Ἰλιάς

Ἰλιάς » ΙΛΙΑΔΟΣ Μ


ΙΛΙΑΔΟΣ Μ

Τειχομαχία

[1] Ὧς ὁ μὲν ἐν κλισίῃσι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς

[2] ἰᾶτ’ Εὐρύπυλον βεβλημένον· οἳ δὲ μάχοντο

[3] Ἀργεῖοι καὶ Τρῶες ὁμιλαδόν· οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλε

[4] τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν

[5] εὐρύ, τὸ ποιήσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον

[6] ἤλασαν· οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας·

[7] ὄφρά σφιν νῆάς τε θοὰς καὶ ληί̈δα πολλὴν

[8] ἐντὸς ἔχον ῥύοιτο· θεῶν δ’ ἀέκητι τέτυκτο

[9] ἀθανάτων· τὸ καὶ οὔ τι πολὺν χρόνον ἔμπεδον ἦεν.

[10] ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸς ἔην καὶ μήνι’ Ἀχιλλεὺς

[11] καὶ Πριάμοιο ἄνακτος ἀπόρθητος πόλις ἔπλεν,

[12] τόφρα δὲ καὶ μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν ἔμπεδον ἦεν.

[13] αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μὲν Τρώων θάνον ὅσσοι ἄριστοι,

[14] πολλοὶ δ’ Ἀργείων οἳ μὲν δάμεν, οἳ δὲ λίποντο,

[15] πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ,

[16] Ἀργεῖοι δ’ ἐν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδ’ ἔβησαν,

[17] δὴ τότε μητιόωντο Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων

[18] τεῖχος ἀμαλδῦναι ποταμῶν μένος εἰσαγαγόντες.

[19] ὅσσοι ἀπ’ Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δὲ προρέουσι,

[20] Ῥῆσός θ’ Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε

[21] Γρήνικός τε καὶ Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος

[22] καὶ Σιμόεις, ὅθι πολλὰ βοάγρια καὶ τρυφάλειαι

[23] κάππεσον ἐν κονίῃσι καὶ ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν·

[24] τῶν πάντων ὁμόσε στόματ’ ἔτραπε Φοῖβος Ἀπόλλων,

[25] ἐννῆμαρ δ’ ἐς τεῖχος ἵει ῥόον· ὗε δ’ ἄρα Ζεὺς

[26] συνεχές, ὄφρά κε θᾶσσον ἁλίπλοα τείχεα θείη.

[27] αὐτὸς δ’ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαιναν

[28] ἡγεῖτ’, ἐκ δ’ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπε

[29] φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί,

[30] λεῖα δ’ ἐποίησεν παρ’ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον,

[31] αὖτις δ’ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε

[32] τεῖχος ἀμαλδύνας· ποταμοὺς δ’ ἔτρεψε νέεσθαι

[33] κὰρ ῥόον, ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ.

[34] ὣς ἄρ’ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων

[35] θησέμεναι· τότε δ’ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήει

[36] τεῖχος ἐύ̈δμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργων

[37] βαλλόμεν’· Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντες

[38] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο

[39] Ἕκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·

[40] αὐτὰρ ὅ γ’ ὡς τὸ πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ·

[41] ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσι

[42] κάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·

[43] οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες

[44] ἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰς

[45] αἰχμὰς ἐκ χειρῶν· τοῦ δ’ οὔ ποτε κυδάλιμον κῆρ

[46] ταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται, ἀγηνορίη δέ μιν ἔκτα·

[47] ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων·

[48] ὅππῃ τ’ ἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν·

[49] ὣς Ἕκτωρ ἀν’ ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθ’ ἑταίρους

[50] τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν· οὐδέ οἱ ἵπποι

[51] τόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπ’ ἄκρῳ

[52] χείλει ἐφεσταότες· ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφρος

[53] εὐρεῖ’, οὔτ’ ἄρ’ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαι

[54] ῥηϊδίη· κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσαν

[55] ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσιν

[56] ὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν

[57] πυκνοὺς καὶ μεγάλους δηί̈ων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.

[58] ἔνθ’ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐύ̈τροχον ἅρμα τιταίνων

[59] ἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.

[60] δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·

[61] Ἕκτορ τ’ ἠδ’ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδ’ ἐπικούρων

[62] ἀφραδέως διὰ τάφρον ἐλαύνομεν ὠκέας ἵππους·

[63] ἣ δὲ μάλ’ ἀργαλέη περάαν· σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇ

[64] ὀξέες ἑστᾶσιν, ποτὶ δ’ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν,

[65] ἔνθ’ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐδὲ μάχεσθαι

[66] ἱππεῦσι· στεῖνος γάρ, ὅθι τρώσεσθαι ὀί̈ω.

[67] εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζει

[68] Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετ’ ἀρήγειν,

[69] ἦ τ’ ἂν ἔγωγ’ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι,

[70] νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ’ Ἄργεος ἐνθάδ’ Ἀχαιούς·

[71] εἰ δέ χ’ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηται

[72] ἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ,

[73] οὐκέτ’ ἔπειτ’ ὀί̈ω οὐδ’ ἄγγελον ἀπονέεσθαι

[74] ἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ’ Ἀχαιῶν.

[75] ἀλλ’ ἄγεθ’ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

[76] ἵππους μὲν θεράποντες ἐρυκόντων ἐπὶ τάφρῳ,

[77] αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

[78] Ἕκτορι πάντες ἑπώμεθ’ ἀολλέες· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

[79] οὐ μενέους’ εἰ δή σφιν ὀλέθρου πείρατ’ ἐφῆπται.

[80] ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ’ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων,

[81] αὐτίκα δ’ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

[82] οὐδὲ μὲν ἄλλοι Τρῶες ἐφ’ ἵππων ἠγερέθοντο,

[83] ἀλλ’ ἀπὸ πάντες ὄρουσαν, ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορα δῖον.

[84] ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος

[85] ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ’ ἐπὶ τάφρῳ·

[86] οἳ δὲ διαστάντες σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες

[87] πένταχα κοσμηθέντες ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.

[88] οἳ μὲν ἅμ’ Ἕκτορ’ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι,

[89] οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα

[90] τεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.

[91] καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο· πὰρ δ’ ἄρ’ ὄχεσφιν

[92] ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.

[93] τῶν δ’ ἑτέρων Πάρις ἦρχε καὶ Ἀλκάθοος καὶ Ἀγήνωρ,

[94] τῶν δὲ τρίτων Ἕλενος καὶ Δηί̈φοβος θεοειδὴς

[95] υἷε δύω Πριάμοιο· τρίτος δ’ ἦν Ἄσιος ἥρως

[96] Ἄσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι

[97] αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

[98] τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐὺ̈ς πάϊς Ἀγχίσαο

[99] Αἰνείας, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε

[100] Ἀρχέλοχός τ’ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[101] Σαρπηδὼν δ’ ἡγήσατ’ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων,

[102] πρὸς δ’ ἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον·

[103] οἳ γάρ οἱ εἴσαντο διακριδὸν εἶναι ἄριστοι

[104] τῶν ἄλλων μετά γ’ αὐτόν· ὁ δ’ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων.

[105] οἳ δ’ ἐπεὶ ἀλλήλους ἄραρον τυκτῇσι βόεσσι

[106] βάν ῥ’ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι, οὐδ’ ἔτ’ ἔφαντο

[107] σχήσεσθ’, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.

[108] ἔνθ’ ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τ’ ἐπίκουροι

[109] βουλῇ Πουλυδάμαντος ἀμωμήτοιο πίθοντο·

[110] ἀλλ’ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ’ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν

[111] αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα,

[112] ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι

[113] νήπιος, οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξας

[114] ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶν

[115] ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·

[116] πρόσθεν γάρ μιν μοῖρα δυσώνυμος ἀμφεκάλυψεν

[117] ἔγχεϊ Ἰδομενῆος ἀγαυοῦ Δευκαλίδαο.

[118] εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπ’ ἀριστερά, τῇ περ Ἀχαιοὶ

[119] ἐκ πεδίου νίσοντο σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι·

[120] τῇ ῥ’ ἵππους τε καὶ ἅρμα διήλασεν, οὐδὲ πύλῃσιν

[121] εὗρ’ ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ μακρὸν ὀχῆα,

[122] ἀλλ’ ἀναπεπταμένας ἔχον ἀνέρες, εἴ τιν’ ἑταίρων

[123] ἐκ πολέμου φεύγοντα σαώσειαν μετὰ νῆας.

[124] τῇ ῥ’ ἰθὺς φρονέων ἵππους ἔχε, τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο

[125] ὀξέα κεκλήγοντες· ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτ’ Ἀχαιοὺς

[126] σχήσεσθ’, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι

[127] νήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύ’ ἀνέρας εὗρον ἀρίστους

[128] υἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων,

[129] τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην,

[130] τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.

[131] τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ὑψηλάων

[132] ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι,

[133] αἵ τ’ ἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάντα

[134] ῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσς’ ἀραρυῖαι·

[135] ὣς ἄρα τὼ χείρεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι

[136] μίμνον ἐπερχόμενον μέγαν Ἄσιον οὐδὲ φέβοντο.

[137] οἳ δ’ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐύ̈δμητον βόας αὔας

[138] ὑψός’ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷ

[139] Ἄσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

[140] Ἀσιάδην τ’ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.

[141] οἳ δ’ ἤτοι εἷος μὲν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

[142] ὄρνυον ἔνδον ἐόντες ἀμύνεσθαι περὶ νηῶν·

[143] αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν

[144] Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,

[145] ἐκ δὲ τὼ ἀί̈ξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην

[146] ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τ’ ἐν ὄρεσσιν

[147] ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα,

[148] δοχμώ τ’ ἀί̈σσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕλην

[149] πρυμνὴν ἐκτάμνοντες, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων

[150] γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται·

[151] ὣς τῶν κόμπει χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσι φαεινὸς

[152] ἄντην βαλλομένων· μάλα γὰρ κρατερῶς ἐμάχοντο

[153] λαοῖσινκαθύπερθε πεποιθότες ἠδὲ βίηφιν.

[154] οἳ δ’ ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργων

[155] βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τ’ αὐτῶν καὶ κλισιάων

[156] νηῶν τ’ ὠκυπόρων· νιφάδες δ’ ὡς πῖπτον ἔραζε,

[157] ἅς τ’ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσας

[158] ταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·

[159] ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον ἠμὲν Ἀχαιῶν

[160] ἠδὲ καὶ ἐκ Τρώων· κόρυθες δ’ ἀμφ’ αὖον ἀύ̈τευν

[161] βαλλομένων μυλάκεσσι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.

[162] δή ῥα τότ’ ᾤμωξεν καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ

[163] Ἄσιος Ὑρτακίδης, καὶ ἀλαστήσας ἔπος ηὔδα·

[164] Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά νυ καὶ σὺ φιλοψευδὴς ἐτέτυξο

[165] πάγχυ μάλ’· οὐ γὰρ ἔγωγ’ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιοὺς

[166] σχήσειν ἡμέτερόν γε μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους.

[167] οἳ δ’, ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαι

[168] οἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ,

[169] οὐδ’ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον, ἀλλὰ μένοντες

[170] ἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων,

[171] ὣς οἵ γ’ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύ’ ἐόντε

[172] χάσσασθαι πρίν γ’ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι.

[173] ὣς ἔφατ’, οὐδὲ Διὸς πεῖθε φρένα ταῦτ’ ἀγορεύων·

[174] Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

[175] ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν·

[176] ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντ’ ἀγορεῦσαι·

[177] πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρ

[178] λάϊνον· Ἀργεῖοι δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ

[179] νηῶν ἠμύνοντο· θεοὶ δ’ ἀκαχήατο θυμὸν

[180] πάντες ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάρροθοι ἦσαν.

[181] σὺν δ’ ἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.

[182] ἔνθ’ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτης

[183] δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·

[184] οὐδ’ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸ

[185] αἰχμὴ χαλκείη ῥῆξ’ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ

[186] ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·

[187] αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν.

[188] υἱὸν δ’ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος

[189] Ἱππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας.

[190] αὖτις δ’ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ

[191] Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαί̈ξας δι’ ὁμίλου

[192] πλῆξ’ αὐτοσχεδίην· ὁ δ’ ἄρ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

[193] αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστην

[194] πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.

[195] ὄφρ’ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπ’ ἔντεα μαρμαίροντα,

[196] τόφρ’ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο,

[197] οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστα

[198] τεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας,

[199] οἵ ῥ’ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.

[200] ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν

[201] αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων

[202] φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον

[203] ζωὸν ἔτ’ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης,

[204] κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν

[205] ἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὁ δ’ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε

[206] ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ’ ἐνὶ κάββαλ’ ὁμίλῳ,

[207] αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.

[208] Τρῶες δ’ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν

[209] κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

[210] δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·

[211] Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν

[212] ἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικε

[213] δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔτ’ ἐνὶ βουλῇ

[214] οὔτέ ποτ’ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·

[215] νῦν αὖτ’ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.

[216] μὴ ἴομεν Δαναοῖσι μαχησόμενοι περὶ νηῶν.

[217] ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀί̈ομαι, εἰ ἐτεόν γε

[218] Τρωσὶν ὅδ’ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν

[219] αἰετὸς ὑψιπέτης ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων

[220] φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον

[221] ζωόν· ἄφαρ δ’ ἀφέηκε πάρος φίλα οἰκί’ ἱκέσθαι,

[222] οὐδ’ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν.

[223] ὣς ἡμεῖς, εἴ πέρ τε πύλας καὶ τεῖχος Ἀχαιῶν

[224] ῥηξόμεθα σθένεϊ μεγάλῳ, εἴξωσι δ’ Ἀχαιοί,

[225] οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθ’ αὐτὰ κέλευθα·

[226] πολλοὺς γὰρ Τρώων καταλείψομεν, οὕς κεν Ἀχαιοὶ

[227] χαλκῷ δῃώσωσιν ἀμυνόμενοι περὶ νηῶν.

[228] ὧδέ χ’ ὑποκρίναιτο θεοπρόπος, ὃς σάφα θυμῷ

[229] εἰδείη τεράων καί οἱ πειθοίατο λαοί.

[230] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[231] Πουλυδάμα, σὺ μὲν οὐκ ἔτ’ ἐμοὶ φίλα ταῦτ’ ἀγορεύεις·

[232] οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.

[233] εἰ δ’ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις,

[234] ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί,

[235] ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαι

[236] βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·

[237] τύνη δ’ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύεις

[238] πείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομ’ οὐδ’ ἀλεγίζω

[239] εἴτ’ ἐπὶ δεξί’ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ’ ἠέλιόν τε,

[240] εἴτ’ ἐπ’ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.

[241] ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ,

[242] ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.

[243] εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

[244] τίπτε σὺ δείδοικας πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα;

[245] εἴ περ γάρ τ’ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντες

[246] νηυσὶν ἐπ’ Ἀργείων, σοὶ δ’ οὐ δέος ἔστ’ ἀπολέσθαι·

[247] οὐ γάρ τοι κραδίη μενεδήϊος οὐδὲ μαχήμων.

[248] εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι, ἠέ τιν’ ἄλλον

[249] παρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο,

[250] αὐτίκ’ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις.

[251] ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο

[252] ἠχῇ θεσπεσίῃ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος

[253] ὦρσεν ἀπ’ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν,

[254] ἥ ῥ’ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν· αὐτὰρ Ἀχαιῶν

[255] θέλγε νόον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζε.

[256] τοῦ περ δὴ τεράεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφι

[257] ῥήγνυσθαι μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν πειρήτιζον.

[258] κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον, καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις,

[259] στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον, ἃς ἄρ’ Ἀχαιοὶ

[260] πρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων.

[261] τὰς οἵ γ’ αὐέρυον, ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν

[262] ῥήξειν· οὐδέ νύ πω Δαναοὶ χάζοντο κελεύθου,

[263] ἀλλ’ οἵ γε ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξεις

[264] βάλλον ἀπ’ αὐτάων δηί̈ους ὑπὸ τεῖχος ἰόντας.

[265] ἀμφοτέρω δ’ Αἴαντε κελευτιόωντ’ ἐπὶ πύργων

[266] πάντοσε φοιτήτην μένος ὀτρύνοντες Ἀχαιῶν.

[267] ἄλλον μειλιχίοις, ἄλλον στερεοῖς ἐπέεσσι

[268] νείκεον, ὅν τινα πάγχυ μάχης μεθιέντα ἴδοιεν·

[269] ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τ’ ἔξοχος ὅς τε μεσήεις

[270] ὅς τε χερειότερος, ἐπεὶ οὔ πω πάντες ὁμοῖοι

[271] ἀνέρες ἐν πολέμῳ, νῦν ἔπλετο ἔργον ἅπασι·

[272] καὶδ’ αὐτοὶ τόδε που γιγνώσκετε. μή τις ὀπίσσω

[273] τετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας,

[274] ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε,

[275] αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴς

[276] νεῖκος ἀπωσαμένους δηί̈ους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.

[277] ὣς τώ γε προβοῶντε μάχην ὄτρυνον Ἀχαιῶν.

[278] τῶν δ’, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶ

[279] ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τ’ ὤρετο μητίετα Ζεὺς

[280] νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·

[281] κοιμήσας δ’ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ

[282] ὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρους

[283] καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα,

[284] καί τ’ ἐφ’ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς,

[285] κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται· ἄλλά τε πάντα

[286] εἴλυται καθύπερθ’, ὅτ’ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

[287] ὣς τῶν ἀμφοτέρωσε λίθοι πωτῶντο θαμειαί,

[288] αἱ μὲν ἄρ’ ἐς Τρῶας, αἱ δ’ ἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς,

[289] βαλλομένων· τὸ δὲ τεῖχος ὕπερ πᾶν δοῦπος ὀρώρει.

[290] οὐδ’ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ

[291] τείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα,

[292] εἰ μὴ ἄρ’ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺς

[293] ὦρσεν ἐπ’ Ἀργείοισι λέονθ’ ὣς βουσὶν ἕλιξιν.

[294] αὐτίκα δ’ ἀσπίδα μὲν πρόσθ’ ἔσχετο πάντος’ ἐί̈σην

[295] καλὴν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεὺς

[296] ἤλασεν, ἔντοσθεν δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰς

[297] χρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περὶ κύκλον.

[298] τὴν ἄρ’ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσων

[299] βῆ ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τ’ ἐπιδευὴς

[300] δηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρ

[301] μήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·

[302] εἴ περ γάρ χ’ εὕρῃσι παρ’ αὐτόφι βώτορας ἄνδρας

[303] σὺνκυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,

[304] οὔ ῥά τ’ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι,

[305] ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς

[306] ἔβλητ’ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·

[307] ὥς ῥα τότ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκε

[308] τεῖχος ἐπαί̈ξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις.

[309] αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδ’ Ἱππολόχοιο·

[310] Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα

[311] ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσιν

[312] ἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,

[313] καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ’ ὄχθας

[314] καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

[315] τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας

[316] ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι,

[317] ὄφρά τις ὧδ’ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων·

[318] οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν

[319] ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα

[320] οἶνόν τ’ ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλ’ ἄρα καὶ ἲς

[321] ἐσθλή, ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.

[322] ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντε

[323] αἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τ’ ἀθανάτω τε

[324] ἔσσεσθ’, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμην

[325] οὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·

[326] νῦν δ’ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιο

[327] μυρίαι, ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδ’ ὑπαλύξαι,

[328] ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν.

[329] ὣς ἔφατ’, οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετ’ οὐδ’ ἀπίθησε·

[330] τὼ δ’ ἰθὺς βήτην Λυκίων μέγα ἔθνος ἄγοντε.

[331] τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγης’ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς·

[332] τοῦ γὰρ δὴ πρὸς πύργον ἴσαν κακότητα φέροντες.

[333] πάπτηνεν δ’ ἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τιν’ ἴδοιτο

[334] ἡγεμόνων, ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι·

[335] ἐς δ’ ἐνόης’ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτω

[336] ἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόντα

[337] ἐγγύθεν· ἀλλ’ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν·

[338] τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν, ἀϋτὴ δ’ οὐρανὸν ἷκε,

[339] βαλλομένων σακέων τε καὶ ἱπποκόμων τρυφαλειῶν

[340] καὶ πυλέων· πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατ’ αὐτὰς

[341] ἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.

[342] αἶψα δ’ ἐπ’ Αἴαντα προί̈ει κήρυκα Θοώτην·

[343] ἔρχεο δῖε Θοῶτα, θέων Αἴαντα κάλεσσον,

[344] ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὁ γάρ κ’ ὄχ’ ἄριστον ἁπάντων

[345] εἴη, ἐπεὶ τάχα τῇδε τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[346] ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ

[347] ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[348] εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,

[349] ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,

[350] καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐὺ̈ εἰδώς.

[351] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,

[352] βῆ δὲ θέειν παρὰ τεῖχος Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

[353] στῆ δὲ παρ’ Αἰάντεσσι κιών, εἶθαρ δὲ προσηύδα·

[354] Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων

[355] ἠνώγει Πετεῶο διοτρεφέος φίλος υἱὸς

[356] κεῖς’ ἴμεν, ὄφρα πόνοιο μίνυνθά περ ἀντιάσητον

[357] ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὁ γάρ κ’ ὄχ’ ἄριστον ἁπάντων

[358] εἴη, ἐπεὶ τάχα κεῖθι τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος·

[359] ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περ

[360] ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.

[361] εἰ δὲ καὶ ἐνθάδε περ πόλεμος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,

[362] ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,

[363] καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐὺ̈ εἰδώς.

[364] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας.

[365] αὐτίκ’ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[366] Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης,

[367] ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·

[368] αὐτὰρ ἐγὼ κεῖς’ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο·

[369] αἶψα δ’ ἐλεύσομαι αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω.

[370] ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη Τελαμώνιος Αἴας,

[371] καί οἱ Τεῦκρος ἅμ’ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος·

[372] τοῖς δ’ ἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε καμπύλα τόξα.

[373] εὖτε Μενεσθῆος μεγαθύμου πύργον ἵκοντο

[374] τείχεος ἐντὸς ἰόντες, ἐπειγομένοισι δ’ ἵκοντο,

[375] οἳ δ’ ἐπ’ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι

[376] ἴφθιμοι Λυκίων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

[377] σὺν δ’ ἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον, ὦρτο δ’ ἀϋτή.

[378] Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκτα

[379] Σαρπήδοντος ἑταῖρον Ἐπικλῆα μεγάθυμον

[380] μαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών, ὅ ῥα τείχεος ἐντὸς

[381] κεῖτο μέγας παρ’ ἔπαλξιν ὑπέρτατος· οὐδέ κέ μιν ῥέα

[382] χείρεσς’ ἀμφοτέρῃς ἔχοι ἀνὴρ οὐδὲ μάλ’ ἡβῶν,

[383] οἷοι νῦν βροτοί εἰς’· ὁ δ’ ἄρ’ ὑψόθεν ἔμβαλ’ ἀείρας,

[384] θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην, σὺν δ’ ὀστέ’ ἄραξε

[385] πάντ’ ἄμυδις κεφαλῆς· ὁ δ’ ἄρ’ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς

[386] κάππες’ ἀφ’ ὑψηλοῦ πύργου, λίπε δ’ ὀστέα θυμός.

[387] Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδ’ Ἱππολόχοιο

[388] ἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο,

[389] ᾗ ῥ’ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα, παῦσε δὲ χάρμης.

[390] ἂψ δ’ ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν

[391] βλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτ’ ἐπέεσσι.

[392] Σαρπήδοντι δ’ ἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντος

[393] αὐτίκ’ἐπεί τ’ ἐνόησεν· ὅμως δ’ οὐ λήθετο χάρμης,

[394] ἀλλ’ ὅ γε Θεστορίδην Ἀλκμάονα δουρὶ τυχήσας

[395] νύξ’, ἐκ δ’ ἔσπασεν ἔγχος· ὁ δ’ ἑσπόμενος πέσε δουρὶ

[396] πρηνής, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ,

[397] Σαρπηδὼν δ’ ἄρ’ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσιν

[398] ἕλχ’, ἣ δ’ ἕσπετο πᾶσα διαμπερές, αὐτὰρ ὕπερθε

[399] τεῖχος ἐγυμνώθη, πολέεσσι δὲ θῆκε κέλευθον.

[400] τὸν δ’ Αἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθ’ ὁ μὲν ἰῷ

[401] βεβλήκει τελαμῶνα περὶ στήθεσσι φαεινὸν

[402] ἀσπίδος ἀμφιβρότης· ἀλλὰ Ζεὺς κῆρας ἄμυνε

[403] παιδὸς ἑοῦ, μὴ νηυσὶν ἔπι πρύμνῃσι δαμείη·

[404] Αἴας δ’ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος, οὐδὲ διὰ πρὸ

[405] ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα.

[406] χώρησεν δ’ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος· οὐδ’ ὅ γε πάμπαν

[407] χάζετ’, ἐπεί οἱ θυμὸς ἐέλπετο κῦδος ἀρέσθαι.

[408] κέκλετο δ’ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·

[409] ὦ Λύκιοι τί τ’ ἄρ’ ὧδε μεθίετε θούριδος ἀλκῆς;

[410] ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι

[411] μούνῳ ῥηξαμένῳ θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον·

[412] ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτε· πλεόνων δέ τι ἔργον ἄμεινον.

[413] ὣς ἔφαθ’, οἳ δὲ ἄνακτοσὑποδείσαντες ὁμοκλὴν

[414] μᾶλλον ἐπέβρισαν βουληφόρον ἀμφὶ ἄνακτα.

[415] Ἀργεῖοι δ’ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας

[416] τείχεος ἔντοσθεν, μέγα δέ σφισι φαίνετο ἔργον·

[417] οὔτε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντο

[418] τεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον,

[419] οὔτέ ποτ’ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντο

[420] τείχεος ἂψ ὤσασθαι, ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν.

[421] ἀλλ’ ὥς τ’ ἀμφ’ οὔροισι δύ’ ἀνέρε δηριάασθον

[422] μέτρ’ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ,

[423] ὥ τ’ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης,

[424] ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες· οἳ δ’ ὑπὲρ αὐτέων

[425] δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας

[426] ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[427] πολλοὶ δ’ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ,

[428] ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείη

[429] μαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς.

[430] πάντῃ δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶν

[431] ἐρράδατ’ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν.

[432] ἀλλ’ οὐδ’ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν,

[433] ἀλλ’ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής,

[434] ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκει

[435] ἰσάζους’, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·

[436] ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε,

[437] πρίν γ’ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκε

[438] Πριαμίδῃ, ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν.

[439] ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·

[440] ὄρνυσθ’ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχος

[441] Ἀργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ.

[442] ὣς φάτ’ ἐποτρύνων, οἳ δ’ οὔασι πάντες ἄκουον,

[443] ἴθυσαν δ’ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες· οἳ μὲν ἔπειτα

[444] κροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατ’ ἔχοντες,

[445] Ἕκτωρ δ’ ἁρπάξας λᾶαν φέρεν, ὅς ῥα πυλάων

[446] ἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς, αὐτὰρ ὕπερθεν

[447] ὀξὺς ἔην· τὸν δ’ οὔ κε δύ’ ἀνέρε δήμου ἀρίστω

[448] ῥηϊδίως ἐπ’ ἄμαξαν ἀπ’ οὔδεος ὀχλίσσειαν,

[449] οἷοι νῦν βροτοί εἰς’· ὁ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

[450] τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.

[451] ὡς δ’ ὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸς

[452] χειρὶ λαβὼν ἑτέρῃ, ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει,

[453] ὣς Ἕκτωρ ἰθὺς σανίδων φέρε λᾶαν ἀείρας,

[454] αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίας

[455] δικλίδας ὑψηλάς· δοιοὶ δ’ ἔντοσθεν ὀχῆες

[456] εἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληὶ̈ς ἐπαρήρει.

[457] στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἐρεισάμενος βάλε μέσσας

[458] εὖ διαβάς, ἵνα μή οἱ ἀφαυρότερον βέλος εἴη,

[459] ῥῆξε δ’ ἀπ’ ἀμφοτέρους θαιρούς· πέσε δὲ λίθος εἴσω

[460] βριθοσύνῃ, μέγα δ’ ἀμφὶ πύλαι μύκον, οὐδ’ ἄρ’ ὀχῆες

[461] ἐσχεθέτην, σανίδες δὲ διέτμαγεν ἄλλυδις ἄλλη

[462] λᾶος ὑπὸ ῥιπῆς· ὁ δ’ ἄρ’ ἔσθορε φαίδιμος Ἕκτωρ

[463] νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντος ὑπώπια· λάμπε δὲ χαλκῷ

[464] σμερδαλέῳ, τὸν ἕεστο περὶ χροί̈, δοιὰ δὲ χερσὶ

[465] δοῦρ’ ἔχεν· οὔ κέν τίς μιν ἐρύκακεν ἀντιβολήσας

[466] νόσφι θεῶν ὅτ’ ἐσᾶλτο πύλας· πυρὶ δ’ ὄσσε δεδήει.

[467] κέκλετο δὲ Τρώεσσιν ἑλιξάμενος καθ’ ὅμιλον

[468] τεῖχος ὑπερβαίνειν· τοὶ δ’ ὀτρύνοντι πίθοντο.

[469] αὐτίκα δ’ οἳ μὲν τεῖχος ὑπέρβασαν, οἳ δὲ κατ’ αὐτὰς

[470] ποιητὰς ἐσέχυντο πύλας· Δαναοὶ δὲ φόβηθεν

[471] νῆας ἀνὰ γλαφυράς, ὅμαδος δ’ ἀλίαστος ἐτύχθη.