,
[101] Τρῶας ἐφ’ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περ
[102] φυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθ’ ὕλην
[103] θώων παρδαλίων τε λύκων τ’ ἤϊα πέλονται
[104] αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐδ’ ἔπι χάρμη·
[105] ὣς Τρῶες τὸ πρίν γε μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶν
[106] μίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον, οὐδ’ ἠβαιόν·
[107] νῦν δὲ ἑκὰς πόλιος κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχονται
[108] ἡγεμόνος κακότητι μεθημοσύνῃσί τε λαῶν,
[109] οἳ κείνῳ ἐρίσαντες ἀμυνέμεν οὐκ ἐθέλουσι
[110] νηῶν ὠκυπόρων, ἀλλὰ κτείνονται ἀν’ αὐτάς.
[111] ἀλλ’ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστιν
[112] ἥρως Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων
[113] οὕνεκ’ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεί̈ωνα,
[114] ἡμέας γ’ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο.
[115] ἀλλ’ ἀκεώμεθα θᾶσσον· ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν.
[116] ὑμεῖς δ’ οὐκ ἔτι καλὰ μεθίετε θούριδος ἀλκῆς
[117] πάντες ἄριστοι ἐόντες ἀνὰ στρατόν. οὐδ’ ἂν ἔγωγε
[118] ἀνδρὶ μαχεσσαίμην ὅς τις πολέμοιο μεθείη
[119] λυγρὸς ἐών· ὑμῖν δὲ νεμεσσῶμαι περὶ κῆρι.
[120] ὦ πέπονες τάχα δή τι κακὸν ποιήσετε μεῖζον
[121] τῇδε μεθημοσύνῃ· ἀλλ’ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστος
[122] αἰδῶ καὶ νέμεσιν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν.
[123] Ἕκτωρ δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴν ἀγαθὸς πολεμίζει
[124] καρτερός, ἔρρηξεν δὲ πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα.
[125] ὥς ῥα κελευτιόων γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς.
[126] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγες
[127] καρτεραί, ἃς οὔτ’ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼν
[128] οὔτε κ’ Ἀθηναίη λαοσσόος· οἳ γὰρ ἄριστοι
[129] κρινθέντες Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα δῖον ἔμιμνον,
[130] φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ προθελύμνῳ·
[131] ἀσπὶς ἄρ’ ἀσπίδ’ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δ’ ἀνήρ·
[132] ψαῦον δ’ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισι
[133] νευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·
[134] ἔγχεα δ’ ἐπτύσσοντο θρασειάων ἀπὸχειρῶν
[135] σειόμεν’· οἳ δ’ ἰθὺς φρόνεον, μέμασαν δὲ μάχεσθαι.
[136] Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δ’ ἄρ’ Ἕκτωρ
[137] ἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης,
[138] ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃ
[139] ῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·
[140] ὕψι δ’ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θ’ ὑπ’ αὐτοῦ
[141] ὕλη· ὁ δ’ ἀσφαλέως θέει ἔμπεδον, εἷος ἵκηται
[142] ἰσόπεδον, τότε δ’ οὔ τι κυλίνδεται ἐσσύμενός περ·
[143] ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει μέχρι θαλάσσης
[144] ῥέα διελεύσεσθαι κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν
[145] κτείνων· ἀλλ’ ὅτε δὴ πυκινῇς ἐνέκυρσε φάλαγξι
[146] στῆ ῥα μάλ’ ἐγχριμφθείς· οἳ δ’ ἀντίοι υἷες Ἀχαιῶν
[147] νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν
[148] ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.
[149] ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·
[150] Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ
[151] παρμένετ’· οὔ τοι δηρὸν ἐμὲ σχήσουσιν Ἀχαιοὶ
[152] καὶ μάλα πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες,
[153] ἀλλ’ ὀί̈ω χάσσονται ὑπ’ ἔγχεος, εἰ ἐτεόν με
[154] ὦρσε θεῶν ὤριστος, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.
[155] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
[156] Δηί̈φοβος δ’ ἐν τοῖσι μέγα φρονέων ἐβεβήκει
[157] Πριαμίδης, πρόσθεν δ’ ἔχεν ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην
[158] κοῦφα ποσὶ προβιβὰς καὶ ὑπασπίδια προποδίζων.
[159] Μηριόνης δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ
[160] καὶ βάλεν, οὐδ’ ἀφάμαρτε, κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην
[161] ταυρείην· τῆς δ’ οὔ τι διήλασεν, ἀλλὰ πολὺ πρὶν
[162] ἐν καυλῷ ἐάγη δολιχὸν δόρυ· Δηί̈φοβος δὲ
[163] ἀσπίδα ταυρείην σχέθ’ ἀπὸ ἕο, δεῖσε δὲ θυμῷ
[164] ἔγχος Μηριόναο δαί̈φρονος· αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως
[165] ἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δ’ αἰνῶς
[166] ἀμφότερον, νίκης τε καὶ ἔγχεος ὁ ξυνέαξε.
[167] βῆ δ’ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν
[168] οἰσόμενος δόρυ μακρόν, ὅ οἱ κλισίηφι λέλειπτο.
[169] οἳ δ’ ἄλλοι μάρναντο, βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει.
[170] Τεῦκρος δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκτα
[171] Ἴμβριον αἰχμητὴν πολυί̈ππου Μέντορος υἱόν·
[172] ναῖε δὲ Πήδαιον πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν,
[173] κούρην δὲ Πριάμοιο νόθην ἔχε, Μηδεσικάστην·
[174] αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,
[175] ἂψ ἐς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι,
[176] ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ· ὁ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι.
[177] τόν ῥ’ υἱὸς Τελαμῶνος ὑπ’ οὔατος ἔγχεϊ μακρῷ
[178] νύξ’, ἐκ δ’ ἔσπασεν ἔγχος· ὁ δ’ αὖτ’ ἔπεσεν μελίη ὣς
[179] ἥ τ’ ὄρεος κορυφῇ ἕκαθεν περιφαινομένοιο
[180] χαλκῷ ταμνομένη τέρενα χθονὶ φύλλα πελάσσῃ·
[181] ὣς πέσεν, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.
[182] Τεῦκρος δ’ ὁρμήθη μεμαὼς ἀπὸ τεύχεα δῦσαι·
[183] Ἕκτωρ δ’ ὁρμηθέντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
[184] ἀλλ’ ὁ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος
[185] τυτθόν· ὁ δ’ Ἀμφίμαχον Κτεάτου υἷ’ Ἀκτορίωνος
[186] νισόμενον πόλεμον δὲ κατὰ στῆθος βάλε δουρί·
[187] δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.
[188] Ἕκτωρ δ’ ὁρμήθη κόρυθα κροτάφοις ἀραρυῖαν
[189] κρατὸς ἀφαρπάξαι μεγαλήτορος Ἀμφιμάχοιο·
[190] Αἴας δ’ ὁρμηθέντος ὀρέξατο δουρὶ φαεινῷ
[191] Ἕκτορος· ἀλλ’ οὔ πῃ χροὸς εἴσατο, πᾶς δ’ ἄρα χαλκῷ
[192] σμερδαλέῳ κεκάλυφθ’· ὁ δ’ ἄρ’ ἀσπίδος ὀμφαλὸν οὖτα,
[193] ὦσε δέ μιν σθένεϊ μεγάλῳ· ὁ δὲ χάσσατ’ ὀπίσσω
[194] νεκρῶν ἀμφοτέρων, τοὺς δ’ ἐξείρυσσαν Ἀχαιοί.
[195] Ἀμφίμαχον μὲν ἄρα Στιχίος δῖός τε Μενεσθεὺς
[196] ἀρχοὶ Ἀθηναίων κόμισαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·
[197] Ἴμβριον αὖτ’ Αἴαντε μεμαότε θούριδος ἀλκῆς
[198] ὥς τε δύ’ αἶγα λέοντε κυνῶν ὕπο καρχαροδόντων
[199] ἁρπάξαντε φέρητον ἀνὰ ῥωπήϊα πυκνὰ
[200] ὑψοῦ ὑπὲρ γαίης μετὰ γαμφηλῇσιν ἔχοντε,
[201] ὥς ῥα τὸν ὑψοῦ ἔχοντε δύω Αἴαντε κορυστὰ
[202] τεύχεα συλήτην· κεφαλὴν δ’ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς
[203] κόψεν Ὀϊλιάδης κεχολωμένος Ἀμφιμάχοιο,
[204] ἧκε δέ μιν σφαιρηδὸν ἑλιξάμενος δι’ ὁμίλου·
[205] Ἕκτορι δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν ἐν κονίῃσι.
[206] καὶ τότε δὴ περὶ κῆρι Ποσειδάων ἐχολώθη
[207] υἱωνοῖο πεσόντος ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,
[208] βῆ δ’ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν
[209] ὀτρυνέων Δαναούς, Τρώεσσι δὲ κήδεα τεῦχεν.
[210] Ἰδομενεὺς δ’ ἄρα οἱ δουρικλυτὸς ἀντεβόλησεν
[211] ἐρχόμενος παρ’ ἑταίρου, ὅ οἱ νέον ἐκ πολέμοιο
[212] ἦλθε κατ’ ἰγνύην βεβλημένος ὀξέϊ χαλκῷ.
[213] τὸν μὲν ἑταῖροι ἔνεικαν, ὁ δ’ ἰητροῖς ἐπιτείλας
[214] ἤϊεν ἐς κλισίην· ἔτι γὰρ πολέμοιο μενοίνα
[215] ἀντιάαν· τὸν δὲ προσέφη κρείων ἐνοσίχθων
[216] εἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντι
[217] ὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ Καλυδῶνι
[218] Αἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ·
[219] Ἰδομενεῦ Κρητῶν βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ
[220] οἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;
[221] τὸν δ’ αὖτ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
[222] ὦ Θόαν οὔ τις ἀνὴρ νῦν γ’ αἴτιος, ὅσσον ἔγωγε
[223] γιγνώσκω· πάντες γὰρ ἐπιστάμεθα πτολεμίζειν.
[224] οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳ
[225] εἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν· ἀλλά που οὕτω
[226] μέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι
[227] νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ’ Ἄργεος ἐνθάδ’ Ἀχαιούς.
[228] ἀλλὰ Θόαν, καὶ γὰρ τὸ πάρος μενεδήϊος ἦσθα,
[229] ὀτρύνεις δὲ καὶ ἄλλον ὅθι μεθιέντα ἴδηαι·
[230] τὼ νῦν μήτ’ ἀπόληγε κέλευέ τε φωτὶ ἑκάστῳ.
[231] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
[232] Ἰδομενεῦ μὴ κεῖνος ἀνὴρ ἔτι νοστήσειεν
[233] ἐκ Τροίης, ἀλλ’ αὖθι κυνῶν μέλπηθρα γένοιτο,
[234] ὅς τις ἐπ’ ἤματι τῷδε ἑκὼν μεθίῃσι μάχεσθαι.
[235] ἀλλ’ ἄγε τεύχεα δεῦρο λαβὼν ἴθι· ταῦτα δ’ ἅμα χρὴ
[236] σπεύδειν, αἴ κ’ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ δύ’ ἐόντε.
[237] συμφερτὴ δ’ ἀρετὴ πέλει ἀνδρῶν καὶ μάλα λυγρῶν,
[238] νῶϊ δὲ καί κ’ ἀγαθοῖσιν ἐπισταίμεσθα μάχεσθαι.
[239] ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν·
[240] Ἰδομενεὺς δ’ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανε
[241] δύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροί̈, γέντο δὲ δοῦρε,
[242] βῆ δ’ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων
[243] χειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπ’ αἰγλήεντος Ὀλύμπου
[244] δεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν· ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαί·
[245] ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος.
[246] Μηριόνης δ’ ἄρα οἱ θεράπων ἐὺ̈ς ἀντεβόλησεν
[247] ἐγγὺς ἔτι κλισίης· μετὰ γὰρ δόρυ χάλκεον ᾔει
[248] οἰσόμενος· τὸν δὲ προσέφη σθένος Ἰδομενῆος·
[249] Μηριόνη Μόλου υἱὲ πόδας ταχὺ φίλταθ’ ἑταίρων
[250] τίπτ’ ἦλθες πόλεμόν τε λιπὼν καὶ δηϊοτῆτα;
[251] ἠέ τι βέβληαι, βέλεος δέ σε τείρει ἀκωκή,
[252] ἦέ τευ ἀγγελίης μετ’ ἔμ’ ἤλυθες; οὐδέ τοι αὐτὸς
[253] ἧσθαι ἐνὶ κλισίῃσι λιλαίομαι, ἀλλὰ μάχεσθαι.
[254] τὸν δ’ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
[255] Ἰδομενεῦ, Κρητῶν βουληφόρε χαλκοχιτώνων,
[256] ἔρχομαι εἴ τί τοι ἔγχος ἐνὶ κλισίῃσι λέλειπται
[257] οἰσόμενος· τό νυ γὰρ κατεάξαμεν ὁ πρὶν ἔχεσκον
[258] ἀσπίδα Δηϊφόβοιο βαλὼν ὑπερηνορέοντος.
[259] τὸν δ’ αὖτ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
[260] δούρατα δ’ αἴ κ’ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήεις
[261] ἑσταότ’ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα
[262] Τρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι· οὐ γὰρ ὀί̈ω
[263] ἀνδρῶν δυσμενέων ἑκὰς ἱστάμενος πολεμίζειν.
[264] τώ μοι δούρατά τ’ ἔστι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι
[265] καὶ κόρυθες καὶ θώρηκες λαμπρὸν γανόωντες.
[266] τὸν δ’ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
[267] καί τοι ἐμοὶ παρά τε κλισίῃ καὶ νηὶ̈ μελαίνῃ
[268] πόλλ’ ἔναρα Τρώων· ἀλλ’ οὐ σχεδόν ἐστιν ἑλέσθαι.
[269] οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς,
[270] ἀλλὰ μετὰ πρώτοισι μάχην ἀνὰ κυδιάνειραν
[271] ἵσταμαι, ὁππότε νεῖκος ὀρώρηται πολέμοιο.
[272] ἄλλόν πού τινα μᾶλλον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
[273] λήθω μαρνάμενος, σὲ δὲ ἴδμεναι αὐτὸν ὀί̈ω.
[274] τὸν δ’ αὖτ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
[275] οἶδ’ ἀρετὴν οἷός ἐσσι· τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι;
[276] εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοι
[277] ἐς λόχον, ἔνθα μάλιστ’ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν,
[278] ἔνθ’ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τ’ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη·
[279] τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ,
[280] οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετ’ ἐν φρεσὶ θυμός,
[281] ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει,
[282] ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσει
[283] κῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετ’ ὀδόντων·
[284] τοῦ δ’ ἀγαθοῦ οὔτ’ ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίην
[285] ταρβεῖ, ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν,
[286] ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαὶ̈ λυγρῇ·
[287] οὐδέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο.
[288] εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείης
[289] οὐκ ἂν ἐν αὐχέν’ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐδ’ ἐνὶ νώτῳ,
[290] ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειε
[291] πρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.
[292] ἀλλ’ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς
[293] ἑσταότες, μή πού τις ὑπερφιάλως νεμεσήσῃ·
[294] ἀλλὰ σύ γε κλισίην δὲ κιὼν ἕλευ ὄβριμον ἔγχος.
[295] ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
[296] καρπαλίμως κλισίηθεν ἀνείλετο χάλκεον ἔγχος,
[297] βῆ δὲ μετ’ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.
[298] οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισι,
[299] τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱὸς ἅμα κρατερὸς καὶ ἀταρβὴς
[300] ἕσπετο, ὅς τ’ ἐφόβησε ταλάφρονά περ πολεμιστήν·
[301] τὼ μὲν ἄρ’ ἐκ Θρῄκης Ἐφύρους μέτα θωρήσσεσθον,
[302] ἠὲ μετὰ Φλεγύας μεγαλήτορας· οὐδ’ ἄρα τώ γε
[303] ἔκλυον ἀμφοτέρων, ἑτέροισι δὲ κῦδος ἔδωκαν·
[304] τοῖοι Μηριόνης τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀγοὶ ἀνδρῶν
[305] ἤϊσαν ἐς πόλεμον κεκορυθμένοι αἴθοπι χαλκῷ.
[306] τὸν καὶ Μηριόνης πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·
[307] Δευκαλίδη πῇ τὰρ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον;
[308] ἢ ἐπὶ δεξιόφιν παντὸς στρατοῦ, ἦ ἀνὰ μέσσους,
[309] ἦ ἐπ’ ἀριστερόφιν; ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτω
[310] δεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.
[311] τὸν δ’ αὖτ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·
[312] νηυσὶ μὲν ἐν μέσσῃσιν ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἄλλοι
[313] Αἴαντές τε δύω Τεῦκρός θ’, ὃς ἄριστος Ἀχαιῶν
[314] τοξοσύνῃ, ἀγαθὸς δὲ καὶ ἐν σταδίῃ ὑσμίνῃ·
[315] οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιο
[316] Ἕκτορα Πριαμίδην, καὶ εἰ μάλα καρτερός ἐστιν.
[317] αἰπύ οἱ ἐσσεῖται μάλα περ μεμαῶτι μάχεσθαι
[318] κείνων νικήσαντι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
[319] νῆας ἐνιπρῆσαι, ὅτε μὴ αὐτός γε Κρονίων
[320] ἐμβάλοι αἰθόμενον δαλὸν νήεσσι θοῇσιν.
[321] ἀνδρὶ δέ κ’ οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας,
[322] ὃς θνητός τ’ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴν
[323] χαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν.
[324] οὐδ’ ἂν Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι χωρήσειεν
[325] ἔν γ’ αὐτοσταδίῃ· ποσὶ δ’ οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν.
[326] νῶϊν δ’ ὧδ’ ἐπ’ ἀριστέρ’ ἔχε στρατοῦ, ὄφρα τάχιστα
[327] εἴδομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν, ἦέ τις ἡμῖν.
[328] ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
[329] ἦρχ’ ἴμεν, ὄφρ’ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει,
[330] οἳ δ’ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴν
[331] αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι,
[332] κεκλόμενοι καθ’ ὅμιλον ἐπ’ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·
[333] τῶν δ’ ὁμὸν ἵστατο νεῖκος ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν.
[334] ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι
[335] ἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους,
[336] οἵ τ’ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,
[337] ὣς ἄρα τῶν ὁμός’ ἦλθε μάχη, μέμασαν δ’ ἐνὶ θυμῷ
[338] ἀλλήλους καθ’ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.
[339] ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσι
[340] μακρῇς, ἃς εἶχον ταμεσίχροας· ὄσσε δ’ ἄμερδεν
[341] αὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων
[342] θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶν
[343] ἐρχομένων ἄμυδις· μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴη
[344] ὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδ’ ἀκάχοιτο.
[345] τὼ δ’ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ
[346] ἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.
[347] Ζεὺς μέν ῥα Τρώεσσι καὶ Ἕκτορι βούλετο νίκην
[348] κυδαίνων Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ τι πάμπαν
[349] ἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό,
[350] ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον.
[351] Ἀργείους δὲ Ποσειδάων ὀρόθυνε μετελθὼν
[352] λάθρῃ ὑπεξαναδὺς πολιῆς ἁλός· ἤχθετο γάρ ῥα
[353] Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.
[354] ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδ’ ἴα πάτρη,
[355] ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη.
[356] τώ ῥα καὶ ἀμφαδίην μὲν ἀλεξέμεναι ἀλέεινε,
[357] λάθρῃ δ’ αἰὲν ἔγειρε κατὰ στρατὸν ἀνδρὶ ἐοικώς.
[358] τοὶ δ’ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιί̈ου πτολέμοιο
[359] πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ’ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν
[360] ἄρρηκτόν τ’ ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατ’ ἔλυσεν.
[361] ἔνθα μεσαιπόλιός περ ἐὼν Δαναοῖσι κελεύσας
[362] Ἰδομενεὺς Τρώεσσι μετάλμενος ἐν φόβον ὦρσε.
[363] πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα,
[364] ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει,
[365] ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην
[366] Κασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δὲ μέγα ἔργον,
[367] ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
[368] τῷ δ’ ὁ γέρων Πρίαμος ὑπό τ’ ἔσχετο καὶ κατένευσε
[369] δωσέμεναι· ὁ δὲ μάρναθ’ ὑποσχεσίῃσι πιθήσας.
[370] Ἰδομενεὺς δ’ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ,
[371] καὶ βάλεν ὕψι βιβάντα τυχών· οὐδ’ ἤρκεσε θώρηξ
[372] χάλκεος, ὃν φορέεσκε, μέσῃ δ’ ἐν γαστέρι πῆξε.
[373] δούπησεν δὲ πεσών· ὁ δ’ ἐπεύξατο φώνησέν τε·
[374] Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομ’ ἁπάντων
[375] εἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅς’ ὑπέστης
[376] Δαρδανίδῃ Πριάμῳ· ὁ δ’ ὑπέσχετο θυγατέρα ἥν.
[377] καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γ’ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν,
[378] δοῖμεν δ’ Ἀτρεί̈δαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην
[379] Ἄργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμιν
[380] Ἰλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.
[381] ἀλλ’ ἕπε’, ὄφρ’ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα ποντοπόροισιν
[382] ἀμφὶ γάμῳ, ἐπεὶ οὔ τοι ἐεδνωταὶ κακοί εἰμεν.
[383] ὣς εἰπὼν ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην
[384] ἥρως Ἰδομενεύς· τῷ δ’ Ἄσιος ἦλθ’ ἐπαμύντωρ
[385] πεζὸς πρόσθ’ ἵππων· τὼ δὲ πνείοντε κατ’ ὤμων
[386] αἰὲν ἔχ’ ἡνίοχος θεράπων· ὁ δὲ ἵετο θυμῷ
[387] Ἰδομενῆα βαλεῖν· ὁ δέ μιν φθάμενος βάλε δουρὶ
[388] λαιμὸν ὑπ’ ἀνθερεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸνἔλασσεν.
[389] ἤριπε δ’ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωὶ̈ς
[390] ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τ’ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες
[391] ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·
[392] ὣς ὁ πρόσθ’ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς
[393] βεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.
[394] ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν,
[395] οὐδ’ ὅ γ’ ἐτόλμησεν δηί̈ων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας
[396] ἂψ ἵππους στρέψαι, τὸν δ’ Ἀντίλοχος μενεχάρμης
[397] δουρὶ μέσον περόνησε τυχών· οὐδ’ ἤρκεσε θώρηξ
[398] χάλκεος ὃν φορέεσκε, μέσῃ δ’ ἐν γαστέρι πῆξεν.
[399] αὐτὰρ ὁ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου,
[400] ἵππους δ’ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸς
[401] ἐξέλασε Τρώων μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.
[402] Δηί̈φοβος δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθεν Ἰδομενῆος
[403] Ἀσίου ἀχνύμενος, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
[404] ἀλλ’ ὁ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος
[405] Ἰδομενεύς· κρύφθη γὰρ ὑπ’ ἀσπίδι πάντος’ ἐί̈σῃ,
[406] τὴν ἄρ’ ὅ γε ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷ
[407] δινωτὴν φορέεσκε, δύω κανόνεσς’ ἀραρυῖαν·
[408] τῇ ὕπο πᾶς ἐάλη, τὸ δ’ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,
[409] καρφαλέον δέ οἱ ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄϋσεν
[410] ἔγχεος· οὐδ’ ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν,
[411] ἀλλ’ ἔβαλ’ Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶν
[412] ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ’ ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσε.
[413] Δηί̈φοβος δ’ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀύ̈σας·
[414] οὐ μὰν αὖτ’ ἄτιτος κεῖτ’ Ἄσιος, ἀλλά ἕ φημι
[415] εἰς Ἄϊδός περ ἰόντα πυλάρταο κρατεροῖο
[416] γηθήσειν κατὰ θυμόν, ἐπεί ῥά οἱ ὤπασα πομπόν.
[417] ὣς ἔφατ’, Ἀργείοισι δ’ ἄχος γένετ’ εὐξαμένοιο,
[418] Ἀντιλόχῳ δὲ μάλιστα δαί̈φρονι θυμὸν ὄρινεν·
[419] ἀλλ’ οὐδ’ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου,
[420] ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.
[421] τὸν μὲν ἔπειθ’ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι
[422] Μηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ,
[423] νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.
[424] Ἰδομενεὺς δ’ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δ’ αἰεὶ
[425] ἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαι
[426] ἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.
[427] ἔνθ’ Αἰσυήταο διοτρεφέος φίλον υἱὸν
[428] ἥρω’ Ἀλκάθοον, γαμβρὸς δ’ ἦν Ἀγχίσαο,
[429] πρεσβυτάτην δ’ ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαν
[430] τὴν περὶ κῆρι φίλησε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
[431] ἐν μεγάρῳ· πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστο
[432] κάλλεϊ καὶ ἔργοισιν ἰδὲ φρεσί· τοὔνεκα καί μιν
[433] γῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ·
[434] τὸν τόθ’ ὑπ’ Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσε
[435] θέλξας ὄσσε φαεινά, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα·
[436] οὔτε γὰρ ἐξοπίσω φυγέειν δύνατ’ οὔτ’ ἀλέασθαι,
[437] ἀλλ’ ὥς τε στήλην ἢ δένδρεον ὑψιπέτηλον
[438] ἀτρέμας ἑσταότα στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶ
[439] ἥρως Ἰδομενεύς, ῥῆξεν δέ οἱ ἀμφὶ χιτῶνα
[440] χάλκεον, ὅς οἱ πρόσθεν ἀπὸ χροὸς ἤρκει ὄλεθρον·
[441] δὴ τότε γ’ αὖον ἄϋσεν ἐρεικόμενος περὶ δουρί.
[442] δούπησεν δὲ πεσών, δόρυ δ’ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει,
[443] ἥ ῥά οἱ ἀσπαίρουσα καὶ οὐρίαχον πελέμιζεν
[444] ἔγχεος· ἔνθα δ’ ἔπειτ’ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης·
[445] Ἰδομενεὺς δ’ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀύ̈σας
[446] Δηί̈φοβ’ ἦ ἄρα δή τι ἐί̈σκομεν ἄξιον εἶναι
[447] τρεῖς ἑνὸς ἀντὶ πεφάσθαι; ἐπεὶ σύ περ εὔχεαι οὕτω.
[448] δαιμόνι’ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστας’ ἐμεῖο,
[449] ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδ’ ἱκάνω,
[450] ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·
[451] Μίνως δ’ αὖ τέκεθ’ υἱὸν ἀμύμονα Δευκαλίωνα,
[452] Δευκαλίων δ’ ἐμὲ τίκτε πολέσς’ ἄνδρεσσιν ἄνακτα
[453] Κρήτῃ ἐν εὐρείῃ· νῦν δ’ ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν
[454] σοί τε κακὸν καὶ πατρὶ καὶ ἄλλοισι Τρώεσσιν.
[455] ὣς φάτο, Δηί̈φοβος δὲ διάνδιχα μερμήριξεν
[456] ἤ τινά που Τρώων ἑταρίσσαιτο μεγαθύμων
[457] ἂψ ἀναχωρήσας, ἦ πειρήσαιτο καὶ οἶος.
[458] ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
[459] βῆναι ἐπ’ Αἰνείαν· τὸν δ’ ὕστατον εὗρεν ὁμίλου
[460] ἑσταότ’· αἰεὶ γὰρ Πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳ
[461] οὕνεκ’ ἄρ’ ἐσθλὸν ἐόντα μετ’ ἀνδράσιν οὔ τι τίεσκεν.
[462] ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[463] Αἰνεία Τρώων βουληφόρε νῦν σε μάλα χρὴ
[464] γαμβρῷ ἀμυνέμεναι, εἴ πέρ τί σε κῆδος ἱκάνει.
[465] ἀλλ’ ἕπευ Ἀλκαθόῳ ἐπαμύνομεν, ὅς σε πάρος γε
[466] γαμβρὸς ἐὼν ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα·
[467] τὸν δέ τοι Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἐξενάριξεν.
[468] ὣς φάτο, τῷ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε,
[469] βῆ δὲ μετ’ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.
[470] ἀλλ’ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς,
[471] ἀλλ’ ἔμεν’ ὡς ὅτετις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς,
[472] ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶν
[473] χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·
[474] ὀφθαλμὼ δ’ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον· αὐτὰρ ὀδόντας
[475] θήγει, ἀλέξασθαι μεμαὼς κύνας ἠδὲ καὶ ἄνδρας·
[476] ὣς μένεν Ἰδομενεὺς δουρικλυτός, οὐδ’ ὑπεχώρει,
[477] Αἰνείαν ἐπιόντα βοηθόον· αὖε δ’ ἑταίρους
[478] Ἀσκάλαφόν τ’ ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηί̈πυρόν τε
[479] Μηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·
[480] τοὺς ὅ γ’ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[481] δεῦτε φίλοι, καί μ’ οἴῳ ἀμύνετε· δείδια δ’ αἰνῶς
[482] Αἰνείαν ἐπιόντα πόδας ταχύν, ὅς μοι ἔπεισιν,
[483] ὃς μάλα καρτερός ἐστι μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν·
[484] καὶ δ’ ἔχει ἥβης ἄνθος, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
[485] εἰ γὰρ ὁμηλικίη γε γενοίμεθα τῷδ’ ἐπὶ θυμῷ
[486] αἶψά κεν ἠὲ φέροιτο μέγα κράτος, ἠὲ φεροίμην.
[487] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἕνα φρεσὶ θυμὸν ἔχοντες
[488] πλησίοι ἔστησαν, σάκε’ ὤμοισι κλίναντες.
[489] Αἰνείας δ’ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισι
[490] Δηί̈φοβόν τε Πάριν τ’ ἐσορῶν καὶ Ἀγήνορα δῖον,
[491] οἵ οἱ ἅμ’ ἡγεμόνες Τρώων ἔσαν· αὐτὰρ ἔπειτα
[492] λαοὶ ἕπονθ’, ὡς εἴ τε μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλα
[493] πιόμεν’ ἐκ βοτάνης· γάνυται δ’ ἄρα τε φρένα ποιμήν·
[494] ὣς Αἰνείαι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γεγήθει
[495] ὡς ἴδε λαῶν ἔθνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ.
[496] οἳ δ’ ἀμφ’ Ἀλκαθόῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν
[497] μακροῖσι ξυστοῖσι· περὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸς
[498] σμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καθ’ ὅμιλον
[499] ἀλλήλων· δύο δ’ ἄνδρες ἀρήϊοι ἔξοχον ἄλλων
[500] Αἰνείας τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀτάλαντοι Ἄρηϊ
[501] ἵεντ’ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.
[502] Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀκόντισεν Ἰδομενῆος·
[503] ἀλλ’ ὁ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος,
[504] αἰχμὴ δ’ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίης
[505] ᾤχετ’, ἐπεί ῥ’ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.
[506] Ἰδομενεὺς δ’ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην,
[507] ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δ’ ἔντερα χαλκὸς
[508] ἤφυς’· ὁ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.
[509] Ἰδομενεὺς δ’ ἐκ μὲν νέκυος δολιχόσκιον ἔγχος
[510] ἐσπάσατ’, οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ
[511] ὤμοιιν ἀφελέσθαι· ἐπείγετο γὰρ βελέεσσιν.
[512] οὐ γὰρ ἔτ’ ἔμπεδα γυῖα ποδῶν ἦν ὁρμηθέντι,
[513] οὔτ’ ἄρ’ ἐπαί̈ξαι μεθ’ ἑὸν· βέλος οὔτ’ ἀλέασθαι.
[514] τώ ῥα καὶ ἐν σταδίῃ μὲν ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ,
[515] τρέσσαι δ’ οὐκ ἔτι ῥίμφα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο.
[516] τοῦ δὲ βάδην ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
[517] Δηί̈φοβος· δὴ γάρ οἱ ἔχεν κότον ἐμμενὲς αἰεί.
[518] ἀλλ’ ὅ γε καὶ τόθ’ ἅμαρτεν, ὁ δ’ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶ
[519] υἱὸν Ἐνυαλίοιο· δι’ ὤμου δ’ ὄβριμον ἔγχος
[520] ἔσχεν· ὁ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.
[521] οὐδ’ ἄρα πώ τι πέπυστο βριήπυος ὄβριμος Ἄρης
[522] υἷος ἑοῖο πεσόντος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,
[523] ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσιν
[524] ἧστο Διὸς βουλῇσιν ἐελμένος, ἔνθά περ ἄλλοι
[525] ἀθάνατοι θεοὶ ἦσαν ἐεργόμενοι πολέμοιο.
[526] .οἳ δ’ ἀμφ’ Ἀσκαλάφῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν·
[527] Δηί̈φοβος μὲν ἀπ’ Ἀσκαλάφου πήληκα φαεινὴν
[528] ἥρπασε, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
[529] δουρὶ βραχίονα τύψεν ἐπάλμενος, ἐκ δ’ ἄρα χειρὸς
[530] αὐλῶπις τρυφάλεια χαμαὶ βόμβησε πεσοῦσα.
[531] Μηριόνης δ’ ἐξ αὖτις ἐπάλμενος αἰγυπιὸς ὣς
[532] ἐξέρυσε πρυμνοῖο βραχίονος ὄβριμον ἔγχος,
[533] ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο. τὸν δὲ Πολίτης
[534] αὐτοκασίγνητος περὶ μέσσῳ χεῖρε τιτήνας
[535] ἐξῆγεν πολέμοιο δυσηχέος, ὄφρ’ ἵκεθ’ ἵππους
[536] ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο
[537] ἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλ’ ἔχοντες·
[538] οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα
[539] τειρόμενον· κατὰ δ’ αἷμα νεουτάτου ἔρρεε χειρός.
[540] οἳ δ’ ἄλλοι μάρναντο, βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει.
[541] ἔνθ’ Αἰνέας Ἀφαρῆα Καλητορίδην ἐπορούσας
[542] λαιμὸν τύψ’ ἐπὶ οἷ τετραμμένον ὀξέϊ δουρί·
[543] ἐκλίνθη δ’ ἑτέρωσε κάρη, ἐπὶ δ’ ἀσπὶς ἑάφθη
[544] καὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ θάνατος χύτο θυμοραϊστής.
[545] Ἀντίλοχοσδὲ Θόωνα μεταστρεφθέντα δοκεύσας
[546] οὔτας’ ἐπαί̈ξας, ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν,
[547] ἥ τ’ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχέν’ ἱκάνει·
[548] τὴν ἀπὸ πᾶσαν ἔκερσεν· ὁ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
[549] κάππεσεν, ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας.
[550] Ἀντίλοχος δ’ ἐπόρουσε, καὶ αἴνυτο τεύχε’ ἀπ’ ὤμων
[551] παπταίνων· Τρῶες δὲ περισταδὸν ἄλλοθεν ἄλλος
[552] οὔταζον σάκος εὐρὺ παναίολον, οὐδὲ δύναντο
[553] εἴσω ἐπιγράψαι τέρενα χρόα νηλέϊ χαλκῷ
[554] Ἀντιλόχου· πέρι γάρ ῥα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
[555] Νέστορος υἱὸν ἔρυτο καὶ ἐν πολλοῖσι βέλεσσιν.
[556] οὐ μὲν γάρ ποτ’ ἄνευ δηί̈ων ἦν, ἀλλὰ κατ’ αὐτοὺς
[557] στρωφᾶτ’· οὐδέ οἱ ἔγχος ἔχ’ ἀτρέμας, ἀλλὰ μάλ’ αἰεὶ
[558] σειόμενον ἐλέλικτο· τιτύσκετο δὲ φρεσὶν ᾗσιν
[559] ἤ τευ ἀκοντίσσαι, ἠὲ σχεδὸν ὁρμηθῆναι.
[560] ἀλλ’ οὐ λῆθ’ Ἀδάμαντα τιτυσκόμενος καθ’ ὅμιλον
[561] Ἀσιάδην, ὅ οἱ οὖτα μέσον σάκος ὀξέϊ χαλκῷ
[562] ἐγγύθεν ὁρμηθείς· ἀμενήνωσεν δέ οἱ αἰχμὴν
[563] κυανοχαῖτα Ποσειδάων βιότοιο μεγήρας.
[564] καὶ τὸ μὲν αὐτοῦ μεῖν’ ὥς τε σκῶλος πυρίκαυστος
[565] ἐν σάκει Ἀντιλόχοιο, τὸ δ’ ἥμισυ κεῖτ’ ἐπὶ γαίης·
[566] ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων·
[567] Μηριόνης δ’ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶ
[568] αἰδοίων τε μεσηγὺ καὶ ὀμφαλοῦ, ἔνθα μάλιστα
[569] γίγνετ’ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν.
[570] ἔνθά οἱ ἔγχος ἔπηξεν· ὁ δ’ ἑσπόμενος περὶ δουρὶ
[571] ἤσπαιρ’ ὡς ὅτε βοῦς τόν τ’ οὔρεσι βουκόλοι ἄνδρες
[572] ἰλλάσιν οὐκ ἐθέλοντα βίῃ δήσαντες ἄγουσιν·
[573] ὣς ὁ τυπεὶς ἤσπαιρε μίνυνθά περ, οὔ τι μάλα δήν,
[574] ὄφρά οἱ ἐκ χροὸς ἔγχος ἀνεσπάσατ’ ἐγγύθεν ἐλθὼν
[575] ἥρως Μηριόνης· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
[576] Δηί̈πυρον δ’ Ἕλενος ξίφεϊ σχεδὸν ἤλασε κόρσην
[577] Θρηϊκίῳ μεγάλῳ, ἀπὸ δὲ τρυφάλειαν ἄραξεν.
[578] ἣ μὲν ἀποπλαγχθεῖσα χαμαὶ πέσε, καί τις Ἀχαιῶν
[579] μαρναμένων μετὰ ποσσὶ κυλινδομένην ἐκόμισσε·
[580] τὸν δὲ κατ’ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν.
[581] Ἀτρεί̈δην δ’ ἄχος εἷλε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·
[582] βῆ δ’ ἐπαπειλήσας Ἑλένῳ ἥρωϊ ἄνακτι
[583] ὀξὺ δόρυ κραδάων· ὁ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκε.
[584] τὼ δ’ ἄρ’ ὁμαρτήδην ὁ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντι
[585] ἵετ’ ἀκοντίσσαι, ὁ δ’ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.
[586] Πριαμίδης μὲν ἔπειτα κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷ
[587] θώρηκος γύαλον, ἀπὸ δ’ ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.
[588] ὡς δ’ ὅτ’ ἀπὸ πλατέος πτυόφιν μεγάλην κατ’ ἀλωὴν
[589] θρῴσκωσιν κύαμοι μελανόχροες ἢ ἐρέβινθοι
[590] πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ καὶ λικμητῆρος ἐρωῇ,
[591] ὣς ἀπὸ θώρηκος Μενελάου κυδαλίμοιο
[592] πολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἑκὰς ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.
[593] Ἀτρεί̈δης δ’ ἄρα χεῖρα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
[594] τὴν βάλεν ᾗ ῥ’ ἔχε τόξον ἐύ̈ξοον· ἐν δ’ ἄρα τόξῳ
[595] ἀντικρὺ διὰ χειρὸς ἐλήλατο χάλκεον ἔγχος.
[596] ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων
[597] χεῖρα παρακρεμάσας· τὸ δ’ ἐφέλκετο μείλινον ἔγχος.
[598] καὶ τὸ μὲν ἐκ χειρὸς ἔρυσεν μεγάθυμος Ἀγήνωρ,
[599] αὐτὴν δὲ ξυνέδησεν ἐϋστρεφεῖ οἰὸς ἀώτῳ
[600] σφενδόνῃ, ἣν ἄρα οἱ θεράπων ἔχε ποιμένι λαῶν.
[601] Πείσανδρος δ’ ἰθὺς Μενελάου κυδαλίμοιο
[602] ἤϊε· τὸν δ’ ἄγε μοῖρα κακὴ θανάτοιο τέλος δὲ
[603] σοὶ Μενέλαε δαμῆναι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.
[604] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες
[605] Ἀτρεί̈δης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ’ ἔγχος,
[606] Πείσανδρος δὲ σάκος Μενελάου κυδαλίμοιο
[607] οὔτασεν, οὐδὲ διὰ πρὸ δυνήσατο χαλκὸν ἐλάσσαι·
[608] ἔσχεθε γὰρ σάκος εὐρύ, κατεκλάσθη δ’ ἐνὶ καυλῷ
[609] ἔγχος· ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσι χάρη καὶ ἐέλπετο νίκην.
[610] Ἀτρεί̈δης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλον
[611] ἆλτ’ ἐπὶ Πεισάνδρῳ· ὁ δ’ ὑπ’ ἀσπίδος εἵλετο καλὴν
[612] ἀξίνην εὔχαλκον ἐλαί̈νῳ ἀμφὶ πελέκκῳ
[613] μακρῷ ἐϋξέστῳ· ἅμα δ’ ἀλλήλων ἐφίκοντο.
[614] ἤτοι ὁ μὲν κόρυθος φάλον ἤλασεν ἱπποδασείης
[615] ἄκρον ὑπὸ λόφον αὐτόν, ὁ δὲ προσιόντα μέτωπον
[616] ῥινὸς ὕπερ πυμάτης· λάκε δ’ ὀστέα, τὼ δέ οἱ ὄσσε
[617] πὰρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν,
[618] ἰδνώθη δὲ πεσών· ὁ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων
[619] τεύχεά τ’ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
[620] λείψετέ θην οὕτω γε νέας Δαναῶν ταχυπώλων
[621] Τρῶες ὑπερφίαλοι δεινῆς ἀκόρητοι ἀϋτῆς,
[622] ἄλλης μὲν λώβης τε καὶ αἴσχεος οὐκ ἐπιδευεῖς
[623] ἣν ἐμὲ λωβήσασθε κακαὶ κύνες, οὐδέ τι θυμῷ
[624] Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν
[625] ξεινίου, ὅς τέ ποτ’ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·
[626] οἵ μευ κουριδίην ἄλοχον καὶ κτήματα πολλὰ
[627] μὰψ οἴχεσθ’ ἀνάγοντες, ἐπεὶ φιλέεσθε παρ’ αὐτῇ·
[628] νῦν αὖτ’ ἐν νηυσὶν μενεαίνετε ποντοπόροισι
[629] πῦρ ὀλοὸν βαλέειν, κτεῖναι δ’ ἥρωας Ἀχαιούς.
[630] ἀλλά ποθι σχήσεσθε καὶ ἐσσύμενοί περ Ἄρηος.
[631] Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φασι περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων
[632] ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν· σέο δ’ ἐκ τάδε πάντα πέλονται·
[633] οἷον δὴ ἄνδρεσσι χαρίζεαι ὑβριστῇσι
[634] Τρωσίν, τῶν μένος αἰὲν ἀτάσθαλον, οὐδὲ δύνανται
[635] φυλόπιδος κορέσασθαι ὁμοιί̈ου πτολέμοιο.
[636] πάντων μὲν κόρος ἐστὶ καὶ ὕπνου καὶ φιλότητος
[637] μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο,
[638] τῶν πέρ τις καὶ μᾶλλον ἐέλδεται ἐξ ἔρον εἷναι
[639] ἢ πολέμου· Τρῶες δὲ μάχης ἀκόρητοι ἔασιν.
[640] ὣς εἰπὼν τὰ μὲν ἔντε’ ἀπὸ χροὸς αἱματόεντα
[641] συλήσας ἑτάροισι δίδου Μενέλαος ἀμύμων,
[642] αὐτὸς δ’ αὖτ’ ἐξ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη.
[643] ἔνθά οἱ υἱὸς ἐπᾶλτο Πυλαιμένεος βασιλῆος
[644] Ἁρπαλίων, ὅ ῥα πατρὶ φίλῳ ἕπετο πτολεμίξων
[645] ἐς τροίην, οὐδ’ αὖτις ἀφίκετο πατρίδα γαῖαν·
[646] ὅς ῥα τότ’ Ἀτρεί̈δαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ
[647] ἐγγύθεν, οὐδὲ διὰ πρὸ δυνήσατο χαλκὸν ἐλάσσαι
[648] ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων
[649] πάντοσε παπταίνων μή τις χρόα χαλκῷ ἐπαύρῃ.
[650] Μηριόνης δ’ ἀπιόντος ἵει χαλκήρε’ ὀϊστόν,
[651] καί ῥ’ ἔβαλε γλουτὸν κάτα δεξιόν· αὐτὰρ ὀϊστὸς
[652] ἀντικρὺ κατὰ κύστιν ὑπ’ ὀστέον ἐξεπέρησεν.
[653] ἑζόμενος δὲ κατ’ αὖθι φίλων ἐν χερσὶν ἑταίρων
[654] θυμὸν ἀποπνείων, ὥς τε σκώληξ ἐπὶ γαίῃ
[655] κεῖτο ταθείς· ἐκ δ’ αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δὲ γαῖαν.
[656] τὸν μὲν Παφλαγόνες μεγαλήτορες ἀμφεπένοντο,
[657] ἐς δίφρον δ’ ἀνέσαντες ἄγον προτὶ Ἴλιον ἱρὴν
[658] ἀχνύμενοι· μετὰ δέ σφι πατὴρ κίε δάκρυα λείβων,
[659] ποινὴ δ’ οὔ τις παιδὸς ἐγίγνετο τεθνηῶτος.
[660] τοῦ δὲ Πάρις μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη·
[661] ξεῖνος γάρ οἱ ἔην πολέσιν μετὰ Παφλαγόνεσσι·
[662] τοῦ ὅ γε χωόμενος προί̈ει χαλκήρε’ ὀϊστόν.
[663] ἦν δέ τις Εὐχήνωρ Πολυί̈δου μάντιος υἱὸς
[664] ἀφνειός τ’ ἀγαθός τε Κορινθόθι οἰκία ναίων,
[665] ὅς ῥ’ εὖ εἰδὼς κῆρ’ ὀλοὴν ἐπὶ νηὸς ἔβαινε·
[666] πολλάκι γάρ οἱ ἔειπε γέρων ἀγαθὸς Πολύϊδος
[667] νούσῳ ὑπ’ ἀργαλέῃ φθίσθαι οἷς ἐν μεγάροισιν,
[668] ἢ μετ’ Ἀχαιῶν νηυσὶν ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι·
[669] τώ ῥ’ ἅμα τ’ ἀργαλέην θωὴν ἀλέεινεν Ἀχαιῶν
[670] νοῦσόν τε στυγερήν, ἵνα μὴ πάθοι ἄλγεα θυμῷ.
[671] τὸν βάλ’ ὑπὸ γναθμοῖο. καὶ οὔατος· ὦκα δὲ θυμὸς
[672] ᾤχετ’ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δ’ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.
[673] ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·
[674] Ἕκτωρ δ’ οὐκ ἐπέπυστο Διὶ̈ φίλος, οὐδέ τι ᾔδη
[675] ὅττί ῥά οἱ νηῶν ἐπ’ ἀριστερὰ δηϊόωντο
[676] λαοὶ ὑπ’ Ἀργείων. τάχα δ’ ἂν καὶ κῦδος Ἀχαιῶν
[677] ἔπλετο· τοῖος γὰρ γαιήοχος ἐννοσίγαιος
[678] ὄτρυν’ Ἀργείους, πρὸς δὲ σθένει αὐτὸς ἄμυνεν·
[679] ἀλλ’ ἔχεν ᾗ τὰ πρῶτα πύλας καὶ τεῖχος ἐσᾶλτο
[680] ῥηξάμενος Δαναῶν πυκινὰς στίχας ἀσπιστάων,
[681] ἔνθ’ ἔσαν Αἴαντός τε νέες καὶ Πρωτεσιλάου
[682] θῖν’ ἔφ’ ἁλὸς πολιῆς εἰρυμέναι· αὐτὰρ ὕπερθε
[683] τεῖχος ἐδέδμητο χθαμαλώτατον, ἔνθα μάλιστα
[684] ζαχρηεῖς γίγνοντο μάχῃ αὐτοί τε καὶ ἵπποι.
[685] ἔνθα δὲ Βοιωτοὶ καὶ Ἰάονες ἑλκεχίτωνες
[686] Λοκροὶ καὶ Φθῖοι καὶ φαιδιμόεντες Ἐπειοὶ
[687] σπουδῇ ἐπαί̈σσοντα νεῶν ἔχον, οὐδὲ δύναντο
[688] ὦσαι ἀπὸ σφείων φλογὶ εἴκελον Ἕκτορα δῖον
[689] οἳ μὲν Ἀθηναίων προλελεγμένοι· ἐν δ’ ἄρα τοῖσιν
[690] ἦρχ’ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς, οἳ δ’ ἅμ’ ἕποντο
[691] Φείδας τε Στιχίος τε Βίας τ’ ἐύ̈ς· αὐτὰρ Ἐπειῶν
[692] Φυλεί̈δης τε Μέγης Ἀμφίων τε Δρακίος τε,
[693] πρὸ Φθίων δὲ Μέδων τε μενεπτόλεμός τε Ποδάρκης.
[694] ἤτοι ὁ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο
[695] ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός· αὐτὰρ ἔναιεν
[696] ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς
[697] γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχ’ Ὀϊλεύς·
[698] αὐτὰρ ὁ Ἰφίκλοιο πάϊς τοῦ Φυλακίδαο.
[699] οἳ μὲν πρὸ Φθίων μεγαθύμων θωρηχθέντες
[700] ναῦφιν ἀμυνόμενοι μετὰ Βοιωτῶν ἐμάχοντο·
[701] Αἴας δ’ οὐκέτι πάμπαν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱὸς
[702] ἵστατ’ ἀπ’ Αἴαντος Τελαμωνίου οὐδ’ ἠβαιόν,
[703] ἀλλ’ ὥς τ’ ἐν νειῷ βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον
[704] ἶσον θυμὸν ἔχοντε τιταίνετον· ἀμφὶ δ’ ἄρά σφι
[705] πρυμνοῖσιν κεράεσσι πολὺς ἀνακηκίει ἱδρώς·
[706] τὼ μέν τε ζυγὸν οἶον ἐύ̈ξοον ἀμφὶς ἐέργει
[707] ἱεμένω κατὰ ὦλκα· τέμει δέ τε τέλσον ἀρούρης·
[708] ὣς τὼ παρβεβαῶτε μάλ’ ἕστασαν ἀλλήλοιιν.
[709] ἀλλ’ ἤτοι Τελαμωνιάδῃ πολλοί τε καὶ ἐσθλοὶ
[710] λαοὶ ἕπονθ’ ἕταροι, οἵ οἱ σάκος ἐξεδέχοντο
[711] ὁππότε μιν κάματός τε καὶ ἱδρὼς γούναθ’ ἵκοιτο.
[712] οὐδ’ ἄρ’ Ὀϊλιάδῃ μεγαλήτορι Λοκροὶ ἕποντο·
[713] οὐ γάρ σφι σταδίῃ ὑσμίνῃ μίμνε φίλον κῆρ·
[714] οὐ γὰρ ἔχον κόρυθας χαλκήρεας ἱπποδασείας,
[715] οὐδ’ ἔχον ἀσπίδας εὐκύκλους καὶ μείλινα δοῦρα,
[716] ἀλλ’ ἄρα τόξοισιν καὶ ἐϋστρεφεῖ οἶος ἀώτῳ
[717] Ἴλιον εἰς ἅμ’ ἕποντο πεποιθότες, οἷσιν ἔπειτα
[718] ταρφέα βάλλοντες Τρώων ῥήγνυντο φάλαγγας·
[719] δή ῥα τόθ’ οἳ μὲν πρόσθε σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι
[720] μάρναντο Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ,
[721] οἳ δ’ ὄπιθεν βάλλοντες ἐλάνθανον· οὐδέ τι χάρμης
[722] Τρῶες μιμνήσκοντο· συνεκλόνεον γὰρ ὀϊστοί.
[723] ἔνθά κε λευγαλέως νηῶν ἄπο καὶ κλισιάων
[724] Τρῶες ἐχώρησαν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν,
[725] εἰ μὴ Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·
[726] Ἕκτορ ἀμήχανός ἐσσι παραρρητοῖσι πιθέσθαι.
[727] οὕνεκά τοι περὶ δῶκε θεὸς πολεμήϊα ἔργα
[728] τοὔνεκα καὶ βουλῇ ἐθέλεις περιίδμεναι ἄλλων·
[729] ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα δυνήσεαι αὐτὸς ἑλέσθαι.
[730] ἄλλῳ μὲν γὰρ ἔδωκε θεὸς πολεμήϊα ἔργα,
[731] ἄλλῳ δ’ ὀρχηστύν, ἑτέρῳ κίθαριν καὶ ἀοιδήν,
[732] ἄλλῳ δ’ ἐν στήθεσσι τιθεῖ νόον εὐρύοπα Ζεὺς
[733] ἐσθλόν, τοῦ δέ τε πολλοὶ ἐπαυρίσκοντ’ ἄνθρωποι,
[734] καί τε πολέας ἐσάωσε, μάλιστα δὲ καὐτὸς ἀνέγνω.
[735] αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·
[736] πάντῃ γάρ σε περὶ στέφανος πολέμοιο δέδηε·
[737] Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ κατὰ τεῖχος ἔβησαν
[738] οἳ μὲν ἀφεστᾶσιν σὺν τεύχεσιν, οἳ δὲ μάχονται
[739] παυρότεροι πλεόνεσσι κεδασθέντες κατὰ νῆας.
[740] ἀλλ’ ἀναχασσάμενος κάλει ἐνθάδε πάντας ἀρίστους·
[741] ἔνθεν δ’ ἂν μάλα πᾶσαν ἐπιφρασσαίμεθα βουλὴν
[742] ἤ κεν ἐνὶ νήεσσι πολυκλήϊσι πέσωμεν
[743] αἴ κ’ ἐθέλῃσι θεὸς δόμεναι κράτος, ἦ κεν ἔπειτα
[744] πὰρ νηῶν ἔλθωμεν ἀπήμονες. ἦ γὰρ ἔγωγε
[745] δείδω μὴ τὸ χθιζὸν ἀποστήσωνται Ἀχαιοὶ
[746] χρεῖος, ἐπεὶ παρὰ νηυσὶν ἀνὴρ ἆτος πολέμοιο
[747] μίμνει, ὃν οὐκέτι πάγχυ μάχης σχήσεσθαι ὀί̈ω.
[748] ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ’ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων,
[749] αὐτίκα δ’ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε
[750] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
[751] Πουλυδάμα σὺ μὲν αὐτοῦ ἐρύκακε πάντας ἀρίστους,
[752] αὐτὰρ ἐγὼ κεῖς’ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο·
[753] αἶψα δ’ ἐλεύσομαι αὖτις ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω.
[754] ἦ ῥα, καὶ ὁρμήθη ὄρεϊ νιφόεντι ἐοικὼς
[755] κεκλήγων, διὰ δὲ Τρώων πέτετ’ ἠδ’ ἐπικούρων.
[756] οἳ δ’ ἐς Πανθοί̈δην ἀγαπήνορα Πουλυδάμαντα
[757] πάντες ἐπεσσεύοντ’, ἐπεὶ Ἕκτορος ἔκλυον αὐδήν.
[758] αὐτὰρ ὁ Δηί̈φοβόν τε βίην θ’ Ἑλένοιο ἄνακτος
[759] Ἀσιάδην τ’ Ἀδάμαντα καὶ Ἄσιον Ὑρτάκου υἱὸν
[760] φοίτα ἀνὰ προμάχους διζήμενος, εἴ που ἐφεύροι.
[761] τοὺς δ’ εὗρ’ οὐκέτι πάμπαν ἀπήμονας οὐδ’ ἀνολέθρους·
[762] ἀλλ’ οἳ μὲν δὴ νηυσὶν ἔπι πρυμνῇσιν Ἀχαιῶν
[763] χερσὶν ὑπ’ Ἀργείων κέατο ψυχὰς ὀλέσαντες,
[764] οἳ δ’ ἐν τείχει ἔσαν βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.
[765] τὸν δὲ τάχ’ εὗρε μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ δακρυοέσσης
[766] δῖον Ἀλέξανδρον Ἑλένης πόσιν ἠϋκόμοιο
[767] θαρσύνονθ’ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,
[768] ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος προσέφη αἰσχροῖς ἐπέεσσι·
[769] Δύσπαρι εἶδος ἄριστε γυναιμανὲς ἠπεροπευτὰ
[770] ποῦ τοι Δηί̈φοβός τε βίη θ’ Ἑλένοιο ἄνακτος
[771] Ἀσιάδης τ’ Ἀδάμας ἠδ’ Ἄσιος Ὑρτάκου υἱός;
[772] ποῦ δέ τοι Ὀθρυονεύς; νῦν ὤλετο πᾶσα κατ’ ἄκρης
[773] Ἴλιος αἰπεινή· νῦν τοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.
[774] τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·
[775] Ἕκτορ ἐπεί τοι θυμὸς ἀναίτιον αἰτιάασθαι,
[776] ἄλλοτε δή ποτε μᾶλλον ἐρωῆσαι πολέμοιο
[777] μέλλω, ἐπεὶ οὐδ’ ἐμὲ πάμπαν ἀνάλκιδα γείνατο μήτηρ·
[778] ἐξ οὗ γὰρ παρὰ νηυσὶ μάχην ἤγειρας ἑταίρων,
[779] ἐκ τοῦ δ’ ἐνθάδ’ ἐόντες ὁμιλέομεν Δαναοῖσι
[780] νωλεμέως· ἕταροι δὲ κατέκταθεν οὓς σὺ μεταλλᾷς.
[781] οἴω Δηί̈φοβός τε βίη θ’ Ἑλένοιο ἄνακτος
[782] οἴχεσθον, μακρῇσι τετυμμένω ἐγχείῃσιν
[783] ἀμφοτέρω κατὰ χεῖρα· φόνον δ’ ἤμυνε Κρονίων.
[784] νῦν δ’ ἄρχ’ ὅππῃ σε κραδίη θυμός τε κελεύει·
[785] ἡμεῖς δ’ ἐμμεμαῶτες ἅμ’ ἑψόμεθ’, οὐδέ τί φημι
[786] ἀλκῆς δευήσεσθαι, ὅση δύναμίς γε πάρεστι.
[787] πὰρ δύναμιν δ’ οὐκ ἔστι καὶ ἐσσύμενον πολεμίζειν.
[788] ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως·
[789] βὰν δ’ ἴμεν ἔνθα μάλιστα μάχη καὶ φύλοπις ἦεν
[790] ἀμφί τε Κεβριόνην καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα
[791] Φάλκην Ὀρθαῖόν τε καὶ ἀντίθεον Πολυφήτην
[792] Πάλμύν τ’ Ἀσκάνιόν τε Μόρυν θ’ υἷ’ Ἱπποτίωνος,
[793] οἵ ῥ’ ἐξ Ἀσκανίης ἐριβώλακος ἦλθον ἀμοιβοὶ
[794] ἠοῖ τῇ προτέρῃ· τότε δὲ Ζεὺς ὦρσε μάχεσθαι.
[795] οἳ δ’ ἴσαν ἀργαλέων ἀνέμων ἀτάλαντοι ἀέλλῃ,
[796] ἥ ῥά θ’ ὑπὸ βροντῆς πατρὸς Διὸς εἶσι πέδον δέ,
[797] θεσπεσίῳ δ’ ὁμάδῳ ἁλὶ μίσγεται, ἐν δέ τε πολλὰ
[798] κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
[799] κυρτὰ φαληριόωντα, πρὸ μέν τ’ ἄλλ’, αὐτὰρ ἐπ’ ἄλλα·
[800] ὣς Τρῶες πρὸ μὲν ἄλλοι ἀρηρότες, αὐτὰρ ἐπ’ ἄλλοι,
[801] χαλκῷ μαρμαίροντες ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.
[802] Ἕκτωρ δ’ ἡγεῖτο βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ
[803] Πριαμίδης· πρόσθεν δ’ ἔχεν ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην
[804] ῥινοῖσιν πυκινήν, πολλὸς δ’ ἐπελήλατο χαλκός·
[805] ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ.
[806] πάντῃ δ’ ἀμφὶ φάλαγγας ἐπειρᾶτο προποδίζων,
[807] εἴ πώς οἱ εἴξειαν ὑπασπίδια προβιβῶντι·
[808] ἀλλ’ οὐ σύγχει θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
[809] Αἴας δὲ πρῶτος προκαλέσσατο μακρὰ βιβάσθων·
[810] δαιμόνιε σχεδὸν ἐλθέ· τί ἢ δειδίσσεαι αὔτως
[811] Ἀργείους; οὔ τοί τι μάχης ἀδαήμονές εἰμεν,
[812] ἀλλὰ Διὸς μάστιγι κακῇ ἐδάμημεν Ἀχαιοί.
[813] ἦ θήν πού τοι θυμὸς ἐέλπεται ἐξαλαπάξειν
[814] νῆας· ἄφαρ δέ τε χεῖρες ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἡμῖν.
[815] ἦ κε πολὺ φθαίη εὖ ναιομένη πόλισὑμὴ
[816] χερσὶν ὑφ’ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.
[817] σοὶ δ’ αὐτῷ φημὶ σχεδὸν ἔμμεναι ὁππότε φεύγων
[818] ἀρήσῃ Διὶ πατρὶ καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισι
[819] θάσσονας ἰρήκων ἔμεναι καλλίτριχας ἵππους,
[820] οἵ σε πόλιν δ’ οἴσουσι κονίοντες πεδίοιο.
[821] ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιὸς ὄρνις
[822] αἰετὸς ὑψιπέτης· ἐπὶ δ’ ἴαχε λαὸς Ἀχαιῶν
[823] θάρσυνος οἰωνῷ· ὁ δ’ ἀμείβετο φαίδιμος Ἕκτωρ·
[824] Αἶαν ἁμαρτοεπὲς βουγάϊε ποῖον ἔειπες·
[825] εἰ γὰρ ἐγὼν οὕτω γε Διὸς πάϊς αἰγιόχοιο
[826] εἴην ἤματα πάντα, τέκοι δέ με πότνια Ἥρη,
[827] τιοίμην δ’ ὡς τίετ’ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων,
[828] ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισι
[829] πᾶσι μάλ’, ἐν δὲ σὺ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς
[830] μεῖναι ἐμὸν δόρυ μακρόν, ὅ τοι χρόα λειριόεντα
[831] δάψει· ἀτὰρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ’ οἰωνοὺς
[832] δημῷ καὶ σάρκεσσι πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
[833] ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο· τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο
[834] ἠχῇ θεσπεσίῃ, ἐπὶ δ’ ἴαχε λαὸς ὄπισθεν.
[835] Ἀργεῖοι δ’ ἑτέρωθεν ἐπίαχον, οὐδὲ λάθοντο
[836] ἀλκῆς, ἀλλ’ ἔμενον Τρώων ἐπιόντας ἀρίστους.
[837] ἠχὴ δ’ ἀμφοτέρων ἵκετ’ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐγάς.