ΙΛΙΑΔΟΣ Λ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Λ

Ἀγαμέμνονος ἀριστεία

[1] Ἠὼς δ’ ἐκ λεχέων παρ’ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο

[2] ὄρνυθ’, ἵν’ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσι·

[3] Ζεὺς δ’ Ἔριδα προί̈αλλε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

[4] ἀργαλέην, πολέμοιο τέρας μετὰ χερσὶν ἔχουσαν.

[5] στῆ δ’ ἐπ’ Ὀδυσσῆος μεγακήτεϊ νηὶ̈ μελαίνῃ,

[6] ἥ ῥ’ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,

[7] ἠμὲν ἐπ’ Αἴαντος κλισίας Τελαμωνιάδαο

[8] ἠδ’ ἐπ’ Ἀχιλλῆος, τοί ῥ’ ἔσχατα νῆας ἐί̈σας

[9] εἴρυσαν ἠνορέῃ πίσυνοι καὶ κάρτεϊ χειρῶν

[10] ἔνθα στᾶς’ ἤϋσε θεὰ μέγα τε δεινόν τε

[11] ὄρθι’, Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλ’ ἑκάστῳ

[12] καρδίῃ ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[13] τοῖσι δ’ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ’ ἠὲ νέεσθαι

[14] ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.

[15] Ἀτρεί̈δης δ’ ἐβόησεν ἰδὲ ζώννυσθαι ἄνωγεν

[16] Ἀργείους· ἐν δ’ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκόν.

[17] κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε

[18] καλὰς ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[19] δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνε,

[20] τόν ποτέ οἱ Κινύρης δῶκε ξεινήϊον εἶναι.

[21] πεύθετο γὰρ Κύπρον δὲ μέγα κλέος οὕνεκ’ Ἀχαιοὶ

[22] ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον·

[23] τοὔνεκά οἱ τὸν δῶκε χαριζόμενος βασιλῆϊ.

[24] τοῦ δ’ ἤτοι δέκα οἶμοι ἔσαν μέλανος κυάνοιο,

[25] δώδεκα δὲ χρυσοῖο καὶ εἴκοσι κασσιτέροιο·

[26] κυάνεοι δὲ δράκοντες ὀρωρέχατο προτὶ δειρὴν

[27] τρεῖς ἑκάτερθ’ ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων

[28] ἐν νέφεϊ στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων.

[29] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος· ἐν δέ οἱ ἧλοι

[30] χρύσειοι πάμφαινον, ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν

[31] ἀργύρεον χρυσέοισιν ἀορτήρεσσιν ἀρηρός.

[32] ἂν δ’ ἕλετ’ ἀμφιβρότην πολυδαίδαλον ἀσπίδα θοῦριν

[33] καλήν, ἣν πέρι μὲν κύκλοι δέκα χάλκεοι ἦσαν,

[34] ἐν δέ οἱ ὀμφαλοὶ ἦσαν ἐείκοσι κασσιτέροιο

[35] λευκοί, ἐν δὲ μέσοισιν ἔην μέλανος κυάνοιο.

[36] τῇ δ’ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο

[37] δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε.

[38] τῆς δ’ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν· αὐτὰρ ἐπ’ αὐτοῦ

[39] κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν

[40] τρεῖς ἀμφιστρεφέες ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι.

[41] κρατὶ δ’ ἐπ’ ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον

[42] ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν.

[43] εἵλετο δ’ ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ

[44] ὀξέα· τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ’ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω

[45] λάμπ’· ἐπὶ δ’ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

[46] τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

[47] ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστος

[48] ἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθ’ ἐπὶ τάφρῳ,

[49] αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

[50] ῥώοντ’· ἄσβεστος δὲ βοὴ γένετ’ ἠῶθι πρό.

[51] φθὰν δὲ μέγ’ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες,

[52] ἱππῆες δ’ ὀλίγον μετεκίαθον· ἐν δὲ κυδοιμὸν

[53] ὦρσε κακὸν Κρονίδης, κατὰ δ’ ὑψόθεν ἧκεν ἐέρσας

[54] αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος, οὕνεκ’ ἔμελλε

[55] πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν.

[56] Τρῶες δ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο

[57] Ἕκτορά τ’ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα

[58] Αἰνείαν θ’, ὃς Τρωσὶ θεὸς ὣς τίετο δήμῳ,

[59] τρεῖς τ’ Ἀντηνορίδας Πόλυβον καὶ Ἀγήνορα δῖον

[60] ἠί̈θεόν τ’ Ἀκάμαντ’ ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν.

[61] Ἕκτωρ δ’ ἐν πρώτοισι φέρ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην,

[62] οἷος δ’ ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστὴρ

[63] παμφαίνων, τοτὲ δ’ αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα,

[64] ὣς Ἕκτωρ ὁτὲ μέν τε μετὰ πρώτοισι φάνεσκεν,

[65] ἄλλοτε δ’ ἐν πυμάτοισι κελεύων· πᾶς δ’ ἄρα χαλκῷ

[66] λάμφ’ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.

[67] οἳ δ’, ὥς τ’ ἀμητῆρες ἐναντίοι ἀλλήλοισιν

[68] ὄγμον ἐλαύνωσιν ἀνδρὸς μάκαρος κατ’ ἄρουραν

[69] πυρῶν ἢ κριθῶν· τὰ δὲ δράγματα ταρφέα πίπτει·

[70] ὣς Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐπ’ ἀλλήλοισι θορόντες

[71] δῄουν, οὐδ’ ἕτεροι μνώοντ’ ὀλοοῖο φόβοιο.

[72] ἴσας δ’ ὑσμίνη κεφαλὰς ἔχεν, οἳ δὲ λύκοι ὣς

[73] θῦνον· Ἔρις δ’ ἄρ’ ἔχαιρε πολύστονος εἰσορόωσα·

[74] οἴη γάρ ῥα θεῶν παρετύγχανε μαρναμένοισιν,

[75] οἳ δ’ ἄλλοι οὔ σφιν πάρεσαν θεοί, ἀλλὰ ἕκηλοι

[76] σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο, ἧχι ἑκάστῳ

[77] δώματα καλὰ τέτυκτο κατὰ πτύχας Οὐλύμποιο.

[78] πάντες δ’ ᾐτιόωντο κελαινεφέα Κρονίωνα

[79] οὕνεκ’ ἄρα Τρώεσσιν ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.

[80] τῶν μὲν ἄρ’ οὐκ ἀλέγιζε πατήρ· ὁ δὲ νόσφι λιασθεὶς

[81] τῶν ἄλλων ἀπάνευθε καθέζετο κύδεϊ γαίων

[82] εἰσορόων Τρώων τε πόλιν καὶ νῆας Ἀχαιῶν

[83] χαλκοῦ τε στεροπήν, ὀλλύντάς τ’ ὀλλυμένους τε.

[84] ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ,

[85] τόφρα μάλ’ ἀμφοτέρων βέλε’ ἥπτετο, πῖπτε δὲ λαός·

[86] ἦμος δὲ δρυτόμος περ ἀνὴρ ὁπλίσσατο δεῖπνον

[87] οὔρεος ἐν βήσσῃσιν, ἐπεί τ’ ἐκορέσσατο χεῖρας

[88] τάμνων δένδρεα μακρά, ἅδος τέ μιν ἵκετο θυμόν,

[89] σίτου τε γλυκεροῖο περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ,

[90] τῆμος σφῇ ἀρετῇ Δαναοὶ ῥήξαντο φάλαγγας

[91] κεκλόμενοι ἑτάροισι κατὰ στίχας· ἐν δ’ Ἀγαμέμνων

[92] πρῶτος ὄρους’, ἕλε δ’ ἄνδρα Βιάνορα ποιμένα λαῶν

[93] αὐτόν, ἔπειτα δ’ ἑταῖρον Ὀϊλῆα πλήξιππον.

[94] ἤτοι ὅ γ’ ἐξ ἵππων κατεπάλμενος ἀντίος ἔστη·

[95] τὸν δ’ ἰθὺς μεμαῶτα μετώπιον ὀξέϊ δουρὶ

[96] νύξ’, οὐδὲ στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε χαλκοβάρεια,

[97] ἀλλὰ δι’ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δὲ

[98] ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.

[99] καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

[100] στήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας·

[101] αὐτὰρ ὁ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων

[102] υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω

[103] εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας· ὁ μὲν νόθος ἡνιόχευεν,

[104] Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός· ὥ ποτ’ Ἀχιλλεὺς

[105] Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι,

[106] ποιμαίνοντ’ ἐπ’ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.

[107] δὴ τότε γ’ Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

[108] τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί,

[109] Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δ’ ἔβαλ’ ἵππων.

[110] σπερχόμενος δ’ ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰ

[111] γιγνώσκων· καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσιν

[112] εἶδεν, ὅτ’ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς.

[113] ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα

[114] ῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν

[115] ἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ’ ἦτορ ἀπηύρα·

[116] ἣ δ’ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι

[117] χραισμεῖν· αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει·

[118] καρπαλίμως δ’ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην

[119] σπεύδους’ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφ’ ὁρμῆς·

[120] ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον

[121] Τρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπ’ Ἀργείοισι φέβοντο.

[122] αὐτὰρ ὁ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμην

[123] υἱέας Ἀντιμάχοιο δαί̈φρονος, ὅς ῥα μάλιστα

[124] χρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶρα

[125] οὐκ εἴασχ’ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ,

[126] τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνων

[127] εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δ’ ἔχον ὠκέας ἵππους·

[128] ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,

[129] τὼ δὲ κυκηθήτην· ὁ δ’ ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς

[130] Ἀτρεί̈δης· τὼ δ’ αὖτ’ ἐκ δίφρου γουναζέσθην·

[131] ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δ’ ἄξια δέξαι ἄποινα·

[132] πολλὰ δ’ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖται

[133] χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,

[134] τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσι’ ἄποινα,

[135] εἰ νῶϊ ζωοὺς πεπύθοιτ’ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[136] ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα

[137] μειλιχίοισἐπέεσσιν· ἀμείλικτον δ’ ὄπ’ ἄκουσαν·

[138] εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαί̈φρονος υἱέες ἐστόν,

[139] ὅς ποτ’ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν

[140] ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ

[141] αὖθι κατακτεῖναι μηδ’ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς,

[142] νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τίσετε λώβην.

[143] ἦ, καὶ Πείσανδρον μὲν ἀφ’ ἵππων ὦσε χαμᾶζε

[144] δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος· ὁ δ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη.

[145] Ἱππόλοχος δ’ ἀπόρουσε, τὸν αὖ χαμαὶ ἐξενάριξε

[146] χεῖρας ἀπὸ ξίφεϊ τμήξας ἀπό τ’ αὐχένα κόψας,

[147] ὅλμον δ’ ὣς ἔσσευε κυλίνδεσθαι δι’ ὁμίλου.

[148] τοὺς μὲν ἔας’· ὁ δ’ ὅθι πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες,

[149] τῇ ῥ’ ἐνόρους’, ἅμα δ’ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί.

[150] πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ,

[151] ἱππεῖς δ’ ἱππῆας· ὑπὸ δέ σφισιν ὦρτο κονίη

[152] ἐκ πεδίου, τὴν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων

[153] χαλκῷ δηϊόωντες· ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων

[154] αἰὲν ἀποκτείνων ἕπετ’ Ἀργείοισι κελεύων.

[155] ὡς δ’ ὅτε πῦρ ἀί̈δηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ,

[156] πάντῃ τ’ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι

[157] πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·

[158] ὣς ἄρ’ ὑπ’ Ἀτρεί̈δῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα

[159] Τρώων φευγόντων, πολλοὶ δ’ ἐριαύχενες ἵπποι

[160] κείν’ ὄχεα κροτάλιζον ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας

[161] ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας· οἳ δ’ ἐπὶ γαίῃ

[162] κείατο, γύπεσσιν πολὺ φίλτεροι ἢ ἀλόχοισιν.

[163] Ἕκτορα δ’ ἐκ βελέων ὕπαγε Ζεὺς ἔκ τε κονίης

[164] ἔκ τ’ ἀνδροκτασίης ἔκ θ’ αἵματος ἔκ τε κυδοιμοῦ·

[165] Ἀτρεί̈δης δ’ ἕπετο σφεδανὸν Δαναοῖσι κελεύων.

[166] οἳ δὲ παρ’ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο

[167] μέσσον κὰπ πεδίον παρ’ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο

[168] ἱέμενοι πόλιος· ὁ δὲ κεκλήγων ἕπετ’ αἰεὶ

[169] Ἀτρεί̈δης, λύθρῳ δὲ παλάσσετο χεῖρας ἀάπτους.

[170] ἀλλ’ ὅτε δὴ Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκοντο,

[171] ἔνθ’ ἄρα δὴ ἵσταντο καὶ ἀλλήλους ἀνέμιμνον.

[172] οἳ δ’ ἔτι κὰμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς,

[173] ἅς τε λέων ἐφόβησε μολὼν ἐν νυκτὸς ἀμολγῷ

[174] πάσας· τῇ δέ τ’ ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος·

[175] τῆς δ’ ἐξ αὐχέν’ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

[176] πρῶτον, ἔπειτα δέ θ’ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει·

[177] ὣς τοὺς Ἀτρεί̈δης ἔφεπε κρείων Ἀγαμέμνων

[178] αἰὲνἀποκτείνων τὸν ὀπίστατον· οἳ δ’ ἐφέβοντο.

[179] πολλοὶ δὲ πρηνεῖς τε καὶ ὕπτιοι ἔκπεσον ἵππων

[180] Ἀτρεί̈δεω ὑπὸ χερσί· περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν.

[181] ἀλλ’ ὅτε δὴ τάχ’ ἔμελλεν ὑπὸ πτόλιν αἰπύ τε τεῖχος

[182] ἵξεσθαι, τότε δή ῥα πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

[183] Ἴδης ἐν κορυφῇσι καθέζετο πιδηέσσης

[184] οὐρανόθεν καταβάς· ἔχε δ’ ἀστεροπὴν μετὰ χερσίν.

[185] Ἶριν δ’ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·

[186] βάσκ’ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, τὸν Ἕκτορι μῦθον ἐνίσπες·

[187] ὄφρ’ ἂν μέν κεν ὁρᾷ Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν

[188] θύνοντ’ ἐν προμάχοισιν ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν,

[189] τόφρ’ ἀναχωρείτω, τὸν δ’ ἄλλον λαὸν ἀνώχθω

[190] μάρνασθαι δηί̈οισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[191] αὐτὰρ ἐπεί κ’ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ

[192] εἰς ἵππους ἅλεται, τότε οἱ κράτος ἐγγυαλίξω

[193] κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται

[194] δύῃ τ’ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[195] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,

[196] βῆ δὲ κατ’ Ἰδαίων ὀρέων εἰς Ἴλιον ἱρήν.

[197] εὗρ’ υἱὸν Πριάμοιο δαί̈φρονος Ἕκτορα δῖον

[198] ἑσταότ’ ἔν θ’ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν·

[199] ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[200] Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε

[201] Ζεύς με πατὴρ προέηκε τεὶ̈ν τάδε μυθήσασθαι.

[202] ὄφρ’ ἂν μέν κεν ὁρᾷς Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν

[203] θύνοντ’ ἐν προμάχοισιν, ἐναίροντα στίχας ἀνδρῶν,

[204] τόφρ’ ὑπόεικε μάχης, τὸν δ’ ἄλλον λαὸν ἄνωχθι

[205] μάρνασθαι δηί̈οισι κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην.

[206] αὐτὰρ ἐπεί κ’ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ

[207] εἰς ἵππους ἅλεται, τότε τοι κράτος ἐγγυαλίξει

[208] κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηαι

[209] δύῃ τ’ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ.

[210] ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦς’ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,

[211] Ἕκτωρ δ’ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,

[212] πάλλων δ’ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ

[213] ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

[214] οἳ δ’ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν,

[215] Ἀργεῖοι δ’ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας.

[216] ἀρτύνθη δὲ μάχη, στὰν δ’ ἀντίοι· ἐν δ’ Ἀγαμέμνων

[217] πρῶτος ὄρους’, ἔθελεν δὲ πολὺ προμάχεσθαι ἁπάντων.

[218] ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσαι

[219] ὅς τις δὴ πρῶτος Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν

[220] ἢ αὐτῶν Τρώων ἠὲ κλειτῶν ἐπικούρων.

[221] Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠύ̈ς τε μέγας τε

[222] ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων·

[223] Κισσῆς τόν γ’ ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα

[224] μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανὼ καλλιπάρῃον·

[225] αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον,

[226] αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ’ ὅ γε θυγατέρα ἥν·

[227] γήμας δ’ ἐκ θαλάμοιο μετὰ κλέος ἵκετ’ Ἀχαιῶν

[228] σὺν δυοκαίδεκα νηυσὶ κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.

[229] τὰς μὲν ἔπειτ’ ἐν Περκώτῃ λίπε νῆας ἐί̈σας,

[230] αὐτὰρ ὁ πεζὸς ἐὼν ἐς Ἴλιον εἰληλούθει·

[231] ὅς ῥα τότ’ Ἀτρεί̈δεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν.

[232] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

[233] Ἀτρεί̈δης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετ’ ἔγχος,

[234] Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθε

[235] νύξ’, ἐπὶ δ’ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

[236] οὐδ’ ἔτορε ζωστῆρα παναίολον, ἀλλὰ πολὺ πρὶν

[237] ἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετ’ αἰχμή.

[238] καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

[239] ἕλκ’ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δ’ ἄρα χειρὸς

[240] σπάσσατο· τὸν δ’ ἄορι πλῆξ’ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.

[241] ὣς ὁ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον

[242] οἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων,

[243] κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δ’ ἔδωκε·

[244] πρῶθ’ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλι’ ὑπέστη

[245] αἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.

[246] δὴ τότε γ’ Ἀτρεί̈δης Ἀγαμέμνων ἐξενάριξε,

[247] βῆ δὲ φέρων ἀν’ ὅμιλον Ἀχαιῶν τεύχεα καλά.

[248] τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶν

[249] πρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθος

[250] ὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.

[251] στῆ δ’ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθὼν Ἀγαμέμνονα δῖον,

[252] νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην ἀγκῶνος ἔνερθε,

[253] ἀντικρὺ δὲ διέσχε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή.

[254] ῥίγησέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[255] ἀλλ’ οὐδ’ ὧς ἀπέληγε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο,

[256] ἀλλ’ ἐπόρουσε Κόωνι ἔχων ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος.

[257] ἤτοι ὁ Ἰφιδάμαντα κασίγνητον καὶ ὄπατρον

[258] ἕλκε ποδὸς μεμαώς, καὶ ἀύ̈τει πάντας ἀρίστους·

[259] τὸν δ’ ἕλκοντ’ ἀν’ ὅμιλον ὑπ’ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης

[260] οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα·

[261] τοῖο δ’ ἐπ’ Ἰφιδάμαντι κάρη ἀπέκοψε παραστάς.

[262] ἔνθ’ Ἀντήνορος υἷες ὑπ’ Ἀτρεί̈δῃ βασιλῆϊ

[263] πότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[264] αὐτὰρ ὁ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν

[265] ἔγχεί̈ τ’ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν,

[266] ὄφρά οἱ αἷμ’ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς.

[267] αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ’ αἷμα,

[268] ὀξεῖαι δ’ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεί̈δαο.

[269] ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα

[270] δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι Εἰλείθυιαι

[271] Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι,

[272] ὣς ὀξεῖ’ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεί̈δαο.

[273] ἐς δίφρον δ’ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε

[274] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· ἤχθετο γὰρ κῆρ.

[275] ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[276] ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[277] ὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισι

[278] φύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺς

[279] εἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.

[280] ὣς ἔφαθ’, ἡνίοχος δ’ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

[281] νῆας ἔπι γλαφυράς· τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην·

[282] ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃ

[283] τειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθεφέροντες.

[284] Ἕκτωρ δ’ ὡς ἐνόης’ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόντα

[285] Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀύ̈σας·

[286] Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ

[287] ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

[288] οἴχετ’ ἀνὴρ ὤριστος, ἐμοὶ δὲ μέγ’ εὖχος ἔδωκε

[289] Ζεὺς Κρονίδης· ἀλλ’ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππους

[290] ἰφθίμων Δαναῶν, ἵν’ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.

[291] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

[292] ὡς δ’ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδοντας

[293] σεύῃ ἐπ’ ἀγροτέρῳ συὶ̈ καπρίῳ ἠὲ λέοντι,

[294] ὣς ἐπ’ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους

[295] Ἕκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.

[296] αὐτὸς δ’ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει,

[297] ἐν δ’ ἔπες’ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ,

[298] ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.

[299] ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δ’ ὕστατον ἐξενάριξεν

[300] Ἕκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν;

[301] Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτην

[302] καὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδ’ Ἀγέλαον

[303] Αἴσυμνόν τ’ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.

[304] τοὺς ἄρ’ ὅ γ’ ἡγεμόναςΔαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειτα

[305] πληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃ

[306] ἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·

[307] πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δ’ ἄχνη

[308] σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·

[309] ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθ’ ὑφ’ Ἕκτορι δάμνατο λαῶν.

[310] ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,

[311] καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί,

[312] εἰ μὴ Τυδεί̈δῃ Διομήδεϊ κέκλετ’ Ὀδυσσεύς·

[313] Τυδεί̈δη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;

[314] ἀλλ’ ἄγε δεῦρο πέπον, παρ’ ἔμ’ ἵσταο· δὴ γὰρ ἔλεγχος

[315] ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[316] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[317] ἤτοι ἐγὼ μενέω καὶ τλήσομαι· ἀλλὰ μίνυνθα

[318] ἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα Ζεὺς

[319] Τρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.

[320] ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφ’ ἵππων ὦσε χαμᾶζε

[321] δουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

[322] ἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.

[323] τοὺς μὲν ἔπειτ’ εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν·

[324] τὼ δ’ ἀν’ ὅμιλον ἰόντε κυδοίμεον, ὡς ὅτε κάπρω

[325] ἐν κυσὶ θηρευτῇσι μέγα φρονέοντε πέσητον·

[326] ὣς ὄλεκον Τρῶας πάλιν ὀρμένω· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

[327] ἀσπασίως φεύγοντες ἀνέπνεον Ἕκτορα δῖον.

[328] ἔνθ’ ἑλέτην δίφρόν τε καὶ ἀνέρε δήμου ἀρίστω

[329] υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντων

[330] ᾔδεε μαντοσύνας, οὐδὲ οὓς παῖδας ἔασκε

[331] στείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα· τὼ δέ οἱ οὔ τι

[332] πειθέσθην· κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.

[333] τοὺς μὲν Τυδεί̈δης δουρικλειτὸς Διομήδης

[334] θυμοῦ καὶ ψυχῆς κεκαδὼν κλυτὰ τεύχε’ ἀπηύρα·

[335] Ἱππόδαμον δ’ Ὀδυσεὺς καὶ Ὑπείροχον ἐξενάριξεν.

[336] ἔνθά σφιν κατὰ ἶσα μάχην ἐτάνυσσε Κρονίων

[337] ἐξ Ἴδης καθορῶν· τοὶ δ’ ἀλλήλους ἐνάριζον.

[338] ἤτοι Τυδέος υἱὸς Ἀγάστροφον οὔτασε δουρὶ

[339] Παιονίδην ἥρωα κατ’ ἰσχίον· οὐ δέ οἱ ἵπποι

[340] ἐγγὺς ἔσαν προφυγεῖν, ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.

[341] τοὺς μὲν γὰρ θεράπων ἀπάνευθ’ ἔχεν, αὐτὰρ ὁ πεζὸς

[342] θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.

[343] Ἕκτωρ δ’ ὀξὺ νόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ’ ἐπ’ αὐτοὺς

[344] κεκλήγων· ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες.

[345] τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,

[346] αἶψα δ’ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[347] νῶϊν δὴ τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ·

[348] ἀλλ’ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.

[349] ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος

[350] καὶ βάλεν, οὐδ’ ἀφάμαρτε τιτυσκόμενος κεφαλῆφιν,

[351] ἄκρην κὰκ κόρυθα· πλάγχθη δ’ ἀπὸ χαλκόφι χαλκός,

[352] οὐδ’ ἵκετο χρόα καλόν· ἐρύκακε γὰρ τρυφάλεια

[353] τρίπτυχος αὐλῶπις, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων.

[354] Ἕκτωρ δ’ ὦκ’ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δ’ ὁμίλῳ,

[355] στῆ δὲ γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ

[356] γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψεν.

[357] ὄφρα δὲ Τυδεί̈δης μετὰ δούρατος ᾤχετ’ ἐρωὴν

[358] τῆλε διὰ προμάχων, ὅθι οἱ καταείσατο γαίης

[359] τόφρ’ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας

[360] ἐξέλας’ ἐς πληθύν, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[361] δουρὶ δ’ ἐπαί̈σσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[362] ἐξ αὖ νῦν ἔφυγες θάνατον κύον· ἦ τέ τοι ἄγχι

[363] ἦλθε κακόν· νῦν αὖτέ ς’ ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων

[364] ᾧ μέλλεις εὔχεσθαι ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων.

[365] ἦ θήν ς’ ἐξανύω γε καὶ ὕστερον ἀντιβολήσας,

[366] εἴ πού τις καὶ ἔμοιγε θεῶν ἐπιτάρροθός ἐστι.

[367] νῦν αὖ τοὺς ἄλλους ἐπιείσομαι, ὅν κε κιχείω.

[368] ἦ, καὶ Παιονίδην δουρὶ κλυτὸν ἐξενάριζεν.

[369] αὐτὰρ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

[370] Τυδεί̈δῃ ἔπι τόξα τιταίνετο ποιμένι λαῶν,

[371] στήλῃ κεκλιμένος ἀνδροκμήτῳ ἐπὶ τύμβῳ

[372] Ἴλου Δαρδανίδαο, παλαιοῦ δημογέροντος.

[373] ἤτοι ὁ μὲν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο

[374] αἴνυτ’ ἀπὸ στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ’ ὤμων

[375] καὶ κόρυθα βριαρήν· ὁ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκε

[376] καὶ βάλεν, οὐδ’ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,

[377] ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός· διὰ δ’ ἀμπερὲς ἰὸς

[378] ἐν γαίῃ κατέπηκτο· ὁ δὲ μάλα ἡδὺ γελάσσας

[379] ἐκ λόχου ἀμπήδησε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[380] βέβληαι οὐδ’ ἅλιον βέλος ἔκφυγεν· ὡς ὄφελόν τοι

[381] νείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.

[382] οὕτω κεν καὶ Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος,

[383] οἵ τέ σε πεφρίκασι λέονθ’ ὡς μηκάδες αἶγες.

[384] τὸν δ’ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[385] τοξότα λωβητὴρ κέραι ἀγλαὲ παρθενοπῖπα

[386] εἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης,

[387] οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί·

[388] νῦν δέ μ’ ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχεαι αὔτως.

[389] οὐκ ἀλέγω, ὡς εἴ με γυνὴ βάλοι ἢ πάϊς ἄφρων·

[390] κωφὸν γὰρ βέλος ἀνδρὸς ἀνάλκιδος οὐτιδανοῖο.

[391] ἦ τ’ ἄλλως ὑπ’ ἐμεῖο, καὶ εἴ κ’ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ,

[392] ὀξὺ βέλος πέλεται, καὶ ἀκήριον αἶψα τίθησι.

[393] τοῦ δὲ γυναικὸς μέν τ’ ἀμφίδρυφοί εἰσι παρειαί,

[394] παῖδες δ’ ὀρφανικοί· ὁ δέ θ’ αἵματι γαῖαν ἐρεύθων

[395] πύθεται, οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέες ἠὲ γυναῖκες.

[396] ὣς φάτο, τοῦ δ’ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν

[397] ἔστη πρόσθ’· ὁ δ’ ὄπισθε καθεζόμενος βέλος ὠκὺ

[398] ἐκ ποδὸς ἕλκ’, ὀδύνη δὲ διὰ χροὸς ἦλθ’ ἀλεγεινή.

[399] ἐς δίφρον δ’ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλε

[400] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· ἤχθετο γὰρ κῆρ.

[401] οἰώθη δ’ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτός, οὐδέ τις αὐτῷ

[402] Ἀργείων παρέμεινεν, ἐπεὶ φόβος ἔλλαβε πάντας·

[403] ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

[404] ὤ μοι ἐγὼ τί πάθω; μέγα μὲν κακὸν αἴ κε φέβωμαι

[405] πληθὺν ταρβήσας· τὸ δὲ ῥίγιον αἴ κεν ἁλώω

[406] μοῦνος· τοὺς δ’ ἄλλους Δαναοὺς ἐφόβησε Κρονίων.

[407] ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;

[408] οἶδα γὰρ ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο,

[409] ὃς δέ κ’ ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τὸν δὲ μάλα χρεὼ

[410] ἑστάμεναι κρατερῶς, ἤ τ’ ἔβλητ’ ἤ τ’ ἔβαλ’ ἄλλον.

[411] εἷος ὁ ταῦθ’ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

[412] τόφρα δ’ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων,

[413] ἔλσαν δ’ ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.

[414] ὡς δ’ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τ’ αἰζηοὶ

[415] σεύωνται, ὁ δέ τ’ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο

[416] θήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν,

[417] ἀμφὶ δέ τ’ ἀί̈σσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντων

[418] γίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα,

[419] ὥς ῥα τότ’ ἀμφ’ Ὀδυσῆα Διὶ̈ φίλον ἐσσεύοντο

[420] Τρῶες· ὁ δὲ πρῶτον μὲν ἀμύμονα Δηϊοπίτην

[421] οὔτασεν ὦμον ὕπερθεν ἐπάλμενος ὀξέϊ δουρί,

[422] αὐτὰρ ἔπειτα Θόωνα καὶ Ἔννομον ἐξενάριξε.

[423] Χερσιδάμαντα δ’ ἔπειτα καθ’ ἵππων ἀί̈ξαντα

[424] δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπ’ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης

[425] νύξεν· ὁ δ’ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.

[426] τοὺς μὲν ἔας’, ὁ δ’ ἄρ’ Ἱππασίδην Χάροπ’ οὔτασε δουρὶ

[427] αὐτοκασίγνητον εὐηφενέος Σώκοιο.

[428] τῷ δ’ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς,

[429] στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν

[430] ὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτ’ ἠδὲ πόνοιο

[431] σήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσι

[432] τοιώδ’ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχε’ ἀπούρας,

[433] ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.

[434] ὣς εἰπὼν οὔτησε κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην.

[435] διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,

[436] καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο,

[437] πάντα δ’ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐδ’ ἔτ’ ἔασε

[438] Παλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.

[439] γνῶ δ’ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν,

[440] ἂψ δ’ ἀναχωρήσας Σῶκον πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[441] ἆ δείλ’ ἦ μάλα δή σε κιχάνεται αἰπὺς ὄλεθρος.

[442] ἤτοι μέν ῥ’ ἔμ’ ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·

[443] σοὶ δ’ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν

[444] ἤματι τῷδ’ ἔσσεσθαι, ἐμῷ δ’ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα

[445] εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ’ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

[446] ἦ, καὶ ὁ μὲν φύγαδ’ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει,

[447] τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν

[448] ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,

[449] δούπησεν δὲ πεσών· ὁ δ’ ἐπεύξατο δῖος Ὀδυσσεύς·

[450] ὦ Σῶχ’ Ἱππάσου υἱὲ δαί̈φρονος ἱπποδάμοιο

[451] φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐδ’ ὑπάλυξας.

[452] ἆ δείλ’ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ

[453] ὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλ’ οἰωνοὶ

[454] ὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.

[455] αὐτὰρ ἔμ’, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί.

[456] ὣς εἰπὼν Σώκοιο δαί̈φρονος ὄβριμον ἔγχος

[457] ἔξω τε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης·

[458] αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δὲ θυμόν.

[459] Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμ’ Ὀδυσῆος

[460] κεκλόμενοι καθ’ ὅμιλον ἐπ’ αὐτῷ πάντες ἔβησαν.

[461] αὐτὰρ ὅ γ’ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, αὖε δ’ ἑταίρους.

[462] τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός,

[463] τρὶς δ’ ἄϊεν ἰάχοντος ἄρῃ φίλος Μενέλαος.

[464] αἶψα δ’ ἄρ’ Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·

[465] Αἶανδιογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

[466] ἀμφί μ’ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετ’ ἀϋτὴ

[467] τῷ ἰκέλη ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόντα

[468] Τρῶες ἀποτμήξαντες ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.

[469] ἀλλ’ ἴομεν καθ’ ὅμιλον· ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.

[470] δείδω μή τι πάθῃσιν ἐνὶ Τρώεσσι μονωθεὶς

[471] ἐσθλὸς ἐών, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι γένηται.

[472] ὣς εἰπὼν ὁ μὲν ἦρχ’, ὁ δ’ ἅμ’ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.

[473] εὗρον ἔπειτ’ Ὀδυσῆα Διὶ̈ φίλον· ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτὸν

[474] Τρῶες ἕπονθ’ ὡς εἴ τε δαφοινοὶ θῶες ὄρεσφιν

[475] ἀμφ’ ἔλαφον κεραὸν βεβλημένον, ὅν τ’ ἔβαλ’ ἀνὴρ

[476] ἰῷ ἀπὸ νευρῆς· τὸν μέν τ’ ἤλυξε πόδεσσι

[477] φεύγων, ὄφρ’ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ’ ὀρώρῃ·

[478] αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τόν γε δαμάσσεται ὠκὺς ὀϊστός,

[479] ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν

[480] ἐν νέμεϊ σκιερῷ· ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων

[481] σίντην· θῶες μέν τε διέτρεσαν, αὐτὰρ ὁ δάπτει·

[482] ὥς ῥα τότ’ ἀμφ’ Ὀδυσῆα δαί̈φρονα ποικιλομήτην

[483] Τρῶες ἕπον πολλοί τε καὶ ἄλκιμοι, αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως

[484] ἀί̈σσων ᾧ ἔγχει ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ.

[485] Αἴας δ’ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠύ̈τε πύργον,

[486] στῆ δὲ παρέξ· Τρῶες δὲ διέτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.

[487] ἤτοι τὸν Μενέλαος ἀρήϊος ἔξαγ’ ὁμίλου

[488] χειρὸς ἔχων, εἷος θεράπων σχεδὸν ἤλασεν ἵππους.

[489] Αἴας δὲ Τρώεσσιν ἐπάλμενος εἷλε Δόρυκλον

[490] Πριαμίδην νόθον υἱόν, ἔπειτα δὲ Πάνδοκον οὖτα,

[491] οὖτα δὲ Λύσανδρον καὶ Πύρασον ἠδὲ Πυλάρτην.

[492] ὡς δ’ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίον δὲ κάτεισι

[493] χειμάρρους κατ’ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ,

[494] πολλὰς δὲ δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας

[495] ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τ’ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει,

[496] ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας,

[497] δαί̈ζων ἵππους τε καὶ ἀνέρας· οὐδέ πω Ἕκτωρ

[498] πεύθετ’, ἐπεί ῥα μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ μάρνατο πάσης

[499] ὄχθας πὰρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα

[500] ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοὴ δ’ ἄσβεστος ὀρώρει

[501] Νέστορά τ’ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀρήϊον Ἰδομενῆα.

[502] Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν ὁμίλει μέρμερα ῥέζων

[503] ἔγχεί̈ θ’ ἱπποσύνῃ τε, νέων δ’ ἀλάπαζε φάλαγγας·

[504] οὐδ’ ἄν πω χάζοντο κελεύθου δῖοι Ἀχαιοὶ

[505] εἰ μὴ Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο

[506] παῦσεν ἀριστεύοντα Μαχάονα ποιμένα λαῶν,

[507] ἰῷ τριγλώχινι βαλὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον.

[508] τῷ ῥα περίδεισαν μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ

[509] μή πώς μιν πολέμοιο μετακλινθέντος ἕλοιεν.

[510] αὐτίκα δ’ Ἰδομενεὺς προσεφώνεε Νέστορα δῖον·

[511] ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

[512] ἄγρει σῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, πὰρ δὲ Μαχάων

[513] βαινέτω, ἐς νῆας δὲ τάχιστ’ ἔχε μώνυχας ἵππους·

[514] ἰητρὸς γὰρ ἀνὴρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων

[515] ἰούς τ’ ἐκτάμνειν ἐπί τ’ ἤπια φάρμακα πάσσειν.

[516] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ.

[517] αὐτίκα δ’ ὧν ὀχέων ἐπεβήσετο, πὰρ δὲ Μαχάων

[518] βαῖν’ Ἀσκληπιοῦ υἱὸς ἀμύμονος ἰητῆρος·

[519] μάστιξεν δ’ ἵππους, τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

[520] νῆας ἔπι γλαφυράς· τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.

[521] Κεβριόνης δὲ Τρῶας ὀρινομένους ἐνόησεν

[522] Ἕκτορι παρβεβαώς, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[523] Ἕκτορ νῶϊ μὲν ἐνθάδ’ ὁμιλέομεν Δαναοῖσιν

[524] ἐσχατιῇ πολέμοιο δυσηχέος· οἳ δὲ δὴ ἄλλοι

[525] Τρῶες ὀρίνονται ἐπιμὶξ ἵπποι τε καὶ αὐτοί.

[526] Αἴας δὲ κλονέει Τελαμώνιος· εὖ δέ μιν ἔγνων·

[527] εὐρὺγὰρ ἀμφ’ ὤμοισιν ἔχει σάκος· ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς

[528] κεῖς’ ἵππους τε καὶ ἅρμ’ ἰθύνομεν, ἔνθα μάλιστα

[529] ἱππῆες πεζοί τε κακὴν ἔριδα προβαλόντες

[530] ἀλλήλους ὀλέκουσι, βοὴ δ’ ἄσβεστος ὄρωρεν.

[531] ὣς ἄρα φωνήσας ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους

[532] μάστιγι λιγυρῇ· τοὶ δὲ πληγῆς ἀί̈οντες

[533] ῥίμφ’ ἔφερον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς

[534] στείβοντες νέκυάς τε καὶ ἀσπίδας· αἵματι δ’ ἄξων

[535] νέρθεν ἅπας πεπάλακτο καὶ ἄντυγες αἳ περὶ δίφρον,

[536] ἃς ἄρ’ ἀφ’ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον

[537] αἵ τ’ ἀπ’ ἐπισσώτρων.ὁ δὲ ἵετο δῦναι ὅμιλον

[538] ἀνδρόμεον ῥῆξαί τε μετάλμενος· ἐν δὲ κυδοιμὸν

[539] ἧκε κακὸν Δαναοῖσι, μίνυνθα δὲ χάζετο δουρός.

[540] αὐτὰρ ὁ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν

[541] ἔγχεί̈ τ’ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν,

[542] Αἴαντος δ’ ἀλέεινε μάχην Τελαμωνιάδαο.

[543] * * * [σπυριυς] * * *

[544] Ζεὺς δὲ πατὴρ Αἴανθ’ ὑψίζυγος ἐν φόβον ὦρσε·

[545] στῆ δὲ ταφών, ὄπιθεν δὲ σάκος βάλεν ἑπταβόειον,

[546] τρέσσε δὲ παπτήνας ἐφ’ ὁμίλου θηρὶ ἐοικὼς

[547] ἐντροπαλιζόμενος ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων.

[548] ὡς δ’ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο

[549] ἐσσεύαντο κύνες τε καὶ ἀνέρες ἀγροιῶται,

[550] οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι

[551] πάννυχοι ἐγρήσσοντες· ὁ δὲ κρειῶν ἐρατίζων

[552] ἰθύει, ἀλλ’ οὔ τι πρήσσει· θαμέες γὰρ ἄκοντες

[553] ἀντίον ἀί̈σσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

[554] καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·

[555] ἠῶθεν δ’ ἀπὸ νόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·

[556] ὣς Αἴας τότ’ ἀπὸ Τρώων τετιημένος ἦτορ

[557] ἤϊε πόλλ’ ἀέκων· περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[558] ὡς δ’ ὅτ’ ὄνος παρ’ ἄρουραν ἰὼν ἐβιήσατο παῖδας

[559] νωθής, ᾧ δὴ πολλὰ περὶ ῥόπαλ’ ἀμφὶς ἐάγῃ,

[560] κείρει τ’ εἰσελθὼν βαθὺ λήϊον· οἳ δέ τε παῖδες

[561] τύπτουσιν ῥοπάλοισι· βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν·

[562] σπουδῇ τ’ ἐξήλασσαν, ἐπεί τ’ ἐκορέσσατο φορβῆς·

[563] ὣς τότ’ ἔπειτ’ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱὸν

[564] Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τ’ ἐπίκουροι

[565] νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰὲν ἕποντο.

[566] Αἴας δ’ ἄλλοτε μὲν μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς

[567] αὖτις ὑποστρεφθείς, καὶ ἐρητύσασκε φάλαγγας

[568] Τρώων ἱπποδάμων· ὁτὲ δὲ τρωπάσκετο φεύγειν.

[569] πάντας δὲ προέεργε θοὰς ἐπὶ νῆας ὁδεύειν,

[570] αὐτὸς δὲ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν θῦνε μεσηγὺ

[571] ἱστάμενος· τὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν

[572] ἄλλα μὲν ἐν σάκεϊ μεγάλῳ πάγεν ὄρμενα πρόσσω,

[573] πολλὰ δὲ καὶ μεσσηγύ, πάρος χρόα λευκὸν ἐπαυρεῖν,

[574] ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι.

[575] τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόης’ Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱὸς

[576] Εὐρύπυλος πυκινοῖσι βιαζόμενον βελέεσσι,

[577] στῆ ῥα παρ’ αὐτὸν ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

[578] καὶ βάλε Φαυσιάδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶν

[579] ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δ’ ὑπὸ γούνατ’ ἔλυσεν·

[580] Εὐρύπυλος δ’ ἐπόρουσε καὶ αἴνυτο τεύχε’ ἀπ’ ὤμων.

[581] τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

[582] τεύχε’ ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον

[583] ἕλκετ’ ἐπ’ Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ

[584] δεξιόν· ἐκλάσθη δὲ δόναξ, ἐβάρυνε δὲ μηρόν.

[585] ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων,

[586] ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·

[587] ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[588] στῆτ’ ἐλελιχθέντες καὶ ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ

[589] Αἴανθ’, ὃς βελέεσσι βιάζεται, οὐδέ ἕ φημι

[590] φεύξεσθ’ ἐκ πολέμοιο δυσηχέος· ἀλλὰ μάλ’ ἄντην

[591] ἵστασθ’ ἀμφ’ Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν.

[592] ὣς ἔφατ’ Εὐρύπυλος βεβλημένος· οἳ δὲ παρ’ αὐτὸν

[593] πλησίοι ἔστησαν σάκε’ ὤμοισι κλίναντες

[594] δούρατ’ ἀνασχόμενοι· τῶν δ’ ἀντίος ἤλυθεν Αἴας.

[595] στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.

[596] ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο·

[597] Νέστορα δ’ ἐκ πολέμοιο φέρον Νηλήϊαι ἵπποι

[598] ἱδρῶσαι, ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

[599] τὸν δὲ ἰδὼν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·

[600] ἑστήκει γὰρ ἐπὶ πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηὶ̈

[601] εἰσορόων πόνον αἰπὺν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν.

[602] αἶψα δ’ ἑταῖρον ἑὸν Πατροκλῆα προσέειπε

[603] φθεγξάμενος παρὰ νηός· ὁ δὲ κλισίηθεν ἀκούσας

[604] ἔκμολεν ἶσος Ἄρηϊ, κακοῦ δ’ ἄρα οἱ πέλεν ἀρχή.

[605] τὸν πρότερος προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

[606] τίπτέ με κικλήσκεις Ἀχιλεῦ; τί δέ σε χρεὼ ἐμεῖο;

[607] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

[608] δῖε Μενοιτιάδη τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ

[609] νῦν ὀί̈ω περὶ γούνατ’ ἐμὰ στήσεσθαι Ἀχαιοὺς

[610] λισσομένους· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ’ ἀνεκτός.

[611] ἀλλ’ ἴθι νῦν Πάτροκλε Διὶ̈ φίλε Νέστορ’ ἔρειο

[612] ὅν τινα τοῦτον ἄγει βεβλημένον ἐκ πολέμοιο·

[613] ἤτοι μὲν τά γ’ ὄπισθε Μαχάονι πάντα ἔοικε

[614] τῷ Ἀσκληπιάδῃ, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὄμματα φωτός·

[615] ἵπποι γάρ με παρήϊξαν πρόσσω μεμαυῖαι.

[616] ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθ’ ἑταίρῳ,

[617] βῆ δὲ θέειν παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[618] οἳ δ’ ὅτε δὴ κλισίην Νηληϊάδεω ἀφίκοντο,

[619] αὐτοὶ μέν ῥ’ ἀπέβησαν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν,

[620] ἵππους δ’ Εὐρυμέδων θεράπων λύε τοῖο γέροντος

[621] ἐξ ὀχέων· τοὶ δ’ ἱδρῶ ἀπεψύχοντο χιτώνων

[622] στάντε ποτὶ πνοιὴν παρὰ θῖν’ ἁλός· αὐτὰρ ἔπειτα

[623] ἐς κλισίην ἐλθόντες ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον.

[624] τοῖσι δὲ τεῦχε κυκειῶ ἐϋπλόκαμος Ἑκαμήδη,

[625] τὴν ἄρετ’ ἐκ Τενέδοιο γέρων, ὅτε πέρσεν Ἀχιλλεύς,

[626] θυγατέρ’ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ

[627] ἔξελον οὕνεκα βουλῇ ἀριστεύεσκεν ἁπάντων.

[628] ἥ σφωϊν πρῶτον μὲν ἐπιπροί̈ηλε τράπεζαν

[629] καλὴν κυανόπεζαν ἐύ̈ξοον, αὐτὰρ ἐπ’ αὐτῆς

[630] χάλκειον κάνεον, ἐπὶ δὲ κρόμυον ποτῷ ὄψον,

[631] ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δ’ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν,

[632] πὰρ δὲ δέπας περικαλλές, ὁ οἴκοθεν ἦγ’ ὁ γεραιός,

[633] χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον· οὔατα δ’ αὐτοῦ

[634] τέσσαρ’ ἔσαν, δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον

[635] χρύσειαι νεμέθοντο, δύω δ’ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν.

[636] ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης

[637] πλεῖον ἐόν, Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν.

[638] ἐν τῷ ῥά σφι κύκησε γυνὴ ἐϊκυῖα θεῇσιν

[639] οἴνῳ Πραμνείῳ, ἐπὶδ’ αἴγειον κνῆ τυρὸν

[640] κνήστι χαλκείῃ, ἐπὶ δ’ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνε,

[641] πινέμεναι δ’ ἐκέλευσεν, ἐπεί ῥ’ ὥπλισσε κυκειῶ.

[642] τὼ δ’ ἐπεὶ οὖν πίνοντ’ ἀφέτην πολυκαγκέα δίψαν

[643] μύθοισιν τέρποντο πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντες,

[644] Πάτροκλος δὲ θύρῃσιν ἐφίστατοἰσόθεος φώς.

[645] τὸν δὲ ἰδὼν ὁ γεραιὸς ἀπὸ θρόνου ὦρτο φαεινοῦ,

[646] ἐς δ’ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ’ ἑδριάασθαι ἄνωγε.

[647] Πάτροκλος δ’ ἑτέρωθεν ἀναίνετο εἶπέ τε μῦθον·

[648] οὐχ ἕδος ἐστὶ γεραιὲ διοτρεφές, οὐδέ με πείσεις.

[649] αἰδοῖος νεμεσητὸς ὅ με προέηκε πυθέσθαι

[650] ὅν τινα τοῦτον ἄγεις βεβλημένον· ἀλλὰ καὶ αὐτὸς

[651] γιγνώσκω, ὁρόω δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν.

[652] νῦν δὲ ἔπος ἐρέων πάλιν ἄγγελος εἶμ’ Ἀχιλῆϊ.

[653] εὖ δὲ σὺ οἶσθα γεραιὲ διοτρεφές, οἷος ἐκεῖνος

[654] δεινὸς ἀνήρ· τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο.

[655] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[656] τίπτε τὰρ ὧδ’ Ἀχιλεὺς ὀλοφύρεται υἷας Ἀχαιῶν,

[657] ὅσσοι δὴ βέλεσιν βεβλήαται; οὐδέ τι οἶδε

[658] πένθεος, ὅσσον ὄρωρε κατὰ στρατόν· οἳ γὰρ ἄριστοι

[659] ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε.

[660] βέβληται μὲν ὁ Τυδεί̈δης κρατερὸς Διομήδης,

[661] οὔτασται δ’ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτὸς ἠδ’ Ἀγαμέμνων·

[662] βέβληται δὲ καὶ Εὐρύπυλος κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ·

[663] τοῦτον δ’ ἄλλον ἐγὼ νέον ἤγαγον ἐκ πολέμοιο

[664] ἰῷ ἀπὸ νευρῆς βεβλημένον. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[665] ἐσθλὸς ἐὼν Δαναῶν οὐ κήδεται οὐδ’ ἐλεαίρει.

[666] ἦ μένει εἰς ὅ κε δὴ νῆες θοαὶ ἄγχι θαλάσσης

[667] Ἀργείων ἀέκητι πυρὸς δηί̈οιο θέρωνται,

[668] αὐτοί τε κτεινώμεθ’ ἐπισχερώ; οὐ γὰρ ἐμὴ ἲς

[669] ἔσθ’ οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν.

[670] εἴθ’ ὣς ἡβώοιμι βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη

[671] ὡς ὁπότ’ Ἠλείοισι καὶ ἡμῖν νεῖκος ἐτύχθη

[672] ἀμφὶ βοηλασίῃ, ὅτ’ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα

[673] ἐσθλὸν Ὑπειροχίδην, ὃς ἐν Ἤλιδι ναιετάασκε,

[674] ῥύσι’ ἐλαυνόμενος· ὁ δ’ ἀμύνων ᾗσι βόεσσιν

[675] ἔβλητ’ ἐν πρώτοισιν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι,

[676] κὰδ δ’ ἔπεσεν, λαοὶ δὲ περίτρεσαν ἀγροιῶται.

[677] ληί̈δα δ’ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν ἤλιθαπολλὴν

[678] πεντήκοντα βοῶν ἀγέλας, τόσα πώεα οἰῶν,

[679] τόσσα συῶν συβόσια, τός’ αἰπόλια πλατέ’ αἰγῶν,

[680] ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα

[681] πάσας θηλείας, πολλῇσι δὲ πῶλοι ὑπῆσαν.

[682] καὶ τὰ μὲν ἠλασάμεσθα Πύλον Νηλήϊον εἴσω

[683] ἐννύχιοι προτὶ ἄστυ· γεγήθει δὲ φρένα Νηλεύς,

[684] οὕνεκά μοι τύχε πολλὰ νέῳ πόλεμον δὲ κιόντι.

[685] κήρυκες δ’ ἐλίγαινον ἅμ’ ἠοῖ φαινομένηφι

[686] τοὺς ἴμεν οἷσι χρεῖος ὀφείλετ’ ἐν Ἤλιδι δίῃ·

[687] οἳ δὲ συναγρόμενοι Πυλίων ἡγήτορες ἄνδρες

[688] δαίτρευον· πολέσιν γὰρ Ἐπειοὶ χρεῖος ὄφειλον,

[689] ὡς ἡμεῖς παῦροι κεκακωμένοι ἐν Πύλῳ ἦμεν·

[690] ἐλθὼν γάρ ῥ’ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη

[691] τῶν προτέρων ἐτέων, κατὰ δ’ ἔκταθεν ὅσσοι ἄριστοι·

[692] δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν·

[693] τῶν οἶος λιπόμην, οἳ δ’ ἄλλοι πάντες ὄλοντο.

[694] ταῦθ’ ὑπερηφανέοντες Ἐπειοὶ χαλκοχίτωνες

[695] ἡμέας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανόωντο.

[696] ἐκ δ’ ὁ γέρων ἀγέλην τε βοῶν καὶ πῶϋ μέγ’ οἰῶν

[697] εἵλετο κρινάμενος τριηκόσι’ ἠδὲ νομῆας.

[698] καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ’ ὀφείλετ’ ἐν Ἤλιδι δίῃ

[699] τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν

[700] ἐλθόντες μετ’ ἄεθλα· περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον

[701] θεύσεσθαι· τοὺς δ’ αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας

[702] κάσχεθε, τὸν δ’ ἐλατῆρ’ ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων.

[703] τῶν ὁ γέρων ἐπέων κεχολωμένος ἠδὲ καὶ ἔργων

[704] ἐξέλετ’ ἄσπετα πολλά· τὰ δ’ ἄλλ’ ἐς δῆμον ἔδωκε

[705] δαιτρεύειν, μή τίς οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης.

[706] ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν, ἀμφί τε ἄστυ

[707] ἕρδομεν ἱρὰ θεοῖς· οἳ δὲ τρίτῳ ἤματι πάντες

[708] ἦλθον ὁμῶς αὐτοί τε πολεῖς καὶ μώνυχες ἵπποι

[709] πανσυδίῃ· μετὰ δέ σφι Μολίονε θωρήσσοντο

[710] παῖδ’ ἔτ’ ἐόντ’, οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς.

[711] ἔστι δέ τις Θρυόεσσα πόλις αἰπεῖα κολώνη

[712] τηλοῦ ἐπ’ Ἀλφειῷ, νεάτη Πύλου ἠμαθόεντος·

[713] τὴν ἀμφεστρατόωντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.

[714] ἀλλ’ ὅτε πᾶν πεδίον μετεκίαθον, ἄμμι δ’ Ἀθήνη

[715] ἄγγελος ἦλθε θέους’ ἀπ’ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι

[716] ἔννυχος, οὐδ’ ἀέκοντα Πύλον κάτα λαὸν ἄγειρεν

[717] ἀλλὰ μάλ’ ἐσσυμένους πολεμίζειν. οὐδέ με Νηλεὺς

[718] εἴα θωρήσσεσθαι, ἀπέκρυψεν δέ μοι ἵππους·

[719] οὐ γάρ πώ τί μ’ ἔφη ἴδμεν πολεμήϊα ἔργα.

[720] ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισι

[721] καὶ πεζός περ ἐών, ἐπεὶ ὧς ἄγε νεῖκος Ἀθήνη.

[722] ἔστι δέ τις ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων

[723] ἐγγύθεν Ἀρήνης, ὅθι μείναμεν Ἠῶ δῖαν

[724] ἱππῆες Πυλίων, τὰ δ’ ἐπέρρεον ἔθνεα πεζῶν.

[725] ἔνθεν πανσυδίῃ σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες

[726] ἔνδιοι ἱκόμεσθ’ ἱερὸν ῥόον Ἀλφειοῖο.

[727] ἔνθα Διὶ ῥέξαντες ὑπερμενεῖ ἱερὰ καλά,

[728] ταῦρον δ’ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι,

[729] αὐτὰρ Ἀθηναίη γλαυκώπιδι βοῦν ἀγελαίην,

[730] δόρπον ἔπειθ’ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι,

[731] καὶ κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος

[732] ἀμφὶ ῥοὰς ποταμοῖο. ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ

[733] ἀμφέσταν δὴ ἄστυ διαρραῖσαι μεμαῶτες·

[734] ἀλλά σφι προπάροιθε φάνη μέγα ἔργον Ἄρηος·

[735] εὖτε γὰρ ἠέλιος φαέθων ὑπερέσχεθε γαίης,

[736] συμφερόμεσθα μάχῃ Διί τ’ εὐχόμενοι καὶ Ἀθήνῃ.

[737] ἀλλ’ ὅτε δὴ Πυλίων καὶ Ἐπειῶν ἔπλετο νεῖκος,

[738] πρῶτος ἐγὼν ἕλον ἄνδρα, κόμισσα δὲ μώνυχας ἵππους,

[739] Μούλιον αἰχμητήν· γαμβρὸς δ’ ἦν Αὐγείαο,

[740] πρεσβυτάτην δὲ θύγατρ’ εἶχε ξανθὴν Ἀγαμήδην,

[741] ἣ τόσα φάρμακα ᾔδη ὅσα τρέφει εὐρεῖα χθών.

[742] τὸν μὲν ἐγὼ προσιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί,

[743] ἤριπε δ’ ἐν κονίῃσιν· ἐγὼ δ’ ἐς δίφρον ὀρούσας

[744] στῆν ῥα μετὰ προμάχοισιν· ἀτὰρ μεγάθυμοι Ἐπειοὶ

[745] ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος, ἐπεὶ ἴδον ἄνδρα πεσόντα

[746] ἡγεμόν’ ἱππήων, ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.

[747] αὐτὰρ ἐγὼν ἐπόρουσα κελαινῇ λαίλαπι ἶσος,

[748] πεντήκοντα δ’ ἕλον δίφρους, δύο δ’ ἀμφὶς ἕκαστον

[749] φῶτες ὀδὰξ ἕλον οὖδας ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ δαμέντες.

[750] καί νύ κεν Ἀκτορίωνε Μολίονε παῖδ’ ἀλάπαξα,

[751] εἰ μή σφωε πατὴρ εὐρὺ κρείων ἐνοσίχθων

[752] ἐκ πολέμου ἐσάωσε καλύψας ἠέρι πολλῇ.

[753] ἔνθα Ζεὺς Πυλίοισι μέγα κράτος ἐγγυάλιξε·

[754] τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο

[755] κτείνοντές τ’ αὐτοὺς ἀνά τ’ ἔντεα καλὰ λέγοντες,

[756] ὄφρ’ ἐπὶ Βουπρασίου πολυπύρου βήσαμεν ἵππους

[757] πέτρης τ’ Ὠλενίης, καὶ Ἀλησίου ἔνθα κολώνη

[758] κέκληται· ὅθεν αὖτις ἀπέτραπε λαὸν Ἀθήνη.

[759] ἔνθ’ ἄνδρα κτείνας πύματον λίπον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

[760] ἂψ ἀπὸ Βουπρασίοιο Πύλονδ’ ἔχον ὠκέας ἵππους,

[761] πάντες δ’ εὐχετόωντο θεῶν Διὶ Νέστορί τ’ ἀνδρῶν.

[762] ὣς ἔον, εἴ ποτ’ ἔον γε, μετ’ ἀνδράσιν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

[763] οἶος τῆς ἀρετῆς ἀπονήσεται· ἦ τέ μιν οἴω

[764] πολλὰ μετακλαύσεσθαι ἐπεί κ’ ἀπὸ λαὸς ὄληται.

[765] ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε Μενοίτιος ὧδ’ ἐπέτελλεν

[766] ἤματι τῷ ὅτε ς’ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε,

[767] νῶϊ δέ τ’ ἔνδον ἐόντες ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς

[768] πάντα μάλ’ ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.

[769] Πηλῆος δ’ ἱκόμεσθα δόμους εὖ ναιετάοντας

[770] λαὸν ἀγείροντες κατ’ Ἀχαιί̈δα πουλυβότειραν.

[771] ἔνθα δ’ ἔπειθ’ ἥρωα Μενοίτιον εὕρομεν ἔνδον

[772] ἠδὲ σέ, πὰρ δ’ Ἀχιλῆα· γέρων δ’ ἱππηλάτα Πηλεὺς

[773] πίονα μηρία καῖε βοὸς Διὶ τερπικεραύνῳ

[774] αὐλῆς ἐν χόρτῳ· ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον

[775] σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ’ αἰθομένοις ἱεροῖσι.

[776] σφῶϊ μὲν ἀμφὶ βοὸς ἕπετον κρέα, νῶϊ δ’ ἔπειτα

[777] στῆμεν ἐνὶ προθύροισι· ταφὼν δ’ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς,

[778] ἐς δ’ ἄγε χειρὸς ἑλών, κατὰ δ’ ἑδριάασθαιἄνωγε,

[779] ξείνιά τ’ εὖ παρέθηκεν, ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν.

[780] αὐτὰρ ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος,

[781] ἦρχον ἐγὼ μύθοιο κελεύων ὔμμ’ ἅμ’ ἕπεσθαι·

[782] σφὼ δὲ μάλ’ ἠθέλετον, τὼ δ’ ἄμφω πόλλ’ ἐπέτελλον.

[783] Πηλεὺς μὲν ᾧ παιδὶ γέρων ἐπέτελλ’ Ἀχιλῆϊ

[784] αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων·

[785] σοὶ δ’ αὖθ’ ὧδ’ ἐπέτελλε Μενοίτιος Ἄκτορος υἱός·

[786] τέκνον ἐμὸν γενεῇ μὲν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς,

[787] πρεσβύτερος δὲ σύ ἐσσι· βίῃ δ’ ὅ γε πολλὸν ἀμείνων.

[788] ἀλλ’ εὖ οἱ φάσθαι πυκινὸν ἔπος ἠδ’ ὑποθέσθαι

[789] καί οἱ σημαίνειν· ὁ δὲ πείσεται εἰς ἀγαθόν περ.

[790] ὣς ἐπέτελλ’ ὁ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι· ἀλλ’ ἔτι καὶ νῦν

[791] ταῦτ’ εἴποις Ἀχιλῆϊ δαί̈φρονι αἴ κε πίθηται.

[792] τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίναις

[793] παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.

[794] εἰ δέ τινα φρεσὶν ᾗσι θεοπροπίην ἀλεείνει

[795] καί τινά οἱ πὰρ Ζηνὸς ἐπέφραδε πότνια μήτηρ,

[796] ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δ’ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω

[797] Μυρμιδόνων, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι·

[798] καί τοι τεύχεα καλὰ δότω πόλεμον δὲ φέρεσθαι,

[799] αἴ κέ σε τῷ εἴσκοντες ἀπόσχωνται πολέμοιο

[800] Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δ’ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

[801] τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τ’ ἀνάπνευσις πολέμοιο.

[802] ῥεῖα δέ κ’ ἀκμῆτες κεκμηότας ἄνδρας ἀϋτῇ

[803] ὤσαισθε προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.

[804] ὣς φάτο, τῷ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε,

[805] βῆ δὲ θέειν παρὰ νῆας ἐπ’ Αἰακίδην Ἀχιλῆα.

[806] ἀλλ’ ὅτε δὴ κατὰ νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο

[807] ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ’ ἀγορή τε θέμις τε

[808] ἤην, τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί,

[809] ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε

[810] διογενὴς Εὐαιμονίδης κατὰ μηρὸν ὀϊστῷ

[811] σκάζων ἐκ πολέμου· κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρὼς

[812] ὤμων καὶ κεφαλῆς, ἀπὸ δ’ ἕλκεος ἀργαλέοιο

[813] αἷμα μέλαν κελάρυζε· νόος γε μὲν ἔμπεδος ἦεν.

[814] τὸν δὲ ἰδὼν ᾤκτειρε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός,

[815] καί ῥ’ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[816] ἆ δειλοὶ Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[817] ὣς ἄρ’ ἐμέλλετε τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης

[818] ἄσειν ἐν Τροίῃ ταχέας κύνας ἀργέτι δημῷ.

[819] ἀλλ’ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ διοτρεφὲς Εὐρύπυλ’ ἥρως,

[820] ἤ ῥ’ ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορ’ Ἀχαιοί,

[821] ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ’ αὐτοῦ δουρὶ δαμέντες;

[822] τὸν δ’ αὖτ’ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντίον ηὔδα·

[823] οὐκέτι διογενὲς Πατρόκλεες ἄλκαρ Ἀχαιῶν

[824] ἔσσεται, ἀλλ’ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέονται.

[825] οἳ μὲν γὰρ δὴ πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι,

[826] ἐν νηυσὶν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε

[827] χερσὶν ὕπο Τρώων· τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν.

[828] ἀλλ’ ἐμὲ μὲν σὺ σάωσον ἄγων ἐπὶ νῆα μέλαιναν,

[829] μηροῦ δ’ ἔκταμ’ ὀϊστόν, ἀπ’ αὐτοῦ δ’ αἷμα κελαινὸν

[830] νίζ’ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δ’ ἤπια φάρμακα πάσσε

[831] ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι,

[832] ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.

[833] ἰητροὶ μὲν γὰρ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων

[834] τὸν μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ὀί̈ομαι ἕλκος ἔχοντα

[835] χρηί̈ζοντα καὶ αὐτὸν ἀμύμονος ἰητῆρος

[836] κεῖσθαι· ὁ δ’ ἐν πεδίῳ Τρώων μένει ὀξὺν Ἄρηα.

[837] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός·

[838] πῶς τὰρ ἔοι τάδε ἔργα; τί ῥέξομεν Εὐρύπυλ’ ἥρως;

[839] ἔρχομαι ὄφρ’ Ἀχιλῆϊ δαί̈φρονι μῦθον ἐνίσπω

[840] ὃν Νέστωρ ἐπέτελλε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν·

[841] ἀλλ’ οὐδ’ ὧς περ σεῖο μεθήσω τειρομένοιο.

[842] ἦ, καὶ ὑπὸ στέρνοιο λαβὼν ἄγε ποιμένα λαῶν

[843] ἐς κλισίην· θεράπων δὲ ἰδὼν ὑπέχευε βοείας.

[844] ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ

[845] ὀξὺ βέλος περιπευκές, ἀπ’ αὐτοῦ δ’ αἷμα κελαινὸν

[846] νίζ’ ὕδατι λιαρῷ, ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν

[847] χερσὶ διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας

[848] ἔσχ’ ὀδύνας· τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ’ αἷμα.