ΙΛΙΑΔΟΣ Κ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Κ

Δολώνεια

[1] Ἀλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν

[2] εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·

[3] ἀλλ’ οὐκ Ἀτρεί̈δην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν

[4] ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.

[5] ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο

[6] τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν

[7] ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας,

[8] ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο,

[9] ὣς πυκίν’ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζ’ Ἀγαμέμνων

[10] νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.

[11] ἤτοι ὅτ’ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε,

[12] θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ

[13] αὐλῶν συρίγγων τ’ ἐνοπὴν ὅμαδόν τ’ ἀνθρώπων.

[14] αὐτὰρ ὅτ’ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν,

[15] πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας

[16] ὑψόθ’ ἐόντι Διί, μέγα δ’ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.

[17] ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ

[18] Νέστορ’ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν,

[19] εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο,

[20] ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.

[21] ὀρθωθεὶς δ’ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,

[22] ποσσὶ δ’ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,

[23] ἀμφὶ δ’ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος

[24] αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ’ ἔγχος.

[25] ὣς δ’ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος· οὐδὲ γὰρ αὐτῷ

[26] ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισινἐφίζανε· μή τι πάθοιεν

[27] Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφ’ ὑγρὴν

[28] ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.

[29] παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε

[30] ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας

[31] θήκατο χαλκείην, δόρυ δ’ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.

[32] βῆ δ’ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων

[33] Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ.

[34] τὸν δ’ εὗρ’ ἀμφ’ ὤμοισιτιθήμενον ἔντεα καλὰ

[35] νηὶ̈ πάρα πρύμνῃ· τῷ δ’ ἀσπάσιος γένετ’ ἐλθών.

[36] τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[37] τίφθ’ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι; ἦ τιν’ ἑταίρων

[38] ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον; ἀλλὰ μάλ’ αἰνῶς

[39] δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον

[40] ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν

[41] νύκτα δι’ ἀμβροσίην· μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται.

[42] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[43] χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε

[44] κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει

[45] Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.

[46] Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχ’ ἱεροῖσιν·

[47] οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐδ’ ἔκλυον αὐδήσαντος

[48] ἄνδρ’ ἕνα τοσσάδε μέρμερ’ ἐπ’ ἤματι μητίσασθαι,

[49] ὅσς’ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διὶ̈ φίλος υἷας Ἀχαιῶν

[50] αὔτως, οὔτε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔτε θεοῖο.

[51] ἔργα δ’ ἔρεξ’ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι

[52] δηθά τε καὶ δολιχόν· τόσα γὰρ κακὰ μήσατ’ Ἀχαιούς.

[53] ἀλλ’ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον

[54] ῥίμφα θέων παρὰ νῆας· ἐγὼ δ’ ἐπὶ Νέστορα δῖον

[55] εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κ’ ἐθέλῃσιν

[56] ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδ’ ἐπιτεῖλαι.

[57] κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο· τοῖο γὰρ υἱὸς

[58] σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων

[59] Μηριόνης· τοῖσιν γὰρ ἐπετράπομέν γε μάλιστα.

[60] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[61] πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;

[62] αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς,

[63] ἦε θέω μετὰ ς’ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;

[64] τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

[65] αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν

[66] ἐρχομένω· πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.

[67] φθέγγεο δ’ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι

[68] πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον

[69] πάντας κυδαίνων· μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ,

[70] ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα· ὧδέ που ἄμμι

[71] Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.

[72] ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·

[73] αὐτὰρ ὁ βῆ ῥ’ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·

[74] τὸν δ’ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηὶ̈ μελαίνῃ

[75] εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· παρὰ δ’ ἔντεα ποικίλ’ ἔκειτο

[76] ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.

[77] πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥ’ ὁ γεραιὸς

[78] ζώννυθ’ ὅτ’ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο

[79] λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.

[80] ὀρθωθεὶς δ’ ἄρ’ ἐπ’ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείρας

[81] Ἀτρεί̈δην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ·

[82] τίς δ’ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος

[83] νύκτα δι’ ὀρφναίην, ὅτε θ’ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι,

[84] ἠέ τιν’ οὐρήων διζήμενος, ἤ τιν’ ἑταίρων;

[85] φθέγγεο, μηδ’ ἀκέων ἐπ’ ἔμ’ ἔρχεο· τίπτε δέ σε χρεώ;

[86] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[87] ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

[88] γνώσεαι Ἀτρεί̈δην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων

[89] Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κ’ ἀϋτμὴ

[90] ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ’ ὀρώρῃ.

[91] πλάζομαι ὧδ’ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπ’ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος

[92] ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδε’ Ἀχαιῶν.

[93] αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐδέ μοι ἦτορ

[94] ἔμπεδον, ἀλλ’ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω

[95] στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δ’ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.

[96] ἀλλ’ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐδὲ σέ γ’ ὕπνος ἱκάνει,

[97] δεῦρ’ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν

[98] μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ

[99] κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.

[100] δυσμενέες δ’ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται· οὐδέ τι ἴδμεν

[101] μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.

[102] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[103] Ἀτρεί̈δη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον

[104] οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς

[105] ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται· ἀλλά μιν οἴω

[106] κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς

[107] ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.

[108] σοὶ δὲ μάλ’ ἕψομ’ ἐγώ· ποτὶ δ’ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους

[109] ἠμὲν Τυδεί̈δην δουρὶ κλυτὸν ἠδ’ Ὀδυσῆα

[110] ἠδ’ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.

[111] ἀλλ’ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν

[112] ἀντίθεόν τ’ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα·

[113] τῶν γὰρ νῆες ἔασιν ἑκαστάτω, οὐδὲ μάλ’ ἐγγύς.

[114] ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον

[115] νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐδ’ ἐπικεύσω

[116] ὡς εὕδει, σοὶ δ’ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.

[117] νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι

[118] λισσόμενος· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτ’ ἀνεκτός.

[119] τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[120] ὦ γέρον ἄλλοτε μέν σε καὶ αἰτιάασθαι ἄνωγα·

[121] πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι

[122] οὔτ’ ὄκνῳ εἴκων οὔτ’ ἀφραδίῃσι νόοιο,

[123] ἀλλ’ ἐμέ τ’ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.

[124] νῦν δ’ ἐμέο πρότερος μάλ’ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη·

[125] τὸν μὲν ἐγὼ προέηκα καλήμεναι οὓς σὺ μεταλλᾷς.

[126] ἀλλ’ ἴομεν· κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων

[127] ἐν φυλάκεσς’, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.

[128] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[129] οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐδ’ ἀπιθήσει

[130] Ἀργείων, ὅτε κέν τιν’ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.

[131] ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,

[132] ποσσὶ δ’ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,

[133] ἀμφὶ δ’ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν

[134] διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δ’ ἐπενήνοθε λάχνη.

[135] εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,

[136] βῆ δ’ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

[137] πρῶτον ἔπειτ’ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον

[138] ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ

[139] φθεγξάμενος· τὸν δ’ αἶψα περὶ φρένας ἤλυθ’ ἰωή,

[140] ἐκ δ’ ἦλθε κλισίης καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπε·

[141] τίφθ’ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε

[142] νύκτα δι’ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;

[143] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[144] διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν’ Ὀδυσσεῦ

[145] μὴ νεμέσα· τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.

[146] ἀλλ’ ἕπε’, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τ’ ἐπέοικε

[147] βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[148] ὣς φάθ’, ὁ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς

[149] ποικίλον ἀμφ’ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετ’ αὐτούς.

[150] βὰν δ’ ἐπὶ Τυδεί̈δην Διομήδεα· τὸν δὲ κίχανον

[151] ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν· ἀμφὶ δ’ ἑταῖροι

[152] εὗδον, ὑπὸ κρασὶν δ’ ἔχον ἀσπίδας· ἔγχεα δέ σφιν

[153] ὄρθ’ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς

[154] λάμφ’ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός· αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως

[155] εὗδ’, ὑπὸ δ’ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο,

[156] αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.

[157] τὸν παρστὰς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,

[158] λὰξ ποδὶ κινήσας, ὄτρυνέ τε νείκεσέ τ’ ἄντην·

[159] ἔγρεο Τυδέος υἱέ· τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;

[160] οὐκ ἀί̈εις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο

[161] εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ’ ἔτι χῶρος ἐρύκει;

[162] ὣς φάθ’, ὁ δ’ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε,

[163] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[164] σχέτλιός ἐσσι γεραιέ· σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.

[165] οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν

[166] οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων

[167] πάντῃ ἐποιχόμενοι; σὺ δ’ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ.

[168] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[169] ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.

[170] εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶ

[171] καὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·

[172] ἀλλὰ μάλα μεγάλη χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς.

[173] νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς

[174] ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.

[175] ἀλλ’ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸν

[176] ἄνστησον· σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος· εἴ μ’ ἐλεαίρεις.

[177] ὣς φάθ’, ὁ δ’ ἀμφ’ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος

[178] αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δ’ ἔγχος.

[179] βῆ δ’ ἰέναι, τοὺς δ’ ἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως.

[180] οἳ δ’ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν,

[181] οὐδὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον,

[182] ἀλλ’ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.

[183] ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ

[184] θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθ’ ὕλην

[185] ἔρχηται δι’ ὄρεσφι· πολὺς δ’ ὀρυμαγδὸς ἐπ’ αὐτῷ

[186] ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·

[187] ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει

[188] νύκτα φυλασσομένοισι κακήν· πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ

[189] τετράφαθ’, ὁππότ’ ἐπὶ Τρώων ἀί̈οιεν ἰόντων.

[190] τοὺς δ’ ὁ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ

[191] καί σφεας φωνήσας ἔπεαπτερόεντα προσηύδα·

[192] οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε· μηδέ τιν’ ὕπνος

[193] αἱρείτω, μὴ χάρμα γενώμεθα δυσμενέεσσιν.

[194] ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο· τοὶ δ’ ἅμ’ ἕποντο

[195] Ἀργείων βασιλῆες ὅσοι κεκλήατο βουλήν.

[196] τοῖς δ’ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς

[197] ἤϊσαν· αὐτοὶ γὰρ κάλεον συμμητιάασθαι.

[198] τάφρον δ’ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο

[199] ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετοχῶρος

[200] πιπτόντων· ὅθεν αὖτις ἀπετράπετ’ ὄβριμος Ἕκτωρ

[201] ὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.

[202] ἔνθα καθεζόμενοι ἔπε’ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·

[203] τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[204] ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθ’ ἑῷ αὐτοῦ

[205] θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους

[206] ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηί̈ων ἕλοι ἐσχατόωντα,

[207] ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο,

[208] ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν

[209] αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ

[210] ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ’ Ἀχαιούς.

[211] ταῦτά κε πάντα πύθοιτο, καὶ ἂψ εἰς ἡμέας ἔλθοι

[212] ἀσκηθής· μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη

[213] πάντας ἐπ’ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·

[214] ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι

[215] τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν

[216] θῆλυν ὑπόρρηνον· τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον,

[217] αἰεὶ δ’ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.

[218] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[219] τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[220] Νέστορ ἔμ’ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

[221] ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων

[222] Τρώων· ἀλλ’ εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμ’ ἕποιτο καὶ ἄλλος

[223] μᾶλλον θαλπωρὴ καὶ θαρσαλεώτερον ἔσται.

[224] σύν τε δύ’ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὁ τοῦ ἐνόησεν

[225] ὅππως κέρδος ἔῃ· μοῦνος δ’ εἴ πέρ τε νοήσῃ

[226] ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.

[227] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἔθελον Διομήδεϊ πολλοὶ ἕπεσθαι.

[228] ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος,

[229] ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ’ ἤθελε Νέστορος υἱός,

[230] ἤθελε δ’ Ἀτρεί̈δης δουρικλειτὸς Μενέλαος,

[231] ἤθελε δ’ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον

[232] Τρώων· αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα.

[233] τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[234] Τυδεί̈δη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ

[235] τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γ’ αἱρήσεαι ὅν κ’ ἐθέλῃσθα,

[236] φαινομένων τὸν ἄριστον, ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί.

[237] μηδὲ σύ γ’ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω

[238] καλλείπειν, σὺ δὲ χείρον’ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων

[239] ἐς γενεὴν ὁρόων, μηδ’ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.

[240] ὣς ἔφατ’, ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ.

[241] τοῖς δ’ αὖτις μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[242] εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μ’ αὐτὸν ἑλέσθαι,

[243] πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,

[244] οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

[245] ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.

[246] τούτου γ’ ἑσπομένοιο καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο

[247] ἄμφω νοστήσαιμεν, ἐπεὶ περίοιδε νοῆσαι.

[248] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·

[249] Τυδεί̈δη μήτ’ ἄρ με μάλ’ αἴνεε μήτέ τι νείκει·

[250] εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ’ Ἀργείοις ἀγορεύεις.

[251] ἀλλ’ ἴομεν· μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δ’ ἠώς,

[252] ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ

[253] τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ’ ἔτι μοῖρα λέλειπται.

[254] ὣς εἰπόνθ’ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.

[255] Τυδεί̈δῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης

[256] φάσγανον ἄμφηκες· τὸ δ’ ἑὸν παρὰ νηὶ̈ λέλειπτο·

[257] καὶ σάκος· ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε

[258] ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ

[259] κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.

[260] Μηριόνης δ’ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην

[261] καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε

[262] ῥινοῦ ποιητήν· πολέσιν δ’ ἔντοσθεν ἱμᾶσιν

[263] ἐντέτατο στερεῶς· ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες

[264] ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα

[265] εὖ καὶ ἐπισταμένως· μέσσῃ δ’ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.

[266] τήν ῥά ποτ’ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο

[267] ἐξέλετ’ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,

[268] Σκάνδειαν δ’ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·

[269] Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι,

[270] αὐτὰρ ὁ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·

[271] δὴ τότ’ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.

[272] τὼ δ’ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην,

[273] βάν ῥ’ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατ’ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.

[274] τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο

[275] Παλλὰς Ἀθηναίη· τοὶ δ’ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι

[276] νύκτα δι’ ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.

[277] χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθ’ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ’ Ἀθήνῃ·

[278] κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ

[279] ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω

[280] κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη,

[281] δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι

[282] ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.

[283] δεύτερος αὖτ’ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[284] κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη·

[285] σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμ’ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ

[286] ἐς Θήβας, ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.

[287] τοὺς δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς,

[288] αὐτὰρ ὁ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι

[289] κεῖς’· ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα

[290] σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.

[291] ὣς νῦν μοι ἐθέλουσα παρίσταο καί με φύλασσε.

[292] σοὶ δ’ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον

[293] ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·

[294] τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.

[295] ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δ’ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.

[296] οἳ δ’ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃμεγάλοιο,

[297] βάν ῥ’ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν

[298] ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.

[299] οὐδὲ μὲν οὐδὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ

[300] εὕδειν, ἀλλ’ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους,

[301] ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·

[302] τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·

[303] τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε

[304] δώρῳ ἔπι μεγάλῳ; μισθὸς δέ οἱ ἄρκιος ἔσται.

[305] δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τ’ ἐριαύχενας ἵππους

[306] οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν

[307] ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τ’ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο,

[308] νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι

[309] ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,

[310] ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ’ ἡμετέρῃσι δαμέντες

[311] φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδ’ ἐθέλουσι

[312] νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[313] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

[314] ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς

[315] κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος,

[316] ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·

[317] αὐτὰρ ὁ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν.

[318] ὅς ῥα τότε Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι μῦθον ἔειπεν·

[319] Ἕκτορ ἔμ’ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

[320] νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι.

[321] ἀλλ’ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον

[322] ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ

[323] δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεί̈ωνα,

[324] σοὶ δ’ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδ’ ἀπὸ δόξης·

[325] τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφρ’ ἂν ἵκωμαι

[326] νῆ’ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι

[327] βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.

[328] ὣς φάθ’, ὁ δ’ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·

[329] ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης

[330] μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος

[331] Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.

[332] ὣς φάτο καί ῥ’ ἐπίορκον ἐπώμοσε, τὸν δ’ ὀρόθυνεν·

[333] αὐτίκα δ’ ἀμφ’ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα,

[334] ἕσσατο δ’ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο,

[335] κρατὶ δ’ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δ’ ὀξὺν ἄκοντα,

[336] βῆ δ’ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ· οὐδ’ ἄρ’ ἔμελλεν

[337] ἐλθὼν ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν.

[338] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφ’ ὅμιλον,

[339] βῆ ῥ’ ἀν’ ὁδὸν μεμαώς· τὸν δὲ φράσατο προσιόντα

[340] διογενὴς Ὀδυσεύς, Διομήδεα δὲ προσέειπεν·

[341] οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ,

[342] οὐκ οἶδ’ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν,

[343] ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.

[344] ἀλλ’ ἐῶμέν μιν πρῶτα παρεξελθεῖν πεδίοιο

[345] τυτθόν· ἔπειτα δέ κ’ αὐτὸν ἐπαί̈ξαντες ἕλοιμεν

[346] καρπαλίμως· εἰ δ’ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν,

[347] αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν

[348] ἔγχει ἐπαί̈σσων, μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ.

[349] ὣς ἄρα φωνήσαντε παρὲξ ὁδοῦ ἐν νεκύεσσι

[350] κλινθήτην· ὁ δ’ ἄρ’ ὦκα παρέδραμεν ἀφραδίῃσιν.

[351] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἀπέην ὅσσόν τ’ ἐπὶ οὖρα πέλονται

[352] ἡμιόνων· αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν

[353] ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·

[354] τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὁ δ’ ἄρ’ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.

[355] ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους

[356] ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος.

[357] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον,

[358] γνῶ ῥ’ ἄνδρας δηί̈ους, λαιψηρὰ δὲ γούνατ’ ἐνώμα

[359] φευγέμεναι· τοὶ δ’ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.

[360] ὡς δ’ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης

[361] ἢ κεμάδ’ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ

[362] χῶρον ἀν’ ὑλήενθ’, ὁ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,

[363] ὣς τὸν Τυδεί̈δης ἠδ’ ὁ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς

[364] λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί.

[365] ἀλλ’ ὅτε δὴ τάχ’ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι

[366] φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλ’ Ἀθήνη

[367] Τυδεί̈δῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

[368] φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὁ δὲ δεύτερος ἔλθοι.

[369] δουρὶ δ’ ἐπαί̈σσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[370] ἠὲ μέν’ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐδέ σέ φημι

[371] δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.

[372] ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δ’ ἡμάρτανε φωτός·

[373] δεξιτερὸν δ’ ὑπὲρ ὦμον ἐύ̈ξου δουρὸς ἀκωκὴ

[374] ἐν γαίῃ ἐπάγη· ὁ δ’ ἄρ’ ἔστη τάρβησέν τε

[375] βαμβαίνων· ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετ’ ὀδόντων·

[376] χλωρὸς ὑπαὶ δείους· τὼ δ’ ἀσθμαίνοντε κιχήτην,

[377] χειρῶν δ’ ἁψάσθην· ὁ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα·

[378] ζωγρεῖτ’, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι· ἔστι γὰρ ἔνδον

[379] χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,

[380] τῶν κ’ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσι’ ἄποινα

[381] εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτ’ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.

[382] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[383] θάρσει, μηδέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.

[384] ἀλλ’ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·

[385] πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἷος

[386] νύκτα δι’ ὀρφναίην, ὅτε θ’ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;

[387] ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;

[388] ἦ ς’ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα

[389] νῆας ἔπι γλαφυράς; ἦ ς’ αὐτὸν θυμὸς ἀνῆκε;

[390] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Δόλων, ὑπὸ δ’ ἔτρεμε γυῖα·

[391] πολλῇσίν μ’ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ,

[392] ὅς μοι Πηλεί̈ωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους

[393] δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ,

[394] ἠνώγει δέ μ’ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν

[395] ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι

[396] ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,

[397] ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ’ ἡμετέρῃσι δαμέντες

[398] φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδ’ ἐθέλουσι

[399] νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.

[400] τὸν δ’ ἐπιμειδήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[401] ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς

[402] ἵππων Αἰακίδαο δαί̈φρονος· οἳ δ’ ἀλεγεινοὶ

[403] ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδ’ ὀχέεσθαι

[404] ἄλλῳ γ’ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

[405] ἀλλ’ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·

[406] ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν;

[407] ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖται ἀρήϊα, ποῦ δέ οἱ ἵπποι;

[408] πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;

[409] ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν

[410] αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ

[411] ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γ’ Ἀχαιούς.

[412] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Δόλων Εὐμήδεος υἱός·

[413] τοὶ γὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλ’ ἀτρεκέως καταλέξω.

[414] Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν, ὅσοι βουληφόροι εἰσί,

[415] βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου

[416] νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου· φυλακὰς δ’ ἃς εἴρεαι ἥρως

[417] οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐδὲ φυλάσσει.

[418] ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη

[419] οἷ δ’ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται

[420] ἀλλήλοις· ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι

[421] εὕδουσι· Τρωσὶν γὰρ ἐπιτραπέουσι φυλάσσειν·

[422] οὐ γάρ σφιν παῖδες σχεδὸν εἵαται οὐδὲ γυναῖκες.

[423] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[424] πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν

[425] εὕδους’ ἦ ἀπάνευθε; δίειπέ μοι ὄφρα δαείω.

[426] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Δόλων Εὐμήδεος υἱός·

[427] τοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ταῦτα μάλ’ ἀτρεκέως καταλέξω.

[428] πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι

[429] καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί,

[430] πρὸς Θύμβρης δ’ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τ’ ἀγέρωχοι

[431] καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.

[432] ἀλλὰ τί ἢ ἐμὲ ταῦτα διεξερέεσθε ἕκαστα;

[433] εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον

[434] Θρήϊκες οἷδ’ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων·

[435] ἐν δέ σφιν Ῥῆσος βασιλεὺς πάϊς Ἠϊονῆος.

[436] τοῦ δὴ καλλίστους ἵππους ἴδον ἠδὲ μεγίστους·

[437] λευκότεροι χιόνος, θείειν δ’ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·

[438] ἅρμα δέ οἱ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὖ ἤσκηται·

[439] τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι

[440] ἤλυθ’ ἔχων· τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν

[441] ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλ’ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

[442] ἀλλ’ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν,

[443] ἠέ με δήσαντες λίπετ’ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ,

[444] ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο

[445] ἠὲ κατ’ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.

[446] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[447] μὴ δή μοι φύξίν γε Δόλων ἐμβάλλεο θυμῷ·

[448] ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.

[449] εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν,

[450] ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

[451] ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων·

[452] εἰ δέ κ’ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς,

[453] οὐκέτ’ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτ’ ἔσσεαι Ἀργείοισιν.

[454] ἦ, καὶ ὁ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ

[455] ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὁ δ’ αὐχένα μέσσον ἔλασσε

[456] φασγάνῳ ἀί̈ξας, ἀπὸ δ’ ἄμφω κέρσε τένοντε·

[457] φθεγγομένου δ’ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη.

[458] τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο

[459] καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·

[460] καὶ τά γ’ Ἀθηναίῃ ληί̈τιδι δῖος Ὀδυσσεὺς

[461] ὑψός’ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·

[462] χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι· σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ

[463] πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ’· ἀλλὰ καὶ αὖτις

[464] πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς.

[465] ὣς ἄρ’ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψός’ ἀείρας

[466] θῆκεν ἀνὰ μυρίκην· δέελον δ’ ἐπὶ σῆμά τ’ ἔθηκε

[467] συμμάρψας δόνακας μυρίκης τ’ ἐριθηλέας ὄζους,

[468] μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν.

[469] τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα,

[470] αἶψα δ’ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.

[471] οἳ δ’ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν

[472] καλὰ παρ’ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον

[473] τριστοιχί· παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι.

[474] Ῥῆσος δ’ ἐν μέσῳ εὗδε, παρ’ αὐτῷ δ’ ὠκέες ἵπποι

[475] ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο.

[476] τὸν δ’ Ὀδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξεν·

[477] οὗτός τοι Διόμηδες ἀνήρ, οὗτοι δέ τοι ἵπποι,

[478] οὓς νῶϊν πίφαυσκε Δόλων ὃν ἐπέφνομεν ἡμεῖς.

[479] ἀλλ’ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος· οὐδέ τί σε χρὴ

[480] ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύ’ ἵππους·

[481] ἠὲ σύ γ’ ἄνδρας ἔναιρε, μελήσουσιν δ’ ἐμοὶ ἵπποι.

[482] ὣς φάτο, τῷ δ’ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη,

[483] κτεῖνε δ’ ἐπιστροφάδην· τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ’ ἀεικὴς

[484] ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δ’ αἵματι γαῖα.

[485] ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν

[486] αἴγεσιν ἢ ὀί̈εσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ,

[487] ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς

[488] ὄφρα δυώδεκ’ ἔπεφνεν· ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς

[489] ὅν τινα Τυδεί̈δης ἄορι πλήξειε παραστὰς

[490] τὸν δ’ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε,

[491] τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι

[492] ῥεῖα διέλθοιεν μηδὲ τρομεοίατο θυμῷ

[493] νεκροῖς ἀμβαίνοντες· ἀήθεσσον γὰρ ἔτ’ αὐτῶν.

[494] ἀλλ’ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός,

[495] τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα

[496] ἀσθμαίνοντα· κακὸν γὰρ ὄναρ κεφαλῆφιν ἐπέστη

[497] τὴν νύκτ’ Οἰνεί̈δαο πάϊς διὰ μῆτιν Ἀθήνης.

[498] τόφρα δ’ ἄρ’ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους,

[499] σὺν δ’ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου

[500] τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν

[501] ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·

[502] ῥοίζησεν δ’ ἄρα πιφαύσκων Διομήδεϊ δίῳ.

[503] αὐτὰρ ὁ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι,

[504] ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχε’ ἔκειτο,

[505] ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψός’ ἀείρας,

[506] ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[507] εἷος ὁ ταῦθ’ ὥρμαινε κατὰ φρένα, τόφρα δ’ Ἀθήνη

[508] ἐγγύθεν ἱσταμένη προσέφη Διομήδεα δῖον·

[509] νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ

[510] νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς,

[511] μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.

[512] ὣς φάθ’, ὁ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,

[513] καρπαλίμως δ’ ἵππων ἐπεβήσετο· κόψε δ’ Ὀδυσσεὺς

[514] τόξῳ· τοὶ δ’ ἐπέτοντο θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.

[515] οὐδ’ ἀλαοσκοπιὴν εἶχ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

[516] ὡς ἴδ’ Ἀθηναίην μετὰ Τυδέος υἱὸν ἕπουσαν·

[517] τῇ κοτέων Τρώων κατεδύσετο πουλὺν ὅμιλον,

[518] ὦρσεν δὲ Θρῃκῶν βουληφόρον Ἱπποκόωντα

[519] Ῥήσου ἀνεψιὸν ἐσθλόν· ὁ δ’ ἐξ ὕπνου ἀνορούσας

[520] ὡς ἴδε χῶρον ἐρῆμον, ὅθ’ ἕστασαν ὠκέες ἵπποι,

[521] ἄνδράς τ’ ἀσπαίροντας ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσιν,

[522] ᾤμωξέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα φίλον τ’ ὀνόμηνεν ἑταῖρον.

[523] Τρώων δὲ κλαγγή τε καὶ ἄσπετος ὦρτο κυδοιμὸς

[524] θυνόντων ἄμυδις· θηεῦντο δὲ μέρμερα ἔργα

[525] ὅσς’ ἄνδρες ῥέξαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[526] οἳ δ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκανον ὅθι σκοπὸν Ἕκτορος ἔκταν,

[527] ἔνθ’ Ὀδυσεὺς μὲν ἔρυξε Διὶ̈ φίλος ὠκέας ἵππους,

[528] Τυδεί̈δης δὲ χαμᾶζε θορὼν ἔναρα βροτόεντα

[529] ἐν χείρεσς’ Ὀδυσῆϊ τίθει, ἐπεβήσετο δ’ ἵππων·

[530] μάστιξεν δ’ ἵππους, τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

[531] νῆας ἔπι γλαφυράς· τῇ γὰρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.

[532] Νέστωρ δὲ πρῶτος κτύπον ἄϊε φώνησέν τε·

[533] ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

[534] ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός.

[535] ἵππων μ’ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει.

[536] αἲ γὰρ δὴ Ὀδυσεύς τε καὶ ὁ κρατερὸς Διομήδης

[537] ὧδ’ ἄφαρ ἐκ Τρώων ἐλασαίατο μώνυχας ἵππους·

[538] ἀλλ’ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή τι πάθωσιν

[539] Ἀργείων οἳ ἄριστοι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.

[540] οὔ πω πᾶν εἴρητο ἔπος ὅτ’ ἄρ’ ἤλυθον αὐτοί.

[541] καί ῥ’ οἳ μὲν κατέβησαν ἐπὶ χθόνα, τοὶ δὲ χαρέντες

[542] δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι·

[543] πρῶτος δ’ ἐξερέεινε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[544] εἴπ’ ἄγε μ’ ὦ πολύαιν’ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

[545] ὅππως τοῦσδ’ ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον

[546] Τρώων, ἦ τίς σφωε πόρεν θεὸς ἀντιβολήσας.

[547] αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο.

[548] αἰεὶ μὲν Τρώεσς’ ἐπιμίσγομαι, οὐδέ τί φημι

[549] μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ γέρων περ ἐὼν πολεμιστής·

[550] ἀλλ’ οὔ πω τοίους ἵππους ἴδον οὐδὲ νόησα.

[551] ἀλλά τιν’ ὔμμ’ ὀί̈ω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα·

[552] ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεὺς

[553] κούρη τ’ αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[554] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[555] ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν

[556] ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ ἀμείνονας ἠέ περ οἵδε

[557] ἵππους δωρήσαιτ’, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.

[558] ἵπποι δ’ οἵδε γεραιὲ νεήλυδες οὓς ἐρεείνεις

[559] Θρηί̈κιοι· τὸν δέ σφιν ἄνακτ’ ἀγαθὸς Διομήδης

[560] ἔκτανε, πὰρ δ’ ἑτάρους δυοκαίδεκα πάντας ἀρίστους.

[561] τὸν τρισκαιδέκατον σκοπὸν εἵλομεν ἐγγύθι νηῶν,

[562] τόν ῥα διοπτῆρα στρατοῦ ἔμμεναι ἡμετέροιο

[563] Ἕκτωρ τε προέηκε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοί.

[564] ὣς εἰπὼν τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους

[565] καγχαλόων· ἅμα δ’ ἄλλοι ἴσαν χαίροντες Ἀχαιοί.

[566] οἳ δ’ ὅτε Τυδεί̈δεω κλισίην εὔτυκτον ἵκοντο,

[567] ἵππους μὲν κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι

[568] φάτνῃ ἐφ’ ἱππείῃ, ὅθι περ Διομήδεος ἵπποι

[569] ἕστασαν ὠκύποδες μελιηδέα πυρὸν ἔδοντες·

[570] νηὶ̈ δ’ ἐνὶ πρυμνῇ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος

[571] θῆκ’ Ὀδυσεύς, ὄφρ’ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατ’ Ἀθήνῃ.

[572] αὐτοὶ δ’ ἱδρῶ πολλὸν ἀπενίζοντο θαλάσσῃ

[573] ἐσβάντες κνήμας τε ἰδὲ λόφον ἀμφί τε μηρούς.

[574] αὐτὰρ ἐπεί σφιν κῦμα θαλάσσης ἱδρῶ πολλὸν

[575] νίψεν ἀπὸ χρωτὸς καὶ ἀνέψυχθεν φίλον ἦτορ,

[576] ἔς ῥ’ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.

[577] τὼ δὲ λοεσσαμένω καὶ ἀλειψαμένω λίπ’ ἐλαίῳ

[578] δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ

[579] πλείου ἀφυσσόμενοι λεῖβον μελιηδέα οἶνον.