Ἰλιάς

Ἰλιάς » ΙΛΙΑΔΟΣ Η


ΙΛΙΑΔΟΣ Η

Ἕκτορος καὶ Αἴαντος μονομαχία· νεκρῶν ἀναίρεσις

[1] Ὣς εἰπὼν πυλέων ἐξέσσυτο φαίδιμος Ἕκτωρ,

[2] τῷ δ’ ἅμ’ Ἀλέξανδρος κί’ ἀδελφεός· ἐν δ’ ἄρα θυμῷ

[3] ἀμφότεροι μέμασαν πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

[4] ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν

[5] οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι

[6] πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δ’ ὑπὸ γυῖα λέλυνται,

[7] ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

[8] ἔνθ’ ἑλέτην ὁ μὲν υἱὸν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

[9] Ἄρνῃ ναιετάοντα Μενέσθιον, ὃν κορυνήτης

[10] γείνατ’ Ἀρηί̈θοος καὶ Φυλομέδουσα βοῶπις·

[11] Ἕκτωρ δ’ Ἠϊονῆα βάλ’ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

[12] αὐχέν’ ὑπὸ στεφάνης εὐχάλκου, λύντο δὲ γυῖα.

[13] Γλαῦκος δ’ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

[14] Ἰφίνοον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

[15] Δεξιάδην ἵππων ἐπιάλμενον ὠκειάων

[16] ὦμον· ὁ δ’ ἐξ ἵππων χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

[17] τοὺς δ’ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη

[18] Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,

[19] βῆ ῥα κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων ἀί̈ξασα

[20] Ἴλιον εἰς ἱερήν· τῇ δ’ ἀντίος ὄρνυτ’ Ἀπόλλων

[21] Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

[22] ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ.

[23] τὴν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[24] τίπτε σὺ δ’ αὖ μεμαυῖα Διὸς θύγατερ μεγάλοιο

[25] ἦλθες ἀπ’ Οὐλύμποιο, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

[26] ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην

[27] δῷς; ἐπεὶ οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις.

[28] ἀλλ’ εἴ μοί τι πίθοιο τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·

[29] νῦν μὲν παύσωμεν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα

[30] σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχήσοντ’ εἰς ὅ κε τέκμωρ

[31] Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ

[32] ὑμῖν ἀθανάτῃσι, διαπραθέειν τόδε ἄστυ.

[33] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[34] ὧδ’ ἔστω ἑκάεργε· τὰ γὰρ φρονέουσα καὶ αὐτὴ

[35] ἦλθον ἀπ’ Οὐλύμποιο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

[36] ἀλλ’ ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν;

[37] τὴν δ’ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

[38] Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο,

[39] ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος

[40] ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,

[41] οἳ δέ κ’ ἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[42] οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.

[43] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[44] τῶν δ’ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ

[45] βουλήν, ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι·

[46] στῆ δὲ παρ’ Ἕκτορ’ ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

[47] Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε

[48] ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο, κασίγνητος δέ τοί εἰμι·

[49] ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,

[50] αὐτὸς δὲ προκάλεσσαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος

[51] ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι·

[52] οὐ γάρ πώ τοι μοῖρα θανεῖν καὶ πότμον ἐπισπεῖν·

[53] ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπ’ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων.

[54] ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’ αὖτε χάρη μέγα μῦθον ἀκούσας,

[55] καί ῥ’ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας,

[56] μέσσου δουρὸς ἑλών· οἳ δ’ ἱδρύνθησαν ἅπαντες.

[57] κὰδ δ’ Ἀγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

[58] κὰδ δ’ ἄρ’ Ἀθηναίη τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

[59] ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι

[60] φηγῷ ἐφ’ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο

[61] ἀνδράσι τερπόμενοι· τῶν δὲ στίχες εἵατο πυκναὶ

[62] ἀσπίσι καὶ κορύθεσσι καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

[63] οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι φρὶξ

[64] ὀρνυμένοιο νέον, μελάνει δέ τε πόντος ὑπ’ αὐτῆς,

[65] τοῖαι ἄρα στίχες εἵατ’ Ἀχαιῶν τε Τρώων τε

[66] ἐν πεδίῳ· Ἕκτωρ δὲ μετ’ ἀμφοτέροισιν ἔειπε·

[67] κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[68] ὄφρ’ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

[69] ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν,

[70] ἀλλὰ κακὰ φρονέων τεκμαίρεται ἀμφοτέροισιν

[71] εἰς ὅ κεν ἢ ὑμεῖς Τροίην εὔπυργον ἕλητε

[72] ἢ αὐτοὶ παρὰ νηυσὶ δαμείετε ποντοπόροισιν.

[73] ὑμῖν δ’ ἐν γὰρ ἔασινἀριστῆες Παναχαιῶν·

[74] τῶν νῦν ὅν τινα θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

[75] δεῦρ’ ἴτω ἐκ πάντων πρόμος ἔμμεναι Ἕκτορι δίῳ.

[76] ὧδε δὲ μυθέομαι, Ζεὺς δ’ ἄμμ’ ἐπιμάρτυρος ἔστω·

[77] εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ,

[78] τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας,

[79] σῶμα δὲ οἴκαδ’ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με

[80] Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

[81] εἰ δέ κ’ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων,

[82] τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν,

[83] καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο,

[84] τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω,

[85] ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

[86] σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

[87] καί ποτέ τις εἴπῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων

[88] νηὶ̈ πολυκλήϊδι πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

[89] ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος,

[90] ὅν ποτ’ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ.

[91] ὥς ποτέ τις ἐρέει· τὸ δ’ ἐμὸν κλέος οὔ ποτ’ ὀλεῖται.

[92] ὣς ἔφαθ’, οἱ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

[93] αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, δεῖσαν δ’ ὑποδέχθαι·

[94] ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε

[95] νείκει ὀνειδίζων, μέγα δὲ στεναχίζετο θυμῷ·

[96] ὤ μοι ἀπειλητῆρες Ἀχαιί̈δες οὐκέτ’ Ἀχαιοί·

[97] ἦ μὲν δὴ λώβη τάδε γ’ ἔσσεται αἰνόθεν αἰνῶς

[98] εἰ μή τις Δαναῶν νῦν Ἕκτορος ἀντίος εἶσιν.

[99] ἀλλ’ ὑμεῖς μὲν πάντες ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε

[100] ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι ἀκλεὲς αὔτως·

[101] τῷδε δ’ ἐγὼν αὐτὸς θωρήξομαι· αὐτὰρ ὕπερθε

[102] νίκης πείρατ’ ἔχονται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν.

[103] ὣς ἄρα φωνήσας κατεδύσετο τεύχεα καλά.

[104] ἔνθά κέ τοι Μενέλαε φάνη βιότοιο τελευτὴ

[105] Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν, ἐπεὶ πολὺ φέρτερος ἦεν,

[106] εἰ μὴ ἀναί̈ξαντες ἕλον βασιλῆες Ἀχαιῶν,

[107] αὐτός τ’ Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων

[108] δεξιτερῆς ἕλε χειρὸς ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαζεν·

[109] ἀφραίνεις Μενέλαε διοτρεφές, οὐδέ τί σε χρὴ

[110] ταύτης ἀφροσύνης· ἀνὰ δὲ σχέο κηδόμενός περ,

[111] μηδ’ ἔθελ’ ἐξ ἔριδος σεῦ ἀμείνονι φωτὶ μάχεσθαι

[112] Ἕκτορι Πριαμίδῃ, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

[113] καὶ δ’ Ἀχιλεὺς τούτῳ γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ

[114] ἔρριγ’ ἀντιβολῆσαι, ὅ περ σέο πολλὸν ἀμείνων.

[115] ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν ἵζευ ἰὼν μετὰ ἔθνος ἑταίρων,

[116] τούτῳ δὲ πρόμον ἄλλον ἀναστήσουσιν Ἀχαιοί.

[117] εἴ περ ἀδειής τ’ ἐστὶ καὶ εἰ μόθου ἔστ’ ἀκόρητος,

[118] φημί μιν ἀσπασίως γόνυ κάμψειν, αἴ κε φύγῃσι

[119] δηί̈ου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

[120] ὣς εἰπὼν παρέπεισεν ἀδελφειοῦ φρένας ἥρως

[121] αἴσιμα παρειπών, ὁ δ’ ἐπείθετο· τοῦ μὲν ἔπειτα

[122] γηθόσυνοι θεράποντες ἀπ’ ὤμων τεύχε’ ἕλοντο·

[123] Νέστωρ δ’ Ἀργείοισιν ἀνίστατο καὶ μετέειπεν·

[124] ὢ πόποι ἦ μέγα πένθος Ἀχαιί̈δα γαῖαν ἱκάνει.

[125] ἦ κε μέγ’ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς

[126] ἐσθλὸς Μυρμιδόνων βουληφόρος ἠδ’ ἀγορητής,

[127] ὅς ποτέ μ’ εἰρόμενοσμέγ’ ἐγήθεεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ

[128] πάντων Ἀργείων ἐρέων γενεήν τε τόκον τε.

[129] τοὺς νῦν εἰ πτώσσοντας ὑφ’ Ἕκτορι πάντας ἀκούσαι,

[130] πολλά κεν ἀθανάτοισι φίλας ἀνὰ χεῖρας ἀείραι

[131] θυμὸν ἀπὸ μελέων δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω.

[132] αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

[133] ἡβῷμ’ ὡς ὅτ’ ἐπ’ ὠκυρόῳ Κελάδοντι μάχοντο

[134] ἀγρόμενοι Πύλιοί τε καὶ Ἀρκάδες ἐγχεσίμωροι

[135] Φειᾶς πὰρ τείχεσσιν Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.

[136] τοῖσι δ’ Ἐρευθαλίων πρόμος ἵστατο ἰσόθεος φὼς

[137] τεύχε’ ἔχων ὤμοισιν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

[138] δίου Ἀρηϊθόου, τὸν ἐπίκλησιν κορυνήτην

[139] ἄνδρες κίκλησκον καλλίζωνοί τε γυναῖκες

[140] οὕνεκ’ ἄρ’ οὐ τόξοισι μαχέσκετο δουρί τε μακρῷ,

[141] ἀλλὰ σιδηρείῃ κορύνῃ ῥήγνυσκε φάλαγγας.

[142] τὸν Λυκόοργος ἔπεφνε δόλῳ, οὔ τι κράτεί̈ γε,

[143] στεινωπῷ ἐν ὁδῷ ὅθ’ ἄρ’ οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον

[144] χραῖσμε σιδηρείη· πρὶν γὰρ Λυκόοργος ὑποφθὰς

[145] δουρὶ μέσον περόνησεν, ὁ δ’ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·

[146] τεύχεα δ’ ἐξενάριξε, τά οἱ πόρε χάλκεος Ἄρης.

[147] καὶ τὰ μὲν αὐτὸς ἔπειτα φόρει μετὰ μῶλον Ἄρηος·

[148] αὐτὰρ ἐπεὶ Λυκόοργος ἐνὶ μεγάροισιν ἐγήρα,

[149] δῶκε δ’ Ἐρευθαλίωνι φίλῳ θεράποντι φορῆναι·

[150] τοῦ ὅ γε τεύχε’ ἔχων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους.

[151] οἳ δὲ μάλ’ ἐτρόμεον καὶ ἐδείδισαν, οὐδέ τις ἔτλη·

[152] ἀλλ’ ἐμὲ θυμὸς ἀνῆκε πολυτλήμων πολεμίζειν

[153] θάρσεϊ ᾧ· γενεῇ δὲ νεώτατος ἔσκον ἁπάντων·

[154] καὶ μαχόμην οἱ ἐγώ, δῶκεν δέ μοι εὖχος Ἀθήνη.

[155] τὸν δὴ μήκιστον καὶ κάρτιστον κτάνον ἄνδρα·

[156] πολλὸς γάρ τις ἔκειτο παρήορος ἔνθα καὶ ἔνθα.

[157] εἴθ’ ὣς ἡβώοιμι, βίη δέ μοι ἔμπεδος εἴη·

[158] τώ κε τάχ’ ἀντήσειε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[159] ὑμέων δ’ οἵ περ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν

[160] οὐδ’ οἳ προφρονέως μέμαθ’ Ἕκτορος ἀντίον ἐλθεῖν.

[161] ὣς νείκεσς’ ὁ γέρων, οἳ δ’ ἐννέα πάντες ἀνέσταν.

[162] ὦρτο πολὺ πρῶτος μὲν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

[163] τῷ δ’ ἐπὶ Τυδεί̈δης ὦρτο κρατερὸς Διομήδης,

[164] τοῖσι δ’ ἐπ’ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν,

[165] τοῖσι δ’ ἐπ’ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων Ἰδομενῆος

[166] Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ,

[167] τοῖσι δ’ ἐπ’ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός,

[168] ἂν δὲ Θόας Ἀνδραιμονίδης καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·

[169] πάντες ἄρ’ οἵ γ’ ἔθελον πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.

[170] τοῖς δ’ αὖτις μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[171] κλήρῳ νῦν πεπάλασθε διαμπερὲς ὅς κε λάχῃσιν·

[172] οὗτος γὰρ δὴ ὀνήσει ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς,

[173] καὶ δ’ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι

[174] δηί̈ου ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

[175] ὣς ἔφαθ’, οἳ δὲ κλῆρον ἐσημήναντο ἕκαστος,

[176] ἐν δ’ ἔβαλον κυνέῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεί̈δαο.

[177] λαοὶ δ’ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον·

[178] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[179] Ζεῦ πάτερ ἢ Αἴαντα λαχεῖν, ἢ Τυδέος υἱόν,

[180] ἢ αὐτὸν βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.

[181] ὣς ἄρ’ ἔφαν, πάλλεν δὲ Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,

[182] ἐκ δ’ ἔθορε κλῆρος κυνέης ὃν ἄρ’ ἤθελον αὐτοὶ

[183] Αἴαντος· κῆρυξ δὲ φέρων ἀν’ ὅμιλον ἁπάντῃ

[184] δεῖξ’ ἐνδέξια πᾶσιν ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν.

[185] οἳ δ’ οὐ γιγνώσκοντες ἀπηνήναντο ἕκαστος.

[186] ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸν ἵκανε φέρων ἀν’ ὅμιλον ἁπάντῃ

[187] ὅς μιν ἐπιγράψας κυνέῃ βάλε φαίδιμος Αἴας,

[188] ἤτοι ὑπέσχεθε χεῖρ’, ὁ δ’ ἄρ’ ἔμβαλεν ἄγχι παραστάς,

[189] γνῶ δὲ κλήρου σῆμα ἰδών, γήθησε δὲ θυμῷ.

[190] τὸν μὲν πὰρ πόδ’ ἑὸν χαμάδις βάλε φώνησέν τε·

[191] ὦ φίλοι ἤτοι κλῆρος ἐμός, χαίρω δὲ καὶ αὐτὸς

[192] θυμῷ, ἐπεὶ δοκέω νικησέμεν Ἕκτορα δῖον.

[193] ἀλλ’ ἄγετ’ ὄφρ’ ἂν ἐγὼ πολεμήϊα τεύχεα δύω,

[194] τόφρ’ ὑμεῖς εὔχεσθε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι

[195] σιγῇ ἐφ’ ὑμείων ἵνα μὴ Τρῶές γε πύθωνται,

[196] ἠὲ καὶ ἀμφαδίην, ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης·

[197] οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑκὼν ἀέκοντα δίηται

[198] οὐδέ τι ἰδρείῃ, ἐπεὶ οὐδ’ ἐμὲ νήϊδά γ’ οὕτως

[199] ἔλπομαι ἐν Σαλαμῖνι γενέσθαι τε τραφέμεν τε.

[200] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ εὔχοντο Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·

[201] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[202] Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε

[203] δὸς νίκην Αἴαντι καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι·

[204] εἰ δὲ καὶ Ἕκτορά περ φιλέεις καὶ κήδεαι αὐτοῦ,

[205] ἴσην ἀμφοτέροισι βίην καὶ κῦδος ὄπασσον.

[206] ὣς ἄρ’ ἔφαν, Αἴας δὲ κορύσσετο νώροπι χαλκῷ.

[207] αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροὶ̈ ἕσσατο τεύχεα,

[208] σεύατ’ ἔπειθ’ οἷός τε πελώριος ἔρχεται Ἄρης,

[209] ὅς τ’ εἶσιν πόλεμον δὲ μετ’ ἀνέρας οὕς τε Κρονίων

[210] θυμοβόρου ἔριδος μένεϊ ξυνέηκε μάχεσθαι.

[211] τοῖος ἄρ’ Αἴας ὦρτο πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν

[212] μειδιόων βλοσυροῖσι προσώπασι· νέρθε δὲ ποσσὶν

[213] ἤϊε μακρὰ βιβάς, κραδάων δολιχόσκιον ἔγχος.

[214] τὸν δὲ καὶ Ἀργεῖοι μὲν ἐγήθεον εἰσορόωντες,

[215] Τρῶας δὲ τρόμος αἰνὸς ὑπήλυθε γυῖα ἕκαστον,

[216] Ἕκτορί τ’ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν·

[217] ἀλλ’ οὔ πως ἔτι εἶχεν ὑποτρέσαι οὐδ’ ἀναδῦναι

[218] ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ.

[219] Αἴας δ’ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠύ̈τε πύργον

[220] χάλκεον ἑπταβόειον, ὅ οἱ Τυχίος κάμε τεύχων

[221] σκυτοτόμων ὄχ’ ἄριστος Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων,

[222] ὅς οἱ ἐποίησεν σάκος αἰόλον ἑπταβόειον

[223] ταύρων ζατρεφέων, ἐπὶ δ’ ὄγδοον ἤλασε χαλκόν.

[224] τὸ πρόσθε στέρνοιο φέρων Τελαμώνιος Αἴας

[225] στῆ ῥα μάλ’ Ἕκτορος ἐγγύς, ἀπειλήσας δὲ προσηύδα·

[226] Ἕκτορ νῦν μὲν δὴ σάφα εἴσεαι οἰόθεν οἶος

[227] οἷοι καὶ Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασι

[228] καὶ μετ’ Ἀχιλλῆα ῥηξήνορα θυμολέοντα.

[229] ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισι

[230] κεῖτ’ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν·

[231] ἡμεῖς δ’ εἰμὲν τοῖοι οἳ ἂν σέθεν ἀντιάσαιμεν

[232] καὶ πολέες· ἀλλ’ ἄρχε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο.

[233] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[234] Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν

[235] μή τί μευ ἠύ̈τε παιδὸς ἀφαυροῦ πειρήτιζε

[236] ἠὲ γυναικός, ἣ οὐκ οἶδεν πολεμήϊα ἔργα.

[237] αὐτὰρ ἐγὼν εὖ οἶδα μάχας τ’ ἀνδροκτασίας τε·

[238] οἶδ’ ἐπὶ δεξιά, οἶδ’ ἐπ’ ἀριστερὰ νωμῆσαι βῶν

[239] ἀζαλέην, τό μοι ἔστι ταλαύρινον πολεμίζειν·

[240] οἶδα δ’ ἐπαί̈ξαι μόθον ἵππων ὠκειάων·

[241] οἶδα δ’ ἐνὶ σταδίῃ δηί̈ῳ μέλπεσθαι Ἄρηϊ.

[242] ἀλλ’ οὐ γάρ ς’ ἐθέλω βαλέειν τοιοῦτον ἐόντα

[243] λάθρῃ ὀπιπεύσας, ἀλλ’ ἀμφαδόν, αἴ κε τύχωμι.

[244] ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[245] καὶ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειον

[246] ἀκρότατον κατὰ χαλκόν, ὃς ὄγδοος ἦεν ἐπ’ αὐτῷ.

[247] ἓξ δὲ διὰ πτύχας ἦλθε δαί̈ζων χαλκὸς ἀτειρής,

[248] ἐν τῇ δ’ ἑβδομάτῃ ῥινῷ σχέτο· δεύτερος αὖτε

[249] Αἴας διογενὴς προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[250] καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ’ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην.

[251] διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,

[252] καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·

[253] ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶνα

[254] ἔγχος· ὁ δ’ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[255] τὼ δ’ ἐκσπασσαμένω δολίχ’ ἔγχεα χερσὶν ἅμ’ ἄμφω

[256] σύν ῥ’ ἔπεσον λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν

[257] ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν.

[258] Πριαμίδης μὲν ἔπειτα μέσον σάκος οὔτασε δουρί,

[259] οὐδ’ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμή.

[260] Αἴας δ’ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος· ἣ δὲ διαπρὸ

[261] ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα,

[262] τμήδην δ’ αὐχέν’ ἐπῆλθε, μέλαν δ’ ἀνεκήκιεν αἷμα,

[263] ἀλλ’ οὐδ’ ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ,

[264] ἀλλ’ ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρὶ παχείῃ

[265] κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·

[266] τῷ βάλεν Αἴαντος δεινὸν σάκος ἑπταβόειον

[267] μέσσον ἐπομφάλιον· περιήχησεν δ’ ἄρα χαλκός.

[268] δεύτερος αὖτ’ Αἴας πολὺ μείζονα λᾶαν ἀείρας

[269] ἧκ’ ἐπιδινήσας, ἐπέρεισε δὲ ἶν’ ἀπέλεθρον,

[270] εἴσω δ’ ἀσπίδ’ ἔαξε βαλὼν μυλοειδέϊ πέτρῳ,

[271] βλάψε δέ οἱ φίλα γούναθ’· ὁ δ’ ὕπτιος ἐξετανύσθη

[272] ἀσπίδι ἐγχριμφθείς· τὸν δ’ αἶψ’ ὤρθωσεν Ἀπόλλων.

[273] καί νύ κε δὴ ξιφέεσς’ αὐτοσχεδὸν οὐτάζοντο,

[274] εἰ μὴ κήρυκες Διὸς ἄγγελοι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν

[275] ἦλθον, ὁ μὲν Τρώων, ὁ δ’ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

[276] Ταλθύβιός τε καὶ Ἰδαῖος πεπνυμένω ἄμφω·

[277] μέσσῳ δ’ ἀμφοτέρων σκῆπτρα σχέθον, εἶπέ τε μῦθον

[278] κῆρυξ Ἰδαῖος πεπνυμένα μήδεα εἰδώς·

[279] μηκέτι παῖδε φίλω πολεμίζετε μηδὲ μάχεσθον·

[280] ἀμφοτέρω γὰρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεύς,

[281] ἄμφω δ’ αἰχμητά· τό γε δὴ καὶ ἴδμεν ἅπαντες.

[282] νὺξ δ’ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι.

[283] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη Τελαμώνιος Αἴας·

[284] Ἰδαῖ’ Ἕκτορα ταῦτα κελεύετε μυθήσασθαι·

[285] αὐτὸς γὰρ χάρμῃ προκαλέσσατο πάντας ἀρίστους.

[286] ἀρχέτω· αὐτὰρ ἐγὼ μάλα πείσομαι ᾗ περ ἂν οὗτος.

[287] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[288] Αἶαν ἐπεί τοι δῶκε θεὸς μέγεθός τε βίην τε

[289] καὶ πινυτήν, περὶ δ’ ἔγχει Ἀχαιῶν φέρτατός ἐσσι,

[290] νῦν μὲν παυσώμεσθα μάχης καὶ δηϊοτῆτος

[291] σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ’ εἰς ὅ κε δαίμων

[292] ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δ’ ἑτέροισί γε νίκην.

[293] νὺξ δ’ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ πιθέσθαι,

[294] ὡς σύ τ’ ἐϋφρήνῃς πάντας παρὰ νηυσὶν Ἀχαιούς,

[295] σούς τε μάλιστα ἔτας καὶ ἑταίρους, οἵ τοι ἔασιν·

[296] αὐτὰρ ἐγὼ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος

[297] Τρῶας ἐϋφρανέω καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,

[298] αἵ τέ μοι εὐχόμεναι θεῖον δύσονται ἀγῶνα.

[299] δῶρα δ’ ἄγ’ ἀλλήλοισι περικλυτὰ δώομεν ἄμφω,

[300] ὄφρά τις ὧδ’ εἴπῃσιν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

[301] ἠμὲν ἐμαρνάσθην ἔριδος πέρι θυμοβόροιο,

[302] ἠδ’ αὖτ’ ἐν φιλότητι διέτμαγεν ἀρθμήσαντε.

[303] ὣς ἄρα φωνήσας δῶκε ξίφος ἀργυρόηλον

[304] σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι·

[305] Αἴας δὲ ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν.

[306] τὼ δὲ διακρινθέντε ὁ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν

[307] ἤϊ’, ὁ δ’ ἐς Τρώων ὅμαδον κίε· τοὶ δὲ χάρησαν,

[308] ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα,

[309] Αἴαντος προφυγόντα μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους·

[310] καί ῥ’ ἦγον προτὶ ἄστυ ἀελπτέοντες σόον εἶναι.

[311] Αἴαντ’ αὖθ’ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[312] εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον κεχαρηότα νίκῃ.

[313] οἳ δ’ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεί̈δαο γένοντο,

[314] τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

[315] ἄρσενα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.

[316] τὸν δέρον ἀμφί θ’ ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα,

[317] μίστυλλόν τ’ ἄρ’ ἐπισταμένως πεῖράν τ’ ὀβελοῖσιν,

[318] ὄπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.

[319] αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα,

[320] δαίνυντ’, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐί̈σης·

[321] νώτοισιν δ’ Αἴαντα διηνεκέεσσι γέραιρεν

[322] ἥρως Ἀτρεί̈δης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων.

[323] αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

[324] τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν

[325] Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·

[326] ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

[327] Ἀτρεί̈δη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν,

[328] πολλοὶ γὰρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

[329] τῶν νῦν αἷμα κελαινὸν ἐύ̈ρροον ἀμφὶ Σκάμανδρον

[330] ἐσκέδας’ ὀξὺς Ἄρης, ψυχαὶ δ’ Ἄϊδος δὲ κατῆλθον·

[331] τώ σε χρὴ πόλεμον μὲν ἅμ’ ἠοῖ παῦσαι Ἀχαιῶν,

[332] αὐτοὶ δ’ ἀγρόμενοι κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκροὺς

[333] βουσὶ καὶ ἡμιόνοισιν· ἀτὰρ κατακήομεν αὐτοὺς

[334] τυτθὸν ἀπὸ πρὸ νεῶν, ὥς κ’ ὀστέα παισὶν ἕκαστος

[335] οἴκαδ’ ἄγῃ ὅτ’ ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν.

[336] τύμβον δ’ ἀμφὶ πυρὴν ἕνα χεύομεν ἐξαγαγόντες

[337] ἄκριτον ἐκ πεδίου· ποτὶ δ’ αὐτὸν δείμομεν ὦκα

[338] πύργους ὑψηλοὺς εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

[339] ἐν δ’ αὐτοῖσι πύλας ποιήσομεν εὖ ἀραρυίας,

[340] ὄφρα δι’ αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη·

[341] ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ὀρύξομεν ἐγγύθι τάφρον,

[342] ἥ χ’ ἵππον καὶ λαὸν ἐρυκάκοι ἀμφὶς ἐοῦσα,

[343] μή ποτ’ ἐπιβρίσῃ πόλεμος Τρώων ἀγερώχων.

[344] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες.

[345] Τρώων αὖτ’ ἀγορὴ γένετ’ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ

[346] δεινὴ τετρηχυῖα, παρὰ Πριάμοιο θύρῃσι·

[347] τοῖσιν δ’ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἦρχ’ ἀγορεύειν·

[348] κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ’ ἐπίκουροι,

[349] ὄφρ’ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

[350] δεῦτ’ ἄγετ’ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ’ ἅμ’ αὐτῇ

[351] δώομεν Ἀτρεί̈δῃσιν ἄγειν· νῦν δ’ ὅρκια πιστὰ

[352] ψευσάμενοι μαχόμεσθα· τὼ οὔ νύ τι κέρδιον ἡμῖν

[353] ἔλπομαι ἐκτελέεσθαι, ἵνα μὴ ῥέξομεν ὧδε.

[354] ἤτοι ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο· τοῖσι δ’ ἀνέστη

[355] δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο,

[356] ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[357] Ἀντῆνορ σὺ μὲν οὐκέτ’ ἐμοὶ φίλα ταῦτ’ ἀγορεύεις·

[358] οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.

[359] εἰ δ’ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις,

[360] ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί.

[361] αὐτὰρ ἐγὼ Τρώεσσι μεθ’ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω·

[362] ἀντικρὺ δ’ ἀπόφημι γυναῖκα μὲν οὐκ ἀποδώσω·

[363] κτήματα δ’ ὅσς’ ἀγόμην ἐξ Ἄργεος ἡμέτερον δῶ

[364] πάντ’ ἐθέλω δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλ’ ἐπιθεῖναι.

[365] ἤτοι ὅ γ’ ὣς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο· τοῖσι δ’ ἀνέστη

[366] Δαρδανίδης Πρίαμος, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος,

[367] ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·

[368] κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ’ ἐπίκουροι,

[369] ὄφρ’ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

[370] νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ πτόλιν ὡς τὸ πάρος περ,

[371] καὶ φυλακῆς μνήσασθε καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·

[372] ἠῶθεν δ’ Ἰδαῖος ἴτω κοίλας ἐπὶ νῆας

[373] εἰπέμεν Ἀτρεί̈δῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

[374] μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε·

[375] καὶ δὲ τόδ’ εἰπέμεναιπυκινὸν ἔπος, αἴ κ’ ἐθέλωσι

[376] παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος, εἰς ὅ κε νεκροὺς

[377] κήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ’ εἰς ὅ κε δαίμων

[378] ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δ’ ἑτέροισί γε νίκην.

[379] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδ’ ἐπίθοντο·

[380] δόρπον ἔπειθ’ εἵλοντο κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσιν·

[381] ἠῶθεν δ’ Ἰδαῖος ἔβη κοίλας ἐπὶ νῆας·

[382] τοὺς δ’ εὗρ’ εἰν ἀγορῇ Δαναοὺς θεράποντας Ἄρηος

[383] νηὶ̈ πάρα πρύμνῃ Ἀγαμέμνονος· αὐτὰρ ὁ τοῖσι

[384] στὰς ἐν μέσσοισιν μετεφώνεεν ἠπύτα κῆρυξ·

[385] Ἀτρεί̈δη τε καὶ ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν

[386] ἠνώγει Πρίαμός τε καὶ ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοὶ

[387] εἰπεῖν, αἴ κέ περ ὔμμι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,

[388] μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε·

[389] κτήματα μὲν ὅς’ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν

[390] ἠγάγετο Τροίηνδ’· ὡς πρὶν ὤφελλ’ ἀπολέσθαι·

[391] πάντ’ ἐθέλει δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλ’ ἐπιθεῖναι·

[392] κουριδίην δ’ ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο

[393] οὔ φησιν δώσειν· ἦ μὴν Τρῶές γε κέλονται.

[394] καὶ δὲ τόδ’ ἠνώγεον εἰπεῖν ἔπος αἴ κ’ ἐθέλητε

[395] παύσασθαι πολέμοιο δυσηχέος εἰς ὅ κε νεκροὺς

[396] κήομεν· ὕστερον αὖτε μαχησόμεθ’ εἰς ὅ κε δαίμων

[397] ἄμμε διακρίνῃ, δώῃ δ’ ἑτέροισί γε νίκην.

[398] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

[399] ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[400] μήτ’ ἄρ τις νῦν κτήματ’ Ἀλεξάνδροιο δεχέσθω

[401] μήθ’ Ἑλένην· γνωτὸν δὲ καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστιν

[402] ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατ’ ἐφῆπται.

[403] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν

[404] μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο·

[405] καὶ τότ’ ἄρ’ Ἰδαῖον προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[406] Ἰδαῖ’ ἤτοι μῦθον Ἀχαιῶν αὐτὸς ἀκούεις

[407] ὥς τοι ὑποκρίνονται· ἐμοὶ δ’ ἐπιανδάνει οὕτως

[408] ἀμφὶ δὲ νεκροῖσιν κατακαιέμεν οὔ τι μεγαίρω·

[409] οὐ γάρ τις φειδὼ νεκύων κατατεθνηώτων

[410] γίγνετ’ ἐπεί κε θάνωσι πυρὸς μειλισσέμεν ὦκα.

[411] ὅρκια δὲ Ζεὺς ἴστω ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.

[412] ὣς εἰπὼν τὸ σκῆπτρον ἀνέσχεθε πᾶσι θεοῖσιν,

[413] ἄψορρον δ’ Ἰδαῖος ἔβη προτὶ Ἴλιον ἱρήν.

[414] οἳ δ’ ἕατ’ εἰν ἀγορῇ Τρῶες καὶ Δαρδανίωνες

[415] πάντες ὁμηγερέες, ποτιδέγμενοι ὁππότ’ ἄρ’ ἔλθοι

[416] Ἰδαῖος· ὁ δ’ ἄρ’ ἦλθε καὶ ἀγγελίην ἀπέειπε

[417] στὰς ἐν μέσσοισιν· τοὶ δ’ ὁπλίζοντο μάλ’ ὦκα,

[418] ἀμφότερον νέκυάς τ’ ἀγέμεν ἕτεροι δὲ μεθ’ ὕλην·

[419] Ἀργεῖοι δ’ ἑτέρωθεν ἐϋσσέλμων ἀπὸ νηῶν

[420] ὀτρύνοντο νέκυς τ’ ἀγέμεν, ἕτεροι δὲ μεθ’ ὕλην.

[421] Ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας

[422] ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο

[423] οὐρανὸν εἰσανιών· οἳ δ’ ἤντεον ἀλλήλοισιν.

[424] ἔνθα διαγνῶναι χαλεπῶς ἦν ἄνδρα ἕκαστον·

[425] ἀλλ’ ὕδατι νίζοντες ἄπο βρότον αἱματόεντα

[426] δάκρυα θερμὰ χέοντες ἀμαξάων ἐπάειραν.

[427] οὐδ’ εἴα κλαίειν Πρίαμος μέγας· οἳ δὲ σιωπῇ

[428] νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ,

[429] ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν προτὶ Ἴλιον ἱρήν.

[430] ὣς δ’ αὔτως ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[431] νεκροὺς πυρκαϊῆς ἐπινήνεον ἀχνύμενοι κῆρ,

[432] ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες ἔβαν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[433] ἦμος δ’ οὔτ’ ἄρ πω ἠώς, ἔτι δ’ ἀμφιλύκη νύξ,

[434] τῆμος ἄρ’ ἀμφὶ πυρὴν κριτὸς ἔγρετο λαὸς Ἀχαιῶν,

[435] τύμβον δ’ ἀμφ’ αὐτὴν ἕνα ποίεον ἐξαγαγόντες

[436] ἄκριτον ἐκ πεδίου, ποτὶ δ’ αὐτὸν τεῖχος ἔδειμαν

[437] πύργους θ’ ὑψηλούς, εἶλαρ νηῶν τε καὶ αὐτῶν.

[438] ἐν δ’ αὐτοῖσι πύλας ἐνεποίεον εὖ ἀραρυίας,

[439] ὄφρα δι’ αὐτάων ἱππηλασίη ὁδὸς εἴη·

[440] ἔκτοσθεν δὲ βαθεῖαν ἐπ’ αὐτῷ τάφρον ὄρυξαν

[441] εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξαν.

[442] ὣς οἳ μὲν πονέοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί·

[443] οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἀστεροπητῇ

[444] θηεῦντο μέγα ἔργον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.

[445] τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·

[446] Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν

[447] ὅς τις ἔτ’ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει;

[448] οὐχ ὁράαις ὅτι δ’ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

[449] τεῖχος ἐτειχίσσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφὶ δὲ τάφρον

[450] ἤλασαν, οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας;

[451] τοῦ δ’ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τ’ ἐπικίδναται ἠώς·

[452] τοῦ δ’ ἐπιλήσονται τὸ ἐγὼ καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων

[453] ἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντε.

[454] τὸν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[455] ὢ πόποι ἐννοσίγαι’ εὐρυσθενές, οἷον ἔειπες.

[456] ἄλλός κέν τις τοῦτο θεῶν δείσειε νόημα,

[457] ὃς σέο πολλὸν ἀφαυρότερος χεῖράς τε μένος τε·

[458] σὸν δ’ ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τ’ ἐπικίδναται ἠώς.

[459] ἄγρει μὰν ὅτ’ ἂν αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

[460] οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

[461] τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι,

[462] αὖτις δ’ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι,

[463] ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν.

[464] ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,

[465] δύσετο δ’ ἠέλιος, τετέλεστο δὲ ἔργον Ἀχαιῶν,

[466] βουφόνεον δὲ κατὰ κλισίας καὶ δόρπον ἕλοντο.

[467] νῆες δ’ ἐκ Λήμνοιο παρέσταν οἶνον ἄγουσαι

[468] πολλαί, τὰς προέηκεν Ἰησονίδης Εὔνηος,

[469] τόν ῥ’ ἔτεχ’ Ὑψιπύλη ὑπ’ Ἰήσονι ποιμένι λαῶν.

[470] χωρὶς δ’ Ἀτρεί̈δῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

[471] δῶκεν Ἰησονίδης ἀγέμεν μέθυ χίλια μέτρα.

[472] ἔνθεν οἰνίζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

[473] ἄλλοι μὲν χαλκῷ, ἄλλοι δ’ αἴθωνι σιδήρῳ,

[474] ἄλλοι δὲ ῥινοῖς, ἄλλοι δ’ αὐτῇσι βόεσσιν,

[475] ἄλλοι δ’ ἀνδραπόδεσσι· τίθεντο δὲ δαῖτα θάλειαν.

[476] παννύχιοι μὲν ἔπειτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

[477] δαίνυντο, Τρῶες δὲ κατὰ πτόλιν ἠδ’ ἐπίκουροι·

[478] παννύχιος δέ σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεὺς

[479] σμερδαλέα κτυπέων· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει·

[480] οἶνον δ’ ἐκ δεπάων χαμάδις χέον, οὐδέ τις ἔτλη

[481] πρὶν πιέειν πρὶν λεῖψαι ὑπερμενέϊ Κρονίωνι.

[482] κοιμήσαντ’ ἄρ’ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.