ΙΛΙΑΔΟΣ Δ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Δ

Ὁρκίων σύγχυσις· Ἀγαμέμνονος ἐπιπώλησις

[1] Οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο

[2] χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη

[3] νέκταρ ἐοινοχόει· τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι

[4] δειδέχατ’ ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες·

[5] αὐτίκ’ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην

[6] κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·

[7] δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων

[8] Ἥρη τ’ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηὶ̈ς Ἀθήνη.

[9] ἀλλ’ ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι

[10] τέρπεσθον· τῷ δ’ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη

[11] αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·

[12] καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.

[13] ἀλλ’ ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου·

[14] ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ’ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,

[15] ἤ ῥ’ αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν

[16] ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετ’ ἀμφοτέροισι βάλωμεν.

[17] εἰ δ’ αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,

[18] ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος,

[19] αὖτις δ’ Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο.

[20] ὣς ἔφαθ’, αἳ δ’ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

[21] πλησίαι αἵ γ’ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

[22] ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε

[23] σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

[24] Ἥρῃ δ’ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

[25] αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες·

[26] πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδ’ ἀτέλεστον,

[27] ἱδρῶ θ’ ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι

[28] λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.

[29] ἕρδ’· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.

[30] τὴν δὲ μέγ’ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

[31] δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες

[32] τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τ’ ἀσπερχὲς μενεαίνεις

[33] Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον;

[34] εἰ δὲ σύ γ’ εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ

[35] ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας

[36] ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο.

[37] ἕρξον ὅπως ἐθέλεις· μὴ τοῦτό γε νεῖκος ὀπίσσω

[38] σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγ’ ἔρισμα μετ’ ἀμφοτέροισι γένηται.

[39] ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δ’ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

[40] ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι

[41] τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι,

[42] μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μ’ ἐᾶσαι·

[43] καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·

[44] αἳ γὰρ ὑπ’ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι

[45] ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων,

[46] τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ

[47] καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

[48] οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐί̈σης

[49] λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

[50] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

[51] ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες

[52] Ἄργός τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη·

[53] τὰς διαπέρσαι ὅτ’ ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι·

[54] τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθ’ ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω.

[55] εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι,

[56] οὐκ ἀνύω φθονέους’ ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι.

[57] ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον·

[58] καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί,

[59] καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,

[60] ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις

[61] κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετ’ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις.

[62] ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦθ’ ὑποείξομεν ἀλλήλοισι,

[63] σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δ’ ἐμοί· ἐπὶ δ’ ἕψονται θεοὶ ἄλλοι

[64] ἀθάνατοι· σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι

[65] ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν,

[66] πειρᾶν δ’ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς

[67] ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

[68] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶνντε·

[69] αὐτίκ’ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[70] αἶψα μάλ’ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,

[71] πειρᾶν δ’ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς

[72] ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

[73] ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην,

[74] βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων ἀί̈ξασα.

[75] οἷον δ’ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω

[76] ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν

[77] λαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται·

[78] τῷ ἐϊκυῖ’ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη,

[79] κὰδ δ’ ἔθορ’ ἐς μέσσον· θάμβος δ’ ἔχεν εἰσορόωντας

[80] Τρῶάς θ’ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

[81] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·

[82] ἦ ῥ’ αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ

[83] ἔσσεται, ἢ φιλότητα μετ’ ἀμφοτέροισι τίθησι

[84] Ζεύς, ὅς τ’ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

[85] ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε.

[86] ἣ δ’ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθ’ ὅμιλον

[87] Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ,

[88] Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

[89] εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε

[90] ἑσταότ’· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων

[91] λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο ἀπ’ Αἰσήποιο ῥοάων·

[92] ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[93] ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαί̈φρον.

[94] τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν,

[95] πᾶσι δέ κε Τρώεσσι χάριν καὶ κῦδος ἄροιο,

[96] ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Ἀλεξάνδρῳ βασιλῆϊ.

[97] τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα παρ’ ἀγλαὰ δῶρα φέροιο,

[98] αἴ κεν ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱὸν

[99] σῷ βέλεϊ δμηθέντα πυρῆς ἐπιβάντ’ ἀλεγεινῆς.

[100] ἀλλ’ ἄγ’ ὀί̈στευσον Μενελάου κυδαλίμοιο,

[101] εὔχεο δ’ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ

[102] ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην

[103] οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

[104] ὣς φάτ’ Ἀθηναίη, τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν·

[105] αὐτίκ’ ἐσύλα τόξον ἐύ̈ξοον ἰξάλου αἰγὸς

[106] ἀγρίου, ὅν ῥά ποτ’ αὐτὸς ὑπὸ στέρνοιο τυχήσας

[107] πέτρης ἐκβαίνοντα δεδεγμένος ἐν προδοκῇσι

[108] βεβλήκει πρὸς στῆθος· ὁ δ’ ὕπτιος ἔμπεσε πέτρῃ.

[109] τοῦ κέρα ἐκ κεφαλῆς ἑκκαιδεκάδωρα πεφύκει·

[110] καὶ τὰ μὲν ἀσκήσας κεραοξόος ἤραρε τέκτων,

[111] πᾶν δ’ εὖ λειήνας χρυσέην ἐπέθηκε κορώνην.

[112] καὶ τὸ μὲν εὖ κατέθηκε τανυσσάμενος ποτὶ γαίῃ

[113] ἀγκλίνας· πρόσθεν δὲ σάκεα σχέθον ἐσθλοὶ ἑταῖροι

[114] μὴ πρὶν ἀναί̈ξειαν ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν

[115] πρὶν βλῆσθαι Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν.

[116] αὐτὰρ ὁ σύλα πῶμα φαρέτρης, ἐκ δ’ ἕλετ’ ἰὸν

[117] ἀβλῆτα πτερόεντα μελαινέων ἕρμ’ ὀδυνάων·

[118] αἶψα δ’ ἐπὶ νευρῇ κατεκόσμει πικρὸν ὀϊστόν,

[119] εὔχετο δ’ Ἀπόλλωνι Λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ

[120] ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην

[121] οἴκαδε νοστήσας ἱερῆς εἰς ἄστυ Ζελείης.

[122] ἕλκεδ’ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια·

[123] νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.

[124] αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ κυκλοτερὲς μέγα τόξον ἔτεινε,

[125] λίγξε βιός, νευρὴ δὲ μέγ’ ἴαχεν, ἆλτο δ’ ὀϊστὸς

[126] ὀξυβελὴς καθ’ ὅμιλον ἐπιπτέσθαι μενεαίνων.

[127] οὐδὲ σέθεν Μενέλαε θεοὶ μάκαρες λελάθοντο

[128] ἀθάνατοι, πρώτη δὲ Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη,

[129] ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.

[130] ἣ δὲ τόσον μὲν ἔεργεν ἀπὸ χροὸς ὡς ὅτε μήτηρ

[131] παιδὸς ἐέργῃ μυῖαν ὅθ’ ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ,

[132] αὐτὴ δ’ αὖτ’ ἴθυνεν ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες

[133] χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ.

[134] ἐν δ’ ἔπεσε ζωστῆρι ἀρηρότι πικρὸς ὀϊστός·

[135] διὰ μὲν ἂρ ζωστῆρος ἐλήλατο δαιδαλέοιο,

[136] καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο

[137] μίτρης θ’, ἣν ἐφόρει ἔρυμα χροὸς ἕρκος ἀκόντων,

[138] ἥ οἱ πλεῖστον ἔρυτο· διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς.

[139] ἀκρότατον δ’ ἄρ’ ὀϊστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός·

[140] αὐτίκα δ’ ἔρρεεν αἷμα κελαινεφὲς ἐξ ὠτειλῆς.

[141] ὡς δ’ ὅτε τίς τ’ ἐλέφαντα γυνὴ φοίνικι μιήνῃ

[142] Μῃονὶς ἠὲ Κάειρα παρήϊον ἔμμεναι ἵππων·

[143] κεῖται δ’ ἐν θαλάμῳ, πολέες τέ μιν ἠρήσαντο

[144] ἱππῆες φορέειν· βασιλῆϊ δὲ κεῖται ἄγαλμα,

[145] ἀμφότερον κόσμός θ’ ἵππῳ ἐλατῆρί τε κῦδος·

[146] τοῖοί τοι Μενέλαε μιάνθην αἵματι μηροὶ

[147] εὐφυέες κνῆμαί τε ἰδὲ σφυρὰ κάλ’ ὑπένερθε.

[148] ῥίγησεν δ’ ἄρ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

[149] ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς·

[150] ῥίγησεν δὲ καὶ αὐτὸς ἀρηί̈φιλος Μενέλαος.

[151] ὡς δὲ ἴδεν νεῦρόν τε καὶ ὄγκους ἐκτὸς ἐόντας

[152] ἄψορρόν οἱ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀγέρθη.

[153] τοῖς δὲ βαρὺ στενάχων μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων

[154] χειρὸς ἔχων Μενέλαον, ἐπεστενάχοντο δ’ ἑταῖροι·

[155] φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκι’ ἔταμνον

[156] οἶον προστήσας πρὸ Ἀχαιῶν Τρωσὶ μάχεσθαι,

[157] ὥς ς’ ἔβαλον Τρῶες, κατὰ δ’ ὅρκια πιστὰ πάτησαν.

[158] οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν

[159] σπονδαί τ’ ἄκρητοι καὶ δεξιαὶ ᾗς ἐπέπιθμεν.

[160] εἴ περ γάρ τε καὶ αὐτίκ’ Ὀλύμπιος οὐκ ἐτέλεσσεν,

[161] ἔκ τε καὶ ὀψὲ τελεῖ, σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν

[162] σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι γυναιξί τε καὶ τεκέεσσιν.

[163] εὖ γὰρ ἐγὼ τόδε οἶδα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν·

[164] ἔσσεται ἦμαρ ὅτ’ ἄν ποτ’ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρὴ

[165] καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο,

[166] Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων

[167] αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι

[168] τῆσδ’ ἀπάτης κοτέων· τὰ μὲν ἔσσεται οὐκ ἀτέλεστα·

[169] ἀλλά μοι αἰνὸν ἄχος σέθεν ἔσσεται ὦ Μενέλαε

[170] αἴ κε θάνῃς καὶ πότμον ἀναπλήσῃς βιότοιο.

[171] καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην·

[172] αὐτίκα γὰρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης·

[173] κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιμεν

[174] Ἀργείην Ἑλένην· σέο δ’ ὀστέα πύσει ἄρουρα

[175] κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπὶ ἔργῳ.

[176] καί κέ τις ὧδ’ ἐρέει Τρώων ὑπερηνορεόντων

[177] τύμβῳ ἐπιθρῴσκων Μενελάου κυδαλίμοιο·

[178] αἴθ’ οὕτως ἐπὶ πᾶσι χόλον τελέσει’ Ἀγαμέμνων,

[179] ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδ’ Ἀχαιῶν,

[180] καὶ δὴ ἔβη οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν

[181] σὺν κεινῇσιν νηυσὶ λιπὼν ἀγαθὸν Μενέλαον.

[182] ὥς ποτέ τις ἐρέει· τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών.

[183] τὸν δ’ ἐπιθαρσύνων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

[184] θάρσει, μηδέ τί πω δειδίσσεο λαὸν Ἀχαιῶν·

[185] οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέλος, ἀλλὰ πάροιθεν

[186] εἰρύσατο ζωστήρ τε παναίολος ἠδ’ ὑπένερθε

[187] ζῶμά τε καὶ μίτρη, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.

[188] τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

[189] αἲ γὰρ δὴ οὕτως εἴη φίλος ὦ Μενέλαε·

[190] ἕλκος δ’ ἰητὴρ ἐπιμάσσεται ἠδ’ ἐπιθήσει

[191] φάρμαχ’ ἅ κεν παύσῃσι μελαινάων ὀδυνάων.

[192] ἦ καὶ Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα·

[193] Ταλθύβι’ ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον

[194] φῶτ’ Ἀσκληπιοῦ υἱὸν ἀμύμονος ἰητῆρος,

[195] ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν,

[196] ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐὺ̈ εἰδὼς

[197] Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

[198] ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,

[199] βῆ δ’ ἰέναι κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

[200] παπταίνων ἥρωα Μαχάονα· τὸν δὲ νόησεν

[201] ἑσταότ’· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων

[202] λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο Τρίκης ἐξ ἱπποβότοιο.

[203] ἀγχοῦ δ’ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[204] ὄρς’ Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων,

[205] ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχὸν Ἀχαιῶν,

[206] ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐὺ̈ εἰδὼς

[207] Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μὲν κλέος, ἄμμι δὲ πένθος.

[208] ὣς φάτο, τῷ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε·

[209] βὰν δ’ ἰέναι καθ’ ὅμιλον ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν.

[210] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος

[211] βλήμενος ἦν, περὶ δ’ αὐτὸν ἀγηγέραθ’ ὅσσοι ἄριστοι

[212] κυκλός’, ὁ δ’ ἐν μέσσοισι παρίστατο ἰσόθεοσφώς,

[213] αὐτίκα δ’ ἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν·

[214] τοῦ δ’ ἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι.

[215] λῦσε δέ οἱ ζωστῆρα παναίολον ἠδ’ ὑπένερθε

[216] ζῶμά τε καὶ μίτρην, τὴν χαλκῆες κάμον ἄνδρες.

[217] αὐτὰρ ἐπεὶ ἴδεν ἕλκος ὅθ’ ἔμπεσε πικρὸς ὀϊστός,

[218] αἷμ’ ἐκμυζήσας ἐπ’ ἄρ’ ἤπια φάρμακα εἰδὼς

[219] πάσσε, τά οἵ ποτε πατρὶ φίλα φρονέων πόρε Χείρων.

[220] ὄφρα τοὶ ἀμφεπένοντο βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον,

[221] τόφρα δ’ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων·

[222] οἳ δ’ αὖτις κατὰ τεύχε’ ἔδυν, μνήσαντο δὲ χάρμης.

[223] ἔνθ’ οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον

[224] οὐδὲ καταπτώσσοντ’ οὐδ’ οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι,

[225] ἀλλὰ μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν.

[226] ἵππους μὲν γὰρ ἔασε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ·

[227] καὶ τοὺς μὲν θεράπων ἀπάνευθ’ ἔχε φυσιόωντας

[228] Εὐρυμέδων υἱὸς Πτολεμαίου Πειραί̈δαο·

[229] τῷ μάλα πόλλ’ ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν

[230] γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διὰ κοιρανέοντα·

[231] αὐτὰρ ὁ πεζὸς ἐὼν ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν·

[232] καί ῥ’ οὓς μὲν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων,

[233] τοὺς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν·

[234] Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς·

[235] οὐ γὰρ ἐπὶ ψευδέσσι πατὴρ Ζεὺς ἔσσετ’ ἀρωγός,

[236] ἀλλ’ οἵ περ πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσαντο

[237] τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται,

[238] ἡμεῖς αὖτ’ ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα

[239] ἄξομεν ἐν νήεσσιν, ἐπὴν πτολίεθρον ἕλωμεν.

[240] οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο,

[241] τοὺς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν·

[242] Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἐλεγχέες οὔ νυ σέβεσθε;

[243] τίφθ’ οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠύ̈τε νεβροί,

[244] αἵ τ’ ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι

[245] ἑστᾶς’, οὐδ’ ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή·

[246] ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδὲ μάχεσθε.

[247] ἦ μένετε Τρῶας σχεδὸν ἐλθέμεν ἔνθά τε νῆες

[248] εἰρύατ’ εὔπρυμνοι πολιῆς ἐπὶ θινὶ θαλάσσης,

[249] ὄφρα ἴδητ’ αἴ κ’ ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων;

[250] ὣς ὅ γε κοιρανέων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν·

[251] ἦλθε δ’ ἐπὶ Κρήτεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν.

[252] οἳ δ’ ἀμφ’ Ἰδομενῆα δαί̈φρονα θωρήσσοντο·

[253] Ἰδομενεὺς μὲν ἐνὶ προμάχοις συὶ̈ εἴκελος ἀλκήν,

[254] Μηριόνης δ’ ἄρα οἱ πυμάτας ὄτρυνε φάλαγγας.

[255] τοὺς δὲ ἰδὼν γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

[256] αὐτίκα δ’ Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν·

[257] Ἰδομενεῦ περὶ μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων

[258] ἠμὲν ἐνὶ πτολέμῳ ἠδ’ ἀλλοίῳ ἐπὶ ἔργῳ

[259] ἠδ’ ἐν δαίθ’, ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον

[260] Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται.

[261] εἴ περ γάρ τ’ ἄλλοι γε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

[262] δαιτρὸν πίνωσιν, σὸν δὲ πλεῖον δέπας αἰεὶ

[263] ἕστηχ’, ὥς περ ἐμοί, πιέειν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι.

[264] ἀλλ’ ὄρσευ πόλεμον δ’ οἷος πάρος εὔχεαι εἶναι.

[265] τὸν δ’ αὖτ’ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·

[266] Ἀτρεί̈δη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐρίηρος ἑταῖρος

[267] ἔσσομαι, ὡς τὸ πρῶτον ὑπέστην καὶ κατένευσα·

[268] ἀλλ’ ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς

[269] ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ’, ἐπεὶ σύν γ’ ὅρκι’ ἔχευαν

[270] Τρῶες· τοῖσιν δ’ αὖ θάνατος καὶ κήδε’ ὀπίσσω

[271] ἔσσετ’ ἐπεὶ πρότεροι ὑπὲρὅρκια δηλήσαντο.

[272] ὣς ἔφατ’, Ἀτρεί̈δης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ·

[273] ἦλθε δ’ ἐπ’ Αἰάντεσσι κιὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·

[274] τὼ δὲ κορυσσέσθην, ἅμα δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν.

[275] ὡς δ’ ὅτ’ ἀπὸ σκοπιῆς εἶδεν νέφος αἰπόλος ἀνὴρ

[276] ἐρχόμενον κατὰ πόντον ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς·

[277] τῷ δέ τ’ ἄνευθεν ἐόντι μελάντερον ἠύ̈τε πίσσα

[278] φαίνετ’ ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν,

[279] ῥίγησέν τε ἰδών, ὑπό τε σπέος ἤλασε μῆλα·

[280] τοῖαι ἅμ’ Αἰάντεσσι διοτρεφέων αἰζηῶν

[281] δήϊον ἐς πόλεμον πυκιναὶ κίνυντο φάλαγγες

[282] κυάνεαι, σάκεσίν τε καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

[283] καὶ τοὺς μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,

[284] καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[285] Αἴαντ’ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων,

[286] σφῶϊ μέν· οὐ γὰρ ἔοικ’ ὀτρυνέμεν· οὔ τι κελεύω·

[287] αὐτὼ γὰρ μάλα λαὸν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι.

[288] αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλον

[289] τοῖος πᾶσιν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γένοιτο·

[290] τώ κε τάχ’ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτος

[291] χερσὶν ὑφ’ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.

[292] ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ’ ἄλλους·

[293] ἔνθ’ ὅ γε Νέστορ’ ἔτετμε λιγὺν Πυλίων ἀγορητὴν

[294] οὓς ἑτάρους στέλλοντα καὶ ὀτρύνοντα μάχεσθαι

[295] ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα Ἀλάστορά τε Χρομίον τε

[296] Αἵμονά τε κρείοντα Βίαντά τε ποιμένα λαῶν·

[297] ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι,

[298] πεζοὺς δ’ ἐξόπιθε στῆσεν πολέας τε καὶ ἐσθλοὺς

[299] ἕρκος ἔμεν πολέμοιο· κακοὺς δ’ ἐς μέσσον ἔλασσεν,

[300] ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι.

[301] ἱππεῦσιν μὲν πρῶτ’ ἐπετέλλετο· τοὺς γὰρ ἀνώγει

[302] σφοὺς ἵππους ἐχέμεν μηδὲ κλονέεσθαι ὁμίλῳ·

[303] μηδέ τις ἱπποσύνῃ τε καὶ ἠνορέηφι πεποιθὼς

[304] οἶος πρόσθ’ ἄλλων μεμάτω Τρώεσσι μάχεσθαι,

[305] μηδ’ ἀναχωρείτω· ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε.

[306] ὃς δέ κ’ ἀνὴρ ἀπὸ ὧν ὀχέων ἕτερ’ ἅρμαθ’ ἵκηται

[307] ἔγχει ὀρεξάσθω, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερον οὕτω.

[308] ὧδε καὶ οἱ πρότεροι πόλεας καὶ τείχε’ ἐπόρθεον

[309] τόνδε νόον καὶ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔχοντες.

[310] ὣς ὁ γέρων ὄτρυνε πάλαι πολέμων ἐὺ̈ εἰδώς·

[311] καὶ τὸν μὲν γήθησεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,

[312] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[313] ὦ γέρον εἴθ’ ὡς θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν

[314] ὥς τοι γούναθ’ ἕποιτο, βίη δέ τοι ἔμπεδος εἴη·

[315] ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον· ὡς ὄφελέν τις

[316] ἀνδρῶν ἄλλος ἔχειν, σὺ δὲ κουροτέροισι μετεῖναι.

[317] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

[318] Ἀτρεί̈δη μάλα μέν τοι ἐγὼν ἐθέλοιμι καὶ αὐτὸς

[319] ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.

[320] ἀλλ’ οὔ πως ἅμα πάντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν·

[321] εἰ τότε κοῦρος ἔα νῦν αὖτέ με γῆρας ὀπάζει.

[322] ἀλλὰ καὶ ὧς ἱππεῦσι μετέσσομαι ἠδὲ κελεύσω

[323] βουλῇ καὶ μύθοισι· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων.

[324] αἰχμὰς δ’ αἰχμάσσουσι νεώτεροι, οἵ περ ἐμεῖο

[325] ὁπλότεροι γεγάασι πεποίθασίν τε βίηφιν.

[326] ὣς ἔφατ’, Ἀτρεί̈δης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ.

[327] εὗρ’ υἱὸν Πετεῶο Μενεσθῆα πλήξιππον

[328] ἑσταότ’· ἀμφὶ δ’ Ἀθηναῖοι μήστωρες ἀϋτῆς·

[329] αὐτὰρ ὁ πλησίον ἑστήκει πολύμητις Ὀδυσσεύς,

[330] πὰρ δὲ Κεφαλλήνων ἀμφὶ στίχες οὐκ ἀλαπαδναὶ

[331] ἕστασαν· οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο λαὸς ἀϋτῆς,

[332] ἀλλὰ νέον συνορινόμεναι κίνυντο φάλαγγες

[333] Τρώων ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ μένοντες

[334] ἕστασαν ὁππότε πύργος Ἀχαιῶν ἄλλος ἐπελθὼν

[335] Τρώων ὁρμήσειε καὶ ἄρξειαν πολέμοιο.

[336] τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

[337] καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[338] ὦ υἱὲ Πετεῶο διοτρεφέος βασιλῆος,

[339] καὶ σὺ κακοῖσι δόλοισι κεκασμένε κερδαλεόφρον

[340] τίπτε καταπτώσσοντες ἀφέστατε, μίμνετε δ’ ἄλλους;

[341] σφῶϊν μέν τ’ ἐπέοικε μετὰ πρώτοισιν ἐόντας

[342] ἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι·

[343] πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο,

[344] ὁππότε δαῖτα γέρουσιν ἐφοπλίζωμεν Ἀχαιοί.

[345] ἔνθα φίλ’ ὀπταλέα κρέα ἔδμεναι ἠδὲ κύπελλα

[346] οἴνου πινέμεναι μελιηδέος ὄφρ’ ἐθέλητον·

[347] νῦν δὲ φίλως χ’ ὁρόῳτε καὶ εἰ δέκα πύργοι Ἀχαιῶν

[348] ὑμείων προπάροιθε μαχοίατο νηλέϊ χαλκῷ.

[349] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·

[350] Ἀτρεί̈δη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;

[351] πῶς δὴ φῂς πολέμοιο μεθιέμεν ὁππότ’ Ἀχαιοὶ

[352] Τρωσὶν ἐφ’ ἱπποδάμοισιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα;

[353] ὄψεαι αἴ κ’ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ

[354] Τηλεμάχοιο φίλον πατέρα προμάχοισι μιγέντα

[355] Τρώων ἱπποδάμων· σὺ δὲ ταῦτ’ ἀνεμώλια βάζεις.

[356] τὸν δ’ ἐπιμειδήσας προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων

[357] ὡς γνῶ χωομένοιο· πάλιν δ’ ὅ γε λάζετο μῦθον·

[358] διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχαν’ Ὀδυσσεῦ

[359] οὔτέ σε νεικείω περιώσιον οὔτε κελεύω·

[360] οἶδα γὰρ ὥς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιν

[361] ἤπια δήνεα οἶδε· τὰ γὰρ φρονέεις ἅ τ’ ἐγώ περ.

[362] ἀλλ’ ἴθι ταῦτα δ’ ὄπισθεν ἀρεσσόμεθ’ εἴ τι κακὸν νῦν

[363] εἴρηται, τὰ δὲ πάντα θεοὶ μεταμώνια θεῖεν.

[364] ὣς εἰπὼν τοὺς μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δὲ μετ’ ἄλλους.

[365] εὗρε δὲ Τυδέος υἱὸν ὑπέρθυμον Διομήδεα

[366] ἑσταότ’ ἔν θ’ ἵπποισι καὶ ἅρμασι κολλητοῖσι·

[367] πὰρ δέ οἱ ἑστήκει Σθένελος Καπανήϊος υἱός.

[368] καὶ τὸν μὲν νείκεσσεν ἰδὼν κρείων Ἀγαμέμνων,

[369] καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

[370] ὤ μοι Τυδέος υἱὲ δαί̈φρονος ἱπποδάμοιο

[371] τί πτώσσεις, τί δ’ ὀπιπεύεις πολέμοιο γεφύρας;

[372] οὐ μὲν Τυδέϊ γ’ ὧδε φίλον πτωσκαζέμεν ἦεν,

[373] ἀλλὰ πολὺ πρὸ φίλων ἑτάρων δηί̈οισι μάχεσθαι,

[374] ὡς φάσαν οἵ μιν ἴδοντο πονεύμενον· οὐ γὰρ ἔγωγε

[375] ἤντης’ οὐδὲ ἴδον· περὶ δ’ ἄλλων φασὶ γενέσθαι.

[376] ἤτοι μὲν γὰρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας

[377] ξεῖνος ἅμ’ ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαὸν ἀγείρων·

[378] οἳ δὲ τότ’ ἐστρατόωνθ’ ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης,

[379] καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτοὺς ἐπικούρους·

[380] οἳ δ’ ἔθελον δόμεναι καὶ ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον·

[381] ἀλλὰ Ζεὺς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.

[382] οἳ δ’ ἐπεὶ οὖν ᾤχοντο ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο,

[383] Ἀσωπὸν δ’ ἵκοντο βαθύσχοινον λεχεποίην,

[384] ἔνθ’ αὖτ’ ἀγγελίην ἐπὶ Τυδῆ στεῖλαν Ἀχαιοί.

[385] αὐτὰρ ὁ βῆ, πολέας δὲ κιχήσατο Καδμεί̈ωνας

[386] δαινυμένους κατὰ δῶμα βίης Ἐτεοκληείης.

[387] ἔνθ’ οὐδὲ ξεῖνός περ ἐὼν ἱππηλάτα Τυδεὺς

[388] τάρβει, μοῦνος ἐὼν πολέσιν μετὰ Καδμείοισιν,

[389] ἀλλ’ ὅ γ’ ἀεθλεύειν προκαλίζετο, πάντα δ’ ἐνίκα

[390] ῥηϊδίως· τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη.

[391] οἳ δὲ χολωσάμενοι Καδμεῖοι κέντορες ἵππων

[392] ἂψ ἄρ’ ἀνερχομένῳ πυκινὸν λόχον εἷσαν ἄγοντες

[393] κούρους πεντήκοντα· δύω δ’ ἡγήτορες ἦσαν,

[394] Μαίων Αἱμονίδης ἐπιείκελος ἀθανάτοισιν,

[395] υἱός τ’ Αὐτοφόνοιο μενεπτόλεμος Πολυφόντης.

[396] Τυδεὺς μὲν καὶ τοῖσιν ἀεικέα πότμον ἐφῆκε·

[397] πάντας ἔπεφν’, ἕνα δ’ οἶον ἵει οἶκον δὲ νέεσθαι·

[398] Μαίον’ ἄρα προέηκε θεῶν τεράεσσι πιθήσας.

[399] τοῖος ἔην Τυδεὺς Αἰτώλιος· ἀλλὰ τὸν υἱὸν

[400] γείνατο εἷο χέρεια μάχῃ, ἀγορῇ δέ τ’ ἀμείνω.

[401] ὣς φάτο, τὸν δ’ οὔ τι προσέφη κρατερὸς Διομήδης

[402] αἰδεσθεὶς βασιλῆος ἐνιπὴν αἰδοίοιο·

[403] τὸν δ’ υἱὸς Καπανῆος ἀμείψατο κυδαλίμοιο·

[404] Ἀτρεί̈δη μὴ ψεύδε’ ἐπιστάμενος σάφα εἰπεῖν·

[405] ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ’ ἀμείνονες εὐχόμεθ’ εἶναι·

[406] ἡμεῖς καὶ Θήβης ἕδος εἵλομεν ἑπταπύλοιο

[407] παυρότερον λαὸν ἀγαγόνθ’ ὑπὸ τεῖχος ἄρειον,

[408] πειθόμενοι τεράεσσι θεῶν καὶ Ζηνὸς ἀρωγῇ·

[409] κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο·

[410] τὼ μή μοι πατέρας ποθ’ ὁμοίῃ ἔνθεο τιμῇ.

[411] τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·

[412] τέττα, σιωπῇ ἧσο, ἐμῷ δ’ ἐπιπείθεο μύθῳ·

[413] οὐ γὰρ ἐγὼ νεμεσῶ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν

[414] ὀτρύνοντι μάχεσθαι ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

[415] τούτῳ μὲν γὰρ κῦδος ἅμ’ ἕψεται εἴ κεν Ἀχαιοὶ

[416] Τρῶας δῃώσωσιν ἕλωσί τε Ἴλιον ἱρήν,

[417] τούτῳ δ’ αὖ μέγα πένθος Ἀχαιῶν δῃωθέντων.

[418] ἀλλ’ ἄγε δὴ καὶ νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.

[419] ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε·

[420] δεινὸν δ’ ἔβραχε χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσιν ἄνακτος

[421] ὀρνυμένου· ὑπό κεν ταλασίφρονά περ δέος εἷλεν.

[422] ὡς δ’ ὅτ’ ἐν αἰγιαλῷ πολυηχέϊ κῦμα θαλάσσης

[423] ὄρνυτ’ ἐπασσύτερον Ζεφύρου ὕπο κινήσαντος·

[424] πόντῳ μέν τε πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα

[425] χέρσῳ ῥηγνύμενον μεγάλα βρέμει, ἀμφὶ δέ τ’ ἄκρας

[426] κυρτὸν ἐὸν κορυφοῦται, ἀποπτύει δ’ ἁλὸς ἄχνην·

[427] ὣς τότ’ ἐπασσύτεραι Δαναῶν κίνυντο φάλαγγες

[428] νωλεμέως πόλεμον δέ· κέλευε δὲ οἷσιν ἕκαστος

[429] ἡγεμόνων· οἳ δ’ ἄλλοι ἀκὴν ἴσαν, οὐδέ κε φαίης

[430] τόσσον λαὸν ἕπεσθαι ἔχοντ’ ἐν στήθεσιν αὐδήν,

[431] σιγῇ δειδιότες σημάντορας· ἀμφὶ δὲ πᾶσι

[432] τεύχεα ποικίλ’ ἔλαμπε, τὰ εἱμένοι ἐστιχόωντο.

[433] Τρῶες δ’, ὥς τ’ ὄϊες πολυπάμονος ἀνδρὸς ἐν αὐλῇ

[434] μυρίαι ἑστήκασιν ἀμελγόμεναι γάλα λευκὸν

[435] ἀζηχὲς μεμακυῖαι ἀκούουσαι ὄπα ἀρνῶν,

[436] ὣς Τρώων ἀλαλητὸς ἀνὰ στρατὸν εὐρὺν ὀρώρει·

[437] οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὸς θρόος οὐδ’ ἴα γῆρυς,

[438] ἀλλὰ γλῶσσα μέμικτο, πολύκλητοι δ’ ἔσαν ἄνδρες.

[439] ὄρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη

[440] Δεῖμός τ’ ἠδὲ Φόβος καὶ Ἔρις ἄμοτον μεμαυῖα,

[441] Ἄρεος ἀνδροφόνοιο κασιγνήτη ἑτάρη τε,

[442] ἥ τ’ ὀλίγη μὲν πρῶτα κορύσσεται, αὐτὰρ ἔπειτα

[443] οὐρανῷ ἐστήριξε κάρη καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνει·

[444] ἥ σφιν καὶ τότε νεῖκος ὁμοίϊον ἔμβαλε μέσσῳ

[445] ἐρχομένη καθ’ ὅμιλον ὀφέλλουσα στόνον ἀνδρῶν.

[446] οἳ δ’ ὅτε δή ῥ’ ἐς χῶρον ἕνα ξυνιόντες ἵκοντο,

[447] σύν ῥ’ ἔβαλον ῥινούς, σὺν δ’ ἔγχεα καὶ μένε’ ἀνδρῶν

[448] χαλκεοθωρήκων· ἀτὰρ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι

[449] ἔπληντ’ ἀλλήλῃσι, πολὺς δ’ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.

[450] ἔνθα δ’ ἅμ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν

[451] ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων, ῥέε δ’ αἵματι γαῖα.

[452] ὡς δ’ ὅτε χείμαρροι ποταμοὶ κατ’ ὄρεσφι ῥέοντες

[453] ἐς μισγάγκειαν συμβάλλετον ὄβριμον ὕδωρ

[454] κρουνῶν ἐκ μεγάλων κοίλης ἔντοσθε χαράδρης,

[455] τῶν δέ τε τηλόσε δοῦπον ἐν οὔρεσιν ἔκλυε ποιμήν·

[456] ὣς τῶν μισγομένων γένετο ἰαχή τε πόνος τε.

[457] πρῶτος δ’ Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴν

[458] ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Θαλυσιάδην Ἐχέπωλον·

[459] τόν ῥ’ ἔβαλε πρῶτος κόρυθος φάλον ἱπποδασείης,

[460] ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε, πέρησε δ’ ἄρ’ ὀστέον εἴσω

[461] αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν,

[462] ἤριπε δ’ ὡς ὅτε πύργος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.

[463] τὸν δὲ πεσόντα ποδῶν ἔλαβε κρείων Ἐλεφήνωρ

[464] Χαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων,

[465] ἕλκε δ’ ὑπ’ ἐκ βελέων, λελιημένος ὄφρα τάχιστα

[466] τεύχεα συλήσειε· μίνυνθα δέ οἱ γένεθ’ ὁρμή.

[467] νεκρὸν γὰρ ἐρύοντα ἰδὼν μεγάθυμος Ἀγήνωρ

[468] πλευρά, τά οἱ κύψαντι παρ’ ἀσπίδος ἐξεφαάνθη,

[469] οὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα.

[470] ὣς τὸν μὲν λίπε θυμός, ἐπ’ αὐτῷ δ’ ἔργον ἐτύχθη

[471] ἀργαλέον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν· οἳ δὲ λύκοι ὣς

[472] ἀλλήλοις ἐπόρουσαν, ἀνὴρ δ’ ἄνδρ’ ἐδνοπάλιζεν.

[473] ἔνθ’ ἔβαλ’ Ἀνθεμίωνος υἱὸν Τελαμώνιος Αἴας

[474] ἠί̈θεον θαλερὸν Σιμοείσιον, ὅν ποτε μήτηρ

[475] Ἴδηθεν κατιοῦσα παρ’ ὄχθῃσιν Σιμόεντος

[476] γείνατ’, ἐπεί ῥα τοκεῦσιν ἅμ’ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι·

[477] τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον· οὐδὲ τοκεῦσι

[478] θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν

[479] ἔπλεθ’ ὑπ’ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι.

[480] πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν

[481] δεξιόν· ἀντικρὺ δὲ δι’ ὤμου χάλκεον ἔγχος

[482] ἦλθεν· ὁ δ’ ἐν κονίῃσι χαμαὶ πέσεν αἴγειρος ὣς

[483] ἥ ῥά τ’ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο πεφύκει

[484] λείη, ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι ἐπ’ ἀκροτάτῃ πεφύασι·

[485] τὴν μέν θ’ ἁρματοπηγὸς ἀνὴρ αἴθωνι σιδήρῳ

[486] ἐξέταμ’, ὄφρα ἴτυν κάμψῃ περικαλλέϊ δίφρῳ·

[487] ἣ μέν τ’ ἀζομένη κεῖται ποταμοῖο παρ’ ὄχθας.

[488] τοῖον ἄρ’ Ἀνθεμίδην Σιμοείσιον ἐξενάριξεν

[489] Αἴας διογενής· τοῦ δ’ Ἄντιφος αἰολοθώρηξ

[490] Πριαμίδης καθ’ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.

[491] τοῦ μὲν ἅμαρθ’, ὁ δὲ Λεῦκον Ὀδυσσέος ἐσθλὸν ἑταῖρον

[492] βεβλήκει βουβῶνα, νέκυν ἑτέρως’ ἐρύοντα·

[493] ἤριπε δ’ ἀμφ’ αὐτῷ, νεκρὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

[494] τοῦ δ’ Ὀδυσεὺς μάλα θυμὸν ἀποκταμένοιο χολώθη,

[495] βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,

[496] στῆ δὲ μάλ’ ἐγγὺς ἰὼν καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ

[497] ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο

[498] ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὁ δ’ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,

[499] ἀλλ’ υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα

[500] ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ’ ἵππων ὠκειάων.

[501] τόν ῥ’ Ὀδυσεὺς ἑτάροιο χολωσάμενος βάλε δουρὶ

[502] κόρσην· ἣ δ’ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν

[503] αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε,

[504] δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ.

[505] χώρησαν δ’ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ·

[506] Ἀργεῖοι δὲ μέγα ἴαχον, ἐρύσαντο δὲ νεκρούς,

[507] ἴθυσαν δὲ πολὺ προτέρω· νεμέσησε δ’ Ἀπόλλων

[508] Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ κέκλετ’ ἀύ̈σας·

[509] ὄρνυσθ’ ἱππόδαμοι Τρῶες μηδ’ εἴκετε χάρμης

[510] Ἀργείοις, ἐπεὶ οὔ σφι λίθος χρὼς οὐδὲ σίδηρος

[511] χαλκὸν ἀνασχέσθαι ταμεσίχροα βαλλομένοισιν·

[512] οὐ μὰν οὐδ’ Ἀχιλεὺς Θέτιδος πάϊς ἠϋκόμοιο

[513] μάρναται, ἀλλ’ ἐπὶ νηυσὶ χόλον θυμαλγέαπέσσει.

[514] ὣς φάτ’ ἀπὸ πτόλιος δεινὸς θεός· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

[515] ὦρσε Διὸς θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια

[516] ἐρχομένη καθ’ ὅμιλον, ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο.

[517] ἔνθ’ Ἀμαρυγκείδην Διώρεα μοῖρα πέδησε·

[518] χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι

[519] κνήμην δεξιτερήν· βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν

[520] Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρ’ Αἰνόθεν εἰληλούθει.

[521] ἀμφοτέρω δὲ τένοντε καὶ ὀστέα λᾶας ἀναιδὴς

[522] ἄχρις ἀπηλοίησεν· ὁ δ’ ὕπτιος ἐν κονίῃσι

[523] κάππεσεν ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας

[524] θυμὸν ἀποπνείων· ὁ δ’ ἐπέδραμεν ὅς ῥ’ ἔβαλέν περ

[525] Πείροος, οὖτα δὲ δουρὶ παρ’ ὀμφαλόν· ἐκ δ’ ἄρα πᾶσαι

[526] χύντο χαμαὶ χολάδες, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.

[527] τὸν δὲ Θόας Αἰτωλὸς ἀπεσσύμενον βάλε δουρὶ

[528] στέρνον ὑπὲρ μαζοῖο, πάγη δ’ ἐν πνεύμονι χαλκός·

[529] ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Θόας, ἐκ δ’ ὄβριμον ἔγχος

[530] ἐσπάσατο στέρνοιο, ἐρύσσατο δὲ ξίφος ὀξύ,

[531] τῷ ὅ γε γαστέρα τύψε μέσην, ἐκ δ’ αἴνυτο θυμόν.

[532] τεύχεα δ’ οὐκ ἀπέδυσε· περίστησαν γὰρ ἑταῖροι

[533] Θρήϊκες ἀκρόκομοι δολίχ’ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες,

[534] οἵ ἑ μέγαν περ ἐόντα καὶ ἴφθιμον καὶ ἀγαυὸν

[535] ὦσαν ἀπὸ σφείων· ὁ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.

[536] ὣς τώ γ’ ἐν κονίῃσι παρ’ ἀλλήλοισι τετάσθην,

[537] ἤτοι ὁ μὲν Θρῃκῶν, ὁ δ’ Ἐπειῶν χαλκοχιτώνων

[538] ἡγεμόνες· πολλοὶ δὲ περὶ κτείνοντο καὶ ἄλλοι.

[539] ἔνθά κεν οὐκέτι ἔργον ἀνὴρ ὀνόσαιτο μετελθών,

[540] ὅς τις ἔτ’ ἄβλητος καὶ ἀνούτατος ὀξέϊ χαλκῷ

[541] δινεύοι κατὰ μέσσον, ἄγοι δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη

[542] χειρὸς ἑλοῦς’, αὐτὰρ βελέων ἀπερύκοι ἐρωήν·

[543] πολλοὶ γὰρ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἤματι κείνῳ

[544] πρηνέες ἐν κονίῃσι παρ’ ἀλλήλοισι τέταντο.