ΙΛΙΑΔΟΣ Ε – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Ε

Διομήδους ἀριστεία

[1] Ἔνθ’ αὖ Τυδεί̈δῃ Διομήδεϊ Παλλὰς Ἀθήνη

[2] δῶκε μένος καὶ θάρσος, ἵν’ ἔκδηλος μετὰ πᾶσιν

[3] Ἀργείοισι γένοιτο ἰδὲ κλέος ἐσθλὸν ἄροιτο·

[4] δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ

[5] ἀστέρ’ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα

[6] λαμπρὸν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο·

[7] τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμων,

[8] ὦρσε δέ μιν κατὰ μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο.

[9] ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης ἀφνειὸς ἀμύμων

[10] ἱρεὺς Ἡφαίστοιο· δύω δέ οἱ υἱέες ἤστην

[11] Φηγεὺς Ἰδαῖός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[12] τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην·

[13] τὼ μὲν ἀφ’ ἵπποιιν, ὁ δ’ ἀπὸ χθονὸς ὄρνυτο πεζός.

[14] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες

[15] Φηγεύς ῥα πρότερος προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος·

[16] Τυδεί̈δεω δ’ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθ’ ἀκωκὴ

[17] ἔγχεος, οὐδ’ ἔβαλ’ αὐτόν· ὁ δ’ ὕστερος ὄρνυτο χαλκῷ

[18] Τυδεί̈δης· τοῦ δ’ οὐχ ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,

[19] ἀλλ’ ἔβαλε στῆθος μεταμάζιον, ὦσε δ’ ἀφ’ ἵππων.

[20] Ἰδαῖος δ’ ἀπόρουσε λιπὼν περικαλλέα δίφρον,

[21] οὐδ’ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο·

[22] οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτὸς ὑπέκφυγε κῆρα μέλαιναν,

[23] ἀλλ’ Ἥφαιστος ἔρυτο, σάωσε δὲ νυκτὶ καλύψας,

[24] ὡς δή οἱ μὴ πάγχυ γέρων ἀκαχήμενος εἴη.

[25] ἵππους δ’ ἐξελάσας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς

[26] δῶκεν ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας.

[27] Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ ἴδον υἷε Δάρητος

[28] τὸν μὲν ἀλευάμενον, τὸν δὲ κτάμενον παρ’ ὄχεσφι,

[29] πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ γλαυκῶπις Ἀθήνη

[30] χειρὸς ἑλοῦς’ ἐπέεσσι προσηύδα θοῦρον Ἄρηα·

[31] Ἄρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα

[32] οὐκ ἂν δὴ Τρῶας μὲν ἐάσαιμεν καὶ Ἀχαιοὺς

[33] μάρνασθ’, ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ,

[34] νῶϊ δὲ χαζώμεσθα, Διὸς δ’ ἀλεώμεθα μῆνιν;

[35] ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα·

[36] τὸν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπ’ ἠϊόεντι Σκαμάνδρῳ,

[37] Τρῶας δ’ ἔκλιναν Δαναοί· ἕλε δ’ ἄνδρα ἕκαστος

[38] ἡγεμόνων· πρῶτος δὲ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

[39] ἀρχὸν Ἁλιζώνων Ὀδίον μέγαν ἔκβαλε δίφρου·

[40] πρώτῳ γὰρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν

[41] ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,

[42] δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.

[43] Ἰδομενεὺς δ’ ἄρα Φαῖστον ἐνήρατο Μῄονος υἱὸν

[44] Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.

[45] τὸν μὲν ἄρ’ Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἔγχεϊ μακρῷ

[46] νύξ’ ἵππων ἐπιβησόμενον κατὰ δεξιὸν ὦμον·

[47] ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων, στυγερὸς δ’ ἄρα μιν σκότος εἷλε.

[48] τὸν μὲν ἄρ’ Ἰδομενῆος ἐσύλευον θεράποντες·

[49] υἱὸν δὲ Στροφίοιο Σκαμάνδριον αἵμονα θήρης

[50] Ἀτρεί̈δης Μενέλαος ἕλ’ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

[51] ἐσθλὸν θηρητῆρα· δίδαξε γὰρ Ἄρτεμις αὐτὴ

[52] βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη·

[53] ἀλλ’ οὔ οἱ τότε γε χραῖσμ’ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα,

[54] οὐδὲ ἑκηβολίαι ᾗσιν τὸ πρίν γε κέκαστο·

[55] ἀλλά μιν Ἀτρεί̈δης δουρικλειτὸς Μενέλαος

[56] πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρὶ

[57] ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν,

[58] ἤριπε δὲ πρηνής, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.

[59] Μηριόνης δὲ Φέρεκλον ἐνήρατο, τέκτονος υἱὸν

[60] Ἁρμονίδεω, ὃς χερσὶν ἐπίστατο δαίδαλα πάντα

[61] τεύχειν· ἔξοχα γάρ μιν ἐφίλατο Παλλὰς Ἀθήνη·

[62] ὃς καὶ Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο νῆας ἐί̈σας

[63] ἀρχεκάκους, αἳ πᾶσι κακὸν Τρώεσσι γένοντο

[64] οἷ τ’ αὐτῷ, ἐπεὶ οὔ τι θεῶν ἐκ θέσφατα ᾔδη.

[65] τὸν μὲν Μηριόνης ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων

[66] βεβλήκει γλουτὸν κατὰ δεξιόν· ἣ δὲ διαπρὸ

[67] ἀντικρὺ κατὰ κύστιν ὑπ’ ὀστέον ἤλυθ’ ἀκωκή·

[68] γνὺξ δ’ ἔριπ’ οἰμώξας, θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε.

[69] Πήδαιον δ’ ἄρ’ ἔπεφνε Μέγης Ἀντήνορος υἱὸν

[70] ὅς ῥα νόθος μὲν ἔην, πύκα δ’ ἔτρεφε δῖα Θεανὼ

[71] ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.

[72] τὸν μὲν Φυλεί̈δης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼν

[73] βεβλήκει κεφαλῆς κατὰ ἰνίον ὀξέϊ δουρί·

[74] ἀντικρὺ δ’ ἀν’ ὀδόντας ὑπὸ γλῶσσαν τάμε χαλκός·

[75] ἤριπε δ’ ἐν κονίῃ, ψυχρὸν δ’ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσιν.

[76] Εὐρύπυλος δ’ Εὐαιμονίδης Ὑψήνορα δῖον

[77] υἱὸν ὑπερθύμου Δολοπίονος, ὅς ῥα Σκαμάνδρου

[78] ἀρητὴρ ἐτέτυκτο, θεὸς δ’ ὣς τίετο δήμῳ,

[79] τὸν μὲν ἄρ’ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός,

[80] πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλας’ ὦμον

[81] φασγάνῳ ἀί̈ξας, ἀπὸ δ’ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν·

[82] αἱματόεσσα δὲ χεὶρ πεδίῳ πέσε· τὸν δὲ κατ’ ὄσσε

[83] ἔλλαβεπορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.

[84] ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

[85] Τυδεί̈δην δ’ οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη

[86] ἠὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλέοι ἦ μετ’ Ἀχαιοῖς.

[87] θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικὼς

[88] χειμάρρῳ, ὅς τ’ ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας·

[89] τὸν δ’ οὔτ’ ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν,

[90] οὔτ’ ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων

[91] ἐλθόντ’ ἐξαπίνης ὅτ’ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·

[92] πολλὰ δ’ ὑπ’ αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ’ αἰζηῶν·

[93] ὣς ὑπὸ Τυδεί̈δῃ πυκιναὶ κλονέοντοφάλαγγες

[94] Τρώων, οὐδ’ ἄρα μιν μίμνον πολέες περ ἐόντες.

[95] τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱὸς

[96] θύνοντ’ ἂμ πεδίον πρὸ ἕθεν κλονέοντα φάλαγγας,

[97] αἶψ’ ἐπὶ Τυδεί̈δῃ ἐτιταίνετο καμπύλα τόξα,

[98] καὶ βάλ’ ἐπαί̈σσοντα τυχὼν κατὰ δεξιὸν ὦμον

[99] θώρηκος γύαλον· διὰ δ’ ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός,

[100] ἀντικρὺ δὲ διέσχε, παλάσσετο δ’ αἵματι θώρηξ.

[101] τῷ δ’ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·

[102] ὄρνυσθε Τρῶες μεγάθυμοι κέντορες ἵππων·

[103] βέβληται γὰρ ἄριστος Ἀχαιῶν, οὐδέ ἕ φημι

[104] δήθ’ ἀνσχήσεσθαι κρατερὸν βέλος, εἰ ἐτεόν με

[105] ὦρσεν ἄναξ Διὸς υἱὸς ἀπορνύμενον Λυκίηθεν.

[106] ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος· τὸν δ’ οὐ βέλος ὠκὺ δάμασσεν,

[107] ἀλλ’ ἀναχωρήσας πρόσθ’ ἵπποιιν καὶ ὄχεσφιν

[108] ἔστη, καὶ Σθένελον προσέφη Καπανήϊον υἱόν·

[109] ὄρσο πέπον Καπανηϊάδη, καταβήσεο δίφρου,

[110] ὄφρά μοι ἐξ ὤμοιο ἐρύσσῃς πικρὸν ὀϊστόν.

[111] ὣς ἄρ’ ἔφη, Σθένελος δὲ καθ’ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε,

[112] πὰρ δὲ στὰς βέλος ὠκὺ διαμπερὲς ἐξέρυς’ ὤμου·

[113] αἷμα δ’ ἀνηκόντιζε διὰ στρεπτοῖο χιτῶνος.

[114] δὴ τότ’ ἔπειτ’ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[115] κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη,

[116] εἴ ποτέ μοι καὶ πατρὶ φίλα φρονέουσα παρέστης

[117] δηί̈ῳ ἐν πολέμῳ, νῦν αὖτ’ ἐμὲ φῖλαι Ἀθήνη·

[118] δὸς δέ τέ μ’ ἄνδρα ἑλεῖν καὶ ἐς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν

[119] ὅς μ’ ἔβαλε φθάμενος καὶ ἐπεύχεται, οὐδέ μέ φησι

[120] δηρὸν ἔτ’ ὄψεσθαι λαμπρὸν φάος ἠελίοιο.

[121] ὣς ἔφατ’ εὐχόμενος· τοῦ δ’ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη,

[122] γυῖα δ’ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν·

[123] ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[124] θαρσῶν νῦν Διόμηδες ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·

[125] ἐν γάρ τοι στήθεσσι μένος πατρώϊον ἧκα

[126] ἄτρομον, οἷον ἔχεσκε σακέσπαλος ἱππότα Τυδεύς·

[127] ἀχλὺν δ’ αὖ τοι ἀπ’ ὀφθαλμῶν ἕλον ἣ πρὶν ἐπῆεν,

[128] ὄφρ’ εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα.

[129] τὼ νῦν αἴ κε θεὸς πειρώμενος ἐνθάδ’ ἵκηται

[130] μή τι σύ γ’ ἀθανάτοισι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι

[131] τοῖς ἄλλοις· ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη

[132] ἔλθῃς’ ἐς πόλεμον, τήν γ’ οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

[133] ἣ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦς’ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη,

[134] Τυδεί̈δης δ’ ἐξαῦτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη

[135] καὶ πρίν περ θυμῷ μεμαὼς Τρώεσσι μάχεσθαι·

[136] δὴ τότε μιν τρὶς τόσσον ἕλεν μένος ὥς τε λέοντα

[137] ὅν ῥά τε ποιμὴν ἀγρῷ ἐπ’ εἰροπόκοις ὀί̈εσσι

[138] χραύσῃ μέν τ’ αὐλῆς ὑπεράλμενον οὐδὲ δαμάσσῃ·

[139] τοῦ μέν τε σθένος ὦρσεν, ἔπειτα δέ τ’ οὐ προσαμύνει,

[140] ἀλλὰ κατὰ σταθμοὺς δύεται, τὰ δ’ ἐρῆμα φοβεῖται·

[141] αἳ μέν τ’ ἀγχιστῖναιἐπ’ ἀλλήλῃσι κέχυνται,

[142] αὐτὰρ ὁ ἐμμεμαὼς βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς·

[143] ὣς μεμαὼς Τρώεσσι μίγη κρατερὸς Διομήδης.

[144] ἔνθ’ ἕλεν Ἀστύνοον καὶ Ὑπείρονα ποιμένα λαῶν,

[145] τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο βαλὼν χαλκήρεϊ δουρί,

[146] τὸν δ’ ἕτερον ξίφεϊ μεγάλῳ κληῖ̈δα παρ’ ὦμον

[147] πλῆξ’, ἀπὸ δ’ αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδ’ ἀπὸ νώτου.

[148] τοὺς μὲν ἔας’, ὁ δ’ Ἄβαντα μετῴχετο καὶ Πολύειδον

[149] υἱέας Εὐρυδάμαντος ὀνειροπόλοιο γέροντος·

[150] τοῖς οὐκ ἐρχομένοις ὁ γέρων ἐκρίνατ’ ὀνείρους,

[151] ἀλλά σφεας κρατερὸς Διομήδης ἐξενάριξε·

[152] βῆ δὲ μετὰ Ξάνθόν τε Θόωνά τε Φαίνοπος υἷε

[153] ἄμφω τηλυγέτω· ὁ δὲ τείρετο γήραϊ λυγρῷ,

[154] υἱὸν δ’ οὐ τέκετ’ ἄλλον ἐπὶ κτεάτεσσι λιπέσθαι.

[155] ἔνθ’ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δ’ ἐξαίνυτο θυμὸν

[156] ἀμφοτέρω, πατέρι δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ

[157] λεῖπ’, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε

[158] δέξατο· χηρωσταὶ δὲ διὰ κτῆσιν δατέοντο.

[159] ἔνθ’ υἷας Πριάμοιο δύω λάβε Δαρδανίδαο

[160] εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας Ἐχέμμονά τε Χρομίον τε.

[161] ὡς δὲ λέων ἐν βουσὶ θορὼν ἐξ αὐχένα ἄξῃ

[162] πόρτιος ἠὲ βοὸς ξύλοχον κάτα βοσκομενάων,

[163] ὣς τοὺς ἀμφοτέρους ἐξ ἵππων Τυδέος υἱὸς

[164] βῆσε κακῶς ἀέκοντας, ἔπειτα δὲ τεύχε’ ἐσύλα·

[165] ἵππους δ’ οἷς ἑτάροισι δίδου μετὰ νῆας ἐλαύνειν.

[166] τὸν δ’ ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν,

[167] βῆ δ’ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων

[168] Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος εἴ που ἐφεύροι·

[169] εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε,

[170] στῆ δὲ πρόσθ’ αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα·

[171] Πάνδαρε ποῦ τοι τόξον ἰδὲ πτερόεντες ὀϊστοὶ

[172] καὶ κλέος; ᾧ οὔ τίς τοι ἐρίζεται ἐνθάδε γ’ ἀνήρ,

[173] οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γ’ εὔχεται εἶναι ἀμείνων.

[174] ἀλλ’ ἄγε τῷδ’ ἔφες ἀνδρὶ βέλος Διὶ χεῖρας ἀνασχὼν

[175] ὅς τις ὅδε κρατέει καὶ δὴ κακὰ πολλὰ ἔοργε

[176] Τρῶας, ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατ’ ἔλυσεν·

[177] εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν

[178] ἱρῶν μηνίσας· χαλεπὴ δὲ θεοῦ ἔπι μῆνις.

[179] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·

[180] Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων

[181] Τυδεί̈δῃ μιν ἔγωγε δαί̈φρονι πάντα ἐί̈σκω,

[182] ἀσπίδι γιγνώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ,

[183] ἵππους τ’ εἰσορόων· σάφα δ’ οὐκ οἶδ’ εἰ θεός ἐστιν.

[184] εἰ δ’ ὅ γ’ ἀνὴρ ὅν φημι δαί̈φρων Τυδέος υἱὸς

[185] οὐχ ὅ γ’ ἄνευθε θεοῦ τάδε μαίνεται, ἀλλά τις ἄγχι

[186] ἕστηκ’ ἀθανάτων νεφέλῃ εἰλυμένος ὤμους,

[187] ὃς τούτου βέλος ὠκὺ κιχήμενον ἔτραπεν ἄλλῃ.

[188] ἤδη γάρ οἱ ἐφῆκα βέλος, καί μιν βάλον ὦμον

[189] δεξιὸν ἀντικρὺ διὰ θώρηκος γυάλοιο·

[190] καί μιν ἔγωγ’ ἐφάμην Ἀϊδωνῆϊ προϊάψειν,

[191] ἔμπης δ’ οὐκ ἐδάμασσα· θεός νύ τίς ἐστι κοτήεις.

[192] ἵπποι δ’ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κ’ ἐπιβαίην·

[193] ἀλλά που ἐν μεγάροισι Λυκάονος ἕνδεκα δίφροι

[194] καλοὶ πρωτοπαγεῖς νεοτευχέες· ἀμφὶ δὲ πέπλοι

[195] πέπτανται· παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι

[196] ἑστᾶσι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας.

[197] ἦ μέν μοι μάλα πολλὰ γέρων αἰχμητὰ Λυκάων

[198] ἐρχομένῳ ἐπέτελλε δόμοις ἔνι ποιητοῖσιν·

[199] ἵπποισίν μ’ ἐκέλευε καὶ ἅρμασιν ἐμβεβαῶτα

[200] ἀρχεύειν Τρώεσσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας·

[201] ἀλλ’ ἐγὼ οὐ πιθόμην· ἦ τ’ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν·

[202] ἵππων φειδόμενος, μή μοι δευοίατο φορβῆς

[203] ἀνδρῶν εἰλομένων εἰωθότες ἔδμεναι ἄδην.

[204] ὣς λίπον, αὐτὰρ πεζὸς ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα

[205] τόξοισιν πίσυνος· τὰ δέ μ’ οὐκ ἄρ’ ἔμελλον ὀνήσειν.

[206] ἤδη γὰρ δοιοῖσιν ἀριστήεσσιν ἐφῆκα

[207] Τυδεί̈δῃ τε καὶ Ἀτρεί̈δῃ, ἐκ δ’ ἀμφοτέροιιν

[208] ἀτρεκὲς αἷμ’ ἔσσευαβαλών, ἤγειρα δὲ μᾶλλον.

[209] τώ ῥα κακῇ αἴσῃ ἀπὸ πασσάλου ἀγκύλα τόξα

[210] ἤματι τῷ ἑλόμην ὅτε Ἴλιον εἰς ἐρατεινὴν

[211] ἡγεόμην Τρώεσσι φέρων χάριν Ἕκτορι δίῳ.

[212] εἰ δέ κε νοστήσω καὶ ἐσόψομαι ὀφθαλμοῖσι

[213] πατρίδ’ ἐμὴν ἄλοχόν τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα,

[214] αὐτίκ’ ἔπειτ’ ἀπ’ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φὼς

[215] εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην

[216] χερσὶ διακλάσσας· ἀνεμώλια γάρ μοι ὀπηδεῖ.

[217] τὸν δ’ αὖτ’ Αἰνείας Τρώων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

[218] μὴ δ’ οὕτως ἀγόρευε· πάρος δ’ οὐκ ἔσσεται ἄλλως,

[219] πρίν γ’ ἐπὶ νὼ τῷδ’ ἀνδρὶ σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν

[220] ἀντιβίην ἐλθόντε σὺν ἔντεσι πειρηθῆναι.

[221] ἀλλ’ ἄγ’ ἐμῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, ὄφρα ἴδηαι

[222] οἷοι Τρώϊοι ἵπποι ἐπιστάμενοι πεδίοιο

[223] κραιπνὰ μάλ’ ἔνθα καὶ ἔνθα διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι·

[224] τὼ καὶ νῶϊ πόλιν δὲ σαώσετον, εἴ περ ἂν αὖτε

[225] Ζεὺς ἐπὶ Τυδεί̈δῃ Διομήδεϊ κῦδος ὀρέξῃ.

[226] ἀλλ’ ἄγε νῦν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα

[227] δέξαι, ἐγὼ δ’ ἵππων ἀποβήσομαι ὄφρα μάχωμαι·

[228] ἠὲ σὺ τόνδε δέδεξο, μελήσουσιν δ’ ἐμοὶ ἵπποι.

[229] τὸν δ’ αὖτε προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·

[230] Αἰνεία σὺ μὲν αὐτὸς ἔχ’ ἡνία καὶ τεὼ ἵππω·

[231] μᾶλλον ὑφ’ ἡνιόχῳ εἰωθότι καμπύλον ἅρμα

[232] οἴσετον, εἴ περ ἂν αὖτε φεβώμεθα Τυδέος υἱόν·

[233] μὴ τὼ μὲν δείσαντε ματήσετον, οὐδ’ ἐθέλητον

[234] ἐκφερέμεν πολέμοιο τεὸν φθόγγον ποθέοντε,

[235] νῶϊ δ’ ἐπαί̈ξας μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς

[236] αὐτώ τε κτείνῃ καὶ ἐλάσσῃ μώνυχας ἵππους.

[237] ἀλλὰ σύ γ’ αὐτὸς ἔλαυνε τέ’ ἅρματα καὶ τεὼ ἵππω,

[238] τὸν δὲ δ’ ἐγὼν ἐπιόντα δεδέξομαι ὀξέϊ δουρί.

[239] ὣς ἄρα φωνήσαντες ἐς ἅρματα ποικίλα βάντες

[240] ἐμμεμαῶτ’ ἐπὶ Τυδεί̈δῃ ἔχον ὠκέας ἵππους.

[241] τοὺς δὲ ἴδε Σθένελος Καπανήϊος ἀγλαὸς υἱός,

[242] αἶψα δὲ Τυδεί̈δην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[243] Τυδεί̈δη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ,

[244] ἄνδρ’ ὁρόω κρατερὼ ἐπὶ σοὶ μεμαῶτε μάχεσθαι

[245] ἶν’ ἀπέλεθρον ἔχοντας· ὁ μὲν τόξων ἐὺ̈ εἰδὼς

[246] Πάνδαρος, υἱὸς δ’ αὖτε Λυκάονος εὔχεται εἶναι·

[247] Αἰνείας δ’ υἱὸς μὲν ἀμύμονος Ἀγχίσαο

[248] εὔχεται ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ οἵ ἐστ’ Ἀφροδίτη.

[249] ἀλλ’ ἄγε δὴ χαζώμεθ’ ἐφ’ ἵππων, μηδέ μοι οὕτω

[250] θῦνε διὰ προμάχων, μή πως φίλον ἦτορ ὀλέσσῃς.

[251] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[252] μή τι φόβον δ’ ἀγόρευ’, ἐπεὶ οὐδὲ σὲ πεισέμεν οἴω.

[253] οὐ γάρ μοι γενναῖον ἀλυσκάζοντι μάχεσθαι

[254] οὐδὲ καταπτώσσειν· ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστιν·

[255] ὀκνείω δ’ ἵππων ἐπιβαινέμεν, ἀλλὰ καὶ αὔτως

[256] ἀντίον εἶμ’ αὐτῶν· τρεῖν μ’ οὐκ ἐᾷ Παλλὰς Ἀθήνη.

[257] τούτω δ’ οὐ πάλιν αὖτις ἀποίσετον ὠκέες ἵπποι

[258] ἄμφω ἀφ’ ἡμείων, εἴ γ’ οὖν ἕτερός γε φύγῃσιν.

[259] ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ’ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

[260] αἴ κέν μοι πολύβουλος Ἀθήνη κῦδος ὀρέξῃ

[261] ἀμφοτέρω κτεῖναι, σὺ δὲ τούσδε μὲν ὠκέας ἵππους

[262] αὐτοῦ ἐρυκακέειν ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας,

[263] Αἰνείαο δ’ ἐπαί̈ξαι μεμνημένος ἵππων,

[264] ἐκ δ’ ἐλάσαι Τρώων μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

[265] τῆς γάρ τοι γενεῆς ἧς Τρωί̈ περ εὐρύοπα Ζεὺς

[266] δῶχ’ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ’ ἄριστοι

[267] ἵππων ὅσσοι ἔασιν ὑπ’ ἠῶ τ’ ἠέλιόν τε,

[268] τῆς γενεῆς ἔκλεψεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγχίσης

[269] λάθρῃ Λαομέδοντος ὑποσχὼν θήλεας ἵππους·

[270] τῶν οἱ ἓξ ἐγένοντο ἐνὶ μεγάροισι γενέθλη.

[271] τοὺς μὲν τέσσαρας αὐτὸς ἔχων ἀτίταλλ’ ἐπὶ φάτνῃ,

[272] τὼ δὲ δύ’ Αἰνείαι δῶκεν μήστωρε φόβοιο.

[273] εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν.

[274] ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,

[275] τὼ δὲ τάχ’ ἐγγύθεν ἦλθον ἐλαύνοντ’ ὠκέας ἵππους.

[276] τὸν πρότερος προσέειπε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·

[277] καρτερόθυμε δαί̈φρον ἀγαυοῦ Τυδέος υἱὲ

[278] ἦ μάλα ς’ οὐ βέλος ὠκὺ δαμάσσατο πικρὸς ὀϊστός·

[279] νῦν αὖτ’ ἐγχείῃ πειρήσομαι αἴ κε τύχωμι.

[280] ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος

[281] καὶ βάλε Τυδεί̈δαο κατ’ ἀσπίδα· τῆς δὲ διὰ πρὸ

[282] αἰχμὴχαλκείη πταμένη θώρηκι πελάσθη·

[283] τῷ δ’ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός·

[284] βέβληαι κενεῶνα διαμπερές, οὐδέ ς’ ὀί̈ω

[285] δηρὸν ἔτ’ ἀνσχήσεσθαι· ἐμοὶ δὲ μέγ’ εὖχος ἔδωκας.

[286] τὸν δ’ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[287] ἤμβροτες οὐδ’ ἔτυχες· ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶί̈ γ’ ὀί̈ω

[288] πρίν γ’ ἀποπαύσεσθαι πρίν γ’ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα

[289] αἵματος ἆσαι Ἄρηα, ταλαύρινον πολεμιστήν.

[290] ὣς φάμενος προέηκε· βέλος δ’ ἴθυνεν Ἀθήνη

[291] ῥῖνα παρ’ ὀφθαλμόν, λευκοὺς δ’ ἐπέρησεν ὀδόντας.

[292] τοῦ δ’ ἀπὸ μὲν γλῶσσαν πρυμνὴν τάμε χαλκὸς ἀτειρής,

[293] αἰχμὴ δ’ ἐξελύθη παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα·

[294] ἤριπε δ’ ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ

[295] αἰόλα παμφανόωντα, παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι

[296] ὠκύποδες· τοῦ δ’ αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.

[297] Αἰνείασδ’ ἀπόρουσε σὺν ἀσπίδι δουρί τε μακρῷ

[298] δείσας μή πώς οἱ ἐρυσαίατο νεκρὸν Ἀχαιοί.

[299] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς,

[300] πρόσθε δέ οἱ δόρυ τ’ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντος’ ἐί̈σην,

[301] τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γ’ ἀντίος ἔλθοι

[302] σμερδαλέα ἰάχων· ὁ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ

[303] Τυδεί̈δης μέγα ἔργον ὁ οὐ δύο γ’ ἄνδρε φέροιεν,

[304] οἷοι νῦν βροτοί εἰς’· ὁ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.

[305] τῷ βάλεν Αἰνείαο κατ’ ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς

[306] ἰσχίῳ ἐνστρέφεται, κοτύλην δέ τέ μιν καλέουσι·

[307] θλάσσε δέ οἱ κοτύλην, πρὸς δ’ ἄμφω ῥῆξε τένοντε·

[308] ὦσε δ’ ἀπὸ ῥινὸν τρηχὺς λίθος· αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως

[309] ἔστη γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ

[310] γαίης· ἀμφὶ δὲ ὄσσε κελαινὴ νὺξ ἐκάλυψε.

[311] καί νύ κεν ἔνθ’ ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰνείας,

[312] εἰ μὴ ἄρ’ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη

[313] μήτηρ, ἥ μιν ὑπ’ Ἀγχίσῃ τέκε βουκολέοντι·

[314] ἀμφὶ δ’ ἑὸν φίλον υἱὸν ἐχεύατο πήχεε λευκώ,

[315] πρόσθε δέ οἱ πέπλοιο φαεινοῦ πτύγμα κάλυψεν

[316] ἕρκος ἔμεν βελέων, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων

[317] χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο.

[318] ἣ μὲν ἑὸν φίλον υἱὸν ὑπεξέφερεν πολέμοιο·

[319] οὐδ’ υἱὸς Καπανῆος ἐλήθετο συνθεσιάων

[320] τάων ἃς ἐπέτελλε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,

[321] ἀλλ’ ὅ γε τοὺς μὲν ἑοὺς ἠρύκακε μώνυχας ἵππους

[322] νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας,

[323] Αἰνείαο δ’ ἐπαί̈ξας καλλίτριχας ἵππους

[324] ἐξέλασε Τρώων μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

[325] δῶκε δὲ Δηϊπύλῳ ἑτάρῳ φίλῳ, ὃν περὶ πάσης

[326] τῖεν ὁμηλικίης ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ᾔδη,

[327] νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· αὐτὰρ ὅ γ’ ἥρως

[328] ὧν ἵππων ἐπιβὰς ἔλαβ’ ἡνία σιγαλόεντα,

[329] αἶψα δὲ Τυδεί̈δην μέθεπε κρατερώνυχας ἵππους

[330] ἐμμεμαώς· ὁ δὲ Κύπριν ἐπῴχετο νηλέϊ χαλκῷ

[331] γιγνώσκων ὅ τ’ ἄναλκις ἔην θεός, οὐδὲ θεάων

[332] τάων αἵ τ’ ἀνδρῶν πόλεμον κάτα κοιρανέουσιν,

[333] οὔτ’ ἄρ’ Ἀθηναίη οὔτε πτολίπορθος Ἐνυώ.

[334] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐκίχανε πολὺν καθ’ ὅμιλον ὀπάζων,

[335] ἔνθ’ ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱὸς

[336] ἄκρην οὔτασε χεῖρα μετάλμενος ὀξέϊ δουρὶ

[337] ἀβληχρήν· εἶθαρ δὲ δόρυ χροὸς ἀντετόρησεν

[338] ἀμβροσίου διὰ πέπλου, ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί,

[339] πρυμνὸν ὕπερ θέναρος· ῥέε δ’ ἄμβροτον αἷμα θεοῖο

[340] ἰχώρ, οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν·

[341] οὐ γὰρ σῖτον ἔδους’, οὐ πίνους’ αἴθοπα οἶνον,

[342] τοὔνεκ’ ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται.

[343] ἣ δὲ μέγα ἰάχουσα ἀπὸ ἕο κάββαλεν υἱόν·

[344] καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων

[345] κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων

[346] χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο·

[347] τῇ δ’ ἐπὶ μακρὸν ἄϋσε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[348] εἶκε Διὸς θύγατερ πολέμου καὶ δηϊοτῆτος·

[349] ἦ οὐχ ἅλις ὅττι γυναῖκας ἀνάλκιδας ἠπεροπεύεις;

[350] εἰ δὲ σύ γ’ ἐς πόλεμον πωλήσεαι, ἦ τέ ς’ ὀί̈ω

[351] ῥιγήσειν πόλεμόν γε καὶ εἴ χ’ ἑτέρωθι πύθηαι.

[352] ὣς ἔφαθ’, ἣ δ’ ἀλύους’ ἀπεβήσετο, τείρετο δ’ αἰνῶς·

[353] τὴν μὲν ἄρ’ Ἶρις ἑλοῦσα ποδήνεμος ἔξαγ’ ὁμίλου

[354] ἀχθομένην ὀδύνῃσι, μελαίνετο δὲ χρόα καλόν.

[355] εὗρεν ἔπειτα μάχης ἐπ’ ἀριστερὰ θοῦρον Ἄρηα

[356] ἥμενον· ἠέρι δ’ ἔγχος ἐκέκλιτο καὶ ταχέ’ ἵππω·

[357] ἣ δὲ γνὺξ ἐριποῦσα κασιγνήτοιο φίλοιο

[358] πολλὰ λισσομένη χρυσάμπυκας ᾔτεεν ἵππους·

[359] φίλε κασίγνητε κόμισαί τέ με δός τέ μοι ἵππους,

[360] ὄφρ’ ἐς Ὄλυμπον ἵκωμαι ἵν’ ἀθανάτων ἕδος ἐστί.

[361] λίην ἄχθομαι ἕλκος ὅ με βροτὸς οὔτασεν ἀνὴρ

[362] Τυδεί̈δης, ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διὶ πατρὶ μάχοιτο.

[363] ὣς φάτο, τῇ δ’ ἄρ’ Ἄρης δῶκε χρυσάμπυκας ἵππους·

[364] ἣ δ’ ἐς δίφρον ἔβαινεν ἀκηχεμένη φίλον ἦτορ,

[365] πὰρ δέ οἱ Ἶρις ἔβαινε καὶ ἡνία λάζετο χερσί,

[366] μάστιξεν δ’ ἐλάαν, τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.

[367] αἶψα δ’ ἔπειθ’ ἵκοντο θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον·

[368] ἔνθ’ ἵππους ἔστησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις

[369] λύσας’ ἐξ ὀχέων, παρὰ δ’ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ·

[370] ἣ δ’ ἐν γούνασι πῖπτε Διώνης δῖ’ Ἀφροδίτη

[371] μητρὸς ἑῆς· ἣ δ’ ἀγκὰς ἐλάζετο θυγατέρα ἥν,

[372] χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τ’ ἔφατ’ ἐκ τ’ ὀνόμαζε·

[373] τίς νύ σε τοιάδ’ ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων

[374] μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακὸν ῥέζουσαν ἐνωπῇ;

[375] τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη·

[376] οὖτά με Τυδέος υἱὸς ὑπέρθυμος Διομήδης,

[377] οὕνεκ’ ἐγὼ φίλον υἱὸν ὑπεξέφερον πολέμοιο

[378] Αἰνείαν, ὃς ἐμοὶ πάντων πολὺ φίλτατός ἐστιν.

[379] οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή,

[380] ἀλλ’ ἤδη Δαναοί γε καὶ ἀθανάτοισι μάχονται.

[381] τὴν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Διώνη, δῖα θεάων·

[382] τέτλαθι τέκνον ἐμόν, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ·

[383] πολλοὶ γὰρ δὴ τλῆμεν Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες

[384] ἐξ ἀνδρῶν χαλέπ’ ἄλγε’ ἐπ’ ἀλλήλοισι τιθέντες.

[385] τλῆ μὲν Ἄρης ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τ’ Ἐφιάλτης

[386] παῖδες Ἀλωῆος, δῆσαν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ·

[387] χαλκέῳ δ’ ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας·

[388] καί νύ κεν ἔνθ’ ἀπόλοιτο Ἄρης ἆτος πολέμοιο,

[389] εἰ μὴ μητρυιὴ περικαλλὴς Ἠερίβοια

[390] Ἑρμέαι ἐξήγγειλεν· ὁ δ’ ἐξέκλεψεν Ἄρηα

[391] ἤδη τειρόμενον, χαλεπὸς δέ ἑ δεσμὸς ἐδάμνα.

[392] τλῆ δ’ Ἥρη, ὅτε μιν κρατερὸς πάϊς Ἀμφιτρύωνος

[393] δεξιτερὸν κατὰ μαζὸν ὀϊστῷ τριγλώχινι

[394] βεβλήκει· τότε καί μιν ἀνήκεστον λάβεν ἄλγος.

[395] τλῆ δ’ Ἀί̈δης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀϊστόν,

[396] εὖτέ μιν ωὐτὸς ἀνὴρ υἱὸς Διὸς αἰγιόχοιο

[397] ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν·

[398] αὐτὰρ ὁ βῆ πρὸς δῶμα Διὸς καὶ μακρὸν Ὄλυμπον

[399] κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος· αὐτὰρ ὀϊστὸς

[400] ὤμῳ ἔνι στιβαρῷ ἠλήλατο, κῆδε δὲ θυμόν.

[401] τῷ δ’ ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων

[402] ἠκέσατ’· οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γε τέτυκτο.

[403] σχέτλιος ὀβριμοεργὸς ὃς οὐκ ὄθετ’ αἴσυλα ῥέζων,

[404] ὃς τόξοισιν ἔκηδε θεοὺς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι.

[405] σοὶ δ’ ἐπὶ τοῦτον ἀνῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[406] νήπιος, οὐδὲ τὸ οἶδε κατὰ φρένα Τυδέος υἱὸς

[407] ὅττι μάλ’ οὐ δηναιὸς ὃς ἀθανάτοισι μάχηται,

[408] οὐδέ τί μιν παῖδες ποτὶ γούνασι παππάζουσιν

[409] ἐλθόντ’ ἐκ πολέμοιο καὶ αἰνῆς δηϊοτῆτος.

[410] τὼ νῦν Τυδεί̈δης, εἰ καὶ μάλα καρτερός ἐστι,

[411] φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται,

[412] μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη

[413] ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ

[414] κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τὸν ἄριστον Ἀχαιῶν

[415] ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[416] ἦ ῥα καὶ ἀμφοτέρῃσιν ἀπ’ ἰχῶ χειρὸς ὀμόργνυ·

[417] ἄλθετο χείρ, ὀδύναι δὲ κατηπιόωντο βαρεῖαι.

[418] αἳ δ’ αὖτ’ εἰσορόωσαι Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη

[419] κερτομίοις ἐπέεσσι Δία Κρονίδην ἐρέθιζον.

[420] τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[421] Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι ὅττι κεν εἴπω;

[422] ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα

[423] Τρωσὶν ἅμα σπέσθαι, τοὺς νῦν ἔκπαγλα φίλησε,

[424] τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων

[425] πρὸς χρυσῇ περόνῃ καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν.

[426] ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,

[427] καί ῥα καλεσσάμενος προσέφη χρυσῆν Ἀφροδίτην·

[428] οὔ τοι τέκνον ἐμὸν δέδοται πολεμήϊα ἔργα,

[429] ἀλλὰ σύ γ’ ἱμερόεντα μετέρχεο ἔργα γάμοιο,

[430] ταῦτα δ’ Ἄρηϊ θοῷ καὶ Ἀθήνῃ πάντα μελήσει.

[431] ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,

[432] Αἰνείαι δ’ ἐπόρουσε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης,

[433] γιγνώσκων ὅ οἱ αὐτὸς ὑπείρεχε χεῖρας Ἀπόλλων·

[434] ἀλλ’ ὅ γ’ ἄρ’ οὐδὲ θεὸν μέγαν ἅζετο, ἵετο δ’ αἰεὶ

[435] Αἰνείαν κτεῖναι καὶ ἀπὸ κλυτὰ τεύχεα δῦσαι.

[436] τρὶς μὲν ἔπειτ’ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων,

[437] τρὶς δέ οἱ ἐστυφέλιξε φαεινὴν ἀσπίδ’ Ἀπόλλων·

[438] ἀλλ’ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος,

[439] δεινὰ δ’ ὁμοκλήσας προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·

[440] φράζεο Τυδεί̈δη καὶ χάζεο, μηδὲ θεοῖσιν

[441] ἶς’ ἔθελε φρονέειν, ἐπεὶ οὔ ποτε φῦλον ὁμοῖον

[442] ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ’ ἀνθρώπων.

[443] ὣς φάτο, Τυδεί̈δης δ’ ἀνεχάζετο τυτθὸν ὀπίσσω

[444] μῆνιν ἀλευάμενος ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.

[445] Αἰνείαν δ’ ἀπάτερθεν ὁμίλου θῆκεν Ἀπόλλων

[446] Περγάμῳ εἰν ἱερῇ, ὅθι οἱ νηός γε τέτυκτο.

[447] ἤτοι τὸν Λητώ τε καὶ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα

[448] ἐν μεγάλῳ ἀδύτῳ ἀκέοντό τε κύδαινόν τε·

[449] αὐτὰρ ὁ εἴδωλον τεῦξ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

[450] αὐτῷ τ’ Αἰνείαι ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον,

[451] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ εἰδώλῳ Τρῶες καὶ δῖοι Ἀχαιοὶ

[452] δῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείας

[453] ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.

[454] δὴ τότε θοῦρον Ἄρηα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

[455] Ἄρες Ἄρες βροτολοιγὲ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα,

[456] οὐκ ἂν δὴ τόνδ’ ἄνδρα μάχης ἐρύσαιο μετελθὼν

[457] Τυδεί̈δην, ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διὶ πατρὶ μάχοιτο;

[458] Κύπριδα μὲν πρῶτα σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ,

[459] αὐτὰρ ἔπειτ’ αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος.

[460] ὣς εἰπὼν αὐτὸς μὲν ἐφέζετο Περγάμῳ ἄκρῃ,

[461] Τρῳὰς δὲ στίχας οὖλος Ἄρης ὄτρυνε μετελθὼν

[462] εἰδόμενος Ἀκάμαντι θοῷ ἡγήτορι Θρῃκῶν·

[463] υἱάσι δὲ Πριάμοιο διοτρεφέεσσι κέλευεν·

[464] ὦ υἱεῖς Πριάμοιο διοτρεφέος βασιλῆος

[465] ἐς τί ἔτι κτείνεσθαι ἐάσετε λαὸν Ἀχαιοῖς;

[466] ἦ εἰς ὅ κεν ἀμφὶ πύλῃς εὖ ποιητῇσι μάχωνται;

[467] κεῖται ἀνὴρ ὃν ἶσον ἐτίομεν Ἕκτορι δίῳ

[468] Αἰνείας υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο·

[469] ἀλλ’ ἄγετ’ ἐκ φλοίσβοιο σαώσομεν ἐσθλὸν ἑταῖρον.

[470] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

[471] ἔνθ’ αὖ Σαρπηδὼν μάλα νείκεσεν Ἕκτορα δῖον·

[472] Ἕκτορ πῇ δή τοι μένος οἴχεται ὁ πρὶν ἔχεσκες;

[473] φῆς που ἄτερ λαῶν πόλιν ἑξέμεν ἠδ’ ἐπικούρων

[474] οἶος σὺν γαμβροῖσι κασιγνήτοισί τε σοῖσι.

[475] τῶν νῦν οὔ τιν’ ἐγὼ ἰδέειν δύναμ’ οὐδὲ νοῆσαι,

[476] ἀλλὰ καταπτώσσουσι κύνες ὣς ἀμφὶ λέοντα·

[477] ἡμεῖς δὲ μαχόμεσθ’ οἵ πέρ τ’ ἐπίκουροι ἔνειμεν.

[478] καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐὼν μάλα τηλόθεν ἥκω·

[479] τηλοῦ γὰρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι,

[480] ἔνθ’ ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καὶ νήπιον υἱόν,

[481] κὰδ δὲ κτήματα πολλά, τὰ ἔλδεται ὅς κ’ ἐπιδευής.

[482] ἀλλὰ καὶ ὧς Λυκίους ὀτρύνω καὶ μέμον’ αὐτὸς

[483] ἀνδρὶ μαχήσασθαι· ἀτὰρ οὔ τί μοι ἐνθάδε τοῖον

[484] οἷόν κ’ ἠὲ φέροιεν Ἀχαιοὶ ἤ κεν ἄγοιεν·

[485] τύνη δ’ ἕστηκας, ἀτὰρ οὐδ’ ἄλλοισι κελεύεις

[486] λαοῖσιν μενέμεν καὶ ἀμυνέμεναι ὤρεσσι.

[487] μή πως ὡς ἀψῖσι λίνου ἁλόντε πανάγρου

[488] ἀνδράσι δυσμενέεσσιν ἕλωρ καὶ κύρμα γένησθε·

[489] οἳ δὲ τάχ’ ἐκπέρσους’ εὖ ναιομένην πόλιν ὑμήν.

[490] σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ

[491] ἀρχοὺς λισσομένῳ τηλεκλειτῶν ἐπικούρων

[492] νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δ’ ἀποθέσθαι ἐνιπήν.

[493] ὣς φάτο Σαρπηδών, δάκε δὲ φρένας Ἕκτορι μῦθος·

[494] αὐτίκα δ’ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε,

[495] πάλλων δ’ ὀξέα δοῦρα κατὰ στρατὸν ᾤχετο πάντῃ

[496] ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δὲ φύλοπιν αἰνήν.

[497] οἳ δ’ ἐλελίχθησαν καὶ ἐναντίοι ἔσταν Ἀχαιῶν·

[498] Ἀργεῖοι δ’ ὑπέμειναν ἀολλέες οὐδὲ φόβηθεν.

[499] ὡς δ’ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ’ ἀλωὰς

[500] ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθὴ Δημήτηρ

[501] κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καὶ ἄχνας,

[502] αἳ δ’ ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί· ὣς τότ’ Ἀχαιοὶ

[503] λευκοὶ ὕπερθε γένοντο κονισάλῳ, ὅν ῥα δι’ αὐτῶν

[504] οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον ἐπέπληγον πόδες ἵππων

[505] ἂψ ἐπιμισγομένων· ὑπὸ δ’ ἔστρεφον ἡνιοχῆες.

[506] οἳ δὲ μένος χειρῶν ἰθὺς φέρον· ἀμφὶ δὲ νύκτα

[507] θοῦρος Ἄρης ἐκάλυψε μάχῃ Τρώεσσιν ἀρήγων

[508] πάντος’ ἐποιχόμενος· τοῦ δ’ ἐκραίαινεν ἐφετμὰς

[509] Φοίβου Ἀπόλλωνος χρυσαόρου, ὅς μιν ἀνώγει

[510] Τρωσὶν θυμὸν ἐγεῖραι, ἐπεὶ ἴδε Παλλάδ’ Ἀθήνην

[511] οἰχομένην· ἣ γάρ ῥα πέλεν Δαναοῖσιν ἀρηγών.

[512] αὐτὸς δ’ Αἰνείαν μάλα πίονος ἐξ ἀδύτοιο

[513] ἧκε, καὶ ἐν στήθεσσι μένος βάλε ποιμένι λαῶν.

[514] Αἰνείας δ’ ἑτάροισι μεθίστατο· τοὶ δὲ χάρησαν,

[515] ὡς εἶδον ζωόν τε καὶ ἀρτεμέα προσιόντα

[516] καὶ μένος ἐσθλὸν ἔχοντα· μετάλλησάν γε μὲν οὔ τι.

[517] οὐ γὰρ ἔα πόνος ἄλλος, ὃν ἀργυρότοξος ἔγειρεν

[518] Ἄρης τε βροτολοιγὸς Ἔρις τ’ ἄμοτον μεμαυῖα.

[519] τοὺς δ’ Αἴαντε δύω καὶ Ὀδυσσεὺς καὶ Διομήδης

[520] ὄτρυνον Δαναοὺς πολεμιζέμεν· οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ

[521] οὔτε βίας Τρώων ὑπεδείδισαν οὔτε ἰωκάς,

[522] ἀλλ’ ἔμενον νεφέλῃσιν ἐοικότες ἅς τε Κρονίων

[523] νηνεμίης ἔστησεν ἐπ’ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν

[524] ἀτρέμας, ὄφρ’ εὕδῃσι μένος Βορέαο καὶ ἄλλων

[525] ζαχρειῶν ἀνέμων, οἵ τε νέφεα σκιόεντα

[526] πνοιῇσιν λιγυρῇσι διασκιδνᾶσιν ἀέντες·

[527] ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.

[528] Ἀτρεί̈δης δ’ ἀν’ ὅμιλον ἐφοίτα πολλὰ κελεύων·

[529] ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε,

[530] ἀλλήλους τ’ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας·

[531] αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·

[532] φευγόντων δ’ οὔτ’ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτε τις ἀλκή.

[533] ἦ καὶ ἀκόντισε δουρὶ θοῶς, βάλε δὲ πρόμον ἄνδρα

[534] Αἰνείω ἕταρον μεγαθύμου Δηϊκόωντα

[535] Περγασίδην, ὃν Τρῶες ὁμῶς Πριάμοιο τέκεσσι

[536] τῖον, ἐπεὶ θοὸς ἔσκε μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι.

[537] τόν ῥα κατ’ ἀσπίδα δουρὶ βάλε κρείων Ἀγαμέμνων·

[538] ἣ δ’ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,

[539] νειαίρῃ δ’ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσε·

[540] δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.

[541] ἔνθ’ αὖτ’ Αἰνείας Δαναῶν ἕλεν ἄνδρας ἀρίστους

[542] υἷε Διοκλῆος Κρήθωνά τε Ὀρσίλοχόν τε,

[543] τῶν ῥα πατὴρ μὲν ἔναιεν ἐϋκτιμένῃ ἐνὶ Φηρῇ

[544] ἀφνειὸς βιότοιο, γένος δ’ ἦν ἐκ ποταμοῖο

[545] Ἀλφειοῦ, ὅς τ’ εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης,

[546] ὃς τέκετ’ Ὀρτίλοχον πολέεσς’ ἄνδρεσσιν ἄνακτα·

[547] Ὀρτίλοχος δ’ ἄρ’ ἔτικτε Διοκλῆα μεγάθυμον,

[548] ἐκ δὲ Διοκλῆος διδυμάονε παῖδε γενέσθην,

[549] Κρήθων Ὀρσίλοχός τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.

[550] τὼ μὲν ἄρ’ ἡβήσαντε μελαινάων ἐπὶ νηῶν

[551] Ἴλιον εἰς εὔπωλον ἅμ’ Ἀργείοισιν ἑπέσθην,

[552] τιμὴν Ἀτρεί̈δῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ

[553] ἀρνυμένω· τὼ δ’ αὖθι τέλος θανάτοιο κάλυψεν.

[554] οἵω τώ γε λέοντε δύω ὄρεος κορυφῇσιν

[555] ἐτραφέτην ὑπὸ μητρὶ βαθείης τάρφεσιν ὕλης·

[556] τὼ μὲν ἄρ’ ἁρπάζοντε βόας καὶ ἴφια μῆλα

[557] σταθμοὺς ἀνθρώπων κεραί̈ζετον, ὄφρα καὶ αὐτὼ

[558] ἀνδρῶν ἐν παλάμῃσι κατέκταθεν ὀξέϊ χαλκῷ·

[559] τοίω τὼ χείρεσσιν ὑπ’ Αἰνείαο δαμέντε

[560] καππεσέτην, ἐλάτῃσιν ἐοικότες ὑψηλῇσι.

[561] τὼ δὲ πεσόντ’ ἐλέησεν ἀρηί̈φιλος Μενέλαος,

[562] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

[563] σείων ἐγχείην· τοῦ δ’ ὄτρυνεν μένος Ἄρης,

[564] τὰ φρονέων ἵνα χερσὶν ὑπ’ Αἰνείαο δαμείη.

[565] τὸν δ’ ἴδεν Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱός,

[566] βῆ δὲ διὰ προμάχων· περὶ γὰρ δίε ποιμένι λαῶν

[567] μή τι πάθοι, μέγα δέ σφας ἀποσφήλειε πόνοιο.

[568] τὼ μὲν δὴ χεῖράς τε καὶ ἔγχεα ὀξυόεντα

[569] ἀντίον ἀλλήλων ἐχέτην μεμαῶτε μάχεσθαι·

[570] Ἀντίλοχος δὲ μάλ’ ἄγχι παρίστατο ποιμένι λαῶν.

[571] Αἰνείας δ’ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστὴς

[572] ὡς εἶδεν δύο φῶτε παρ’ ἀλλήλοισι μένοντε.

[573] οἳ δ’ ἐπεὶ οὖν νεκροὺς ἔρυσαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν,

[574] τὼ μὲν ἄρα δειλὼ βαλέτην ἐν χερσὶν ἑταίρων,

[575] αὐτὼ δὲ στρεφθέντε μετὰ πρώτοισι μαχέσθην.

[576] ἔνθα Πυλαιμένεα ἑλέτην ἀτάλαντον Ἄρηϊ

[577] ἀρχὸν Παφλαγόνων μεγαθύμων ἀσπιστάων.

[578] τὸν μὲν ἄρ’ Ἀτρεί̈δης δουρικλειτὸς Μενέλαος

[579] ἑσταότ’ ἔγχεϊ νύξε κατὰ κληῖ̈δα τυχήσας·

[580] Ἀντίλοχος δὲ Μύδωνα βάλ’ ἡνίοχον θεράποντα

[581] ἐσθλὸν Ἀτυμνιάδην· ὁ δ’ ὑπέστρεφε μώνυχας ἵππους·

[582] χερμαδίῳ ἀγκῶνα τυχὼν μέσον· ἐκ δ’ ἄρα χειρῶν

[583] ἡνία λεύκ’ ἐλέφαντι χαμαὶ πέσον ἐν κονίῃσιν.

[584] Ἀντίλοχος δ’ ἄρ’ ἐπαί̈ξας ξίφει ἤλασε κόρσην·

[585] αὐτὰρ ὅ γ’ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου

[586] κύμβαχος ἐν κονίῃσιν ἐπὶ βρεχμόν τε καὶ ὤμους.

[587] δηθὰ μάλ’ ἑστήκει· τύχε γάρ ῥ’ ἀμάθοιο βαθείης·

[588] ὄφρ’ ἵππω πλήξαντε χαμαὶ βάλον ἐν κονίῃσι·

[589] τοὺς ἵμας’ Ἀντίλοχος, μετὰ δὲ στρατὸν ἤλας’ Ἀχαιῶν.

[590] τοὺς δ’ Ἕκτωρ ἐνόησε κατὰ στίχας, ὦρτο δ’ ἐπ’ αὐτοὺς

[591] κεκλήγων· ἅμα δὲ Τρώων εἵποντο φάλαγγες

[592] καρτεραί· ἦρχε δ’ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ πότνι’ Ἐνυώ,

[593] ἣ μὲν ἔχουσα Κυδοιμὸν ἀναιδέα δηϊοτῆτος,

[594] Ἄρης δ’ ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα,

[595] φοίτα δ’ ἄλλοτε μὲν πρόσθ’ Ἕκτορος, ἄλλοτ’ ὄπισθε.

[596] τὸν δὲ ἰδὼν ῥίγησε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

[597] ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ ἀπάλαμνος ἰὼν πολέος πεδίοιο

[598] στήῃ ἐπ’ ὠκυρόῳ ποταμῷ ἅλα δὲ προρέοντι

[599] ἀφρῷ μορμύροντα ἰδών, ἀνά τ’ ἔδραμ’ ὀπίσσω,

[600] ὣς τότε Τυδεί̈δης ἀνεχάζετο, εἶπέ τε λαῷ·

[601] ὦ φίλοι οἷον δὴ θαυμάζομεν Ἕκτορα δῖον

[602] αἰχμητήν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·

[603] τῷ δ’ αἰεὶ πάρα εἷς γε θεῶν, ὃς λοιγὸν ἀμύνει·

[604] καὶ νῦν οἱ πάρα κεῖνος Ἄρης βροτῷ ἀνδρὶ ἐοικώς.

[605] ἀλλὰ πρὸς Τρῶας τετραμμένοι αἰὲν ὀπίσσω

[606] εἴκετε, μηδὲ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι.

[607] ὣς ἄρ’ ἔφη, Τρῶες δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθον αὐτῶν.

[608] ἔνθ’ Ἕκτωρ δύο φῶτε κατέκτανεν εἰδότε χάρμης

[609] εἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντε, Μενέσθην Ἀγχίαλόν τε.

[610] τὼ δὲ πεσόντ’ ἐλέησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·

[611] στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,

[612] καὶ βάλεν Ἄμφιον Σελάγου υἱόν, ὅς ῥ’ ἐνὶ Παισῷ

[613] ναῖε πολυκτήμων πολυλήϊος· ἀλλά ἑ μοῖρα

[614] ἦγ’ ἐπικουρήσοντα μετὰ Πρίαμόν τε καὶ υἷας.

[615] τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλεν Τελαμώνιος Αἴας,

[616] νειαίρῃ δ’ ἐν γαστρὶ πάγη δολιχόσκιον ἔγχος,

[617] δούπησεν δὲ πεσών· ὁ δ’ ἐπέδραμε φαίδιμος Αἴας

[618] τεύχεα συλήσων· Τρῶες δ’ ἐπὶ δούρατ’ ἔχευαν

[619] ὀξέα παμφανόωντα· σάκος δ’ ἀνεδέξατο πολλά.

[620] αὐτὰρ ὁ λὰξ προσβὰς ἐκ νεκροῦ χάλκεον ἔγχος

[621] ἐσπάσατ’· οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰ

[622] ὤμοιιν ἀφελέσθαι· ἐπείγετο γὰρ βελέεσσι.

[623] δεῖσε δ’ ὅ γ’ ἀμφίβασιν κρατερὴν Τρώων ἀγερώχων,

[624] οἳ πολλοί τε καὶ ἐσθλοὶ ἐφέστασαν ἔγχε’ ἔχοντες,

[625] οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν

[626] ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.

[627] ὣς οἳ μὲν πονέοντο κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

[628] Τληπόλεμον δ’ Ἡρακλεί̈δην ἠύ̈ν τε μέγαν τε

[629] ὦρσεν ἐπ’ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι μοῖρα κραταιή.

[630] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες

[631] υἱός θ’ υἱωνός τε Διὸς νεφεληγερέταο,

[632] τὸν καὶ Τληπόλεμος πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·

[633] Σαρπῆδον Λυκίων βουληφόρε, τίς τοι ἀνάγκη

[634] πτώσσειν ἐνθάδ’ ἐόντι μάχης ἀδαήμονι φωτί;

[635] ψευδόμενοι δέ σέ φασι Διὸς γόνον αἰγιόχοιο

[636] εἶναι, ἐπεὶ πολλὸν κείνων ἐπιδεύεαι ἀνδρῶν

[637] οἳ Διὸς ἐξεγένοντο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων·

[638] ἀλλ’ οἷόν τινά φασι βίην Ἡρακληείην

[639] εἶναι, ἐμὸν πατέρα θρασυμέμνονα θυμολέοντα·

[640] ὅς ποτε δεῦρ’ ἐλθὼν ἕνεχ’ ἵππων Λαομέδοντος

[641] ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν

[642] Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν, χήρωσε δ’ ἀγυιάς·

[643] σοὶ δὲ κακὸς μὲν θυμός, ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί.

[644] οὐδέ τί σε Τρώεσσιν ὀί̈ομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι

[645] ἐλθόντ’ ἐκ Λυκίης, οὐδ’ εἰ μάλα καρτερός ἐσσι,

[646] ἀλλ’ ὑπ’ ἐμοὶ δμηθέντα πύλας Ἀί̈δαο περήσειν.

[647] τὸν δ’ αὖ Σαρπηδὼν Λυκίων ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

[648] Τληπόλεμ’ ἤτοι κεῖνος ἀπώλεσεν Ἴλιον ἱρὴν

[649] ἀνέρος ἀφραδίῃσιν ἀγαυοῦ Λαομέδοντος,

[650] ὅς ῥά μιν εὖ ἕρξαντα κακῷ ἠνίπαπε μύθῳ,

[651] οὐδ’ ἀπέδωχ’ ἵππους, ὧν εἵνεκα τηλόθεν ἦλθε.

[652] σοὶ δ’ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαιναν

[653] ἐξ ἐμέθεν τεύξεσθαι, ἐμῷ δ’ ὑπὸ δουρὶ δαμέντα

[654] εὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δ’ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.

[655] ὣς φάτο Σαρπηδών, ὁ δ’ ἀνέσχετο μείλινον ἔγχος

[656] Τληπόλεμος· καὶ τῶν μὲν ἁμαρτῇ δούρατα μακρὰ

[657] ἐκ χειρῶν ἤϊξαν· ὁ μὲν βάλεν αὐχένα μέσσον

[658] Σαρπηδών, αἰχμὴ δὲ διαμπερὲς ἦλθ’ ἀλεγεινή·

[659] τὸν δὲ κατ’ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψε.

[660] Τληπόλεμος δ’ ἄρα μηρὸν ἀριστερὸν ἔγχεϊ μακρῷ

[661] βεβλήκειν, αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα

[662] ὀστέω ἐγχριμφθεῖσα, πατὴρ δ’ ἔτι λοιγὸν ἄμυνεν.

[663] οἳ μὲν ἄρ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα δῖοι ἑταῖροι

[664] ἐξέφερον πολέμοιο· βάρυνε δέ μιν δόρυ μακρὸν

[665] ἑλκόμενον· τὸ μὲν οὔ τις ἐπεφράσατ’ οὐδὲ νόησε

[666] μηροῦ ἐξερύσαι δόρυ μείλινον ὄφρ’ ἐπιβαίη

[667] σπευδόντων· τοῖον γὰρ ἔχον πόνον ἀμφιέποντες.

[668] Τληπόλεμον δ’ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[669] ἐξέφερον πολέμοιο· νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεὺς

[670] τλήμονα θυμὸν ἔχων, μαίμησε δέ οἱ φίλον ἦτορ·

[671] μερμήριξε δ’ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν

[672] ἢ προτέρω Διὸς υἱὸν ἐριγδούποιο διώκοι,

[673] ἦ ὅ γε τῶν πλεόνων Λυκίων ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[674] οὐδ’ ἄρ’ Ὀδυσσῆϊ μεγαλήτορι μόρσιμον ἦεν

[675] ἴφθιμον Διὸς υἱὸν ἀποκτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ·

[676] τώ ῥα κατὰ πληθὺν Λυκίων τράπε θυμὸν Ἀθήνη.

[677] ἔνθ’ ὅ γε Κοίρανον εἷλεν Ἀλάστορά τε Χρομίον τε

[678] Ἄλκανδρόν θ’ Ἅλιόν τε Νοήμονά τε Πρύτανίν τε.

[679] καί νύ κ’ ἔτι πλέονας Λυκίων κτάνε δῖος Ὀδυσσεὺς

[680] εἰ μὴ ἄρ’ ὀξὺ νόησε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·

[681] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

[682] δεῖμα φέρων Δαναοῖσι· χάρη δ’ ἄρα οἱ προσιόντι

[683] Σαρπηδὼν Διὸς υἱός, ἔπος δ’ ὀλοφυδνὸν ἔειπε·

[684] Πριαμίδη, μὴ δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς

[685] κεῖσθαι, ἀλλ’ ἐπάμυνον· ἔπειτά με καὶ λίποι αἰὼν

[686] ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄρ’ ἔμελλον ἔγωγε

[687] νοστήσας οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

[688] εὐφρανέειν ἄλοχόν τε φίλην καὶ νήπιον υἱόν.

[689] ὣς φάτο, τὸν δ’ οὔ τι προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ,

[690] ἀλλὰ παρήϊξεν λελιημένος ὄφρα τάχιστα

[691] ὤσαιτ’ Ἀργείους, πολέων δ’ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.

[692] οἳ μὲν ἄρ’ ἀντίθεον Σαρπηδόνα δῖοι ἑταῖροι

[693] εἷσαν ὑπ’ αἰγιόχοιο Διὸς περικαλλέϊ φηγῷ·

[694] ἐκ δ’ ἄρα οἱ μηροῦ δόρυ μείλινον ὦσε θύραζε

[695] ἴφθιμος Πελάγων, ὅς οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος.

[696] τὸν δ’ ἔλιπε ψυχή, κατὰ δ’ ὀφθαλμῶν κέχυτ’ ἀχλύς·

[697] αὖτις δ’ ἐμπνύνθη, περὶ δὲ πνοιὴ Βορέαο

[698] ζώγρει ἐπιπνείουσα κακῶς κεκαφηότα θυμόν.

[699] Ἀργεῖοι δ’ ὑπ’ Ἄρηϊ καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ

[700] οὔτε ποτὲ προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν

[701] οὔτε ποτ’ ἀντεφέροντο μάχῃ, ἀλλ’ αἰὲν ὀπίσσω

[702] χάζονθ’, ὡς ἐπύθοντο μετὰ Τρώεσσιν Ἄρηα.

[703] ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ’ ὕστατον ἐξενάριξαν

[704] Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς καὶ χάλκεος Ἄρης;

[705] ἀντίθεονΤεύθραντ’, ἐπὶ δὲ πλήξιππον Ὀρέστην,

[706] Τρῆχόν τ’ αἰχμητὴν Αἰτώλιον Οἰνόμαόν τε,

[707] Οἰνοπίδην θ’ Ἕλενον καὶ Ὀρέσβιον αἰολομίτρην,

[708] ὅς ῥ’ ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς,

[709] λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι· πὰρ δέ οἱ ἄλλοι

[710] ναῖον Βοιωτοὶ μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες.

[711] τοὺς δ’ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη

[712] Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,

[713] αὐτίκ’ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[714] ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη,

[715] ἦ ῥ’ ἅλιον τὸν μῦθον ὑπέστημεν Μενελάῳ

[716] Ἴλιον ἐκπέρσαντ’ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,

[717] εἰ οὕτω μαίνεσθαι ἐάσομεν οὖλον Ἄρηα.

[718] ἀλλ’ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.

[719] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

[720] ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους

[721] Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·

[722] Ἥβη δ’ ἀμφ’ ὀχέεσσι θοῶς βάλε καμπύλα κύκλα

[723] χάλκεα ὀκτάκνημα σιδηρέῳ ἄξονι ἀμφίς.

[724] τῶν ἤτοι χρυσέη ἴτυς ἄφθιτος, αὐτὰρ ὕπερθε

[725] χάλκε’ ἐπίσσωτρα προσαρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι·

[726] πλῆμναι δ’ ἀργύρου εἰσὶ περίδρομοι ἀμφοτέρωθεν·

[727] δίφρος δὲ χρυσέοισι καὶ ἀργυρέοισιν ἱμᾶσιν

[728] ἐντέταται, δοιαὶ δὲ περίδρομοι ἄντυγές εἰσι.

[729] τοῦ δ’ ἐξ ἀργύρεος ῥυμὸς πέλεν· αὐτὰρ ἐπ’ ἄκρῳ

[730] δῆσε χρύσειον καλὸν ζυγόν, ἐν δὲ λέπαδνα

[731] κάλ’ ἔβαλε χρύσει’· ὑπὸ δὲ ζυγὸν ἤγαγεν Ἥρη

[732] ἵππους ὠκύποδας, μεμαυῖ’ ἔριδος καὶ ἀϋτῆς.

[733] αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο

[734] πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπ’ οὔδει

[735] ποικίλον, ὅν ῥ’ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν·

[736] ἣ δὲ χιτῶν’ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο

[737] τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.

[738] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετ’ αἰγίδα θυσσανόεσσαν

[739] δεινήν, ἣν περὶ μὲν πάντῃ Φόβος ἐστεφάνωται,

[740] ἐν δ’ Ἔρις, ἐν δ’ Ἀλκή, ἐν δὲ κρυόεσσα Ἰωκή,

[741] ἐν δέ τε Γοργείη κεφαλὴ δεινοῖο πελώρου

[742] δεινή τε σμερδνή τε, Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

[743] κρατὶ δ’ ἐπ’ ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον

[744] χρυσείην, ἑκατὸν πολίων πρυλέεσς’ ἀραρυῖαν·

[745] ἐς δ’ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δ’ ἔγχος

[746] βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

[747] ἡρώων, οἷσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.

[748] Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ’ ἄρ’ ἵππους·

[749] αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,

[750] τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε

[751] ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδ’ ἐπιθεῖναι.

[752] τῇ ῥα δι’ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους·

[753] εὗρον δὲ Κρονίωνα θεῶν ἄτερ ἥμενον ἄλλων

[754] ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδος Οὐλύμποιο.

[755] ἔνθ’ ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη

[756] Ζῆν’ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·

[757] Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ Ἄρῃ τάδε καρτερὰ ἔργα

[758] ὁσσάτιόν τε καὶ οἷον ἀπώλεσε λαὸν Ἀχαιῶν

[759] μὰψ ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον ἐμοὶ δ’ ἄχος, οἳ δὲ ἕκηλοι

[760] τέρπονται Κύπρίς τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

[761] ἄφρονα τοῦτον ἀνέντες, ὃς οὔ τινα οἶδε θέμιστα;

[762] Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι, αἴ κεν Ἄρηα

[763] λυγρῶς πεπληγυῖα μάχης ἐξαποδίωμαι;

[764] τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[765] ἄγρει μάν οἱ ἔπορσον Ἀθηναίην ἀγελείην,

[766] ἥ ἑ μάλιστ’ εἴωθε κακῇς ὀδύνῃσι πελάζειν.

[767] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

[768] μάστιξεν δ’ ἵππους· τὼ δ’ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην

[769] μεσσηγὺς γαίης τε καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος.

[770] ὅσσονδ’ ἠεροειδὲς ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν

[771] ἥμενος ἐν σκοπιῇ, λεύσσων ἐπὶ οἴνοπα πόντον,

[772] τόσσον ἐπιθρῴσκουσι θεῶν ὑψηχέες ἵπποι.

[773] ἀλλ’ ὅτε δὴ Τροίην ἷξον ποταμώ τε ῥέοντε,

[774] ἧχι ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδρος,

[775] ἔνθ’ ἵππους ἔστησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη

[776] λύσας’ ἐξ ὀχέων, περὶ δ’ ἠέρα πουλὺν ἔχευε·

[777] τοῖσιν δ’ ἀμβροσίην Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι.

[778] αἳ δὲ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθ’ ὁμοῖαι

[779] ἀνδράσιν Ἀργείοισιν ἀλεξέμεναι μεμαυῖαι·

[780] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καὶ ἄριστοι

[781] ἕστασαν ἀμφὶ βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο

[782] εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν

[783] ἢ συσὶ κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν,

[784] ἔνθα στᾶς’ ἤϋσε θεὰ λευκώλενος Ἥρη

[785] Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ,

[786] ὃς τόσον αὐδήσασχ’ ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα·

[787] αἰδὼς Ἀργεῖοι κάκ’ ἐλέγχεα εἶδος ἀγητοί·

[788] ὄφρα μὲν ἐς πόλεμον πωλέσκετο δῖος Ἀχιλλεύς,

[789] οὐδέ ποτε Τρῶες πρὸ πυλάων Δαρδανιάων

[790] οἴχνεσκον· κείνου γὰρ ἐδείδισαν ὄβριμον ἔγχος·

[791] νῦν δὲ ἑκὰς πόλιος κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχονται.

[792] ὣς εἰποῦς’ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.

[793] Τυδεί̈δῃ δ’ ἐπόρουσε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[794] εὗρε δὲ τόν γε ἄνακτα παρ’ ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν

[795] ἕλκος ἀναψύχοντα τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ.

[796] ἱδρὼς γάρ μιν ἔτειρεν ὑπὸ πλατέος τελαμῶνος

[797] ἀσπίδος εὐκύκλου· τῷ τείρετο, κάμνε δὲ χεῖρα,

[798] ἂν δ’ ἴσχων τελαμῶνα κελαινεφὲς αἷμ’ ἀπομόργνυ.

[799] ἱππείου δὲ θεὰ ζυγοῦ ἥψατο φώνησέν τε·

[800] ἦ ὀλίγον οἷ παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύς.

[801] Τυδεύς τοι μικρὸς μὲν ἔην δέμας, ἀλλὰ μαχητής·

[802] καί ῥ’ ὅτε πέρ μιν ἐγὼ πολεμίζειν οὐκ εἴασκον

[803] οὐδ’ ἐκπαιφάσσειν, ὅτε τ’ ἤλυθε νόσφιν Ἀχαιῶν

[804] ἄγγελος ἐς Θήβας πολέας μετὰ Καδμείωνας·

[805] δαίνυσθαί μιν ἄνωγον ἐνὶ μεγάροισιν ἕκηλον·

[806] αὐτὰρ ὁ θυμὸν ἔχων ὃν καρτερὸν ὡς τὸ πάρος περ

[807] κούρους Καδμείων προκαλίζετο, πάντα δ’ ἐνίκα

[808] ῥηϊδίως· τοίη οἱ ἐγὼν ἐπιτάρροθος ἦα.

[809] σοὶ δ’ ἤτοι μὲν ἐγὼ παρά θ’ ἵσταμαι ἠδὲ φυλάσσω,

[810] καί σε προφρονέως κέλομαι Τρώεσσι μάχεσθαι·

[811] ἀλλά σευ ἢ κάματος πολυᾶϊξ γυῖα δέδυκεν

[812] ἤ νύ σέ που δέος ἴσχει ἀκήριον· οὐ σύ γ’ ἔπειτα

[813] Τυδέος ἔκγονός ἐσσι δαί̈φρονος Οἰνεί̈δαο.

[814] τὴν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[815] γιγνώσκω σε θεὰ θύγατερ Διὸς αἰγιόχοιο·

[816] τώ τοι προφρονέως ἐρέω ἔπος οὐδ’ ἐπικεύσω.

[817] οὔτέ τί με δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνος,

[818] ἀλλ’ ἔτι σέων μέμνημαι ἐφετμέων ἃς ἐπέτειλας·

[819] οὔ μ’ εἴας μακάρεσσι θεοῖς ἀντικρὺ μάχεσθαι

[820] τοῖς ἄλλοις· ἀτὰρ εἴ κε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη

[821] ἔλθῃς’ ἐς πόλεμον, τήν γ’ οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ.

[822] τοὔνεκα νῦν αὐτός τ’ ἀναχάζομαι ἠδὲ καὶ ἄλλους

[823] Ἀργείους ἐκέλευσα ἀλήμεναι ἐνθάδε πάντας·

[824] γιγνώσκω γὰρ Ἄρηα μάχην ἀνὰ κοιρανέοντα.

[825] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

[826] Τυδεί̈δη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ

[827] μήτε σύ γ’ Ἄρηα τό γε δείδιθι μήτε τιν’ ἄλλον

[828] ἀθανάτων, τοίη τοι ἐγὼν ἐπιτάρροθός εἰμι·

[829] ἀλλ’ ἄγ’ ἐπ’ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους,

[830] τύψον δὲ σχεδίην μηδ’ ἅζεο θοῦρον Ἄρηα

[831] τοῦτον μαινόμενον, τυκτὸν κακόν, ἀλλοπρόσαλλον,

[832] ὃς πρῴην μὲν ἐμοί τε καὶ Ἥρῃ στεῦτ’ ἀγορεύων

[833] Τρωσὶ μαχήσεσθαι, ἀτὰρ Ἀργείοισιν ἀρήξειν,

[834] νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ, τῶν δὲ λέλασται.

[835] ὣς φαμένη Σθένελον μὲν ἀφ’ ἵππων ὦσε χαμᾶζε,

[836] χειρὶ πάλιν ἐρύσας’, ὁ δ’ ἄρ’ ἐμμαπέως ἀπόρουσεν·

[837] ἣ δ’ ἐς δίφρον ἔβαινε παραὶ Διομήδεα δῖον

[838] ἐμμεμαυῖα θεά· μέγα δ’ ἔβραχε φήγινος ἄξων

[839] βριθοσύνῃ· δεινὴν γὰρ ἄγεν θεὸν ἄνδρά τ’ ἄριστον.

[840] λάζετο δὲ μάστιγα καὶ ἡνία Παλλὰς Ἀθήνη·

[841] αὐτίκ’ ἐπ’ Ἄρηϊ πρώτῳ ἔχε μώνυχας ἵππους.

[842] ἤτοι ὁ μὲν Περίφαντα πελώριον ἐξενάριζεν

[843] Αἰτωλῶν ὄχ’ ἄριστον Ὀχησίου ἀγλαὸν υἱόν·

[844] τὸν μὲν Ἄρης ἐνάριζε μιαιφόνος· αὐτὰρ Ἀθήνη

[845] δῦν’ Ἄϊδος κυνέην, μή μιν ἴδοι ὄβριμος Ἄρης.

[846] ὡς δὲ ἴδε βροτολοιγὸς Ἄρης Διομήδεα δῖον,

[847] ἤτοι ὁ μὲν Περίφαντα πελώριον αὐτόθ’ ἔασε

[848] κεῖσθαι ὅθι πρῶτον κτείνων ἐξαίνυτο θυμόν,

[849] αὐτὰρ ὁ βῆ ῥ’ ἰθὺς Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

[850] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

[851] πρόσθεν Ἄρης ὠρέξαθ’ ὑπὲρ ζυγὸν ἡνία θ’ ἵππων

[852] ἔγχεϊ χαλκείῳ μεμαὼς ἀπὸ θυμὸν ἑλέσθαι·

[853] καὶ τό γε χειρὶ λαβοῦσα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη

[854] ὦσεν ὑπὲκ δίφροιο ἐτώσιον ἀϊχθῆναι.

[855] δεύτερος αὖθ’ ὡρμᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης

[856] ἔγχεϊ χαλκείῳ· ἐπέρεισε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη

[857] νείατον ἐς κενεῶνα ὅθι ζωννύσκετο μίτρῃ·

[858] τῇ ῥά μιν οὖτα τυχών, διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψεν,

[859] ἐκ δὲ δόρυ σπάσεν αὖτις· ὁ δ’ ἔβραχε χάλκεος Ἄρης

[860] ὅσσόν τ’ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοι

[861] ἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος.

[862] τοὺς δ’ ἄρ’ ὑπὸ τρόμος εἷλεν Ἀχαιούς τε Τρῶάς τε

[863] δείσαντας· τόσον ἔβραχ’ Ἄρης ἆτος πολέμοιο.

[864] οἵη δ’ ἐκ νεφέων ἐρεβεννὴ φαίνεται ἀὴρ

[865] καύματος ἐξ ἀνέμοιο δυσαέος ὀρνυμένοιο,

[866] τοῖος Τυδεί̈δῃ Διομήδεϊ χάλκεος Ἄρης

[867] φαίνεθ’ ὁμοῦ νεφέεσσιν ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν.

[868] καρπαλίμως δ’ ἵκανε θεῶν ἕδος αἰπὺν Ὄλυμπον,

[869] πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο θυμὸν ἀχεύων,

[870] δεῖξεν δ’ ἄμβροτον αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς,

[871] καί ῥ’ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[872] Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερὰ ἔργα;

[873] αἰεί τοι ῥίγιστα θεοὶ τετληότες εἰμὲν

[874] ἀλλήλων ἰότητι, χάριν ἄνδρεσσι φέροντες.

[875] σοὶ πάντες μαχόμεσθα· σὺ γὰρ τέκες ἄφρονα κούρην

[876] οὐλομένην, ᾗ τ’ αἰὲν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν.

[877] ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες ὅσοι θεοί εἰς’ ἐν Ὀλύμπῳ

[878] σοί τ’ ἐπιπείθονται καὶ δεδμήμεσθα ἕκαστος·

[879] ταύτην δ’ οὔτ’ ἔπεϊ προτιβάλλεαι οὔτέ τι ἔργῳ,

[880] ἀλλ’ ἀνιεῖς, ἐπεὶ αὐτὸς ἐγείναο παῖδ’ ἀί̈δηλον·

[881] ἣ νῦν Τυδέος υἱὸν ὑπερφίαλον Διομήδεα

[882] μαργαίνειν ἀνέηκεν ἐπ’ ἀθανάτοισι θεοῖσι.

[883] Κύπριδα μὲν πρῶτον σχεδὸν οὔτασε χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ,

[884] αὐτὰρ ἔπειτ’ αὐτῷ μοι ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος·

[885] ἀλλά μ’ ὑπήνεικαν ταχέες πόδες· ἦ τέ κε δηρὸν

[886] αὐτοῦ πήματ’ ἔπασχον ἐν αἰνῇσιν νεκάδεσσιν,

[887] ἤ κε ζὼς ἀμενηνὸς ἔα χαλκοῖο τυπῇσι.

[888] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς.

[889] μή τί μοι ἀλλοπρόσαλλε παρεζόμενος μινύριζε.

[890] ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·

[891] αἰεὶ γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε.

[892] μητρός τοι μένος ἐστὶν ἀάσχετον οὐκ ἐπιεικτὸν

[893] Ἥρης· τὴν μὲν ἐγὼ σπουδῇ δάμνημ’ ἐπέεσσι·

[894] τώ ς’ ὀί̈ω κείνης τάδε πάσχειν ἐννεσίῃσιν.

[895] ἀλλ’ οὐ μάν ς’ ἔτι δηρὸν ἀνέξομαι ἄλγε’ ἔχοντα·

[896] ἐκ γὰρ ἐμεῦ γένος ἐσσί, ἐμοὶ δέ σε γείνατο μήτηρ·

[897] εἰ δέ τευ ἐξ ἄλλου γε θεῶν γένευ ὧδ’ ἀί̈δηλος

[898] καί κεν δὴ πάλαι ἦσθα ἐνέρτερος Οὐρανιώνων.

[899] ὣς φάτο, καὶ Παιήον’ ἀνώγειν ἰήσασθαι.

[900] τῷ δ’ ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων

[901] ἠκέσατ’· οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γ’ ἐτέτυκτο.

[902] ὡς δ’ ὅτ’ ὀπὸς γάλα λευκὸν ἐπειγόμενος συνέπηξεν

[903] ὑγρὸν ἐόν, μάλα δ’ ὦκα περιτρέφεται κυκόωντι,

[904] ὣς ἄρα καρπαλίμως ἰήσατο θοῦρον Ἄρηα.

[905] τὸν δ’ Ἥβη λοῦσεν, χαρίεντα δὲ εἵματα ἕσσε·

[906] πὰρ δὲ Διὶ Κρονίωνι καθέζετο κύδεϊ γαίων.

[907] αἳ δ’ αὖτις πρὸς δῶμα Διὸς μεγάλοιο νέοντο

[908] Ἥρη τ’ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηὶ̈ς Ἀθήνη

[909] παύσασαι βροτολοιγὸν Ἄρη’ ἀνδροκτασιάων.