ΙΛΙΑΔΟΣ Γ – VRBIS ET ORBIS

ΙΛΙΑΔΟΣ Γ

Ὅρκοι· τειχοσκοπία· Ἀλεξάνδρου καὶ Μενελάου μονομαχία

[1] Αὐτὰρ ἐπεὶ κόσμηθεν ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν ἕκαστοι,

[2] Τρῶες μὲν κλαγγῇ τ’ ἐνοπῇ τ’ ἴσαν ὄρνιθες ὣς

[3] ἠύ̈τε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρό·

[4] αἵ τ’ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον

[5] κλαγγῇ ταί γε πέτονται ἐπ’ ὠκεανοῖο ῥοάων

[6] ἀνδράσι Πυγμαίοισι φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι·

[7] ἠέριαι δ’ ἄρα ταί γε κακὴν ἔριδα προφέρονται.

[8] οἳ δ’ ἄρ’ ἴσαν σιγῇ μένεα πνείοντες Ἀχαιοὶ

[9] ἐν θυμῷ μεμαῶτες ἀλεξέμεν ἀλλήλοισιν.

[10] εὖτ’ ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην

[11] ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω,

[12] τόσσόν τίς τ’ ἐπιλεύσσει ὅσον τ’ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν·

[13] ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ κονίσαλος ὄρνυτ’ ἀελλὴς

[14] ἐρχομένων· μάλα δ’ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.

[15] οἳ δ’ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες,

[16] Τρωσὶν μὲν προμάχιζεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

[17] παρδαλέην ὤμοισιν ἔχων καὶ καμπύλα τόξα

[18] καὶ ξίφος· αὐτὰρ δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ

[19] πάλλων Ἀργείων προκαλίζετο πάντας ἀρίστους

[20] ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.

[21] τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηί̈φιλος Μενέλαος

[22] ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρὰ βιβάντα,

[23] ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας

[24] εὑρὼν ἢ ἔλαφον κεραὸν ἢ ἄγριον αἶγα

[25] πεινάων· μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸν

[26] σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ’ αἰζηοί·

[27] ὣς ἐχάρη ΜενέλαοςἈλέξανδρον θεοειδέα

[28] ὀφθαλμοῖσιν ἰδών· φάτο γὰρ τίσεσθαι ἀλείτην·

[29] αὐτίκα δ’ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.

[30] τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδὴς

[31] ἐν προμάχοισι φανέντα, κατεπλήγη φίλον ἦτορ,

[32] ἂψ δ’ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρ’ ἀλεείνων.

[33] ὡς δ’ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη

[34] οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα,

[35] ἂψ δ’ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς,

[36] ὣς αὖτις καθ’ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων

[37] δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.

[38] τὸν δ’ Ἕκτωρ νείκεσσεν ἰδὼν αἰσχροῖς ἐπέεσσιν·

[39] Δύσπαρι εἶδος ἄριστε γυναιμανὲς ἠπεροπευτὰ

[40] αἴθ’ ὄφελες ἄγονός τ’ ἔμεναι ἄγαμός τ’ ἀπολέσθαι·

[41] καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν

[42] ἢ οὕτω λώβην τ’ ἔμεναι καὶ ὑπόψιον ἄλλων.

[43] ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

[44] φάντες ἀριστῆα πρόμον ἔμμεναι, οὕνεκα καλὸν

[45] εἶδος ἔπ’, ἀλλ’ οὐκ ἔστι βίη φρεσὶν οὐδέ τις ἀλκή.

[46] ἦ τοιόσδε ἐὼν ἐν ποντοπόροισι νέεσσι

[47] πόντον ἐπιπλώσας, ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας,

[48] μιχθεὶς ἀλλοδαποῖσι γυναῖκ’ εὐειδέ’ ἀνῆγες

[49] ἐξ ἀπίης γαίης νυὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων

[50] πατρί τε σῷ μέγα πῆμα πόληί̈ τε παντί τε δήμῳ,

[51] δυσμενέσιν μὲν χάρμα, κατηφείην δὲ σοὶ αὐτῷ·

[52] οὐκ ἂν δὴ μείνειας ἀρηί̈φιλον Μενέλαον·

[53] γνοίης χ’ οἵου φωτὸς ἔχεις θαλερὴν παράκοιτιν·

[54] οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ κίθαρις τά τε δῶρ’ Ἀφροδίτης

[55] ἥ τε κόμη τό τε εἶδος ὅτ’ ἐν κονίῃσιμιγείης.

[56] ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδη

[57] λάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχ’ ὅσσα ἔοργας.

[58] τὸν δ’ αὖτε προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής·

[59] Ἕκτορ ἐπεί με κατ’ αἶσαν ἐνείκεσας οὐδ’ ὑπὲρ αἶσαν·

[60] αἰεί τοι κραδίη πέλεκυς ὥς ἐστιν ἀτειρὴς

[61] ὅς τ’ εἶσιν διὰ δουρὸς ὑπ’ ἀνέρος ὅς ῥά τε τέχνῃ

[62] νήϊον ἐκτάμνῃσιν, ὀφέλλει δ’ ἀνδρὸς ἐρωήν·

[63] ὣς σοὶ ἐνὶ στήθεσσιν ἀτάρβητος νόος ἐστί·

[64] μή μοι δῶρ’ ἐρατὰ πρόφερε χρυσέης Ἀφροδίτης·

[65] οὔ τοι ἀπόβλητ’ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα

[66] ὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δ’ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·

[67] νῦν αὖτ’ εἴ μ’ ἐθέλεις πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι,

[68] ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,

[69] αὐτὰρ ἔμ’ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηί̈φιλον Μενέλαον

[70] συμβάλετ’ ἀμφ’ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι·

[71] ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται,

[72] κτήμαθ’ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ’ ἀγέσθω·

[73] οἳ δ’ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες

[74] ναίοιτε Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νεέσθων

[75] Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιί̈δα καλλιγύναικα.

[76] ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’ αὖτ’ ἐχάρη μέγα μῦθον ἀκούσας,

[77] καί ῥ’ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας

[78] μέσσου δουρὸς ἑλών· τοὶ δ’ ἱδρύνθησαν ἅπαντες.

[79] τῷ δ’ ἐπετοξάζοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

[80] ἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι λάεσσί τ’ ἔβαλλον·

[81] αὐτὰρ ὁ μακρὸν ἄϋσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[82] ἴσχεσθ’ Ἀργεῖοι, μὴ βάλλετε κοῦροι Ἀχαιῶν·

[83] στεῦται γάρ τι ἔπος ἐρέειν κορυθαίολος Ἕκτωρ.

[84] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἔσχοντο μάχης ἄνεῴ τ’ ἐγένοντο

[85] ἐσσυμένως· Ἕκτωρ δὲ μετ’ ἀμφοτέροισιν ἔειπε·

[86] κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

[87] μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρεν.

[88] ἄλλους μὲν κέλεται Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς

[89] τεύχεα κάλ’ ἀποθέσθαι ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,

[90] αὐτὸν δ’ ἐν μέσσῳ καὶ ἀρηί̈φιλον Μενέλαον

[91] οἴους ἀμφ’ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι πᾶσι μάχεσθαι.

[92] ὁππότερος δέ κε νικήσῃ κρείσσων τε γένηται

[93] κτήμαθ’ ἑλὼν εὖ πάντα γυναῖκά τε οἴκαδ’ ἀγέσθω·

[94] οἳ δ’ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ τάμωμεν.

[95] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

[96] τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

[97] κέκλυτε νῦν καὶ ἐμεῖο· μάλιστα γὰρ ἄλγος ἱκάνει

[98] θυμὸν ἐμόν, φρονέω δὲ διακρινθήμεναι ἤδη

[99] Ἀργείους καὶ Τρῶας, ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέπασθε

[100] εἵνεκ’ ἐμῆς ἔριδος καὶ Ἀλεξάνδρου ἕνεκ’ ἀρχῆς·

[101] ἡμέων δ’ ὁπποτέρῳ θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκται

[102] τεθναίη· ἄλλοι δὲ διακρινθεῖτε τάχιστα.

[103] οἴσετε ἄρν’, ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν,

[104] Γῇ τε καὶ Ἠελίῳ· Διὶ δ’ ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον·

[105] ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην, ὄφρ’ ὅρκια τάμνῃ

[106] αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καὶ ἄπιστοι,

[107] μή τις ὑπερβασίῃ Διὸς ὅρκια δηλήσηται.

[108] αἰεὶ δ’ ὁπλοτέρων ἀνδρῶν φρένες ἠερέθονται·

[109] οἷς δ’ ὁ γέρων μετέῃσιν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω

[110] λεύσσει, ὅπως ὄχ’ ἄριστα μετ’ ἀμφοτέροισι γένηται.

[111] ὣς ἔφαθ’, οἳ δ’ ἐχάρησαν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε

[112] ἐλπόμενοι παύσασθαι ὀϊζυροῦ πολέμοιο.

[113] καί ῥ’ ἵππους μὲν ἔρυξαν ἐπὶ στίχας, ἐκ δ’ ἔβαν αὐτοί,

[114] τεύχεά τ’ ἐξεδύοντο· τὰ μὲν κατέθεντ’ ἐπὶ γαίῃ

[115] πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δ’ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα·

[116] Ἕκτωρ δὲ προτὶ ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε

[117] καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι·

[118] αὐτὰρ ὁ Ταλθύβιον προί̈ει κρείων Ἀγαμέμνων

[119] νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἰέναι, ἠδ’ ἄρν’ ἐκέλευεν

[120] οἰσέμεναι· ὁ δ’ ἄρ’ οὐκ ἀπίθης’ Ἀγαμέμνονι δίῳ.

[121] Ἶρις δ’ αὖθ’ Ἑλένῃ λευκωλένῳ ἄγγελος ἦλθεν

[122] εἰδομένη γαλόῳ Ἀντηνορίδαο δάμαρτι,

[123] τὴν Ἀντηνορίδης εἶχε κρείων Ἑλικάων

[124] Λαοδίκην Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην.

[125] τὴν δ’ εὗρ’ ἐν μεγάρῳ· ἣ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε

[126] δίπλακα πορφυρέην, πολέας δ’ ἐνέπασσεν ἀέθλους

[127] Τρώων θ’ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

[128] οὕς ἑθεν εἵνεκ’ ἔπασχον ὑπ’ Ἄρηος παλαμάων·

[129] ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

[130] δεῦρ’ ἴθι νύμφα φίλη, ἵνα θέσκελα ἔργα ἴδηαι

[131] Τρώων θ’ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,

[132] οἳ πρὶν ἐπ’ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα

[133] ἐν πεδίῳ ὀλοοῖο λιλαιόμενοι πολέμοιο·

[134] οἳ δὴ νῦν ἕαται σιγῇ, πόλεμος δὲ πέπαυται,

[135] ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρὰ δ’ ἔγχεα μακρὰ πέπηγεν.

[136] αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηί̈φιλος Μενέλαος

[137] μακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσονται περὶ σεῖο·

[138] τῷ δέ κε νικήσαντι φίλη κεκλήσῃ ἄκοιτις.

[139] ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ

[140] ἀνδρός τε προτέρου καὶ ἄστεος ἠδὲ τοκήων·

[141] αὐτίκα δ’ ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν

[142] ὁρμᾶτ’ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα

[143] οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ’ ἕποντο,

[144] Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις·

[145] αἶψα δ’ ἔπειθ’ ἵκανον ὅθι Σκαιαὶ πύλαι ἦσαν.

[146] οἳ δ’ ἀμφὶ Πρίαμον καὶ Πάνθοον ἠδὲ Θυμοίτην

[147] Λάμπόν τε Κλυτίον θ’ Ἱκετάονά τ’ ὄζον Ἄρηος

[148] Οὐκαλέγων τε καὶ Ἀντήνωρ πεπνυμένω ἄμφω

[149] ἥατο δημογέροντες ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσι,

[150] γήραϊ δὴ πολέμοιο πεπαυμένοι, ἀλλ’ ἀγορηταὶ

[151] ἐσθλοί, τεττίγεσσιν ἐοικότες οἵ τε καθ’ ὕλην

[152] δενδρέῳ ἐφεζόμενοι ὄπα λειριόεσσαν ἱεῖσι·

[153] τοῖοιἄρα Τρώων ἡγήτορες ἧντ’ ἐπὶ πύργῳ.

[154] οἳ δ’ ὡς οὖν εἴδονθ’ Ἑλένην ἐπὶ πύργον ἰοῦσαν,

[155] ἦκα πρὸς ἀλλήλους ἔπεαπτερόεντ’ ἀγόρευον·

[156] οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

[157] τοιῇδ’ ἀμφὶ γυναικὶ πολὺν χρόνον ἄλγεα πάσχειν·

[158] αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν·

[159] ἀλλὰ καὶ ὧς τοίη περ ἐοῦς’ ἐν νηυσὶ νεέσθω,

[160] μηδ’ ἡμῖν τεκέεσσί τ’ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.

[161] ὣς ἄρ’ ἔφαν, Πρίαμος δ’ Ἑλένην ἐκαλέσσατο φωνῇ·

[162] δεῦρο πάροιθ’ ἐλθοῦσα φίλον τέκος ἵζευ ἐμεῖο,

[163] ὄφρα ἴδῃ πρότερόν τε πόσιν πηούς τε φίλους τε·

[164] οὔ τί μοι αἰτίη ἐσσί, θεοί νύ μοι αἴτιοί εἰσιν

[165] οἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον πολύδακρυν Ἀχαιῶν·

[166] ὥς μοι καὶ τόνδ’ ἄνδρα πελώριον ἐξονομήνῃς

[167] ὅς τις ὅδ’ ἐστὶν Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠύ̈ς τε μέγας τε.

[168] ἤτοι μὲν κεφαλῇ καὶ μείζονες ἄλλοι ἔασι,

[169] καλὸν δ’ οὕτω ἐγὼν οὔ πω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,

[170] οὐδ’ οὕτω γεραρόν· βασιλῆϊ γὰρ ἀνδρὶ ἔοικε.

[171] τὸν δ’ Ἑλένη μύθοισιν ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·

[172] αἰδοῖός τέ μοί ἐσσι φίλε ἑκυρὲ δεινός τε·

[173] ὡς ὄφελεν θάνατός μοι ἁδεῖν κακὸς ὁππότε δεῦρο

[174] υἱέϊ σῷ ἑπόμην θάλαμον γνωτούς τε λιποῦσα

[175] παῖδά τε τηλυγέτην καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν.

[176] ἀλλὰ τά γ’ οὐκ ἐγένοντο· τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα.

[177] τοῦτο δέ τοι ἐρέω ὅ μ’ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς·

[178] οὗτός γ’ Ἀτρεί̈δης εὐρὺκρείων Ἀγαμέμνων,

[179] ἀμφότερον βασιλεύς τ’ ἀγαθὸς κρατερός τ’ αἰχμητής·

[180] δαὴρ αὖτ’ ἐμὸς ἔσκε κυνώπιδος, εἴ ποτ’ ἔην γε.

[181] ὣς φάτο, τὸν δ’ ὁ γέρων ἠγάσσατο φώνησέν τε·

[182] ὦ μάκαρ Ἀτρεί̈δη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον,

[183] ἦ ῥά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν.

[184] ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν,

[185] ἔνθα ἴδον πλείστους Φρύγας ἀνέρας αἰολοπώλους

[186] λαοὺς Ὀτρῆος καὶ Μυγδόνος ἀντιθέοιο,

[187] οἵ ῥα τότ’ ἐστρατόωντο παρ’ ὄχθας Σαγγαρίοιο·

[188] καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐὼν μετὰ τοῖσιν ἐλέχθην

[189] ἤματι τῷ ὅτε τ’ ἦλθον Ἀμαζόνες ἀντιάνειραι·

[190] ἀλλ’ οὐδ’ οἳ τόσοι ἦσαν ὅσοι ἑλίκωπες Ἀχαιοί.

[191] δεύτερον αὖτ’ Ὀδυσῆα ἰδὼν ἐρέειν’ ὁ γεραιός·

[192] εἴπ’ ἄγε μοι καὶ τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδ’ ἐστί·

[193] μείων μὲν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεί̈δαο,

[194] εὐρύτερος δ’ ὤμοισιν ἰδὲ στέρνοισιν ἰδέσθαι.

[195] τεύχεα μέν οἱ κεῖται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ,

[196] αὐτὸς δὲ κτίλος ὣς ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρῶν·

[197] ἀρνειῷ μιν ἔγωγε ἐί̈σκω πηγεσιμάλλῳ,

[198] ὅς τ’ οἰῶν μέγα πῶϋ διέρχεται ἀργεννάων.

[199] τὸν δ’ ἠμείβετ’ ἔπειθ’ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα·

[200] οὗτος δ’ αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς,

[201] ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσης

[202] εἰδὼς παντοίους τε δόλους καὶ μήδεα πυκνά.

[203] τὴν δ’ αὖτ’ Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

[204] ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτὲς ἔειπες·

[205] ἤδη γὰρ καὶ δεῦρό ποτ’ ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεὺς

[206] σεῦ ἕνεκ’ ἀγγελίης σὺν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[207] τοὺς δ’ ἐγὼ ἐξείνισσα καὶ ἐν μεγάροισι φίλησα,

[208] ἀμφοτέρων δὲ φυὴν ἐδάην καὶ μήδεα πυκνά.

[209] ἀλλ’ ὅτε δὴ Τρώεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν

[210] στάντων μὲν Μενέλαος ὑπείρεχεν εὐρέας ὤμους,

[211] ἄμφω δ’ ἑζομένω γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς·

[212] ἀλλ’ ὅτε δὴ μύθους καὶ μήδεα πᾶσιν ὕφαινον

[213] ἤτοι μὲν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε,

[214] παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθος

[215] οὐδ’ ἀφαμαρτοεπής· ἦ καὶ γένει ὕστερος ἦεν.

[216] ἀλλ’ ὅτε δὴ πολύμητις ἀναί̈ξειεν Ὀδυσσεὺς

[217] στάσκεν, ὑπαὶ δὲ ἴδεσκε κατὰ χθονὸς ὄμματα πήξας,

[218] σκῆπτρον δ’ οὔτ’ ὀπίσω οὔτε προπρηνὲς ἐνώμα,

[219] ἀλλ’ ἀστεμφὲς ἔχεσκεν ἀί̈δρεϊ φωτὶ ἐοικώς·

[220] φαίης κε ζάκοτόν τέ τιν’ ἔμμεναι ἄφρονά τ’ αὔτως.

[221] ἀλλ’ ὅτε δὴ ὄπα τε μεγάλην ἐκ στήθεος εἵη

[222] καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίῃσιν,

[223] οὐκ ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆί̈ γ’ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος·

[224] οὐ τότε γ’ ὧδ’ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθ’ εἶδος ἰδόντες.

[225] τὸ τρίτον αὖτ’ Αἴαντα ἰδὼν ἐρέειν’ ὁ γεραιός·

[226] τίς τὰρ ὅδ’ ἄλλος Ἀχαιὸς ἀνὴρ ἠύ̈ς τε μέγας τε

[227] ἔξοχος Ἀργείων κεφαλήν τε καὶ εὐρέας ὤμους;

[228] τὸν δ’ Ἑλένη τανύπεπλος ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·

[229] οὗτος δ’ Αἴας ἐστὶ πελώριος ἕρκος Ἀχαιῶν·

[230] Ἰδομενεὺς δ’ ἑτέρωθεν ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς

[231] ἕστηκ’, ἀμφὶ δέ μιν Κρητῶν ἀγοὶ ἠγερέθονται.

[232] πολλάκι μιν ξείνισσεν ἀρηί̈φιλος Μενέλαος

[233] οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ ὁπότε Κρήτηθεν ἵκοιτο.

[234] νῦν δ’ ἄλλους μὲν πάντας ὁρῶ ἑλίκωπας Ἀχαιούς,

[235] οὕς κεν ἐὺ̈ γνοίην καί τ’ οὔνομα μυθησαίμην·

[236] δοιὼ δ’ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν

[237] Κάστορά θ’ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα

[238] αὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.

[239] ἢ οὐχ ἑσπέσθην Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς,

[240] ἢ δεύρω μὲν ἕποντο νέεσς’ ἔνι ποντοπόροισι,

[241] νῦν αὖτ’ οὐκ ἐθέλουσι μάχην καταδύμεναι ἀνδρῶν

[242] αἴσχεα δειδιότες καὶ ὀνείδεα πόλλ’ ἅ μοί ἐστιν.

[243] ὣς φάτο, τοὺς δ’ ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα

[244] ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.

[245] κήρυκες δ’ ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰ

[246] ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐύ̈φρονα καρπὸν ἀρούρης

[247] ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ· φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν

[248] κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα·

[249] ὄτρυνεν δὲ γέροντα παριστάμενος ἐπέεσσιν·

[250] ὄρσεο Λαομεδοντιάδη, καλέουσιν ἄριστοι

[251] Τρώων θ’ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

[252] ἐς πεδίον καταβῆναι ἵν’ ὅρκια πιστὰ τάμητε·

[253] αὐτὰρ Ἀλέξανδρος καὶ ἀρηί̈φιλος Μενέλαος

[254] μακρῇς ἐγχείῃσι μαχήσοντ’ ἀμφὶ γυναικί·

[255] τῷ δέ κε νικήσαντι γυνὴ καὶ κτήμαθ’ ἕποιτο·

[256] οἳ δ’ ἄλλοι φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ ταμόντες

[257] ναίοιμεν Τροίην ἐριβώλακα, τοὶ δὲ νέονται

[258] Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ Ἀχαιί̈δα καλλιγύναικα.

[259] ὣς φάτο ῥίγησεν δ’ ὁ γέρων, ἐκέλευσε δ’ ἑταίρους

[260] ἵππους ζευγνύμεναι· τοὶ δ’ ὀτραλέως ἐπίθοντο.

[261] ἂν δ’ ἄρ’ ἔβη Πρίαμος, κατὰ δ’ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

[262] πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον·

[263] τὼ δὲ διὰ Σκαιῶν πεδίον δ’ ἔχον ὠκέας ἵππους.

[264] ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἵκοντο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,

[265] ἐξ ἵππων ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν

[266] ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο.

[267] ὄρνυτο δ’ αὐτίκ’ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,

[268] ἂν δ’ Ὀδυσεὺς πολύμητις· ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ

[269] ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον, κρητῆρι δὲ οἶνον

[270] μίσγον, ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν.

[271] Ἀτρεί̈δης δὲ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν,

[272] ἥ οἱ πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰὲν ἄωρτο,

[273] ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας· αὐτὰρ ἔπειτα

[274] κήρυκες Τρώων καὶ Ἀχαιῶν νεῖμαν ἀρίστοις.

[275] τοῖσιν δ’ Ἀτρεί̈δης μεγάλ’ εὔχετο χεῖρας ἀνασχών·

[276] Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε,

[277] Ἠέλιός θ’, ὃς πάντ’ ἐφορᾷς καὶ πάντ’ ἐπακούεις,

[278] καὶ ποταμοὶ καὶ γαῖα, καὶ οἳ ὑπένερθε καμόντας

[279] ἀνθρώπους τίνυσθον ὅτις κ’ ἐπίορκον ὀμόσσῃ,

[280] ὑμεῖς μάρτυροι ἔστε, φυλάσσετε δ’ ὅρκια πιστά·

[281] εἰ μέν κεν Μενέλαον Ἀλέξανδρος καταπέφνῃ

[282] αὐτὸς ἔπειθ’ Ἑλένην ἐχέτω καὶ κτήματα πάντα,

[283] ἡμεῖς δ’ ἐν νήεσσι νεώμεθα ποντοπόροισιν·

[284] εἰ δέ κ’ Ἀλέξανδρον κτείνῃ ξανθὸς Μενέλαος,

[285] Τρῶας ἔπειθ’ Ἑλένην καὶ κτήματα πάντ’ ἀποδοῦναι,

[286] τιμὴν δ’ Ἀργείοις ἀποτινέμεν ἥν τιν’ ἔοικεν,

[287] ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ’ ἀνθρώποισι πέληται.

[288] εἰ δ’ ἂν ἐμοὶ τιμὴν Πρίαμος Πριάμοιότε παῖδες

[289] τίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος,

[290] αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆς

[291] αὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.

[292] ἦ, καὶ ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ·

[293] καὶ τοὺς μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὸς ἀσπαίροντας

[294] θυμοῦ δευομένους· ἀπὸ γὰρ μένος εἵλετο χαλκός.

[295] οἶνον δ’ ἐκ κρητῆρος ἀφυσσόμενοι δεπάεσσιν

[296] ἔκχεον, ἠδ’ εὔχοντο θεοῖς αἰειγενέτῃσιν.

[297] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

[298] Ζεῦ κύδιστε μέγιστε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι

[299] ὁππότεροι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια πημήνειαν

[300] ὧδέ σφ’ ἐγκέφαλος χαμάδις ῥέοι ὡς ὅδε οἶνος

[301] αὐτῶν καὶ τεκέων, ἄλοχοι δ’ ἄλλοισι δαμεῖεν.

[302] ὣς ἔφαν, οὐδ’ ἄρα πώ σφιν ἐπεκραίαινε Κρονίων.

[303] τοῖσι δὲ Δαρδανίδης Πρίαμος μετὰ μῦθον ἔειπε·

[304] κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί·

[305] ἤτοι ἐγὼν εἶμι προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν

[306] ἄψ, ἐπεὶ οὔ πω τλήσομ’ ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι

[307] μαρνάμενον φίλον υἱὸν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[308] Ζεὺς μέν που τό γε οἶδε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι

[309] ὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος πεπρωμένον ἐστίν.

[310] ἦ ῥα καὶ ἐς δίφρον ἄρνας θέτο ἰσόθεος φώς,

[311] ἂν δ’ ἄρ’ ἔβαιν’ αὐτός, κατὰ δ’ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω·

[312] πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον.

[313] τὼ μὲν ἄρ’ ἄψορροι προτὶ Ἴλιον ἀπονέοντο·

[314] Ἕκτωρ δὲ Πριάμοιο πάϊς καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς

[315] χῶρον μὲν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτὰρ ἔπειτα

[316] κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες,

[317] ὁππότερος δὴ πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.

[318] λαοὶ δ’ ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον,

[319] ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε·

[320] Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν μεδέων κύδιστε μέγιστε

[321] ὁππότερος τάδε ἔργα μετ’ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε,

[322] τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω,

[323] ἡμῖν δ’ αὖ φιλότητα καὶ ὅρκια πιστὰ γενέσθαι.

[324] ὣς ἄρ’ ἔφαν, πάλλεν δὲ μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ

[325] ἂψ ὁρόων· Πάριος δὲ θοῶς ἐκ κλῆρος ὄρουσεν.

[326] οἳ μὲν ἔπειθ’ ἵζοντο κατὰ στίχας, ἧχι ἑκάστῳ

[327] ἵπποι ἀερσίποδες καὶ ποικίλα τεύχε’ ἔκειτο·

[328] αὐτὰρ ὅ γ’ ἀμφ’ ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλὰ

[329] δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο.

[330] κνημῖδας μὲν πρῶτα περὶ κνήμῃσιν ἔθηκε

[331] καλάς, ἀργυρέοισιν ἐπισφυρίοις ἀραρυίας·

[332] δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν

[333] οἷο κασιγνήτοιο Λυκάονος· ἥρμοσε δ’ αὐτῷ.

[334] ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον

[335] χάλκεον, αὐτὰρ ἔπειτα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε·

[336] κρατὶ δ’ ἐπ’ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν

[337] ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·

[338] εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος, ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει.

[339] ὣς δ’ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντε’ ἔδυνεν.

[340] οἳ δ’ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν,

[341] ἐς μέσσον Τρώων καὶ Ἀχαιῶν ἐστιχόωντο

[342] δεινὸν δερκόμενοι· θάμβος δ’ ἔχεν εἰσορόωντας

[343] Τρῶάς θ’ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.

[344] καί ῥ’ ἐγγὺς στήτην διαμετρητῷ ἐνὶ χώρῳ

[345] σείοντ’ ἐγχείας ἀλλήλοισιν κοτέοντε.

[346] πρόσθε δ’ Ἀλέξανδρος προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[347] καὶ βάλεν Ἀτρεί̈δαο κατ’ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην,

[348] οὐδ’ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ

[349] ἀσπίδ’ ἐνὶ κρατερῇ· ὁ δὲ δεύτερον ὄρνυτο χαλκῷ

[350] Ἀτρεί̈δης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

[351] Ζεῦ ἄνα δὸς τίσασθαι ὅ με πρότερος κάκ’ ἔοργε

[352] δῖον Ἀλέξανδρον, καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον,

[353] ὄφρα τις ἐρρίγῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων

[354] ξεινοδόκον κακὰ ῥέξαι, ὅ κεν φιλότητα παράσχῃ.

[355] ἦ ῥα καὶ ἀμπεπαλὼν προί̈ει δολιχόσκιον ἔγχος,

[356] καὶ βάλε Πριαμίδαο κατ’ ἀσπίδα πάντοσε ἴσην·

[357] διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,

[358] καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο·

[359] ἀντικρὺ δὲ παραὶ λαπάρην διάμησε χιτῶνα

[360] ἔγχος· ὁ δ’ ἐκλίνθη καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν.

[361] Ἀτρεί̈δης δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλον

[362] πλῆξεν ἀνασχόμενος κόρυθος φάλον· ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ

[363] τριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφὲν ἔκπεσε χειρός.

[364] Ἀτρεί̈δης δ’ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν·

[365] Ζεῦ πάτερ οὔ τις σεῖο θεῶν ὀλοώτερος ἄλλος·

[366] ἦ τ’ ἐφάμην τίσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος·

[367] νῦν δέ μοι ἐν χείρεσσιν ἄγη ξίφος, ἐκ δέ μοι ἔγχος

[368] ἠί̈χθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδ’ ἔβαλόν μιν.

[369] ἦ καὶ ἐπαί̈ξας κόρυθος λάβεν ἱπποδασείης,

[370] ἕλκε δ’ ἐπιστρέψας μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

[371] ἄγχε δέ μιν πολύκεστος ἱμὰς ἁπαλὴν ὑπὸ δειρήν,

[372] ὅς οἱ ὑπ’ ἀνθερεῶνος ὀχεὺς τέτατο τρυφαλείης.

[373] καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος,

[374] εἰ μὴ ἄρ’ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη,

[375] ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοὸς ἶφι κταμένοιο·

[376] κεινὴ δὲ τρυφάλεια ἅμ’ ἕσπετο χειρὶ παχείῃ.

[377] τὴν μὲν ἔπειθ’ ἥρως μετ’ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺς

[378] ῥῖψ’ ἐπιδινήσας, κόμισαν δ’ ἐρίηρες ἑταῖροι·

[379] αὐτὰρ ὁ ἂψ ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων

[380] ἔγχεϊ χαλκείῳ· τὸν δ’ ἐξήρπαξ’ Ἀφροδίτη

[381] ῥεῖα μάλ’ ὥς τε θεός, ἐκάλυψε δ’ ἄρ’ ἠέρι πολλῇ,

[382] κὰδ δ’ εἷς’ ἐν θαλάμῳ εὐώδεϊ κηώεντι.

[383] αὐτὴ δ’ αὖ Ἑλένην καλέους’ ἴε· τὴν δὲ κίχανε

[384] πύργῳ ἐφ’ ὑψηλῷ, περὶ δὲ Τρῳαὶ ἅλις ἦσαν·

[385] χειρὶ δὲ νεκταρέου ἑανοῦ ἐτίναξε λαβοῦσα,

[386] γρηὶ̈ δέ μιν ἐϊκυῖα παλαιγενέϊ προσέειπεν

[387] εἰροκόμῳ, ἥ οἱ Λακεδαίμονι ναιετοώσῃ

[388] ἤσκειν εἴρια καλά, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε·

[389] τῇ μιν ἐεισαμένη προσεφώνεε δῖ’ Ἀφροδίτη·

[390] δεῦρ’ ἴθ’· Ἀλέξανδρός σε καλεῖ οἶκον δὲ νέεσθαι.

[391] κεῖνος ὅ γ’ ἐν θαλάμῳ καὶ δινωτοῖσι λέχεσσι

[392] κάλλεί̈ τε στίλβων καὶ εἵμασιν· οὐδέ κε φαίης

[393] ἀνδρὶ μαχεσσάμενον τόν γ’ ἐλθεῖν, ἀλλὰ χορὸν δὲ

[394] ἔρχεσθ’, ἠὲ χοροῖο νέον λήγοντα καθίζειν.

[395] ὣς φάτο, τῇ δ’ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε·

[396] καί ῥ’ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν

[397] στήθεά θ’ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα,

[398] θάμβησέν τ’ ἄρ’ ἔπειτα ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαζε·

[399] δαιμονίη, τί με ταῦτα λιλαίεαι ἠπεροπεύειν;

[400] ἦ πῄ με προτέρω πολίων εὖ ναιομενάων

[401] ἄξεις, ἢ Φρυγίης ἢ Μῃονίης ἐρατεινῆς,

[402] εἴ τίς τοι καὶ κεῖθι φίλος μερόπων ἀνθρώπων·

[403] οὕνεκα δὴ νῦν δῖον Ἀλέξανδρον Μενέλαος

[404] νικήσας ἐθέλει στυγερὴν ἐμὲ οἴκαδ’ ἄγεσθαι,

[405] τοὔνεκα δὴ νῦν δεῦρο δολοφρονέουσα παρέστης;

[406] ἧσο παρ’ αὐτὸν ἰοῦσα, θεῶν δ’ ἀπόεικε κελεύθου,

[407] μηδ’ ἔτι σοῖσι πόδεσσιν ὑποστρέψειας Ὄλυμπον,

[408] ἀλλ’ αἰεὶ περὶ κεῖνον ὀί̈ζυε καί ἑ φύλασσε,

[409] εἰς ὅ κέ ς’ ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅ γε δούλην.

[410] κεῖσε δ’ ἐγὼν οὐκ εἶμι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη·

[411] κείνου πορσανέουσα λέχος· Τρῳαὶ δέ μ’ ὀπίσσω

[412] πᾶσαι μωμήσονται· ἔχω δ’ ἄχε’ ἄκριτα θυμῷ.

[413] τὴν δὲ χολωσαμένη προσεφώνεε δῖ’ Ἀφροδίτη·

[414] μή μ’ ἔρεθε σχετλίη, μὴ χωσαμένη σε μεθείω,

[415] τὼς δέ ς’ ἀπεχθήρω ὡς νῦν ἔκπαγλ’ ἐφίλησα,

[416] μέσσῳ δ’ ἀμφοτέρων μητίσομαι ἔχθεα λυγρὰ

[417] Τρώων καὶ Δαναῶν, σὺ δέ κεν κακὸν οἶτον ὄληαι.

[418] ὣς ἔφατ’, ἔδεισεν δ’ Ἑλένη Διὸς ἐκγεγαυῖα,

[419] βῆ δὲ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ

[420] σιγῇ, πάσας δὲ Τρῳὰς λάθεν· ἦρχε δὲ δαίμων.

[421] αἳ δ’ ὅτ’ Ἀλεξάνδροιο δόμον περικαλλέ’ ἵκοντο,

[422] ἀμφίπολοι μὲν ἔπειτα θοῶς ἐπὶ ἔργα τράποντο,

[423] ἣ δ’ εἰς ὑψόροφον θάλαμον κίε δῖα γυναικῶν.

[424] τῇ δ’ ἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομειδὴς Ἀφροδίτη

[425] ἀντί’ Ἀλεξάνδροιο θεὰ κατέθηκε φέρουσα·

[426] ἔνθα κάθιζ’ Ἑλένη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο

[427] ὄσσε πάλιν κλίνασα, πόσιν δ’ ἠνίπαπε μύθῳ·

[428] ἤλυθες ἐκ πολέμου· ὡς ὤφελες αὐτόθ’ ὀλέσθαι

[429] ἀνδρὶ δαμεὶς κρατερῷ, ὃς ἐμὸς πρότερος πόσις ἦεν.

[430] ἦ μὲν δὴ πρίν γ’ εὔχε’ ἀρηϊφίλου Μενελάου

[431] σῇ τε βίῃ καὶ χερσὶ καὶ ἔγχεϊ φέρτερος εἶναι·

[432] ἀλλ’ ἴθι νῦν προκάλεσσαι ἀρηί̈φιλον Μενέλαον

[433] ἐξαῦτις μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλά ς’ ἔγωγε

[434] παύεσθαι κέλομαι, μηδὲ ξανθῷ Μενελάῳ

[435] ἀντίβιον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι

[436] ἀφραδέως, μή πως τάχ’ ὑπ’ αὐτοῦ δουρὶ δαμήῃς.

[437] τὴν δὲ Πάρις μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπε·

[438] μή με γύναι χαλεποῖσιν ὀνείδεσι θυμὸν ἔνιπτε·

[439] νῦν μὲν γὰρ Μενέλαος ἐνίκησεν σὺν Ἀθήνῃ,

[440] κεῖνον δ’ αὖτις ἐγώ· πάρα γὰρ θεοί εἰσι καὶ ἡμῖν.

[441] ἀλλ’ ἄγε δὴ φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε·

[442] οὐ γάρ πώ ποτέ μ’ ὧδέ γ’ ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν,

[443] οὐδ’ ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς

[444] ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι,

[445] νήσῳ δ’ ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καὶ εὐνῇ,

[446] ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.

[447] ἦ ῥα, καὶ ἄρχε λέχος δὲ κιών· ἅμα δ’ εἵπετ’ ἄκοιτις.

[448] τὼ μὲν ἄρ’ ἐν τρητοῖσι κατεύνασθεν λεχέεσσιν,

[449] Ἀτρεί̈δης δ’ ἀν’ ὅμιλον ἐφοίτα θηρὶ ἐοικὼς

[450] εἴ που ἐσαθρήσειεν Ἀλέξανδρον θεοειδέα.

[451] ἀλλ’ οὔ τις δύνατο Τρώων κλειτῶν τ’ ἐπικούρων

[452] δεῖξαι Ἀλέξανδρον τότ’ ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ·

[453] οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γ’ ἐκεύθανον εἴ τις ἴδοιτο·

[454] ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ.

[455] τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·

[456] κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδ’ ἐπίκουροι·

[457] νίκη μὲν δὴ φαίνετ’ ἀρηϊφίλου Μενελάου,

[458] ὑμεῖς δ’ Ἀργείην Ἑλένην καὶ κτήμαθ’ ἅμ’ αὐτῇ

[459] ἔκδοτε, καὶ τιμὴν ἀποτινέμεν ἥν τιν’ ἔοικεν,

[460] ἥ τε καὶ ἐσσομένοισι μετ’ ἀνθρώποισι πέληται.

[461] ὣς ἔφατ’ Ἀτρεί̈δης, ἐπὶ δ’ ᾔνεον ἄλλοι Ἀχαιοί.